เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 539 แบบนี้ก็ชนะได้หรือ?

“ฮ่าๆ ยังมีอีกใบ”

สวีเจี๋ยหัวเราะขึ้นมา “ยังมีอีกใบ ยังมีอีกใบ ฮ่าๆ ตลกมากเลยว่ะ คุณไม่เคยเล่นไพ่หรือไง ไพ่แบบนี้ จะพลิกมาเอาชนะได้ไง ไหนลองบอกสิ ว่าจะพลิกเอาชนะยังไง ไม่มีทางอะ”

“เอาชนะไม่ได้แล้ว”

“ไพ่นี้ ดูยังไงก็สู้ไม่ไหวแล้ว ไม่มีทางช่วยแล้ว”

คนรอบๆ ต่างก็พากันส่ายหน้า สายตาที่มองฉินเฟิง มีความสงสารอยู่ด้วย พวกเธอคิดว่าฉันเฟิงกลัว ไม่อยากถูกตัดนิ้วมือ ก็เลยจะบ่ายเบี่ยง ไม่ยอมรับ

แต่ว่า ฉินเฟิงก็พูดนิ่งๆ ว่า “ไม่แน่ ผมอาจชนะก็ได้”

“ชนะได้งั้นหรือ เหอะ ไพ่แบบนี้ เดี๋ยวผมช่วยเปิดให้ก็ได้ เดี๋ยวเป็นคนบอกคุณเอง ไม่ว่าคุณจะได้ไพ่อะไร จะเปิดไพ่ดีอะไรออกมา ก็ไม่มีทางชนะหรอก…..อะไรนะAดอกจิก！”

ทันใดนั้น คำพูดของสวีเจี๋ย พูดออกมาได้แค่ครึ่งเดียว ก็ต้องหยุดไป

ไม่สิ

ไม่ใช่เขาแค่คนเดียว

ทุกคนด้านในก็อึ้งไปกันหมด

เพราะว่า ไพ่ใบนี้คือAดอกจิก

ดูไปแล้วเหมือนจะไม่มีอะไร ดูปกติดี แต่จุดสำคัญก็คือ…….รอบนี้มีไพ่Aออกมาครบ4ใบแล้ว

แต่ ตอนนี้ทำไมถึงออกมาอีกใบ

ไพ่A5ใบ

ทำให้คนฉงนใจ

จนแทบจะหยุดหายใจ

“เถ้าแก่ คนคนนี้โกงไพ่ เขาสลับไพ่ ผมขอให้ค้นตัวเขาด้วย”

ฉินเฟิงก็พูดขึ้นมาทันที

เถ้าแก่ก็ขมวดคิ้ว “เพื่อความยุติธรรม ผมจะค้นทั้งสองคน”

เถ้าแก่กวักมือเรียก แล้วก็มีคนทางด้านข้างเข้ามาค้นตัว แต่เซี่ยหยุนคนนั้นหน้าเปลี่ยนสีไปทันที เพราะว่าบนตัวเขามีไพ่อยู่จริงๆ ถูกค้นเจอแน่

ปกติแล้ว จะไม่มาค้นตัวกันแบบนี้

มันเป็นการเสียมารยาทต่อกัน

แต่ว่า ในการแข่งขันตอนนี้ เกิดความผิดปกติของจำนวนไพ่ขึ้น ก็เลยต้องค้นตัว

ส่วนสองใบแรกของฉินเฟิง เขาก็ล้วนตั้งใจเปลี่ยนไว้ เพราะป้องกันไม่ให้ฉินเฟิงได้ไพ่2 3 5 จนเอาชนะไพ่ที่สูงที่สุดของเขาได้ และเขาก็คิดดูแล้ว ว่าทำได้

ฝั่งตรงข้ามไม่ได้ไพ่ 2 3 5

เขาก็เลยได้ไพ่ตองA ที่สูงที่สุด

แต่ว่า ตอนที่เขาคิดว่าชัยชนะอยู่ในมือแล้วนั้น ไพ่ใบสุดท้ายของฝั่งตรงข้ามกลับเลือกเป็นAดอกจิกเสียอีก ไพ่ใบนี้ควรอยู่ในกองไพ่มากกว่า โผล่ออกมาก็ทำให้เห็นว่ามีสิ่งผิดปกติของไพ่

ตาแก่อยากจะโยนไพ่ออกไป

แต่ว่า ที่นี่มีข้อเสีย ก็คือมีคนล้อมรอบอยู่ โดยเฉพาะตอนที่ฉินเฟิงบอกว่าจะค้นตัว คนด้านหลังตาแก่คนนี้ก็จ้องไม่ละเว้นเลย

ตาแก่ก็อยากจะเอาไพ่ทิ้งไป แต่ทำไม่ได้

สวีเจี๋ยพบสิ่งผิดปกติของเขา ก็พอรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วสีหน้าก็นิ่งไป “มาสเตอร์เซี่ยอายุมากแล้ว รับการค้นตัวแบบนี้ไม่ไหวหรอก ถอยออกไปเถอะ”

สวีเจี๋ยก็ถือว่าเป็นคนมีฐานะเหมือนกัน

พอเขาตวาดไป บอดี้การ์ดพวกนั้นก็ลังเล แล้วก็มองไปยังเถ้าแก่

เถ้าแก่ก็ขมวดคิ้ว มันข้ออ้างดีๆ นี่แหละ ทำเป็นบอกว่าอายุมาก ทนรับการค้นตัวไม่ไหว ก็แค่ค้นตัวเท่านั้น ไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย ทำให้เขาไม่พอใจมาก พอจะพูดอะไรออกมา ฉินเฟิงก็พูดขึ้นมาก่อน

“ไม่ต้องค้นตัวก็ได้ แต่ตรวจไพ่ ดูสิว่าในกองไพ่ที่เหลือ ยังมีAกี่ใบ แล้วเป็นไพ่Aของใครบ้าง”

เซี่ยหยุนก็แค่เปลี่ยนไพ่เท่านั้น

สุดท้ายพอจบแล้ว เขาก็จะโยนไพ่กลับลงไป แล้วก็เปลี่ยนกลับเป็นเหมือนเดิม เพื่อให้เห็นว่าไพ่มันถูกต้อง

แต่ว่าตอนนี้ ในกองไพ่นั้นเป็นอย่างไร ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว

“ได้”

เถ้าแก่ก็รีบหยิบไพ่นั้นขึ้นมาตรวจสอบ เปิดไพ่ออกทุกใบ ให้ทุกคนได้เห็นด้วย จนกระทั่งถึงใบที่12 เป็นAโพธิ์ดำ

“Aโพธิ์ดำ เป็นของคุณ”

เถ้าแก่ หยิบAโพธิ์ดำใบนั้นวางลงบนโต๊ะ จากนั้นก็มองไปที่บนโต๊ะตรงหน้าของเซี่ยหยุน แล้วก็จ้องมองเขาอยู่อย่างนั้น

“ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้”

เซี่ยหยุนส่ายหัว ด้วยใบหน้าไม่อยากจะเชื่อ “เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทาง กูเปลี่ยนแค่Aโพธิ์แดงเท่านั้น จะมีAโพธิ์ดำด้วยได้ไง เป็นไปได้ไง”

“คุณสลับไพ่จริงๆ งั้นหรือ”

เถ้าแก่สายตาร้ายๆ

ถึงแม้ทุกคนจะรู้ว่า การสลับไพ่แบบนี้ เป็นเทคนิคอย่างหนึ่ง ถ้าไม่ถูกจับได้ ก็ถือว่าเป็นฝีมือเฉพาะตัว แต่ถ้าถูกจับได้ ก็จะถือว่าโกงไพ่ โกงแล้วถูกจับได้มันน่ากลัวมาก

“ให้ตายเถอะ！”

สวีเจี๋ยเอามือปิดปาก พูดออกมาเองเลยหรือไงว่าสลับไพ่ แบบนี้ก็ถือว่ายอมรับแล้วสิ

พระเจ้า

ถ้าไม่ยอมรับ พวกเขายังบ่ายเบี่ยงได้บ้าง

แต่ว่า ตอนนี้บ่ายเบี่ยงไม่ได้แล้ว

“เป็นไปไม่ได้ กูสลับแค่ใบเดียว”

ตาแก่คนนั้นยังคงทำตาโตตกใจ ไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง แต่ว่า ทันใดนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้นมามองไปทางฉินเฟิง แล้วพูดเหมือนรู้อะไรได้ “มึงนี่เองสลับไพ่ ใช่ไหม ต้องเป็นมึงแน่ๆ เอาไพ่Aโพธิ์ดำใส่เข้าไป มึงคิดจะใส่ร้ายกู”

เขาสลับไปแค่ใบเดียวจริงๆ

ไพ่Aโพธิ์ดำใบนั้น ฉินเฟิงจะต้องเป็นคนสลับแน่ๆ

แต่ว่า ฉินเฟิงไม่ได้โง่เหมือนกับเขา ถ้ายอมรับไป ก็เท่ากับว่าทั้งสองคนโกงไพ่เหมือนกัน ก็จะเสมอกันไป แต่เขาไม่มีเวลามากขนาดนั้น ก็เลยพูดว่า “คุณมีหลักฐานอะไร?”

นั่นสิ

หลักฐาน

ตาแก่ตัวแข็งทื่อไปทันที เขาไม่มีหลักฐานอะไร จะค้นตัว เมื่อครู่นี้ก็มีคนเข้ามาค้นตัวฉินเฟิงไปแล้ว ก็ไม่เจออะไร แต่บนตัวเขามีของจริงๆ

และเขาก็ได้ยอมรับไปแล้วด้วย

Aโพธิ์แดง แอบซ่อนไว้ตั้งแต่เกมก่อนหน้านี้

เกมนี้ จับไม่ได้แน่

เวลานี้ ตาแก่ก็ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธอย่างไร สุดท้ายเสียงดังตุบ เขานั่งลงก้นกระแทกพื้น สีหน้าสับสน “กูแพ้แล้ว แพ้อีกแล้ว”

เขาแพ้อีกแล้ว

เขาคิดว่าตนเองจะชนะ อย่างไรเสียก็ไม่มีทางแพ้ ทุกอย่างมันอยู่ในแผนของเขาหมดแล้ว

แต่ว่า สุดท้ายเขาก็พบว่า จุดสนใจของฝั่งตรงข้ามไม่ได้อยู่ที่ไพ่ของเขาว่าจะดีหรือไม่ดี แต่ต้องการที่จะเปิดโปงเขามากกว่า ทำให้เขาถูกจับได้ว่าโกงไพ่

และตอนนั้น ไพ่สูงต่ำมันก็ไม่สำคัญแล้ว

คนที่ถูกจับได้ว่าโกงไพ่ จะถูกนับว่าแพ้

“เก่งมากเลย ร้ายกาจจริงๆ ที่เอาชนะแบบนี้ได้”

“เยี่ยมๆ ทำให้ฉันเปิดหูเปิดตาจริงๆ”

“นี่แหละ คือการพลิกเอาชนะแบบฝืนชะต้าฟ้า คุณคิดว่าผมอยู่ขั้นที่1 แต่จริงๆ แล้วอยู่ขั้นที่5”

ทุกคนก็เข้าใจกันขึ้นมาได้

คุณคิดว่าผมอยู่ขั้นที่1 แต่จริงๆ แล้วอยู่ขั้นที่5 ตั้งแต่ต้นจนจบ ล้วนกำลังวางแผนใส่คนที่โกงไพ่

“ลากไป สมควรทำอะไร ก็ไปจัดการเสีย”

เถ้าแก่ให้คนลากตาแก่คนนั้นออกไป

เขาก็ไม่ใช่คนดีอะไร เปิดวิลล่าใหญ่โตให้นักท่องเที่ยวได้แบบนี้ ก็ไม่ใช่คนธรรมดา ในเมื่อเป็นการพนัน ถ้าเล่นไปแล้วก็ต้องรับได้ ก็เหมือนกับถ้าฉินเฟิงแพ้ไป ตาแก่คนนั้นก็ไม่ปล่อยฉินเฟิงไปหรือ

ไม่มีทาง

ตั้งแต่ที่สวีเจี๋ยบีบคั้นกันมาแต่ต้น และสีหน้าโอหังของตาแก่คนนั้น ก็มองออกแล้ว

สองคนนี้ ไม่ปล่อยเขาไปแน่

ดังนั้น ฉินเฟิงก็เลยไม่ได้เอ่ยปากขอร้องให้ตาแก่คนนั้น เขาไม่ได้เป็นพ่อพระ เขามีฉายามากมาย ทั้ง เพชฌฆาต เทพสังหาร ทั้งมารร้าย แต่ไม่เคยมีฉายาว่า พ่อพระ