เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 533 นี่มัน.....น่าโมโหจริงให้ตายเถอะ

“แล้วหมอเทวดาคนนั้นมีชื่อว่าอะไร ตอนนี้อยู่ที่ไหน?”

ติงป่าวซานพูดด้วยสายตาโหยหาความหวัง

“ผมไม่รู้เหมือนกัน หมอเทวดาคนนั้นไปหาคุณชายของผม ผมก็ไม่รู้ว่าชื่ออะไรเหมือนกัน และไม่รู้ว่าพักอยู่ที่ไหน บางทีคุณชายผมอาจจะรู้”

ต่งซินหยวนส่ายหัว

“อย่างนั้นจะรบกวนหมอต่ง โทรถามคุณชายต่งให้หน่อยได้มั้ยครับ?”

ติงป่าวซานไม่ได้จะไปหาตอนนี้เลย

ไม่ทันแล้ว

อาการบาดเจ็บมันจะมีระยะเวลารักษา ยิ่งเร็วก็จะยิ่งรักษาได้ผลดี

“ได้”

ต่งซินหยวนคิดว่าเรื่องนี้ คุ้มค่าที่จะโทรไปหาคุณชายของตนเอง ก็เลยหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วโทรออกไป “คุณชายครับ คืออย่างนี้ครับ ติงเจ๋อลูกชายของเพ่นพ่านของตระกูลติง ถูกคน…….”

เขาเล่าเรื่องนั้นไป รวมทั้งรายละเอียดทั้งหมด แล้วก็ข้อเสนอให้คุณชายตัดสินใจ

แต่ว่า ในสายต่งเซิงตอบกลับมาแค่

“อืม？”

เสียง “อืม” นี้ มีความเย็นชา มีความสงสัย แล้วก็ความตกใจ

“คุณชาย เป็นอะไรไปครับท”

ต่งซินหยวนถามอีกครั้ง

“เปล่า เรื่องนี้ คุณคิดเองก็แล้วกัน”

พูดจบ ต่งเซิงก็วางสายไป

แต่ว่า เขาก็นั่งส่ายหัวอมยิ้มอยู่บนที่นั่ง เพราะว่าเขารู้ว่า หมอเทวดาที่ตระกูลติงตามหา คือใคร ก็คือฉินเทียน หมอเทวดาฉินเทียน คนเดียวกับที่หักขาลูกชายของเขานั่นแหละ

ศัตรู

กับคนที่สามารถช่วยลูกชายเขาได้ เป็นคนคนเดียวกัน

เขาก็สงสัยเหมือนกันว่า เมื่อติงป่าวซานรู้เรื่องนี้ จะมีสีหน้าเป็นอย่างไร

จะอึ้งแต่ไม่ตกใจ？

หรืออึ้งหน้าเสียไป？

ช่างน่าสนใจเหมือนกัน

ดังนั้น เขาก็เลยให้ต่งซินหยวนจัดการเอง

“จัดการเองงั้นหรือ？”

ต่งซินหยวนอึ้งไป สรุปว่าจะให้เขาช่วยหรือไม่ช่วยกันแน่?

“เอ่อ คุณชายต่งว่าอย่างไรบ้างครับ?”

ติงป่าวซานก้มหน้าถาม เขาเอาความหวังทั้งหมดไปไว้ที่ตัวหมอเทวดาคนนั้นแล้ว

“” ต่งซินหยวนไม่ได้รับตอบกลับไป แต่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ถึงจะพูดว่า “คุณชายก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหมอเทวดาชื่อว่าอะไร และไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน แต่ว่าคุณชายยินยอมให้ผมช่วยคุณ ผมเคยเห็นหมอเทวดา ผมเดาว่า เมื่อวานเขาเพิ่งช่วยรักษาคุณชายไป วันนี้น่าจะยังอยู่ในเมืองเปียนไห่ ถ้าผมได้เห็นอีกครั้ง ผมจะต้องจำได้แน่”

เขาครุ่นคิดไป คิดว่าคุณชายน่าจะหมายความว่าแบบนี้นี่แหละ

น่าจะใช่นะ

“อย่างนั้นก็ขอให้หมอต่งช่วยเหลือด้วย”

ติงป่าวซานโค้งคำนับพูด

“เรื่องเล็กครับ เรื่องเล็ก”

ต่งซินหยวนโบกปัด “แต่ว่า ลักษณะของหมอเทวดาคนนั้น จะให้ผมวาดออกมา ผมก็จำได้ไม่ชัดเจน จำได้แค่ว่าคิ้วของเขาคมมาก หน้าตาหล่อเหลา อายุ20กว่าๆ ใกล้ๆ จะ30 แต่ว่า ถ้าให้ผมได้เห็นอีกครั้ง ผมจะต้องจำได้แน่”

“หน้าตาหล่อ คิ้วคม อายุ27-28 เข้าใจแล้วครับ เดี๋ยวผมจะให้ลูกน้องไปตามหาดู”

ติงป่าวซานกล่าว

มีเพียงวิธีนี้นี่แหละ อิงจากข้อมูลนี้ไปตามหา พอเจอแล้วก็ให้ต่งซินหยวนมาชี้ตัว

มีเพียงวิธีโง่ๆ แบบนี้แล้วล่ะ

แต่ว่า เขาส่งลูกน้องไปสองกลุ่ม กลุ่มแรกไปตามหาหมอเทวดา อีกกลุ่มไปตามหาคนที่ทำร้ายลูกชายเขา ถ้าแค้นนี้ไม่ชำระ ติงป่าวซานคงจะอัดอั้นใจตาย

หลายชั่วโมงผ่านไป

มีคนเข้ามาหาติงป่าวซาน “บอสครับ ที่บ้านของหลิวเสี่ยยี่ มีคนคอยรักษาความปลอดภัยอยู่ เป็นคนของตระกูลสวี”

“ตระกูลสวีงั้นหรือ? พวกนั้นคิดจะยุ่งกับเรื่องนี้จริงๆ หรือไง?”

ติงป่าวซานเผยสีหน้าร้ายๆ ออกมา

ตระกูลสวีอีกแล้ว

ก่อนหน้านี้ก็เป็นเพราะตระกูลสวี ตอนนี้ก็ตระกูลสวีอีกแล้ว ไม่อยากมีชีวิตรอดต่อไปแล้วหรือไงกัน

เขาไม่รู้ว่า นี่คือการตัดสินใจของสวี่เทียนโย่ว แต่เป็นของสวี่ซวนซวน สวี่ซวนซวนบอกไว้แล้ว ว่าเธอจะไม่ทำร้ายหลิวเสี่ยยี่ เธอจะไม่ทำร้ายหลิวเสี่ยยี่จริงๆ กลับกัน เธอยังรู้อีกว่า เพราะเรื่องนี้ หลิวเสี่ยยี่ไปหาเรื่องตระกูลติงไว้ เกรงว่าคงจะไม่ได้อยู่สุขสบาย

ดังนั้น ก็เลยให้คนมาคอยปกป้องหลิวเสี่ยยี่

สู้กันอย่างยุติธรรม！

“ไป ไปตระกูลเติ้ง ตระกูลสวีนี่มันรนหาที่ตายจริงๆ”

ติงป่าวซานโมโห ครั้งนี้ เขาทนไม่ไหวแล้วจริงๆ

ตระกูลสวีมันสมควรตาย

เดิมทีนั้น เขาคิดจะใช้สามอิทธิพลต้านทานกันไว้ เพื่อให้ทั้งสามตระกูลมั่นคงได้ แต่สวี่เทียนโย่วคนนี้ไม่เห็นแก่หน้าเขา อย่างนั้นก็ไม่ต้องมาโทษว่าเขาจะร่วมมือกับตระกูลเติ้งมากำจัดตระกูลสวี

“ครับ”

ลูกน้องก็รีบไปจัดการ

“สวี่เทียนโย่ว ครั้งนี้ กูจะเอาให้มึงกับไอ้ฉินเฟิงตายไปให้หมด”

ติงป่าวซานพูดร้ายๆ

……

ที่วิลล่าชิวเถียน

เป็นวิลล่าที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของเมืองเปียนไห่ ไม่ใช่โรงแรม แต่เป็นรีสอร์ต มีนักท่องเที่ยวไปมามากมาย ค่อนข้างห่างไกล ห่างจากในเมืองมากอยู่

อยู่ที่นี่ สามารถหลีกเลี่ยงการตามตัวของ3ตระกูลใหญ่ได้

ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง

ตี๊ดี๊ด

ตี๊ดี๊ด

ข้อความสองสาย ถูกส่งเข้ามาในโทรศัพท์ฉินเฟิง

ฉินเฟิงก็อ่านดู อันแรกเป็นของหลิวเสี่ยยี่ ความว่า “ทำไมคุณถึงกลับไปล่ะ พ่อแม่ฉันตื่นมาตอนเช้าก็ตกใจกันหมด บอกว่าเมื่อคืนคุณก้ยอมอยู่ที่นี่แล้ว แต่เช้ามาก็ไม่เจอแล้ว กลอนประตูก็ไม่ได้พัง บ้านฉันอยู่บนชั้น4 แล้วก็ พ่อแม่ฉันบอกว่าคุณกลัวความผิดก็เลยหนีไป หมายความว่าไง?”

กลัวความผิดก็เลยหนี

เรื่องนี้ก็ง่ายๆ ก็เป็นเพราะว่าพวกเขาคิดว่าฉินเฟิงได้หลับนอนกับหลิวเสี่ยยี่ไปแล้ว จากนั้นก็หนีไปไม่รับผิดชอบ

แต่ฉฺนเฟิงยังไม่ได้ทำแบบนั้น

“เฮ้อ”

ฉินเฟิงถอนหายใจออกมา อยู่ดีๆ ก็มีความผิด จากนั้นก็เปิดดูข้อความของสวี่ซวนซวน ความว่า “เอ่อ เรื่องเมื่อคืน ต้องขอโทษด้วยนะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อฉันจะเป็นแบบนั้น แต่ฉันก็ได้เกลี้ยกล่อมไปแล้ว ขอเพียงคุณกลับมา เขาก็จะขอโทษคุณ ฉันสาบานได้ แล้วก็ ตระกูลติงกำลังไปหาเรื่องบ้านของหลิวเสี่ยยี่ เดี๋ยวฉันช่วยคุณดูแลเธอเอง ฉันบอกแล้ว ว่าจะสู้กันอย่างยุติธรรม”

หลิวเสี่ยยี่นั้น

สวี่ซวนซวนไปสืบมาแล้ว ก็แค่เป็นการทำความรู้จักซึ่งกันและกันเท่านั้น เธอไม่ได้ตั้งใจจะไปแทรกแซงเรื่องของหลิวเสี่ยยี่ แต่แค่ส่งคนไปปกป้องเธอเท่านั้นเอง

แต่ว่า พอเธอสืบมา ก็รู้ว่า ทำไมฉินเทียนถึงชอบผู้หญิงคนนี้

เป็นคนที่เรียนเก่งมาก หลิวเสี่ยยี่เป็นคนดังในมหาวิทยาลัยซานเจียงที่เป็นมหาลัยดังอันดับต้นๆ ไม่เพียงเพราะว่าเธอมีหน้าตาสะสวย แต่เป้นเพราะว่างานวิจับของเธอโดดเด่นมาก

โดดเด่นจนไม่มีอะไรเทียบ

ในระดับสากล ก็มีชื่อเสียงอยู่เหมือนกัน

อีกอย่าง ที่สำคัญที่สุด คือเธอหน้าตาดี สวี่ซวนซวนมักคิดว่าหน้าตาตัวเองก็สวยอันดับต้นๆ ของเปียนไห่ แต่หน้าตาของหลิวเสี่ยยี่ก็ไม่ด้อยไปกว่าเธอเลย

แต่ท่าทางไม่เหมือนกันเท่านั้นเอง

เธอเป็นสาวBig Bike หุ่นดีมาก หุ่นตัวS มีความเซ็กซี่ แรงดึงดูดที่เผ็ดร้อน ส่วนหลิวเสี่ยยี่เป็นคนเรียกเก่ง เป็นปัญญาชน บนตัวมีกลิ่นอายของนักปรัชญา เป็นสาวเก่ง

ทั้งสองคนจุดดึงดูดผู้ชายที่ไม่เหมือนกัน

ดังนั้น สวี่ซวนซวนก็เลยรู้สึกไม่กลัว

แต่ว่า ฉินเฟิงได้รับข้อความสองข้อความ ก็เอามือบีบขมับ สุดท้ายก็ทำอะไรไมได้ ได้แต่ถอนหายใจไป

“เฮ้อ！”

ให้ตายเถอะ น่าปวดหัวจริง