เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 516 ความคิดของหลิวเสี่ยยี่
เวลาค่ำคืนเป็นเวลาที่ขายดีของร้านปิ้งย่าง
หลังจากผ่านไปสามชั่วโมงเต็มๆ คนถึงได้ค่อยๆน้อยลง คุณแม่ของเสี่ยวยี่เพิ่งได้มีเวลาเข้าใกล้ฉินเฟิง แกล้งทำเป็นชวนพูดคุย “พ่อหนุ่ม นายทำงานอะไรงั้นหรอ?”
ฉินเฟิงนิ่งไป
ฉันทำงานอะไร?
ฉันบอกคุณไปว่าฉันเป็นเทพสงคราม จอมพลของทหารทั้งประเทศ หลายวันก่อนเพิ่งสะท้านโลก โดยเกือบจะรบจนประเทศหนานเยว่สูญสลาย คุณจะเชื่อมั้ย?
แต่ว่าเขาทำสิ่งนี้จริงๆ
แต่ว่าเมื่อคิดดูแล้ว ก็ไม่ควรจะพูดอย่างนี้ ยังไงซะเขาก็สละออกจากตำแหน่งเทพสงครามแล้ว จึงได้พูดว่า “คุณป้ารับ ผมเคยเป็นทหาร เพิ่งเกษียณออกมา ยังหางานไม่ได้ครับ”
นี่คือความจริง
ตอนนั้นที่เขากลับเมืองเจียงเฉิงก็พูดแบบนี้
“เกษียณจากทหารนี่เอง ดีจริงๆ ดีจริงๆ”
เมื่อได้ยินว่าเกษียณจากทหาร ในสายตาคุณแม่ของเสี่ยวยี่ก็มีความยินดี เธอชื่นชมพ่อหนุ่มที่เป็นทหารแบบนี้มากที่สุดแล้ว เรียบง่ายมั่นคง ขยัน มีความรับผิดชอบ แล้วยังสามารถปกป้องพวกเขาได้
เมื่อได้ยินว่าเคยเป็นทหาร ในใจของเธอก็วางใจลงมาก
เธอกลัวว่าจะเป็นคนอย่างติงเจ๋อแบบนั้นอีก
แต่ว่า คุณแม่ของเสี่ยวยี่ก็ถามอีกว่า “คือว่า แม่ยาย…ไม่สิ พ่อแม่ของเธอทำงานอะไรละ?”
สายตาของฉินเฟิงมีความแปลกใจ นี่จะถามมากไปหรือเปล่า เขาแค่มาช่วยเหลือเฉยๆ แต่ว่าดูหน้าของคุณป้าคนนี้ที่เป็นมิตรแล้ว เขาก็ยังตอบคำถาม
“พ่อแม่เสียไปนานแล้วครับ ตอนนี้เป็นเด็กกำพร้าครับ”
คุณแม่ตายไปแล้ว
ส่วนพ่อ เขาก็ถือว่าตายไปแล้ว
คุณพ่อที่อยู่อย่างสูงส่ง ยโสโอหังแบบนั้น เขาเอื้อมไม่ถึงหรอก
“เฮ้อ เสียใจด้วยนะ”
คุณแม่ของเสี่ยวยี่ถอนหายใจทีหนึ่ง ยังไงซะสีหน้าที่แสดงออกมาก็ต้องทำให้ดี แต่ในใจของเธอนั้นดีใจ เป็นทหารมา แล้วยังไม่มีงานทำ พ่อแม่เสียแล้วทั้งคู่ บ้าของพวกเธอก็มีแค่เสี่ยวยี่ลูกสาวคนเดียวเท่านั้น
เป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านเลยไง
เหมาะสมมากจริงๆ
อีกอย่างบ้านพวกเธอเองก็ไม่ได้มีเงินอะไร ปฏิบัติต่อลูกเขยคนนี้ก็ไม่มีทางทำไม่ดี แต่เห็นเป็นลูกชายคนหนึ่ง อนาคตช่วยพวกเธอทำปิ้งย่าง ต่อไปทำให้ดีให้ใหญ่ยิ่งขึ้น แล้วเปิดเป็นร้านอาหาร
เธอยิ่งคิดยิ่งมีความสุข
จึงถือปิ้งย่างถาดหนึ่งเดินไปข้างกายพ่อของเสี่ยวยี่ แล้วสะกิดเขา “ตาแก่ คุณดูสิ ชายหนุ่มคนนั้นเป็นยังไงบ้าง? ลูกสาวบ้านเราชอบ เป็นทหารมา แล้ว….”
เธอพูดออกไปมากมาย
คุณพ่อของเสี่ยวยี่ เดิมทีในฐานะคนเป็นพ่อ ลูกสาวชอบใคร ควรจะเต็มไปด้วยความเกลียดชัง แต่เมื่อฟังทั้งหมดนี้แล้ว เขาไม่เพียงแต่จะไม่รู้สึกเกลียดชัง แต่ยังยิ้มแย้มยินดีอีกด้วย
ที่เขามีความเกลียดชังก็เป็นเพราะว่า ถ้าหากลูกสาวแต่งงานออกไปก็จะห่างจากเขา
ยังไงซะ ลูกสาวที่แต่งออกไป ก็เหมือนกับน้ำที่สาดออกไป
เขาทำใจไม่ได้หรอก
แต่ถ้าเป็นเด็กกำพร้าแบบนี้ก็ต่างกัน แต่งเขาบ้านมา ลูกสาวไม่จากไป แล้วก็ไม่มีครอบครัวลูกเขย แล้วยังเคยเป็นทหารมาก่อน มารยาทจะต้องดีมากแน่นอน การกระทำเมื่อกี้ก็ดูขยันมาก เหมาะสมมาก
เขาชอบใจแล้ว
หลังจากนั้นไม่นาน ลูกค้าเหลือเพียงไม่กี่คน และก็ไม่ได้สั่งอะไรแล้ว หลิวเสี่ยยี่ถึงได้ว่าง เดินไปที่ตรงหน้าของคุณพ่อ “พ่อคะ ย่างของอร่อยหน่อยค่ะ หนูจะเลี้ยงแขก”
“รู้แล้ว รู้แล้ว คนบ้านเดียวกันหน่า”
คุณพ่อของเสี่ยวยี่ส่งสายตาเข้าใจแล้วให้กับหลิวเสี่ยยี่
คนบ้านเดียวกัน?
หลิวเสี่ยยี่นิ่งไป สักพักก็เข้าใจ เธอกับพ่อเธอเป็นคนบ้านเดียวกัน ดังนั้นพ่อของเธอจึงให้เธอวางใจ ทุกอย่างมอบหน้าที่ให้กับเขา
“เหนื่อยแย่เลยละสิ รีบนั่ง รีบนั่ง”
เวลานี้หลิวเสี่ยยี่ถึงได้มาที่ข้างกายฉินเฟิง หาที่นั่งให้กับฉินเฟิง “ขอโทษด้วยจริงๆนะ เดิมทีฉันอยากจะเลี้ยงนาย ไม่คิดเลยว่าจะเป็นการให้นายมาช่วยพวกเราทำงาน เอาอย่างนี้ วันนี้ฉันให้ค่าแรงกับนายนะ”
“ให้ค่าแรง? ใช้เงินสามสิบสองหยวนนั้นของเธอ?”
ฉินเฟิงหยอกล้อไปทีหนึ่ง
หลิวเสี่ยยี่หน้าแดงขึ้นมาทันที แต่ก็ยังพึมพำว่า “สามสิบสองหยวนก็เป็นเงินค่าขนมทั้งอาทิตย์ของฉันนะ”
“ไม่เป็นไร ฉันเกษียณทหารมา เงินเกษียณมีอยู่ไม่น้อย ไม่ขาดสามสิบสองนี้ของเธอหรอก”
ฉินเฟิงโบกมือพูด
จากนั้นก็นั่งลง รอปิ้งย่างมา
แต่ว่า คำพูดนี้ถูกคุณแม่ของเสี่ยวยี่ได้ยินเข้าพอดี จึงดีใจมากขึ้นไปอีก ยังมีเงินเกษียณด้วย เธอรู้นะว่าตอนนี้ที่ไปเป็นทหารสวัสดิการดีมากเลย เงินเกษียณต้องไม่น้อยแน่เลย
เธอเองก็ไม่ได้คาดหวังกับเงินเกษียณ แต่ถ้าหากเงินเกษียณเยอะ ก็แสดงถึงว่าคนๆนี้มีความสามารถ
ตอนนี้เธอยิ่งมองฉินเฟิงก็ยิ่งชอบใจ
ผ่านไปไม่นาน
คุณแม่ของเสี่ยวยี่ยกปิ้งย่างของฉินเฟิงมา ถาดใหญ่มาก หอมมาก ทำเอาหลิวเสี่ยยี่มองดูแล้วพยักหน้ารัวๆ แล้วยังหยิบขึ้นมากินไม้หนึ่งแล้วพูดว่า “รสชาติไม่เลว ดูแล้ว พ่อของฉันจะแสดงฝีมือที่แท้จริงออกมาแล้วละ นายก็กินสิ”
ในขณะที่พวกเขาทั้งสองคนเริ่มกิน
คุณแม่ของเสี่ยวยี่ที่เดิมทียกปิ้งย่างมากแล้วก็ควรจะกลับไปแต่ครั้งนี้ไม่กลับ แต่นั่งลงที่ข้างกายของหลิวเสี่ยยี่ จากนั้นก็พูดอย่างมีความหมายลึกซึ้งว่า “ฉันกับพ่อของเธอคิดกันดีแล้ว ตกลงยอมรับเรื่องของพวกเธอ จะไปจดทะเบียนสมรสกันเมื่อไหร่ละ”
“จดทะเบียนสมรส！”
หลิวเสี่ยยี่ที่กำลังกินปิ้งย่างอยู่อึ้งไปในทันที จดทะเบียนสมรส?
“ใช่แล้ว แล้วงานแต่งจะจัดเมื่อไหร่? พวกเราสนับสนุนทั้งสองมือสองขาเลย”
คุณแม่ของเสี่ยวยี่พูดอย่างเป็นมิตร
“งานแต่ง…แค่กๆ….”
หลิวเสี่ยยี่อยากจะเถียง แต่ว่าสำลักปิ้งย่างขึ้นมา จึงไอแค่ก็ออกมา
ส่วนคุณแม่ของเสี่ยวยี่ก็ตบหลังของหลิวเสี่ยยี่ ตบไปด้วย ด่าไปด้วยว่า “ฉันรู้ว่าแกดีใจ ตื่นเต้น แต่ว่าแกตื่นเต้นยังไงก็ควรจะค่อยๆกินสิ เป็นเด็กสาวต้องเรียบร้อยรักนวลสงวนตัวหน่อย จะตื่นเต้นรีบร้อนแต่งขนาดนั้นเชียว จริงๆเลย”
เมื่อพูดอย่างนี้ หลิวเสี่ยยี่ก็ยิ่งไอหนักขึ้นกว่าเดิม
ดีใจ ตื่นเต้นอะไรกันละ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
ในตอนที่เธอกว่าจะกลืนลงคอไปได้แล้ว เธอก็รีบพูดว่า “แม่คะ ไม่ใช่อย่างที่แม่คิดนะ”
“ยัยลูกสาวไม่เอาไหน ถูกฉันด่าเข้าหน่อยก็รู้จักรักนวลสงวนตัวเชียว ยังจะมาเป็นไม่ใช่อย่างที่พวกเราคิดอีก คำพูดพวกนี้ ตอนที่ฉันยังสาวก็ชอบพูด ตอนนั้นที่พ่อแกจีบฉัน ยังมาถึงบ้านฉันเชียว ตอนนั้นฉันเองก็พูดกับพ่อแม่ฉันว่าไม่ใช่อย่างที่เขาคิด วางใจได้ แกโตขนาดนี้แล้ว ฉันไม่ด่าแกหรอก”
คุณแม่ของเสี่ยวยี่มองดูกลุ่มคนที่จากไปพวกนั้น เหมือนดั่งวัยเยาว์ของเธอที่จากไป
“ไม่ใช่อย่างที่แม่คิดจริงๆ”
หลิวเสี่ยยี่พูดอธิบายอีก
แต่ว่า คุณแม่ของเสี่ยวยี่กลับพยักหน้า “ใช่ๆๆ ไม่ใช่อย่างที่พวกฉันคิด จริงๆเลย พอแล้ว ให้เวลาส่วนตัวกับพวกเธอ ฉันไปยุ่งก่อนละ คุยกันดีๆ หนุ่มฉิน ลูกสาวฉันไม่เลวเลยนะ”
เมื่อกี้ เธอได้ถามรู้ชื่อของฉินเฟิงมาแล้ว
ฉินเทียน
ชื่อนี้ไม่เลว
เหมือนกับชื่อที่เป็นลูกเขยของเธอ
และหลังจากที่คุณแม่ของเสี่ยวยี่จากไปแล้ว หลิวเสี่ยวยี่ก็นิ่งค้าง ไปอะไรกัน หนูจะอธิบายให้ฟัง หนูกับเขาไม่ใช่อย่างนั้นจริงๆ สุดท้าย หลิวเสี่ยยี่เห็นว่า ถึงแม้เธอจะอธิบาย แม่ของเธอก็คงไม่เชื่อ
เอาแต่คิดว่าเธอเป็นเด็กสาวทำเป็นรักนวลสงวนตัว
“โอ๊ย ทีนี้อธิบายไม่ถูกแล้ว อธิบายยังไงก็ไม่เข้าใจแล้ว”
หลิวเสี่ยยี่กุมหน้า แต่ว่ากุมหน้าไปด้วย แล้วก็แอบเปิดซอกนิ้วสองนิ้วออก มองดูฉินเฟิงท่อยู่ตรงข้ามกับเธอ หน้าตาก็ดูแข็งแกร่ง เฉียบคมดี
ไม่รู้ว่ามีแฟนหรือยัง
โอ๊ย
หลิวเสี่ยยี่ เธอกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย