เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 509 นายรู้มั้ย คนที่นายเผชิญหน้าด้วยเป็นใคร?

“……”

ทั่วทั้งบนรถเมล์ ตกอยู่ในสภาพเงียบงันที่แปลกประหลาด

ทุกคนต่างก็มองหน้ากันและกัน ในชั่วขณะนั้น ต่างก็ไม่กล้าพูดอะไร

มีดของเล่น

พูดอะไรละ

นี่คือการแสดง มีการวางแผนมาก่อน

“เป็นไปได้ยังไงกัน?”

แม้แต่น้ำตาของหลิวเสี่ยยี่เองก็หยุดลงในทันที นั่งอยู่บนพื้น หยิบมีดสั้นเล่มนั้นขึ้นมา จากนั้นก็ลองกดดู เป็นไปตามที่ฉินเฟิงแสดงให้เห็น มันเด้งกลับเข้าไป

สิ่งนี้ เป็นมีดของเล่นจริงๆ

“เลือดบนพื้นพวกนี้ ยังมีรสหวานอีกด้วย ไม่ใช่สิ รสชาตินี้ ซอสมะเขือเทศ ฉันชอบซอสมะเขือเทศ ไม่มีทางจำผิดแน่นอน นี่มันเป็นซอสมะเขือเทศ”

มีคนลองดมดู ‘เลือด’ บนรถที่ไหลออกมาจากร่างกายของติงเจ๋อก่อนหน้านี้

จากนั้นก็พบว่ามันคือซอสมะเขือเทศ

“นายหลอกฉัน”

หลิวเสี่ยยี่หันหลังมองไปที่ติงเจ๋อ จากนั้นก็ร้องไห้อีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพราะซาบซึ้ง แต่เป็นเพราะเกลียด

“คือว่า เสี่ยยี่ เธอฟังฉันอธิบายนะ เป็นเพราะว่าฉันรักเธอ เลยทำเรื่องแบบนี้” ติงเจ๋อรีบลุกขึ้นยืนและพูดอธิบาย

“รักฉัน? เหอะ”

หลิวเสี่ยยี่หัวเราะเยาะเย็นชา

“จริงนะ ฉันติงเจ๋อขอสาบาน เป็นเพราะว่าฉันรักเธอ ถึงได้ทำเรื่องอย่างนี้ ถ้าหากมีการโกหก ขอให้ถูกฟ้าผ่า” ติงเจ๋อยกมือขึ้น พูดด้วยท่าทางที่จริงจังมาก

แต่ว่า ฉินเฟิงที่อยู่ด้านข้างกลับหัวเราะออกมา

เมื่อฉินเฟิงหัวเราะ ติงเจ๋อก็กระวนกระวายมาก

และตามด้วยคำพูดของฉินเฟิง เขาก็กระวนกระวายมากขึ้นจริงๆ

“นาย ไม่กลัวฟ้าผ่าจริงๆงั้นหรอ ถึงได้กล้าสาบานแบบนี้ สองขาของนายสั่น ฝีเท้าไม่มั่นคง สองหูอ่อนนุ่ม ใบหน้าไร้สีสัน เห็นได้ชัดว่านายทำเรื่องนั้นมากเกินไป เดือนนี้ อย่างน้อยนายก็เคยทำเรื่องอย่างว่ากับผู้หญิงมากว่ายี่สิบคน ไม่อย่างนั้น คงจะไม่อ่อนแรงถึงขั้นนี้ ถ้าหากว่าไม่เชื่อ สามารถพาเขาไปตรวจที่โรงพยาบาลได้เดี๋ยวนี้เลย ดูสิว่า ทำเรื่องอย่างว่ามากเกินไปจริงหรือเปล่า”

“ถ้าหากว่านายแค่หลอกพวกสาวๆ ฉันไม่มีทางมายุ่ง แต่ว่านายกลับหลอกผู้หญิงที่ยังไม่เคยออกสังคมแบบนี้ มันจะมากเกินไปหรือเปล่า คุณชายท่านนี้ แผนนี้คุณเคยใช้มาหลายครั้งแล้วละสิ จีบผู้หญิงได้มากแค่ไหนแล้ว?”

ฉินเฟิงนั่งอยู่ตรงที่นั่ง สีหน้านิ่งเฉย และค่อยๆพูด

แต่ว่า คำพูดนี้ กลับทำให้ใจผู้คนกระตุก นี่คือเศษสวะคนหนึ่ง หลอกผู้หญิงโดยเฉพาะ

“นาย！”

หลิวเสี่ยยี่มองติงเจ๋อด้วยแววตาโมโห

“เสี่ยยี่ ฟังฉันอธิบายก่อน”

ติงเจ๋อคิดอยากจะแถ

ในสถานการณ์ปกติ เขาพูดคำพูดนี้ออกมา ผู้หญิงก็ไม่คิดจะฟังอีกแล้ว

แต่ว่า หลิวเสี่ยยี่กลับพูดว่า “อธิบาย นายพูดสิ จะอธิบายว่ายังไง?”

ติงเจ๋อ “……”

เขารู้ที่ไหนละว่าจะต้องอธิบายยังไง ยังไงซะนี่ก็เป็นความจริง พูดตะกุกตะกักอยู่นาน สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าควรพูดอะไร

“นาย！สารเลว！”

ทันใดนั้น หลิวเสี่ยยี่ฟาดฝ่ามือไปทีหนึ่ง ตบเข้าที่ใบหน้าของติงเจ๋อ “นายมันสารเลวจริงๆ เศษสวะ ต่อไปอย่าให้ฉันได้เห็นนายอีก ถ้าหากว่านายยังมาเกาะแกะฉันอีก ฉันจะแจ้งตำรวจ”

“ไม่ ฉันจะแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้”

หลิวเสี่ยยี่รีบโทรแจ้งตำรวจ

ติงเจ๋อคิดอยากจะหนี แต่ยังไงซะเขาก็ไม่ใช่ขโมยที่ถือมีดก่อนหน้านี้ เดิมทีตัวเขาก็อ่อนแรงเพราะทำเรื่องอย่างว่ามากเกินไปอยู่แล้ว อย่าว่าแต่ฉินเฟิงเลย แม้แต่ฝูงชนใจดีที่อยู่ด้านข้าง เขาก็สู้ไม่ได้

ทันใดนั้น จึงถูกกดทับไว้อย่างแน่นหนา

“ไอ้หนุ่ม ดูแล้วนายอายุยังน้อย แต่ใจเลวทรามมาก ถึงได้เกือบจะใช้แผนการแบบนี้มาหลอกฉันได้แล้ว”

“เลวมาก ควรจะจับไปที่สถานีตำรวจ กักขังไว้สักสิบปีแปดปีไปเลย”

“เป็นเพราะเขา เมื่อกี้พวกเราเกือบจะเข้าใจคนใจดีคนนั้นผิดไป”

ฝูงชนใจดีมากมายต่างก็พูดด่าทอ

เกือบจะเข้าใจคนใจดีผิดไปแล้ว

ไม่นาน ตำรวจก็มาถึง พาตัวติงเจ๋อคนนั้นไป ในตอนที่ถูกพาไปยังเอาแต่ตะโกนด่าว่า “ไอ้หนุ่ม แกกล้าทำลายแผนของฉัน ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่”

คนถูกจับตัวไปแล้ว

รถเมล์คันนี้ก็เริ่มขับเคลื่อนอีกครั้ง

“ขอโทษด้วย ฉันเข้าใจนายผิดไป”

เวลานี้ หลิวเสี่ยยี่เดินมาตรงหน้าของฉินเฟิง สองมือกำปลายกระโปรงไว้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “ขอโทษด้วย ขอโทษด้วยจริงๆ ความฉลาดของฉันไม่มากพอ เกือบจะถูกเขาหลอกซะแล้ว”

ตอนนั้นเธอซาบซึ้งใจมากจริงๆ และก็เกลียดฉินเฟิงที่เป็นคนร้ายนี้จริงๆเช่นกัน

สุดท้ายพบว่าฉินเฟิงเป็นคนดี

ติงเจ๋อคนนั้นถึงจะเป็นคนเลวที่หลอกเอาร่างกายเธอ

สิ่งนี้ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก จึงรีบมาขอโทษ

“ไม่จำเป็น”

ฉินเฟิงส่ายหัว “ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เธอกลับไปเถอะ”

เมื่อได้ยินคำว่า ‘ไม่จำเป็น’ เธอก็ยิ่งเป็นกังวลมากขึ้นไปอีก เธอรู้สึกว่าเป็นเพราะฉินเฟิงไม่ให้อภัยเธอ จึงได้ล้วงหาอะไรในตัวของตัวเอง สุดท้ายก็ล้วงเอาพวกเศษเงินออกมา “คือว่า ในตัวฉันมีอยู่แค่สามสิบสองหยวน ให้นายทั้งหมดเลย ได้มั้ย?”

สามสิบสองหยวน

ฉินเฟิงยิ้มอย่างไม่ชอบใจนัก “ฉันบอกแล้วไงว่าไม่จำเป็น”

“คือว่า บนตัวฉันไม่มีสิ่งของมีค่าอะไรแล้ว ฉันไม่สามารถให้นายได้ คือ คือ…ใช่สิ บ้านฉันขายปิ้งย่าง คืนนี้ ฉันเลี้ยงปิ้งย่างนายแล้วกันนะ”

หลิวเสี่ยยี่คิดอยู่นาน สุดท้ายถึงนึกขึ้นได้ว่าเลี้ยงปิ้งย่าง

“ก็ได้”

ครั้งนี้ฉินเฟิงไม่ได้ปฏิเสธอีก ถ้าหากยังปฏิเสธอีก หลิวเสี่ยยี่คนนี้ก็จะร้องไห้แล้ว

เมื่อกี้ก็ร้อนรนอย่างนั้นเพราะเขาเอาแต่ปฏิเสธ

“โอเค”

เมื่อได้ยินว่าตอบตกลง หลิวเสี่ยยี่ก็ยิ้มแย้มขึ้นมาทันที

ในที่สุดก็ตกลงแล้ว

ตี๊ด

หลิวเสี่ยยี่เห็นว่าตัวเองถึงป้ายลงรถแล้ว จึงแลกช่องทางการติดต่อกับฉินเฟิง จากนั้นก็โบกมือลากันแล้ว

“น่าสนใจ”

ฉินเฟิงมองดู จากนั้นเสียง ‘ถึงป้ายBoundless Technology Groupแล้วค่ะ’ แล้วฉินเฟิงเองก็ลงรถ

เขาเองก็ถึงจุดหมายปลายทางแล้ว

….

สถานีตำรวจเมืองเปียนไห่

ที่ด้านใน ตำรวจท่านหนึ่งกำลังขอโทษขอโพยชายวัยกลางคนที่ไว้ผมทรงโมฮอกคนหนึ่ง “เพราะไม่รู้จักหน้าเลยเข้าใจผิดกัน ทางเราเองก็ไม่คิดว่าจับโดนคุณชายติง คือ ทางเราผิดพลาดเองครับ”

“หึ”

ชายวัยกลางคนยิ้มเยาะ

ในเวลานี้ ติงเจ๋อที่ถูกจับเข้าไปขัง เวลานี้ก็ได้ปล่อยตัวออกมา ติงเจ๋อบิดคอ ใบหน้าไม่พอใจ

“คุณชายครับ”

ชายวัยกลางคนคนนี้ไม่ใช่ผู้มีอำนาจอะไร เป็นเพียงแค่พ่อบ้านคนหนึ่งเท่านั้น เมื่อเห็นติงเจ๋อ ก็รีบก้มหัวลงทันที

แต่ถึงจะเป็นพ่อบ้าน ก็เป็นพ่อบ้านของตระกูลติง

ตระกูลติงเองก็เป็นตระกูลใหญ่ในเมืองเปียนไห่ เพียงคำพูดเดียว ก็ทำให้สถานที่แห่งนี้ปล่อยตัวคนออกมาได้ง่ายๆ สามารถเห็นได้ว่ามีอำนาจมากเพียงใด

“พ่อบ้าน เรียกหวางหู่มาให้ฉัน ไอ้เจ้านั่น กล้าทำลายแผนการของฉัน คงจะไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจริงๆ” ในแววตาของติงเจ๋อมีไอสังหารปรากฏขึ้น

เมื่อก่อนเขาเคยใช้วิธีนี้ได้ผู้หญิงมาหลายคน

ไม่เคยผิดพลาดเลยสักครั้งเดียว

ถึงแม้ว่าจะมีคนรู้ ก็ไม่กล้าพูดออกมา เขาติงเจ๋อ ในเมืองเปียนไห่แห่งนี้ก็ถือเป็นบุคคลที่ทำให้ผู้คนไม่กล้ามีปัญหาด้วยคนหนึ่ง แต่ว่าวันนี้ กลับถูกจับได้แล้ว

“ครับ”

พ่อบ้านตอบรับ แต่แล้วก็ถามอีกว่า “คุณชายครับ เมื่อคุณถูกจับแล้ว ก็สั่งให้ผมส่งคนไปไล่ตามเจ้าคนนั้น ตอนนี้เจ้าคนนั้นไปที่Boundless Technology Groupแล้วครับ พวกเรา”

“เรียกหวางหู่เดี๋ยวนี้ พวกเราไปดักมันที่Boundless Technology Group” ติงเจ๋อพูดอย่างดุดัน

เพียงนาทีเดียวก็ไม่อยากรอแล้ว

ส่วนหวางหู่ เป็นบุคคลมีอำนาจคนหนึ่งในวงการนักเลง ลูกน้องในมือหลายสิบ นับร้อยคน ปกติก็ช่วยทำเรื่องสกปรกให้มากมาย ส่วนที่เขาเรียกหวางหู่ ก็เพราะคิดอยากจะฆ่าเจ้านั่นทิ้ง

แต่แล้ว เขาไม่รู้ว่าการไปครั้งนี้ เขาได้เผชิญหน้ากับบุคคลที่ทำให้ทั่วทั้งโลกนี้ต้องหวาดกลัวเขา