เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 507 สวี่ซวนซวนที่ผิดปกติ
สวี่ซวนซวนเข้าพักที่ข้างห้องของฉินเฟิง
และในเวลานี้ องครักษ์หมาป่าคนหนึ่งปรากฏตัวที่หน้าต่างของฉินเฟิง “ใต้เท้าครับ”
“สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?”
ฉินเฟิงไขว้แขนเดินเข้ามาถาม
“หาไม่พบครับ ตระกูลซือหม่ามีการดำเนินการอยู่ในเมืองเปียนไห่มานานแล้ว แล้วก็มีทักษะด้วย คนของพวกเรา แอบลักลอบเข้ามาตั้งแต่วันมะรืนแล้ว แต่ก็ยังไม่มีข้อมูลอะไรเลยครับ แม้แต่ตระกูลสวี่ พวกเราก็สืบหาข้อผิดปกติอะไรไม่เจอครับ”
องครักษ์หมาป่าพูดรายงาน
“ปกติ ยังไงซะ เจ้าตัวร้ายนี้ก็มีชีวิตอยู่ในดินแดนของต้าหัวมานับพันปีแล้ว ถ้าไม่มีทักษะอะไร จะมีชีวิตรอดมาได้ยังไง นายกลับไปเถอะ สืบหาต่อไป ส่วนที่เหลือ ฉันคิดหาวิธีเอง”
สายตาของฉินเฟิงส่งสัญญาณให้
“ครับ”
องครักษ์หมาป่าหายตัวจากไป
และในเวลานี้ ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น
ใครอีกแล้ว
ฉินเฟิงเดินมาเปิดประตู ครั้งนี้ ไม่ใช่รี่รี่ และก็ไม่ใช่ฉีหยุน แต่เป็นสวี่ซวนซวนที่ใส่เสื่อสายเดี่ยวกระโปรงสั้น ผมเผ้าเปียกชุ่ม และก็หน้าสด แต่กลับดูมีความน่ารัก
แต่ว่าถึงแม้จะเป็นเสื้อสายเดี่ยวกระโปรงสั้น ก็สามารถดูออกถึงความภาคภูมิด้านหน้าของสวี่ซวนซวน
มีความรู้สึกเหมือนจะเด้งออกมา
เมื่อก้าวเดิน ก็สั่นกระเด้ง
ทำให้ผู้คนรู้สึกสั่นไหว
“เธอมาทำอะไร?”
แต่ว่า ฉินเฟิงก็ยังเย็นชาเหมือนเดิม เหมือนกับว่าตรงหน้าของตัวเอง ไม่ใช่สาวงามรูปร่างดีที่ยืนอยู่ แต่เป็นท่อนไม้
“เครื่องเป่าผมในห้องของฉันเสียแล้ว ฉันมายืมเครื่องเป่าผมค่ะ”
สวี่ซวนซวนพูดอย่างอ่อนโยน แล้วยกดวงตากลมโตขึ้นมอง
ผมก็ยิ่งเปียกชุ่มและยังมีน้ำหยด
“ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?” ฉินเฟิงถามอีก
“ฉันซื้อโรงแรมนี้ไว้แล้ว ดังนั้นจึงมาพักที่ข้างห้องของคุณ”
สวี่ซวนซวนพูดยิ้มๆ
“ฉันกับเธอ ไม่มีทางมีความสัมพันธ์อะไรกัน”
ฉินเฟิงบอกชัดเจน
เขาบอกไปตรงๆแล้ว ทั้งสองคนไม่มีทางมีความสัมพันธ์อะไรกัน
ครั้งนี้เขามาเพื่อทำภารกิจ
เขาไม่อยากใช้ประโยชน์จากสวี่ซวนซวนผู้หญิงคนนี้
“ฉันรู้”
สวี่ซวนซวนพยักหน้า เธอรู้ ในละครต่างก็แสดงอย่างนี้ คนหนึ่งเป็นนักฆ่าที่เย็นชา ไม่สร้างความสัมพันธ์กับผู้อื่นง่ายๆ เช่นนี้จะเป็นการละเมิดแนวปฏิบัติของนักฆ่า
แต่ว่าเธอไม่เหมือนกัน
เธออยากได้ฉินเฟิงมา ต่อไปไม่เป็นนักฆ่าอีก ให้เป็นลูกเขยของตระกูลสวี่
ดังนั้น ฉินเฟิงในตอนนี้ก็เหมือนกับอุปสรรคอย่างหนึ่ง รอให้เธอไปข้ามผ่าน แม้ว่าฉินเฟิงจะปฏิเสธยังไง เย็นชายังไง เธอก็ไม่มีทางถอดใจ กว่าเธอจะชอบผู้ชายสักคนหนึ่งนั้นยากมากนะ
“ฉันแค่มาดู”
สวี่ซวนซวนล้วงเอาโทรศัพท์ออกมา เปิดเว็บมืดออกมา พิมพ์ชื่อหนึ่งคำว่า X ทันใดนั้นก็ค้นหาเจอทันที แต่ว่าเป็นสีแดง แล้วยังมีกะโหลกอยู่ด้วย จึงอึ้งไปในทันที “สีแดงมันหมายความว่ายังไงคะ?”
“ก็แค่ ฉันเก่งมาก”
ฉินเฟิงถอนหายใจแล้วพูด
ชื่อ X เมื่อก่อนเขาเคยใช้ ไม่อย่างนั้นที่เมืองเจียงเฉิงเขาก็คงไม่ใช่ชื่อ Mr.X อีก ส่วนชื่อ Mr.X นี้ ก็หมายความว่าตอนนั้นเขาได้ทำการไล่ฆ่าอันดับหนึ่งของประกาศมืด ปาซาง แล้วได้สีแดงมา
แต่ว่า ต่อมาเขาเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงแล้ว
ชื่อ X จึงได้ลดระดับลงในประกาศมืด กลายเป็นชื่อที่ไม่โดดเด่นอย่างในตอนนี้ แต่ว่าสีแดง หมายความว่าอันตราย ด้านข้างมีกะโหลกชิ้นหนึ่ง หมายความว่าอันตรายมาก
“อ้อ”
สวี่ซวนซวนไม่เข้าใจพวกนี้ เว็บมืดก็เธอหาคนมาสอนใช้ ดูพวกนั้นออกซะที่ไหน เมื่อได้ยินว่าสิ่งนี้หมายความว่าเก่งมาก ในใจก็อดดีใจไม่ได้ คนที่เธอชอบ แตกต่างจริงๆ
เก่งมากจริงๆด้วย
จากนั้น เธอก็กดเข้าไปในการโต้ตอบตามที่วันนี้เธอหาคนมาสอน จากนั้นก็พิมพ์ว่า ปกป้องคุณหนูตระกูลสวี่ สวี่ซวนซวน ให้เงินรางวัลเดือนละ ห้าสิบล้าน
ฉินเฟิงกระตุกยิ้มมุกปาก
การโต้ตอบนี้ สามารถพิมพ์ได้ตามอิสระ ใช้เพื่อเขียนจำนวนที่มีมากอย่างเช่น หมื่นล้าน เกาะแห่งหนึ่ง หรือไม่ก็ฐานทัพทหารแห่งหนึ่ง
สิ่งที่มีสีแดงอยู่ ต่างก็มีทักษะตัวนี้
ที่น้อยที่สุดก็พันล้าน
แต่ยัยเด็กคนนี้กลับพิมพ์ว่าห้าสิบล้าน ทำให้ฉินเฟิงพูดยิ้มๆอย่างเจ้าเล่ห์เล็กน้อย “ใช่ พวกเราไม่มีทางมีความสัมพันธ์อะไรกัน แต่ว่า ถ้าหากว่าฉันเดาไม่ผิด นายเป็นนักฆ่า ถ้าหากว่าเป็นนักฆ่า อย่างนั้นก็ต้องรับภารกิจ นายมาเมืองเปียนไห่ ก็เพื่อภารกิจใช่มั้ย รับภารกิจนี้ของฉัน มีสองภารกิจ ทำให้เสร็จพร้อมกัน ฉันไม่ว่าอะไร”
ร่างกายของเธอเอียงเข้าด้านหน้าเล็กน้อย เปิดเผยให้เห็นร่องหน้าอกเล็กน้อย ทำให้ผู้คนใจลอย
แต่ว่าฉินเฟิงกลับขมวดคิ้ว “เธอแน่ใจ?”
“แน่ใจอยู่แล้ว”
สวี่ซวนซวนได้ยินอย่างนั้น ก็รีบพยักหน้า
ร่างกายเองก็สั่นไหวตามไปด้วย
“งั้นก็ดี แต่ข้อแรก ห้าสิบล้านน้อยเกินไป หนึ่งพันล้าน ข้อที่สอง ที่ฉันปกป้องไม่ใช่เธอสวี่ซวนซวน แต่เป็นตระกูลสวี่ ข้อที่สาม หนึ่งเดือนนานเกินไป แค่สิบวัน สิบวันต้องจบภารกิจนี้ ข้อที่สี่ เมื่อฉันทำภารกิจอีกอย่างหนึ่งเสร็จแล้ว ฉันก็จะไปจากเมืองเปียนไห่ ภารกิจของเธอ ฉันก็จะถือว่าไม่เคยรับมาก่อน”
ฉินเฟิงพูดอย่างนิ่งเฉย
“สิบวัน?”
สวี่ซวนซวนสีหน้าซีดเซียว แค่สิบวัน เธอไม่ได้กังวลเรื่องเงิน เธอกลัวว่าสิบวันจะไม่สามารถปราบปรามยึดฉินเฟิงมาได้ จึงได้กัดฟันพูดออกไปว่า “สิบห้าวันได้มั้ย?”
“ก็ได้”
ฉินเฟิงพยักหน้า
ยังไงซะก็มีข้อที่สี่ ภายในสิบวัน เขาก็คงจัดการตระกูลซือหม่าแล้วกลับไปที่เมืองเจียงเฉิงแล้ว ถึงตอนนั้นภารกิจนี้ เขาก็ถือซะว่าไม่เคยรับ ส่วนที่ว่าหลอกใช้ความรู้สึกของสวี่ซวนซวน ก็มีอยู่บ้างนิดหน่อย
แต่ว่า ฉินเฟิงไม่ได้ปกป้องเธอคนเดียว แต่ปกป้องทั้งตระกูลสวี่
มองจากทางด้านนี้แล้ว ฉินเฟิงไม่ได้หลอกใช้
ที่สำคัญก็คือ ถ้าหากเป็นเช่นนี้ แล้วเขายังปฏิเสธ อย่างนั้นก็ไม่เหมาะสมกับบุคลิกของนักฆ่าแล้ว ยังไงซะนักฆ่าก็ไร้ความรู้สึก สามารถเข้าใจได้ แต่ถ้าไม่รับเงิน อย่างนี้ไม่สามารถเข้าใจได้
ไม่แน่ อาจจะถูกเปิดเผยก็ได้
“ดี”
สวี่ซวนซวนเองก็ยิ้ม ปรากฏเขี้ยวออกมาให้เห็น ก็สวยดี แต่ว่าสิ่งที่เธอคิดคือ สิบห้าวัน เธอเชื่อว่าตัวเองสามารถทำสำเร็จ แต่ว่าเธอก็นึกถึงอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้
แล้วก็ก้มหน้าถามว่า “คือว่า อีกภารกิจหนึ่งของนาย ใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะทำสำเร็จงั้นหรอ?”
เธอกลัวว่าเพียงแค่ไม่กี่วันก็ทำสำเร็จแล้ว และฉินเฟิงก็จากไป
“ไม่รู้สิ”
ฉินเฟิงตอบ
หาตัวตระกูลซือหม่าเจอ ภารกิจก็สำเร็จแล้ว หาไม่เจอ อย่างนั้นก็ไม่รู้แล้วจริงๆ
“งั้นก็ดี”
สวี่ซวนซวนแอบคิดในใจ ไม่รู้ งั้นก็แสดงว่าเขายังไม่มีความมั่นใจต่อภารกิจนั้น ไม่มีความมั่นใจ งั้นโอกาสสำเร็จก็ไม่สูง อย่างนั้นก็มีความเป็นไปได้ที่จะทำไม่สำเร็จเลย
อย่างนั้นช่วงเวลาที่อยู่ ก็จะยิ่งนานขึ้น
เธอดีใจมาก
และในเวลานี้ สิ่งที่เธออยากจะถาม เธอก็ถามไปหมดแล้ว จึงได้มองเตียงเดี่ยวในห้องนอนนี้ แล้วเอ่ยถามอย่างเขินอายว่า “คือว่า คืนนี้ ฉันนอนที่นี่ได้มั้ย”
ดูหน้าด้านไปหน่อยแล้ว
แต่ว่า เธออยากจะได้ฉินเฟิงมาจริงๆ จึงได้พูดออกไป
แต่แล้ว ที่ได้กลับมา มีเพียงแค่เครื่องเป่าผมเครื่องเดียวเท่านั้น และถูกโยนกระแทกเข้าที่อ้อมแขนของเธอ จากนั้น เธอก็ไม่รู้ว่ามาปรากฏตัวอยู่หน้าประตูได้ยังไง จึงลูบหัว แต่ก็มองดูเครื่องเป่าผมในมือของตัวเองแล้วก็มีความสุข
“เครื่องเป่าผมที่ฉินเทียนเคยใช้ เครื่องเป่าผมที่ฉินเทียนเคยใช้ ดีจัง คืนนี้ฉันจะกอดมันนอน”
“แต่ว่าไม่รู้ว่าเขาชอบผู้หญิงแบบไหน ฉันแต่งตัวได้เซ็กซี่มากขนาดนี้แล้ว เขากลับไม่เหลือบมองฉันสักนิด แต่ว่า ตอนนี้เขาไม่ดู ก็พิสูจน์ต่อไปเมื่อแต่งงานกันแล้ว ก็จะไม่มองผู้หญิงคนอื่นเช่นกัน ดีจัง”