Gate of God - ตอนที่ 386 ปีศาจทั้งสี่

Gate of God
ตอนที่ 386 ปีศาจทั้งสี่
เมื่อเหล่าแม่ทัพเห็นฉากที่เกิดขึ้น พวกเขาก็ได้สติ
กลับคืนมาทันที ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วย
ความตกใจ อย่างไรก็ตามมันเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
เพราะว่าในหัวใจของพวกเขา นักปราชญ์ที่อยู่
ด้านหน้าเป็นเพียงผู้เข้าสอบระดับสภาด้านการต่อสู้
เท่านั้น
ผู้เข้าทดสอบทั้งสี่คน?
พวกเขาสามารถสู้ร่วมกันได้ดีขนาดตั้งค่ายกลดาบ
ขึ้นมาได้? พวกเขาไม่ได้จะสู้กันทีละคนงั้นหรือ?
ต่อให้พวกเขาจะต่อสู้ร่วมกันได้จริงๆ มันก็เป็นไป
ไม่ได้ที่เขาจะใช้ค่ายกลดาบ!
พวกเขาไม่เข้าใจอย่างแท้จริง
ขณะที่เหล่าแม่ทัพกาลังวิตกกังวลอยู่นั้น นักปราชญ์
ทั้งสี่คนดูเหมือนไม่คิดจะอธิบายตัวเองแม้แต่น้อย
ในขณะที่ปลายดาบของพวกเขาทั้งสี่แตะกัน ท่าที
ของนักปราชญ์ทั้งสี่คนก็เปลี่ยนไปทันที
พวกเขาดูค่อนข้างเจ็บปวด
ฟาง เจิ้งจือ เคยเห็นท่าทีแบบนี้มาก่อน เป็น
ช่วงเวลาที่ เหยียน ซิว ใช้เต๋าแห่งอาชูร่า อย่างไร
ก็ตาม เปรียบเทียบกับ เหยียน ซิว ความเจ็บปวดบน
ใบหน้าของนักปราชญ์ทั้งสี่ค่อนข้างแตกต่างออกไป
ความเจ็บปวดของ เหยียน ซิว นั้นเป็นเพราะการ
อดทน
อย่างไรก็ตามสาหรับนักปราชญ์ทั้งสี่นี้ดูเหมือนจะ
เป็นเพราะความทุกข์ทรมาน
แสงจางๆค่อยๆปรากฏขึ้นมาตรงกลางระหว่าง
ทั้งสี่ดาบ มันเป็นแสงที่คล้ายส่องออกมาจาก
ดวงดาว เป็นสีเงินงดงาม
มันดูลึกลับแต่ก็น่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
“นี่ดูเหมือน … ” ฟาง เจิ้งจือ นึกถึงเรื่องหนึ่งได้อย่าง
รวดเร็ว มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในกลืนกินโลก
ตอนนั้น ฟาง เจิ้งจือ ได้พบกับชาวดินแดนภูเขา
ทางใต้เป็นครั้งแรก
ชื่อของเขาคือ ฉาน เจีย
ที่ยืนอยู่ข้างๆเขาเป็นอีกคนหนึ่ง หรืออาจจะกล่าวได้
ว่าปีศาจตนหนึ่ง มันเป็นครั้งแรกที่ ฟาง เจิ้งจือ
ได้เห็นดวงตาปีศาจสีเขียว และเป็นครั้งแรกที่
ฟาง เจิ้งจือ ได้พบกับ ไป่ ซิง
หัวหน้าของ 1 ใน 10 ดินแดนปีศาจ
ฟาง เจิ้งจือ ไม่รู้ว่าทาไมเขาถึงรู้สึกแบบเดียวกัน
ในตอนนี้ อย่างไรก็ตาม เขาสัมผัสได้ว่าแสงสีเงิน
จางๆที่อยู่ด้านหน้านั้นดูเหมือนจะเป็นสิ่งเดียวกับที่
ไป่ ซิง ใช้
ดูเหมือนว่า
ข้าจะประเมินตัวเองสูงเกินไป!
แน่นอนว่า ฟาง เจิ้งจือ มองตัวตนที่แท้จริงของ
คนเหล่านี้ออก ไม่เพียงแต่นักปราชญ์ทั้งสี่คน แม้แต่
ตัวตนของนายน้อยหลี่ที่อยู่ด้านหลังของ วู่ เฟิง
เขาก็รู้
ในความเป็นจริงท่ามกลางเหล่านักปราชญ์ทั้งสี่คน
ตอนแรกมีคนหนึ่งยืนอยู่หลัง เฉิน เฟยยู่
อย่างไรก็ตาม…
เฉิน เฟยยู่ ตอนนั้นดูเหมือนกาลังบ้าคลั่งอยู่!
เขาใช้พลังของเขาอย่างเต็มที่เพื่อป้องกันวิชาล้านคม
ดาบของ ฟาง เจิ้งจือ ทาให้นักปราชญ์คนนั้นยัง
สามารถปกปิดตัวตนของตัวเองเอาไว้ได้
ดังนั้น เมื่อ เฉิน เฟยยู่ พุ่งออกมาและตะโกนให้
ฟาง เจิ้งจือ ยิงธนูไปที่เขาอีกครั้ง
ฟาง เจิ้งจือ ถึงกับพูดไม่ออกไปจริงๆ
นอกจาก เฉิน เฟยยู่ จะฉลาดแล้ว มีอีกหนึ่งอย่างที่
ไม่สามารถอธิบายได้ อย่างไรก็ตามเขาได้แสดงพลัง
อันน่าประทับใจในการหยุดลูกศรของ ฟาง เจิ้งจือ
เอาไว้
อย่างน้อยที่สุดนักปราชญ์ที่กาลังจะลอบโจมตี
เฉิน เฟยยู่ ก็ถึงกับตกตะลึงไปทันที
ฟาง เจิ้งจือ เห็นมัน อย่างไรก็ตามเขาไม่อยากจะ
ประกาศออกไปเสียงดัง แต่สิ่งที่ ฟาง เจิ้งจือ คิดคือ
ในเมื่อเจ้าไม่อยากเปิดเผยตัวเอง งั้นให้ข้าทาให้เจ้า
ตกใจหน่อยเป็นไง
นั่นคือเหตุผลที่เขายิงลูกศรไปทาง วู่ เฟิง อีก
ผลลัพธ์ที่ออกมานั้นชัดเจน
ผลที่ได้คือเหมาะมากและค่อนข้างน่าประทับใจ
ไม่เพียงแต่เขาจะทาให้นายน้อยหลี่พิการได้ แต่เขา
ยังทาให้นักปราชญ์ทั้งสี่คนโกรธแค้นขึ้นมาได้อีกด้วย
จนถึงตอนนี้ ฟาง เจิ้งจือ ได้ทาตามแผนที่สมบูรณ์
แบบของเขา
อย่างไรก็ตาม …
สิ่งที่เขาไม่ได้คาดคิดคือ
แม้จะมีทหารหมาป่าเขาเงินอยู่ด้านหน้าเขา และ
ทหารจากอาณาจักรเซี่ยกว่าสี่หมื่นนายอยู่ด้านหลัง
เขา พวกนั้นก็ยังเข้ามาถึงตัวเขาได้ และกาลังจะใช้
วิชาที่คล้ายๆกับของ ไป่ ซิง
ไม่ใช่ว่าเขาควรจะเป็นคนได้เปรียบในครั้งนี้หรอก
หรือ?
นี่คือสิ่งที่ ฟาง เจิ้งจือ คิดมาตลอด
อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริง ดูเหมือนเขาจะ
คานวณผิดเล็กน้อย พลังของนักปราชญ์ทั้งสี่คน
ด้านหน้าเขานั้นดูเหมือนจะไม่ได้อยู่แค่ในระดับ
สะท้อนสวรรค์
แต่มันเป็นระดับอภินิหาร!
ที่สาคัญที่สุดนักปราชญ์ทั้งสี่คนที่อยู่ในระดับ
อภินิหารดูเหมือนจะสามารถใช้ค่ายกลดาบเพื่อโจมตี
พร้อมกันได้ เพื่อให้ระดับวิชาที่พวกเขาใกล้เคียงกับ
ไป่ ซิง ที่อยู่ในระดับจุติ!
“เชี่ยเอ้ย หยุน ชิงวู เจ้าล้อข้าเล่นใช่ไหม? ไม่ว่ายังไง
พวกเราก็เคยอยู่ในเรือลาเดียวกันนะ เจ้ากลับส่งคน
ที่อยู่ในระดับอภินิหารถึงสี่คนมาลอบสังหารข้า
เนี่ยนะ?!”
ตั้งแต่ที่เขาพบกับ วู่ จวี้เอ๋อ ฟาง เจิ้งจือ ได้รับรู้
บางอย่างเกี่ยวกับ หยุน ชิงวู ว่านางมีฐานะพิเศษอีก
อย่างหนึ่ง
นายน้อยของเหล่าปีศาจ!
แม้ว่า ฟาง เจิ้งจือ จะรู้สึกตกใจไปบ้างเมื่อได้ยินถึง
ฐานะที่แท้จริงของ หยุน ชิงวู แต่เขาก็รู้ว่า วู่ จวี้เอ๋อ
ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมาหลอกเขา
ดังนั้นเขาจึงนึกถึงเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นใน
ดินแดนภูเขาทางใต้ แน่นอนเขาคิดว่ามันต้อง
เกี่ยวข้องกับ หยุน ชิงวู แน่นอน
เห็นได้ชัดเลยว่านักปราชญ์ทั้ง 4 คนด้านหน้าของเขา
คือเผ่าปีศาจ
ฟาง เจิ้งจือ ไม่จาเป็นต้องถอดหน้ากากของพวกเขา
แม้แต่น้อย เพราะเมื่อ ฟาง เจิ้งจือ เอาชนะกลยุทธ์
ของ หนานกง เฮา ได้ นักปราชญ์คนหนึ่งก็จู่โจม
เฉิน เฟยยู่ ในทันที
สถานะของ เฉิน เฟยยู่ คือใคร?
เขาเป็นน้องชายของ ฮั่ว เฟย ซึ่งเป็นนางสนมของ
องค์จักรพรรดิ ดังนั้นเขามีศักดิ์ถือเป็นน้องเขยของ
องค์จักรพรรดิและมีเชื้อสายของ 13 กองตรวจการ
ศักดิ์สิทธิ์
ฟาง เจิ้งจือ รู้ถึงเรื่องนั้นดี จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เหล่า
นักปราชญ์จะไม่รู้เรื่องนี้ดังนั้นใครจะกล้าโจมตีใส่
คนอย่าง เฉิน เฟยยู่ บ้าง?
แต่กลับมีคนที่กล้าทาแบบนั้นจริงๆ
อย่างเช่น ฟาง เจิ้งจือ ลอบโจมตี เฉิน เฟยยู่
แต่อย่างไรก็ตาม นั้นก็เพื่อเข้ายึดถิ่นฐานราชสีห์
คาราม และตอนนี้ เฉิน เฟยยู่ ถูกตัดออกจากการ
แข่งขันแล้ว แต่ตอนนี้เขากลับโจมตี เฉิน เฟยยู่
อีกครั้ง…
เหตุผลมีอยู่เพียงข้อเดียวเท่านั้น
นั่นก็คืออีกฝ่ายหนึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจ!
ฟาง เจิ้งจือ คิดแบบนั้น อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คิดถึง
ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย
ตอนแรกเขารู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ภายใต้การ
ควบคุมของเขา อย่างไรก็ตามในความเป็นจริง
ดูเหมือนว่าเขาจะถูกควบคุมโดยคนอื่นตลอดมา
มันไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีเลย
อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้มีตัวเลือกมากนัก
เมื่อต้องเผชิญกับ 4 ปีศาจที่อยู่ในระดับอภินิหารผู้ใช้
ค่ายกลเพื่อผสานการโจมตีจากดาบทั้ง4 ทาให้ระดับ
พลังของพวกขาตอนนี้อยู่ในระดับจุติแล้ว สิ่งที่
ฟาง เจิ้งจือ ต้องทาตอนนี้นั้นง่ายมาก
มีเพียงสิ่งเดียวที่เขาต้องทาตอนนี้
วิ่ง!
อย่างไรก็ตามในความเป็นจริงด้านหลังของเขามีผู้คน
ยืนอยู่ด้านหลังจานวนมาก การวิ่งหนีไปไม่ใช่เรื่องที่
เขาทาได้อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่ามันไม่ส่งผลอะไร
กับ ฟาง เจิ้งจือ แม้แต่น้อย
พลิกตัวขึ้นไปในอากาศ เขา “กระโดด” ลงจาก
หลังม้า
ตามปกติเขานั้นจะรักษาภาพลักษณ์อันสง่างามของ
ตัวเองเอาไว้เสมอ อย่างไรก็ตามในสถานการณ์
พิเศษการลงจากหลังมาก็ไม่ใช่เรื่องแย่เท่าไรนัก
สี่ปีศาจที่ปลอมตัวเป็นนักปราญ์ถึงกับผงะไปกับ
การตัดสินใจของ ฟาง เจิ้งจือ ในทันที ชื่อเสียงของ
ฟาง เจิ้งจือ นั้นอยู่ในระดับเดียวกับ หนานกง เฮา
เพราะพวกเขาทั้งสองคนเสมอกันในการทดสอบ
ระดับสภาปัญญา
ด้วยความฉลาดและพรสวรรค์ของเขา
เมื่อถูกโจมตีเขาไม่คิดจะต่อสู้กลับแม้แต่น้อย แต่เขา
กลับหลบหนี และวิธีในการเอาตัวรอดของเขานั้นดู
ไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจแม้แต่น้อย
ถ้ามีคนบอกว่าปีศาจทั้งสี่ไม่ได้ตกใจเลยแม้แต่น้อย
ย่อมเป็นไปไม่ได้
แต่พวกเขาก็รีบนึกถึงสิ่งที่ ไป่ ซิง พูดมาเกี่ยวกับ
ฟาง เจิ้งจือ ผู้ที่เต็มไปด้วยเรื่องประหลาด
หรือก็คือ..
เขาเป็นคนที่ทาให้คนอื่นแปลกใจได้เสมอ
หลังจากพิชิตหุบเขาสายลมของถิ่นฐานวานรน้าแข็ง
ได้ เขาก็เอาชนะกลยุทธ์ของ หนานกง เฮาและ
สุดท้ายเขาสามารถมองตัวตนของนักปราชญ์ทั้งสี่คน
ออก ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสะท้อนให้เห็นถึงความ
ฉลาดของ ฟาง เจิ้งจือ อย่างชัดเจน
อย่างไรก็ตามคนฉลาดแบบนี้เมื่อพบกับอันตราย
เขายังกล้าไปหลบใต้ท้องม้าโดยไม่กังวลเกี่ยวกับ
ภาพลักษณ์ของตัวเองแม้แต่น้อย
อืม…สมกับที่เขาเป็นคนที่ ‘เต็มไปด้วยความน่า
ประหลาดใจ’ อย่างแท้จริง
“ฆ่า!” ปีศาจทั้งสี่เลิกคิด
เนื่องจากไม่มีความจาเป็นต้องทาเช่นนี้อีก
จุดมุ่งหมายของพวกเขาคือการฆ่าเหล่านักปราชญ์
ที่เข้าร่วมการทดสอบให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
เพื่อจุดชนวนกระตุ้นให้เกิดความขัดแย้งระหว่าง
อาณาจักรเซี่ยและดินแดนภูเขาทางใต้
นักปราชญ์ที่เข้าร่วมการทดสอบเหล่านี้มีแต่พวก
‘ชนชั้นสูง’
หรือพวกราชวงศ์ ทายาทของ 13 กองตรวจการและ
พวกตระกูลใหญ่ๆในอาณาจักรเซี่ย เมื่อพวกเขา
ล้มตายในประเทศบ้านเกิดและในดินแดนภูเขาทาง
ใต้ จะเป็นที่ชัดเจนว่าการรักษาความสัมพันธ์ระหว่าง
อาณาจักรเซี่ยกับดินแนภูเขาทางใต้นั้นเป็นไปไม่ได้
อีกแล้ว
อย่างไรก็ตามนอกจากความสาคัญเรื่องนี้ เหนือ
สิ่งอื่นใด ถ้าหากฆ่า ฟาง เจิ้งจือ หรือไม่ก็
หนานกง เฮา ได้ มันก็คุ้มค่าพอที่จะยอมทิ้ง
นักปราชญ์คนอื่นไป
ปีศาจทั้ง 4 ตน ไม่รู้ว่าทาไมถึงได้รับคาสั่งเช่นนี้
อย่างไรก็ตามนี้เป็นคาสั่งจาก ไป่ ซิง ดังนั้นสิ่งที่
พวกเขาต้องทามีเพียงแค่ปฏิบัติตาม
ในตอนแรกพวกเขาวางจุดมุ่งหมายไว้ที่ ฟาง เจิ้งจือ
อย่างไรก็ตาม ฟาง เจิ้งจือ ห้อมล้อมไปด้วยทหาร
หมาป่าเขาเงินกว่า 500 นาย มันยากเกินไปที่จะเข้า
โจมตี ฟาง เจิ้งจือ
ดังนั้น…
หลังจากเห็นว่าหุบเขาสายลมถูกพิชิต พวกเขาจึงได้
คิดว่าจะเปลี่ยนแผนการที่วางเอาไว้….
…………………………………….…………….