ระบบสังหาร จักรพรรดิไร้พ่ายแห่งสมรภูมิ - บทที่ 581 การเปิดโปง

“ท่านอ่านผิดงั้นหรือ?” หลี่เต้ามองไปยังผู้ที่เอ่ยประโยคนั้นก่อนจะกล่าวว่า “แม้ข้าจะไม่ได้เรียนหนังสือมามากนัก แต่ตัวอักษรข้าก็ยังอ่านออก”

“หรือว่าฝ่าบาทจะมีโอรสนอกสมรสที่พวกเราไม่รู้กระนั้นหรือ”

“ไม่มี!”

“แล้วจ้าวเยว่เป็นผู้ใดกัน?”

เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เต้าจึงทอดสายตามองไปที่จีหมิงเยว่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองไปยังเหล่าขุนนางแล้วค่อย ๆ กล่าวว่า

“หมิงเยว่ ในชื่อขององค์หญิงหมิงเยว่นั้นเป็นเพียงสมญานามขององค์หญิง นามจริงของนางคือจ้าวเยว่”

“ดังนั้นองค์หญิงหมิงเยว่ก็คือองค์รัชทายาทที่ฝ่าบาททรงระบุไว้ในพระราชโองการ” เมื่อเห็นสายตาไม่อยากเชื่อของผู้คนเบื้องล่าง เขาจึงกล่าวเสียงหนักแน่นว่า “บัดนี้พวกเจ้าเข้าใจแล้วหรือไม่!”

“เป็นไปไม่ได้!” ทันใดนั้นเสียงหนึ่งก็พลันดังขึ้นทำลายความเงียบ ทุกคนต่างมองไปยังต้นเสียง เห็นเพียงว่าเจียนจื่อเต้าลุกขึ้นมายืนตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้

เขากัดฟันพูดว่า “เป็นไปไม่ได้ที่เสด็จพ่อจะทรงแต่งตั้งสตรีเป็นองค์รัชทายาท มันขัดต่อธรรมเนียม”

หลี่เต้าหันไปถามจ้าวฉงว่า “ในกฎบรรพบุรุษของราชวงศ์ต้าเฉียน มีข้อห้ามสตรีขึ้นครองราชย์หรือไม่?”

จ้าวฉงในตอนนี้ก็ตกใจกับการขึ้นครองราชย์ขององค์หญิงหมิงเยว่เช่นกัน ทว่าไม่ว่าจะเป็นผู้ใด ตราบใดที่มีชื่อในพระราชโองการของฮ่องเต้ เขาก็จะสนับสนุนอย่างแน่วแน่ ดังนั้นเขาจึงเอ่ยว่า “ในกฎบรรพบุรุษของราชวงศ์ต้าเฉียน ไม่มีข้อห้ามสตรีขึ้นครองราชย์ ดังนั้นองค์หญิงหมิงเยว่จึงสามารถขึ้นครองราชย์ได้”

“เป็นไปไม่ได้ พระราชโองการนี้เจ้าต้องปลอมแปลงแน่ ๆ” เจียนจื่อเต้ากล่าวด้วยความโกรธเคือง ปลอมแปลง? เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เต้าจึงกล่าวว่า “เช่นนั้นองค์รัชทายาทต้องการจะดูพระราชโองการหรือไม่?”

“ต้องการ!” เจียนจื่อเต้าไม่เชื่อ ในเมื่อจ้าวเหนียนได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์รัชทายาทแล้ว จะเป็นไปได้อย่างไรที่ฮ่องเต้จะเลือกผู้อื่นหลังสวรรคต อีกทั้งยังเป็นสตรีอีกด้วย

“ถ้าเช่นนั้น ข้าจะให้องค์รัชทายาทได้ดู” หลังจากพูดจบ หลี่เต้าก็ยกมือขึ้นโยนพระราชโองการไปให้เจียนจื่อเต้า เมื่อเผชิญกับพระราชโองการที่ลอยมา เจียนจื่อเต้าก็รีบคว้าเอาไว้แล้วรีบเปิดออก

หลังจากที่อ่านจนเข้าใจแล้ว ม่านตาของเขาก็พลันหดเล็กลงทันที แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมาพลางเอ่ยปากพึมพำไม่หยุด “เป็นไปได้อย่างไร นี่จะเป็นเรื่องจริงได้อย่างไร!” เพราะในช่องพระนามบนพระราชโองการนั้น มีตัวอักษรสองตัวเขียนไว้อย่างชัดเจนว่า ‘จ้าวเยว่’ นี่จึงเป็นเหตุผลที่หลี่เต้ากล้าให้เจียนจื่อเต้าดูพระราชโองการ

หลังจากที่เขาประกาศชื่อจ้าวเยว่ออกมา พระราชโองการก็ราวกับมีการตอบสนอง ตัวอักษรจ้าวเยว่ได้ปรากฏขึ้นบนนั้นโดยทันที หรือว่าพระราชโองการนี้จะเป็นของปลอม? แต่แล้วเจียนจื่อเต้าก็รีบปฏิเสธความคิดนั้นทันที ไม่ว่าจะเป็นตราประทับบนพระราชโองการ หรือพลังมังกรชะตาแผ่นดินที่หลงเหลืออยู่บนพระราชโองการ ก็ล้วนบ่งบอกว่าพระราชโองการนี้ออกมาจากมือของฮ่องเต้เท่านั้น เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ลมหายใจที่เคยตื่นเต้นของเจียนจื่อเต้าก็หมดเรียวแรงลงในทันที เมื่อเห็นท่าทางของเจียนจื่อเต้า ขุนนางทั้งฝ่ายปกครองและฝ่ายทหารรวมถึงคนอื่น ๆ ต่างก็เข้าใจแล้วว่าเป็นพระราชโองการฉบับจริง ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าพระราชโองการสุดท้ายก่อนสวรรคตของฮ่องเต้ จะทรงมอบบัลลังก์ให้แก่องค์หญิงหมิงเยว่

องค์หญิงหมิงเยว่และจีหมิงเยว่เองก็เช่นกัน องค์หญิงหมิงเยว่ที่ซ่อนตัวอยู่ในร่างก็ได้ยินเนื้อความในราชโองการ “เสด็จพ่อ…” จีหมิงเยว่รำพึงในใจ “ช่างเป็นเรื่องที่… ไม่คาดคิดจริงๆ” นางเคยคิดว่าจะลองชิงบัลลังก์ดูสักครั้ง ทว่าหลังจากที่ฮ่องเต้สวรรคตอย่างกะทันหัน นางก็ล้มเลิกความคิดนี้ไป แต่ไม่คิดว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนี้

“บัลลังก์นี้ต้องเป็นของข้าเท่านั้น!” ขณะที่ทุกคนยังจมอยู่กับประกาศที่ว่าองค์หญิงหมิงเยว่จะขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าแผ่นดินองค์ใหม่ ทันใดนั้นเสียงที่แฝงไปด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบก็ดังขึ้น ในชั่วขณะถัดมาทุกคนก็เห็นพลังอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างของ ‘จ้าวเหนียน’

“ตาย!” เพียงชั่วพริบตา เจียนจื่อเต้าก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าองค์หญิงหมิงเยว่ แล้วมือยักษ์จากความว่างเปล่าปรากฏขึ้นมาพุ่งตรงเข้าจับในทันที เมื่อรับรู้ได้ถึงการโจมตีที่พุ่งเข้ามา ดวงตาทั้งสองของจีหมิงเยว่พลันหรี่ลงทันที พลังระดับนี้… หากเป็นนางเพียงลำพังจะต้านรับหรือหลบหลีกก็ย่อมได้ แต่ในมือนางยังจูงมือเสี่ยวอวี่เอ๋อร์อยู่

จีหมิงเยว่ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย นางตัดสินใจใช้พลังในร่างปกป้องเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ทันที แถมนางอาจได้รับบาดเจ็บสาหัสหรืออาจถึงตาย แต่เสี่ยวอวี่เอ๋อร์จะต้องไม่เป็นอันตรายเด็ดขาด เพราะการลงมือกะทันหันของ ‘จ้าวเหนียน’ ทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ทัน ได้แต่จ้องมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างตกตะลึง ในขณะที่ทุกคนคิดว่า ‘จ้าวเหนียน’ กำลังจะสังหารองค์หญิง ทันใดนั้นเงาร่างหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นระหว่างมือยักษ์กับองค์หญิงหมิงเยว่โดยไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อใด ตึง!

เสียงกึกก้องดังขึ้น การระเบิดอย่างรุนแรงเกิดขึ้นโดยมีองค์หญิงหมิงเยว่และเสี่ยวอวี่เอ๋อร์เป็นจุดศูนย์กลาง แรงระเบิดได้ส่งผลให้เหล่านางกำนัลและสนมที่อยู่ด้านหลังองค์หญิงหมิงเยว่ถูกซัดกระเด็นออกไป

“องค์หญิง!” เมื่อได้สติกลับมา เถียซานเหนียงและคนสนิทขององค์หญิงหมิงเยว่ก็ต่างแสดงสีหน้าเป็นกังวล เดิมทีสีหน้าของจ้าวฉงยังคงดูไม่ดี แต่ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จึงคลายมือที่กำแน่นออก

เมื่อม่านควันค่อย ๆ สลายไป ทุกอย่างก็ปรากฏให้เห็นทีละน้อย ผู้คนต่างกลั้นหายใจมองดูสถานการณ์ตรงหน้า หากองค์หญิงหมิงเยว่เป็นอะไรไปเรื่องนี้คงจะยุ่งยากใหญ่ เมื่อเห็นสถานการณ์ภายในได้อย่างชัดเจน เถียซานเหนียงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ผู้ที่สนิทกับองค์หญิงหมิงเยว่ต่างก็พากันโล่งอก ทว่ากลับมีบางคนที่แววตาเผยความผิดหวังออกมา

“เป็นอะไรหรือไม่” หลี่เต้าหันไปมองทางจีหมิงเยว่ที่กำลังโอบอุ้มเสี่ยวอวี่เอ๋อร์เอาไว้ในอ้อมอกแน่น จีหมิงเยว่ส่ายหน้า “ข้ากับเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ไม่เป็นไร”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นหลี่เต้าก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”

ส่วนฝั่งตรงข้ามไม่ไกลนัก เมื่อเจียนจื่อเต้าเห็นองค์หญิงหมิงเยว่ไม่ตาย สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นย่ำแย่ทันที ในดวงตาฉายแววมหิตออกมา

“องค์รัชทายาท อย่าก่อเรื่องวุ่นวายอีกเลย” คราวนี้ยังไม่ทันที่หลี่เต้าจะได้ตอบสนอง จ้าวฉงก็ปรากฏตัวขึ้นตรงกลางโดยไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อใด เขาเคยบกพร่องต่อหน้าที่มาแล้วครั้งหนึ่ง ไม่อาจให้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองได้

“รอก่อน” ทันใดนั้นจ้าวคังก็ชี้ไปที่ ‘จ้าวเหนียน’ พลางเอ่ยขึ้นว่า “พี่ใหญ่ นี่มันเรื่องอะไรกัน ท่านไม่ได้มีวรยุทธ์แค่ระดับโฮ่วเทียนหรอกหรือ” คำถามนี้ทำให้สายตาทุกคู่พากันจับจ้องไปที่ ‘จ้าวเหนียน’

ตำนานเกี่ยวกับราชวงศ์นั้นผู้คนมากมายต่างรู้กันดี ทายาทสายตรงของฮ่องเต้ล้วนไม่เหมาะกับการฝึกวรยุทธ์ ในบรรดาองค์ชายทั้งห้าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังคงอยู่แค่ในระดับโฮ่วเทียนเท่านั้น แล้วพวกเขาเพิ่งได้เห็นอะไรกันแน่ พลังปราณแห่งถังงั้นหรือ? นี่มันระดับปรมาจารย์เชียวนะ หลายคนยังสังเกตเห็นว่าการโจมตีเมื่อครู่นี้ไม่ได้มีเพียงแค่พลังปราณแท้เท่านั้น จากนั้นสีหน้าของจ้าวฉงก็พลันเปลี่ยนไปในทันที เพราะไม่มีผู้ใดเข้าใจสถานการณ์ของเหล่าองค์ชายได้ดีไปกว่าเขาแล้ว

ทั้งการที่จู่ ๆ องค์รัชทายาทก็ลงมือกับองค์หญิงหมิงเยว่ รวมถึงเรื่องวรยุทธ์ของเขาเอง มันได้เกินความคาดหมายของผู้คนไปมาก

“นั่นเป็นเพราะเขาไม่ใช่องค์รัชทายาทตัวจริง ข้าพูดไม่ผิดใช่หรือไม่ ท่านอัครเสนาบดี” ทันใดนั้นเสียงของหลี่เต้าก็ดังก้องขึ้นในอากาศ อะไรนะ! เมื่อคำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมาสีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไป องครักษ์ทั้งสามที่ยืนอยู่ด้านหลังจ้าวเหนียนก็เปลี่ยนสีหน้าไปเช่นกัน

สีหน้าของจ้าวฉงเองก็เปลี่ยนไปเช่นกัน สายตาของทุกคนจึงเริ่มจับจ้องไปมาระหว่างหลี่เต้าและ ‘จ้าวเหนียน’ ในตอนนั้นเองทุกคนก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ นั่นก็คือก่อนหน้านี้เพราะปัญหาเรื่องพระราชโองการ พวกเขาต่างละเลยปัญหาเรื่องอัครเสนาบดีไปโดยไม่รู้ตัว พวกคิดเพียงแค่ว่าเมื่อพ่อบ้านแห่งจวนอัครเสนาบดีติดตาม ‘จ้าวเหนียน’ มา ก็เท่ากับเป็นตัวแทนของอัครเสนาบดี

แปะ แปะ แปะ! ทันใดนั้นเสียงปรบมือก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ เมื่อทุกคนมองไป ผู้ที่ปรบมือก็คือ ‘จ้าวเหนียน’ ในเวลานั้นสีหน้าทีเกินจริงก่อนหน้านี้ของเขาได้หายไปจนหมดสิ้น เพราะนั่นคือปฏิกิริยาของ ‘จ้าวเหนียน’ ไม่ใช่ของเขา