เข็มเงินพลิกตระกูล - บทที่ 465 แปดขั้นตอนหมุนเวียน (1)
บทที่ 465 แปดขั้นตอนหมุนเวียน (1)
“เร็วดูสิ ไอ้หมอนั่นมาแล้ว! ไอ้หมอนั่นมาแล้ว!”
เมื่อเหอเจ๋อปรากฏตัวขึ้น ก็ดึงดูดความสนใจจากคนกลุ่มหนึ่งทันที เพราะพวกเขาไม่เคยเห็นหน้าใหม่อย่างเหอเจ๋อมาก่อนในหมู่ทายาทตระกูลหลง ประกอบกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น ทำให้ตอนนี้ทุกคนต่างจับจ้องมาที่เหอเจ๋อ
เหอเจ๋อไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงมองตนเช่นนั้น เขาถูกคนสองคนนั้นคุมตัวมาที่หน้าเวที ใกล้กับที่หลงอ้าวเทียนยืนอยู่
“ได้ยินว่าไอ้หมอนี่ทำให้คุณชายใหญ่บาดเจ็บ ตอนนี้ถูกจับตัวมาที่นี่ คงไม่รอดแน่ ๆ ”
“ใช่เลย ไปหาเรื่องใครไม่หาเรื่อง ดันมาหาเรื่องคุณชายใหญ่ ฉันว่าไอ้หนูนี่จบแน่ ตอนนี้คุณชายใหญ่หายดีแล้ว มาตามหาอีก รับรองไม่มีอะไรดีแน่”
“อืม พวกเราคอยดูละครกันดีกว่า!”
คนรอบข้างพากันวิพากษ์วิจารณ์ เหอเจ๋อมองคนรอบข้างแวบหนึ่ง ในใจคิดว่าวันนี้ที่ตนมาที่นี่ เป็นเพราะหลงอ้าวเทียนเรียกมาหรือ? เขาเรียกตนมาทำไม? หรือจะอยากเอาชนะตนต่อหน้าผู้คน? คิดแล้วก็รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
“เหอเจ๋อ นายมาแล้วสินะ ฮึ ๆ …”
หลงอ้าวเทียนเห็นเหอเจ๋อมาถึงก็มองด้วยสายตาดูแคลน
เหอเจ๋อมองอีกฝ่ายอย่างเรียบเฉย แกล้งทำท่าดูแคลนพูดว่า
“นายหายเร็วจังนะ รีบอยากโดนฉันตีอีกรอบหรือไง?”
“แก… ไม่เลว วันนี้ฉันเรียกนายมาเพราะจะเอาชนะนายต่อหน้าทุกคน!”
หลงอ้าวเทียนพูดพลางชี้นิ้วใส่เหอเจ๋อ
เหอเจ๋อยิ้มเยาะพูดว่า
“ได้เลย อยากสู้กับฉันอีกใช่ไหม เชื่อไหมคราวนี้ฉันจะตีจนฟันร่วง?”
เหอเจ๋อไม่รู้ว่าไอ้หมอนี่จะมาไม้ไหน จู่ ๆ ก็มาท้าประลอง มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ ๆ
“ดี ขึ้นมา มาสู้กับฉัน ฉันจะเอาหน้ากลับคืนมา”
เหอเจ๋อไม่รีรอ กระโดดขึ้นเวทีทันที
“หลงอ้าวเทียน ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมาสู้กับนาย วันนี้นายมาหาฉันแค่อยากต่อสู้เหรอ? จะตีฉันต่อหน้าคนในตระกูลมากมาย นายคิดว่าจะชนะฉันได้หรือ? อย่าลืมว่านายแพ้ฉันยังไง”
“พูดมาก ฉันไม่อยากเสียเวลาคุยกับแก เริ่มเลย! ฮึ!”
คราวนี้หลงอ้าวเทียนทำเกินความคาดหมายของเหอเจ๋อเพราะปกติที่เหอเจ๋อรู้จักไอ้หมอนี่ชอบพูดมากเป็นที่สุด แต่คราวนี้กลับไม่พูดมาก สถานการณ์แบบนี้ทำให้เหอเจ๋อคาดไม่ถึง
“ฉึก!”
ไอ้หมอนี่ใช้กระบวนท่ากรงเล็บมังกรที่ถนัดที่สุดโจมตีเหอเจ๋อทันที การออกท่ารวดเร็วมาก โจมตีมาถึงเหอเจ๋อแล้ว เหอเจ๋อไม่คิดว่าไอ้หมอนี่จะรีบร้อนขนาดนี้ แต่ตอนนี้ก็ไม่มีทางเลือก ต้องออกท่าเพื่อรักษาสถานการณ์ ดังนั้นในจังหวะถัดมา เหอเจ๋อจึงใช้ท่าที่เก่งที่สุดออกไปรับมือทันที
การต่อสู้ของทั้งสองคนดุเดือดมาก คนรอบข้างต่างจับตาดู หลายคนเห็นเหอเจ๋อต่อสู้ต่างก็ดีใจกันใหญ่ ทุกคนเชียร์หลงอ้าวเทียนให้ตีเหอเจ๋อพวกเขาต่างกระตือรือร้น ไม่รู้ว่าทำไมถึงมีแรงกระตุ้นมากมายขนาดนี้
เหอเจ๋อต่อสู้กับไอ้หมอนั่นหลายกระบวนท่า เขาไม่ได้รีบโจมตี ตอนนี้คิดไม่ออกว่าทำไมไอ้หมอนี่ถึงจู่โจมเขาทันที เหอเจ๋อคิดไม่ออกจริง ๆ ดังนั้นตอนนี้ระหว่างรับมือจึงค่อย ๆ ทำช้า ๆ เพราะในความคิดเขา ทุกอย่างตอนนี้ไม่เป็นผลดีกับเขาเลย
ต่อสู้กันประมาณสามสิบกระบวนท่า เหอเจ๋อก็ยังไม่โจมตี คอยแต่ป้องกันอย่างเดียว
“โอ้โห ไม่นึกว่าเหอเจ๋อคนนี้จะมีฝีมือ สู้กับคุณชายใหญ่ได้ตั้งหลายกระบวนท่า เก่งจริง ๆ ”
“ใช่ ๆ ไม่นึกเลยว่าไอ้หนูนี่จะเก่งขนาดนี้!”
“เฮ้ พวกนายว่าวันนี้ทำไมคุณชายใหญ่ถึงอยากสั่งสอนไอ้หนูนี่ เป็นเพราะว่า…”
“ฮ่า ๆ ยังต้องถามอีกหรือ! แน่นอนว่าคุณหนูตระกูลจางมาแล้ว คุณชายหลงคงอยากจะอวดฝีมือต่อหน้าคุณหนูตระกูลจางเลยมาประลองกับไอ้หมอนี่ซะหน่อย นายยังไม่รู้หรอกว่าไอ้หมอนี่เป็นใคร? มันก็คือเหอเจ๋อผู้ต้องหาที่ตระกูลจางออกประกาศจับตัวจนเป็นที่เลื่องลือในช่วงนี้ไงล่ะ!”
“เหอเจ๋อ?! เป็นเขาหรอ!”
ผู้คนด้านล่างต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต่างรู้สึกตื่นเต้นมาก โดยเฉพาะเมื่อพูดถึงว่าคนที่กำลังต่อสู้กับคุณชายหลงคือเหอเจ๋อทุกคนต่างตื่นเต้นจนแทบบ้า
“ไม่นึกว่าคนข้างบนนั่นจะเป็นเหอเจ๋อได้ยินมาว่าไอ้หมอนี่ไม่เพียงแต่ลักพาตัวคุณหนูตระกูลจางไป แถมยังได้วิชาไร้เทียมทานของบรรพบุรุษตระกูลจางไปด้วย ไอ้หมอนี่ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ ไม่แปลกเลยที่สามารถทำให้คุณชายหลงบาดเจ็บได้ ฉันว่าคงเป็นเพราะเหตุผลนี้แหละ!”
“อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง ถ้าพูดแบบนี้ วันนี้คนของตระกูลจางมาเยี่ยม ได้ยินว่าคุณหนูตระกูลจางก็มาด้วย ฉันว่าคุณชายตระกูลหลงคงแค่อยากอวดฝีมือต่อหน้าคุณหนูตระกูลจางว่าเขาจะเอาชนะเหอเจ๋อได้ยังไง!”
“อืม! น่าจะเป็นอย่างนั้นแหละ คุณชายหลงเป็นคนรักหน้ารักตามาก ต้องเป็นอย่างนี้แน่ ๆ !”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของผู้คนรอบข้างดังขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่การต่อสู้บนเวทีก็เข้าสู่จุดเดือด เหอเจ๋อได้ยินบทสนทนาของผู้คนรอบข้างทั้งหมด
โดยเฉพาะเมื่อได้ยินว่าคุณหนูตระกูลจางจะมาที่ตระกูลหลง สิ่งแรกที่เหอเจ๋อนึกถึงคือจางเหวินเถา ถ้าเป็นอย่างที่คนรอบข้างพูดจริง และจางเหวินเถามากับผู้อาวุโสใหญ่ นั่นก็หมายความว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ตระกูลหลง และการที่หลงอ้าวเทียนมาต่อสู้กับเขาก็เพียงเพื่อต้องการรักษาหน้าต่อหน้าจางเหวินเถาเท่านั้น
เรื่องนี้ทำให้เหอเจ๋อรู้สึกอึดอัดใจ เขาไม่คิดว่าไอ้หมอนี่จะมีความคิดแบบนี้ แต่ก็สมเหตุสมผล ในเมื่อทั้งสองคนรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก แล้วเหอเจ๋อดันมาแทรกกลาง คนเขาก็ต้องไม่พอใจเป็นธรรมดา
“ฉึก!”
พลังงานสายหนึ่งพุ่งมาจากด้านข้าง เหอเจ๋อแบ่งพลังของตนเป็นสามส่วนเพื่อโจมตีกระจาย ตอนนี้เขาต้องการจะเอาชนะคนตรงหน้าให้ราบคาบ ให้ไอ้หมอนี่รู้ว่าคำว่าพ่ายแพ้เขียนยังไง
จู่ ๆ เหอเจ๋อก็เปลี่ยนจากการป้องกันเป็นการโจมตี ทำให้หลงอ้าวเทียนตั้งรับไม่ทัน เขาคิดมาตลอดว่าตัวเองกำลังใช้พลังกดดันเหอเจ๋ออยู่ แต่ไม่คิดว่าจู่ ๆ เหอเจ๋อจะแข็งแกร่งขึ้นมา ดูเหมือนเขาจะรับมือไม่ไหวแล้ว
พอเหอเจ๋อลงมือ สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ตอนนี้เหอเจ๋อออกโรง หลงอ้าวเทียนก็อย่าหวังจะมาทำท่าเท่อีกต่อไป!