เข็มเงินพลิกตระกูล - บทที่ 460 ใช้มีดของผู้อื่นสังหาร (3)
บทที่ 460 ใช้มีดของผู้อื่นสังหาร (3)
ที่จริงแล้วเหอเจ๋อเขาไม่ใช่นักธุรกิจตัวจริง เขาไม่รู้ว่าพวกนักธุรกิจนั้นมีความเฉลียวฉลาดมาก โดยเฉพาะคนที่ทำธุรกิจขนาดใหญ่ ยิ่งอย่างหลงโหย่วด้วยแล้ว วิธีที่เหอเจ๋อใช้นั้นไม่มีทางหลุดรอดสายตาของเขาได้เลย โดยทั่วไปแล้วคนที่ทำธุรกิจน้ำมันจะไปมีการติดต่อทางธุรกิจกับคนที่ทำธุรกิจสมุนไพรได้อย่างไร อีกทั้งยังเป็นเจ้าของบริษัทที่โทรไปหาเองอีก ดังนั้นจุดเริ่มต้นของเหอเจ๋อจึงผิดพลาดตั้งแต่แรก การที่เขาถูกจับได้จึงเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว
น่าเสียดายที่เหอเจ๋อยังไม่เข้าใจเทคนิคในการทำธุรกิจ เรื่องพวกนี้คงต้องไปเรียนรู้จากพ่อของเขา เพราะพ่อของเขานั้นเข้าใจเรื่องพวกนี้เป็นอย่างดี
“ฮึ!”
ในตอนนั้นเหอเจ๋อต้องการจะต่อสู้กับหลงโหย่วเพื่อทดสอบความสามารถ แต่ทว่าสิบสามองครักษ์ที่อยู่รอบข้างก็พุ่งเข้ามาโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง และต่อสู้กับเหอเจ๋อทันที การต่อสู้ครั้งใหญ่จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้
“พลังวิญญาณ แตก!”
พลังวิญญาณรวมตัวอย่างรวดเร็วในมือของเหอเจ๋อหลังจากที่พลังวิญญาณรวมตัวแล้วเหอเจ๋อก็ขว้างมันไปที่หลงโหย่ว เขาต้องการใช้วิธีนี้บังคับให้หลงโหย่วลงมือ
ในที่สุดหลงโหย่วก็ทนไม่ไหว เขาหลบการโจมตีของเหอเจ๋อทันที จากนั้นร่างของเขาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วพุ่งเข้าหาเหอเจ๋อแม้ความเร็วจะไม่มากนัก แต่เหอเจ๋อสามารถรู้สึกได้ถึงพลังที่แผ่ออกมาจากร่างของเขาอย่างชัดเจน พลังนั้นแข็งแกร่งมาก
“ที่แท้ก็เป็นยอดฝีมือ…”
ตอนนี้เหอเจ๋อเข้าใจถึงความสามารถของคนตรงหน้าแล้ว คิดในใจว่าไม่แปลกที่ยอดฝีมือของตระกูลหานสู้เขาไม่ได้ ที่แท้ไอ้หมอนี่มีความสามารถที่แข็งแกร่งหนุนหลังอยู่ ไม่แปลกที่จะหยิ่งผยองขนาดนี้
หลังจากที่หลงโหย่วเข้ามา ทั้งสองฝ่ายก็ต่อสู้กันอย่างดุเดือด
ตอนนี้พลังครึ่งหนึ่งของเหอเจ๋อถูกกักไว้แล้ว ถ้าเป็นสิบสามองครักษ์เพียงอย่างเดียวก็ยังพอไหว แต่ตอนนี้มีหลงโหย่วเพิ่มขึ้นมาอีกคนเหอเจ๋อไม่มีทางต้านทานได้ ไม่ถึงสิบกระบวนท่าเขาก็พ่ายแพ้แล้ว
“ไอ้หนูเหอเจ๋อพลังของนายถูกยาของฉันกักไว้ครึ่งหนึ่งแล้ว ยอมจำนนเถอะ นายสู้ฉันไม่ได้หรอก”
หลงโหย่วยิ้มบาง ๆ เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยสังหาร
ต่อเรื่องนี้เหอเจ๋อพูดอย่างดูแคลนว่า
“ฮึ ไอ้พวกหนูตัวเล็ก ๆ มาสิ”
ผ่านไปอีกสามกระบวนท่าเหอเจ๋อสู้คนทั้งสามไม่ได้ ตอนนี้เขาพยายามต้านทานอย่างยากลำบาก แค่ไม่ให้ถูกจับตัวไปเท่านั้นเหอเจ๋อเสียใจมากตอนนี้ ทำไมเขาถึงไม่ระวังตัวให้มากกว่านี้ ถึงได้ถูกแผนพิษของคนอื่นเล่นงาน มันช่างน่าขันที่สุด น่าขันที่สุด จริง ๆ แล้วไม่รู้จะทำอย่างไรดี
“โครม!”
“พรวด!”
พลังฝ่ามือของหลงโหย่วรุนแรงมากเหอเจ๋อต้านทานไม่ไหว สุดท้ายร่างกายก็โดนฝ่ามือของอีกฝ่าย ตามด้วยเลือดสด ๆ ที่พุ่งออกมาจากปาก
“ฮ่า ๆ … ที่แท้เหอเจ๋อที่มีชื่อเสียงโด่งดังก็แค่นี้เอง วันนี้ต้องแพ้ให้กับฉันหลงโหย่วแน่นอน!”
หลงโหย่วเห็นเหอเจ๋อโดนฝ่ามือของตัวเองก็ดีใจมาก ก่อนหน้านี้เขายังกลัวพลังของเหอเจ๋ออยู่บ้าง เพราะช่วงนี้ชื่อเสียงของเหอเจ๋อโด่งดังมาก เขากังวลว่าตัวเองจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเหอเจ๋อแต่ดีที่เขาใช้กลอุบายพิษ โชคดีที่ไม่ได้รีบร้อนมาหาเรื่อง ไม่อย่างนั้นถ้าเหอเจ๋อไม่ถูกกักพลังครึ่งหนึ่ง เขาอาจจะกำจัดอีกฝ่ายได้ยาก แต่ตอนนี้ดีแล้วเหอเจ๋อพลาดท่ากินยาของเขาเข้าไป พลังถูกกักไว้ครึ่งหนึ่ง เขาถึงได้มีชัยชนะอย่างที่เห็น
เหอเจ๋อรู้สึกถึงความเจ็บปวดผิดปกติในร่างกาย เขาไม่คิดว่าตัวเองจะพลาดท่าในตอนนี้ ในใจเขาไม่ยอมรับมาก แต่ก็ไม่มีทางเลือก เขาอยากจะต่อต้าน แต่ก็ไม่มีพลังเหลือมากพอ ตอนนี้ไม่มีพลังวิญญาณปกป้องร่างกาย เขารู้สึกเจ็บปวดไปทั้งตัว อยากจะหาที่สักที่เพื่อนอนพัก
“เขาแพ้แล้ว มา จับตัวไอ้หมอนี่ไป”
หลงโหย่วชำเลืองมองเหอเจ๋อแววตาดูแคลนเห็นได้ชัด
“โครม!”
หนึ่งในสิบสามองครักษ์พุ่งเข้ามาฆ่าทันที แต่เดิมเขาควรจะฟังคำสั่งของหลงโหย่วและจับตัวเหอเจ๋อไป แต่ไอ้หมอนี่กลับทำเหมือนต้องการแก้แค้น เหยียบลงบนหน้าอกของเหอเจ๋อทันที แต่เดิมเหอเจ๋อก็บาดเจ็บหนักอยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่าจะถูกเหยียบอีกที ครั้งนี้อาการยิ่งหนักกว่าเดิม
“ฮึ ครั้งที่แล้วโดนนายเหยียบไปที แผลยังไม่หายดีเลย ทีนี้ขอคืนให้!”
คนผู้นั้นพูดอย่างหยิ่งผยอง
“เอาเขาไปได้”
หลงโหย่วโบกมือด้วยท่าทีเรียบเฉย จากนั้นก็มีผู้คุ้มกันหลายคนเดินเข้ามา จับไหล่เหอเจ๋อแล้วคุมตัวเขาออกไป
การต่อสู้ครั้งนี้เหอเจ๋อเสียเปรียบอย่างมาก เขาเพิ่งจะออกมาจากหน้าบ้านก็ถูกจับตัวไปแล้ว ตอนนี้คิดแล้วก็รู้สึกหงุดหงิดมาก ไม่คิดว่าตัวเองที่ฉลาดมาทั้งชีวิตจะมาพลาดท่าเสียทีในตอนนี้ ถึงกับติดกับของหลงโหย่ว แต่เดิมเขายังคิดจะวางกับดักหลงโหย่วเสียอีก แต่ไม่คิดว่าจะถูกหลงโหย่ววางแผนเล่นงานเสียเอง ดูเหมือนจะเป็นจริงตามคำพูดที่ว่า ขิงแก่ย่อมเผ็ดกว่า!
ห้องใต้ดินบริษัทต้าหลงหุน
ในห้องเล็ก ๆ ห้องหนึ่ง ที่นี่ถูกเสริมความแข็งแรงด้วยเสาเหล็ก บนนั้นดูเหมือนจะมีอักขระประหลาดบางอย่าง อักขระเหล่านี้แปลกมาก เรียงกันเป็นแถว ๆ ทำให้คนที่มองเห็นรู้สึกราวกับว่าอักขระเหล่านี้สามารถทำร้ายร่างกายได้ และห้องหินเล็ก ๆ นี้ก็เหมือนคุกใต้ดิน ข้างในไม่มีอะไรเลย มีเพียงคนนั่งอยู่คนเดียวเท่านั้น
ใช่แล้ว คนที่ถูกขังอยู่ในห้องหินนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเหอเจ๋อหลังจากที่เหอเจ๋อถูกหลงโหย่วจับตัวได้ ก็ถูกพามาที่นี่ ตอนนี้เขาถูกขังอยู่ที่นี่ ไปไหนไม่ได้ ดูท่าทางค่อนข้างเสียใจ
“ฉึก!”
อย่างไรก็ตามเหอเจ๋อไม่ใช่คนที่ท้อแท้ง่าย ๆ แม้ว่าตอนนี้เขาจะติดกลอุบายของหลงโหย่ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะพ่ายแพ้ ตอนนี้เขาแค่ถูกขังอยู่ที่นี่เท่านั้น หากพลังของเขาฟื้นคืนมา เขาก็ยังมีโอกาสหนีออกจากสถานที่บ้า ๆ นี่ได้
ขณะนี้เหอเจ๋อไม่มีอะไรต้องทำ เขาเพียงแค่นั่งสมาธิปรับลมปราณในร่างกายเท่านั้น เนื่องจากเขาโดนยาขัดขวางพลังของหลงโหย่ว ตอนนี้พลังลึกลับในร่างกายยังคงวนเวียนอยู่ในตัวเขา เขาจำเป็นต้องขับพลังนี้ออกจากร่างกายก่อนจึงจะฟื้นฟูตัวเองได้ แต่ถึงจะพูดแบบนั้น เมื่อลงมือทำจริง ๆ ก็ยังค่อนข้างยากลำบาก
ท้ายที่สุดแล้ว ตอนนี้เขายังไม่พบวิธีที่จะแก้ไขยานี้