เข็มเงินพลิกตระกูล - บทที่ 459 ใช้มีดผู้อื่นสังหาร (2)

บทที่ 459 ใช้มีดผู้อื่นสังหาร (2)

วันนี้เหอเจ๋อรู้สึกแปลก ๆ กับอาหารที่กิน แม้อาหารจะเหมือนทุกวัน แต่เขากลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่รู้ว่าความผิดปกตินั้นอยู่ตรงไหน สุดท้ายเขาก็ได้แต่โทษว่าเป็นเพราะตัวเองเครียดมากเกินไปในช่วงนี้

ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเหอเจ๋อคือการกำจัดหลงโหย่ว เมื่อหลงโหย่วตาย ตระกูลหานก็จะกำจัดศัตรูได้หนึ่งคน แต่แผนการของตระกูลหลงยังคงดำเนินต่อไป พวกเขาต้องการกลืนกินตลาดทั้งหมดในเมืองกว่างหนานแม้จะเป็นความทะเยอทะยานที่ใหญ่โต แต่พวกเขาก็มีกำลังความสามารถพอ ตอนนี้การจะเอาชนะตระกูลหลงได้จริง ๆ เป็นเพียงความคิดเล็ก ๆ เท่านั้น ตระกูลหลงยังคงเป็นผู้มีอิทธิพลมากสำหรับเหอเจ๋อตระกูลหาน และแม้แต่ตระกูลอื่น ๆ

แม้ว่าตอนนี้เหอเจ๋อจะไม่สามารถสั่นคลอนตระกูลใหญ่แบบนี้ได้ แต่เขาก็ยังมีความสามารถพอที่จะทำให้อำนาจของตระกูลใหญ่สั่นคลอนได้บ้าง

วันรุ่งขึ้นเหอเจ๋อออกเดินทาง วันนี้เขาต้องพบกับหลงโหย่ว

แต่ไม่คาดคิดว่า เมื่อเขาเพิ่งออกจากบ้าน กลับมีคนกลุ่มหนึ่งดักรออยู่หน้าประตูบ้านเพื่อรอการปรากฏตัวของ เหอเจ๋อ

“สิบสามผู้พิทักษ์? พวกนายมาทำอะไรที่นี่?”

ไม่ผิด คนที่ปรากฏตัวต่อหน้าเหอเจ๋อคือสิบสามผู้พิทักษ์ที่เขาเคยขับไล่ไปครั้งก่อน

“ฮ่า ๆ ! เหอเจ๋อ วันนี้พวกพี่น้องเรามาเพื่อเอาชีวิตนาย ฮึ ๆ วันนี้นายต้องตายแน่!”

เหอเจ๋อได้ยินคำพูดนั้นก็แค่หัวเราะเยาะ ในใจคิดว่าไม่รู้พวกนี้ไปเอาความกล้ามาจากไหน กล้ามาฆ่าเขาอีก นี่มันเพ้อฝันชัด ๆ เป็นการหาทางตายเอง! หรือว่าการตีสอนครั้งที่แล้วยังไม่พอ ตอนนี้ยังจะมาหาทางตายอีก?

เหอเจ๋อหาเหตุผลไม่ได้จริง ๆ ว่าทำไมพวกนี้ถึงทำแบบนี้

“พวกนายคิดว่าเป็นคู่ต่อสู้ของฉันได้เหรอ?”

เหอเจ๋อยิ้มอย่างเย็นชา มองดูพวกคนตรงหน้า

“พูดมากไปได้ เป็นคู่ต่อสู้หรือไม่ เดี๋ยวก็รู้เอง! จู่โจม!”

“ฮึ!”

เห็นพวกนี้โจมตีเป็นกลุ่มอีกครั้ง พุ่งเข้ามาล้อมเหอเจ๋อไว้ทันที

เหอเจ๋อเห็นสถานการณ์แบบนั้นก็แค่ยิ้มเย็นชา ในสายตาเขา พวกตรงหน้านี้แทบไม่มีพลังต่อสู้เลย เขาคิดวิธีรับมือพวกนี้ได้เป็นร้อยวิธีแล้ว

“รวมพลังทำลาย!”

ตะโกนเสียงดัง จู่ ๆ เขาก็ใช้ท่าไม่ทราบชื่อออกมา ท่านี้ดูเหมือนจะมีพลังโจมตีที่รุนแรงทีเดียว พุ่งชนไปข้างหน้าอย่างดุดัน

“โครม!”

อย่างไรก็ตาม หลังจากปล่อยพลังนั้นออกไป เรื่องประหลาดก็เกิดขึ้น พลังที่เหอเจ๋อปล่อยออกไปกลับมีแรงไม่ถึงครึ่งของที่เคย หลังจากการโจมตีนั้นพุ่งไป กลับไม่สามารถทำอันตรายใครได้แม้แต่น้อย

“หืม? เกิดอะไรขึ้น!”

ตอนนี้เหอเจ๋อรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติมาก เพราะตอนที่เขาระดมพลัง เขารู้สึกว่าพลังครึ่งหนึ่งในร่างกายเหมือนถูกกักขังไว้ ไม่สามารถใช้ออกมาได้เลย

“ฮ่า ๆ ๆ ! บุก จับตัวมันให้ได้!”

ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ สิบสามผู่พิทักษ์ก็กระโจนเข้ามา พวกเขาล้อมเหอเจ๋อไว้อีกครั้ง

ตอนนี้เหอเจ๋อไม่สามารถใช้พลังครึ่งหนึ่งในร่างกายได้เลย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มเยาะของคนพวกนี้ เขาก็พอจะเดาได้แล้ว

“พลังวิญญาณของฉันถูกกักขัง เป็นฝีมือพวกนายใช่ไหม?”

เหอเจ๋อขมวดคิ้วมองคนกลุ่มนั้น

“ไม่เลวเลย นายกินยาพิษที่ทำให้หมดแรงเข้าไปแล้ว ของแบบนั้นนายคงไม่เคยเห็นมาก่อนสินะ มันจะกักพลังของนายไว้ครึ่งหนึ่ง แล้วนายก็จะเป็นเหมือนลูกแกะที่รอการชำแหละจากพวกเรา!”

เป็นไปตามที่เหอเจ๋อคิดไว้ ตัวเองพลาดท่าติดกับของพวกเขาเข้าแล้ว

“ไม่นึกเลยว่าฉันเหอเจ๋อจะติดกับของพวกนาย จริงด้วย ทำไมฉันถึงรู้สึกว่ามื้อนั้นมันแปลก ๆ

“เหอเจ๋อเพิ่งเข้าใจตอนนี้ว่าตอนที่กินข้าวมื้อนั้น เขารู้สึกถึงอันตรายบางอย่าง ทำให้ไม่อยากกินขึ้นมา แต่คิดว่าตัวเองคิดมากไปเลยไม่ได้สนใจ ไม่นึกว่าสุดท้ายจะติดกับจริง ๆ

“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าสมองของพวกนายจะคิดแผนแบบนี้ได้ หัวหน้าของพวกนายคือใคร ให้เขาออกมาคุยกับฉัน” ในความคิดของเหอเจ๋อพวกนี้โง่เหมือนหมู ไม่มีทางคิดแผนดี ๆ แบบนี้ได้ คำอธิบายเดียวคือต้องมีคนอยู่เบื้องหลังคอยชี้นำแน่ ๆ

“พูดมากไปได้ แค่จับนายได้ วิธีไหนก็ใช้ได้ทั้งนั้น จู่โจม!”

สิบสามคนโจมตีพร้อมกัน และตอนนี้เหอเจ๋อสูญเสียพลังไปครึ่งหนึ่งแล้ว เขาจะสู้กับพวกนี้ได้อย่างไร ชัดเจนว่าเหอเจ๋อจะต้องพ่ายแพ้

ใช่ จากสถานการณ์ตอนนี้เหอเจ๋อไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกนี้ พลังของเขาถูกกักไว้ครึ่งหนึ่ง และพวกนี้มีสิบสามคน ดูเหมือนอาการบาดเจ็บของพวกเขาจะหายดีแล้ว ตอนนี้เหอเจ๋อกำลังต่อสู้ระยะประชิดกับพวกเขา ทุกคนกำลังดูว่าใครจะอยู่รอดไปจนถึงตอนจบ

“ฮึ ถึงจะถูกพวกนายกักพลังไว้ แต่การจะจับตัวฉันเหอเจ๋อก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ ”

“ปัง!”

พลังงานพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วเหอเจ๋อพุ่งเข้าไปต่อสู้กับพวกเขาทันที ตอนนี้การต่อสู้กำลังดุเดือด

ใช่แล้ว แม้ตอนนี้พลังของเหอเจ๋อจะถูกควบคุมไว้ครึ่งหนึ่ง แต่เขาก็ยังไม่ได้แย่ถึงขนาดนั้น เขายังสู้ต่อได้ แม้จะไม่สามารถเอาชนะพวกนั้นได้ แต่เหอเจ๋อก็ยังหาโอกาสหนีได้

“ฉึก!”

เสียงทุ้มดังขึ้นเหอเจ๋อโบกมือ ทันใดนั้นพลังงานก็พุ่งออกจากตัวเขา พลังงานนี้กลายเป็นคมพลัง พุ่งไปข้างหน้าเหมือนสายฝน พลังนี้ราวกับสามารถดึงดูดจิตวิญญาณ ทำให้ไม่มีใครต้านทานได้

“พรึ่บ!”

พลังงานกระจายออกไปเหอเจ๋อถอยหลังอย่างรวดเร็ว

“ดี! ช่างเป็นการฆ่าศัตรูพันคนแต่ตัวเองบาดเจ็บแปดร้อยคน!”

ในตอนนั้น เสียงปรบมือดังขึ้นจากที่ไกล ๆ เหอเจ๋อได้ยินเสียงปรบมือนั้นก็มองไป เห็นว่าคนคนนั้นคือหลงโหย่ว!

แม้เหอเจ๋อจะไม่เคยเห็นหน้าที่แท้จริงของหลงโหย่ว แต่ก็เคยเห็นรูปถ่ายของเขาในประวัติ ไม่คิดว่าคนคนนี้จะมาปรากฏตัวที่นี่ ดูเหมือนเขาจะเป็นพวกเดียวกับสิบสามคนนั้นด้วย!

“หลงโหย่ว?”

เหอเจ๋อขมวดคิ้ว

“นี่ไม่ใช่คุณเหอที่อยากคุยเรื่องธุรกิจกับผมหรอกหรือ? น้ำมันของคุณล่ะ?”

หลงโหย่วเดินเข้ามา พูดด้วยน้ำเสียงประหลาด

“นายรู้ว่าเป็นฉันตั้งแต่คุยโทรศัพท์?”

เหอเจ๋อถอยหลังไปหลายก้าว ขมวดคิ้วแน่น

หลงโหย่วแสดงสีหน้าดูถูก

“ดูก็รู้ว่านายไม่ใช่คนทำธุรกิจน้ำมัน ฉันเห็นนายพูดจาแปลก ๆ ทางโทรศัพท์ ฉันสงสัย เลยให้คนตามหาตำแหน่งโทรศัพท์ของนาย ไม่นึกว่าจะเป็นนาย”