สามีเก่า...มาขอแต่งงานอีกแล้ว / พิศวาสรัก...สามีเก่า - บทที่ 797 มีแต่เด็กเท่านั้นที่จูบแบบนี้

บทที่ 797 มีแต่เด็กเท่านั้นที่จูบแบบนี้

อุปกรณ์มันก็พอมีอยู่
หลังจากที่สวี่วานยื่นของไปให้แล้ว ก็เห็นหร่วนเฉินหันหลังให้เธอแล้วนั่งลงไป
พอผ่านไปไม่นาน เขาก็เอาก้อนเส้นผมออกมาจากข้างในก้อนหนึ่ง
เขาพูดขึ้น “เสร็จแล้ว แค่โดนเส้นผมอุดตันไว้เท่านั้น”
พอสวี่วานเห็นเข้า ก็อดไม่ได้ที่จะไอขึ้นมาสองที “ช่วงนี้……แรงกดดันค่อนข้างหนัก เลยอดนอนเยอะไปหน่อย ก็เลยผมร่วงเยอะมาก เด็กที่อายุยังไม่ถึงยี่สิบอย่างพวกคุณ ไม่มีทางเข้าใจหรอก……”
หร่วนเฉินลุกขึ้นมา มายืนอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วสูงกว่าเธอคืบหนึ่ง
สวี่วานถอยออกไปก้าวหนึ่งอย่างอัตโนมัติ มือยันอยู่บนอ่างล้างหน้า
หร่วนเฉินพูดขึ้น “ผมอายุยี่สิบแล้ว ไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว”
พอเผชิญหน้ากับความกดดันแบบนี้ สวี่วานก็พยายามฝืนยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย “อ๋อ……ใช่เหรอ? แต่ว่าฉันอายุยี่สิบหกแล้วนะ จากที่ฉันดูแล้ว ก็ยังเป็นเด็กอยู่ดี”
หร่วนเฉินบีบเข้ามาใกล้เธออีกนิด “ผมรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ ผมเองก็เป็นอย่างนี้มาตลอด ไม่มีการกระทำที่ล้ำเส้นเกินไป ถ้าหากแบบนี้ มันทำให้ในสายตาคุณ เห็นผมเป็นเด็กคนหนึ่งมาตลอดละก็ ถ้าอย่างงั้น ผมต้องคิดทบทวนดูแล้ว ว่าวิธีของผมมันมีปัญหาหรือเปล่า”
ในตอนที่เขาพูดประโยคสุดท้ายนั้น ก็ค่อย ๆ โน้มตัวไป มือทั้งสองข้างยันอยู่ข้างลำตัวเธอ จนกักขังตัวเธอทั้งตัวเอาไว้กับช่องแคบระหว่างเขากับอ่างล้างหน้า
เห็นได้ชัดว่าสวี่วานนั้นคิดไม่ถึง ว่าเขาจะมีท่าทีแบบนี้ได้ จนแข็งทื่อไม่กล้าขยับเขยื้อนอยู่ตรงนั้นไปหลายวินาที
ตัวเธอติดอยู่กับอ่างล้างหน้าแล้ว จึงไม่มีทางถอนหนีได้
แต่ถ้าเธอเดินหน้าไปอีกก้าวหนึ่ง ก็จะโผเข้าไปอยู่ในอกเขาเลย
สวี่วานเองก็เพิ่งจะรู้สึกตัวในตอนนี้ ว่าหร่วนเฉินไม่ได้เงียบขรึมและเย็นชาอย่างที่เธอคิดไว้แล้ว แล้วก็ไม่ใช่น้องชายอะไรที่มึนงงไม่รู้จักความรักสักนิดแบบนั้นแล้ว
เขาก็แค่ เป็นอย่างที่เขาว่า ไม่เคยกระทำอะไรที่เกินเลยต่อเธอมาก่อนเท่านั้น
นั่นก็เป็นเพราะว่า เขาชอบเธอ กลัวจะทำให้เธอตกใจจนหนีไป
ก็เลยพยายามมีมารยาทมาตลอด
แต่ว่าตอนนี้ เหมือนกับว่าจะเป็นตัวตนที่แท้จริงของเขาแล้ว
เป็นหมาป่าที่จำศีลรอการล่าเหยื่อ คอยหลบซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีที่เรียบเฉย และเก็บกรงเล็บและเขี้ยวแหลมเอาไว้
ลูกหมาป่าก็คงจะเป็นแบบนี้แหละ
แต่ว่าสวี่วานก็ล้มลุกคลุกคลานอยู่ในวงการบันเทิงที่มีชื่อเสียงอย่างนี้มานานหลายปี จะเป็นคนที่โดนทำให้ตกใจไปง่าย
ๆ แบบนี้ได้ยังไง เธอยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย พยายามรักษาบรรยากาศให้ดูผ่อนคลาย “อายุยี่สิบปี มันง่ายที่จะเกิดความรู้สึกที่หุนหันพลันแล่นและบอบบางอย่างหนึ่งขึ้นมาจริง ๆ ฉันก็เคยอธิบายไปแล้ว แต่ว่าเสี่ยวเฉิน ฉันคิดกับคุณเป็นแค่น้องชายจริง
ๆ ไม่งั้นถ้าพูดตามอายุอย่างฉันนั้น จะเล่นกับคุณหน่อยก็ไม่เป็นไร คุณทั้งอายุยังน้อยแล้วก็หล่อเหลา ฉันก็ไม่ได้เสียเปรียบอะไรด้วย แต่ว่า…..”
“เล่นเหรอ” หร่วนเฉินถามเธอขึ้นมาด้วยท่าทีสงบนิ่ง “จะเล่นยังไง? ผมอะไรก็ได้ทั้งนั้น”
สวี่วาน “……”
เธอพยายามรักษาความสงบนิ่ง “คุณยังไม่เข้าใจความหมายของฉัน ฉันจะบอกว่า……”
“ความหมายของคุณคือ คุณชอบผม แต่เป็นเพราะว่าคุณอายุมากกว่าผมหกปี ดังนั้นคุณก็เลยยอมรับความรักในครั้งนี้ไม่ได้ใช่ไหม?”
“ใช่ แต่ว่าฉัน……”
ในวินาทีที่พูดคำพูดออกจากปาก ทั้งตัวสวี่วานก็นิ่งอึ้งไปเลย เมื่อกี้เธอพูดอะไรออกไปนะ?
นี่เธอยอมรับไปแบบนี้เลยเหรอ?
พอเห็นท่าทางที่ตกตะลึงของเธอ มุมปากของหร่วนเฉินก็คลี่ยิ้มขึ้นมาใหม่อีกครั้ง “ผมเข้าใจแล้ว”
พอเห็นว่าเขาจะไปแล้ว
สวี่วานกับดึงตัวเขาไว้ แล้วก็รีบร้อนจะอธิบาย “คุณเข้าใจอะไรกัน? ฉันก็แค่……วันนี้ดื่มมากไปหน่อย สมองก็เลยไม่ตื่นตัว คุณจะมาเชื่อคำพูดของคนเมาคนหนึ่งได้ยังไงกัน
ไม่……นี่คุณหลอกให้คนเมาคนหนึ่งพูดออกมาเหรอ? ฉันพูดไปเรื่อยทั้งนั้น คุณห้ามเชื่อแม้แต่ตัวเดียวเลยนะ!”
“ดื่มเหล้ามาเหรอ?”
เรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว สวี่วานก็ทำได้แค่กัดฟันพูด “ใช่!”
ดวงตาดำของหร่วนเฉินจดจ้องอยู่ที่เขา แล้วพูดเสียงต่ำขึ้นว่า “ขอตรวจสอบได้ไหมครับ?”
“ได้……ได้ซิ”
เขาคงจะไปลากเธอไปที่ข้างถนน แล้วให้เธอไปเป่าเครื่องวัดแอลกอฮอล์ตรงด่านตรวจเมาแล้วขับหรอกนะ
ดังนั้นถึงสวี่วานจะหวาดระแวง แต่ก็ไม่ได้ถอยหนีหรอกนะ
แต่ว่าสิ่งที่คิดไม่ถึงคือ คนที่อยู่ตรงหน้ากลับไม่ได้เล่นไปตามเกมเลยสักนิด
ในขณะที่เธอกำลังลังเลอยู่ว่าจะหาข้ออ้างยังไงนั้น อยู่ ๆ คนที่อยู่ตรงหน้าก็ก้มหน้าลงมา
วินาทีต่อมา สวี่วานก็รู้สึกว่าตรงเรียวปากทั้งเย็นทั้งอ่อนนุ่ม
บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าตกตะลึงมากเกินไป หรืออาจจะเป็นเพราะว่าสวี่วานไม่เคยคิดมาก่อนด้วยซ้ำ ว่าเขาจะใจกล้ามากขนาดนี้กล้าทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้
เธอนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้นไปชั่วขณะ จนลืมที่จะผลักเขาออกเลย
หร่วนเฉินลืมตาไว้ สังเกตท่าทีการตอบสนองของเขา พอเห็นว่าบนใบหน้าของเธอไม่มีแววขัดขืนกับรังเกียจปรากฏออกมา
ถึงค่อย ๆ หลับตาลง ปลายลิ้นก็ค่อย ๆ
แลบออกไป
สวี่วานเองก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยมีความรัก
ฉากจูบก็ไม่รู้ว่าเคยถ่ายไปตั้งเท่าไหร่ แต่กลับไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อนเลย หัวใจเต้นโครมครามอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่าจะเต้นออกมาจากหน้าอกแล้ว ความรู้สึกที่แผ่ซ่านมาจากส่วนลึกของร่างกาย
เรียกร้องอย่างบ้าคลั่ง กระเพื่อมขึ้นมาอย่างพลุ่งพล่าน
มือที่ยันอยู่กับอ่างล้างหน้าของเธอ อดไม่ได้ที่จะกระชับขึ้น และกำขอบอ่างไว้แน่น
ในห้องน้ำทั้งห้อง เธอได้ยินแต่เสียงหัวใจตัวเองเต้น นอกเหนือจากนี้ ก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นแล้ว
ปัญหาที่คอยวนเวียนอยู่ในใจมาตลอด เหมือนกับว่าในที่สุดก็ได้คำตอบที่ชัดเจนแล้ว
ใช่ เธอชอบเขา
บนโลกใบนี้ไม่มีทางหาได้อีกแล้ว ผู้ชายที่จะมาออกหน้าแทนเธอ ในตอนที่โดนฉินหยู่ฮุยรังควาน โดยที่ไม่สนใจอนาคตและความก้าวหน้าของตัวเองเลย
แล้วก็ไม่มีทางหาได้อีกแล้ว ผู้ชายที่กลัวฉินหยู่ฮุยจะมาแก้แค้นเธอ แล้วก็กลัวจะนำผลกระทบที่ไม่ดีมาให้เธอ ก็เลยยืนอยู่ใต้ตึกของเธอไปทั้งคืน
ความชอบของเขาที่มีต่อเธอ จากความมืดมนจนถึงสว่าง แล้วก็ไม่เคยหลบหนีไปเลย
ในชีวิตคนเรานั้น จะไปหาความรักแบบนี้ได้สักกี่ครั้งกันล่ะ
หร่วนเฉินนั้นแค่ลองชิมแล้วก็หยุดลง ปลายลิ้นแค่กวาดมุมปากของเธอไปเบา ๆ
ไม่นาน ก็ปล่อยตัวเธอออก
ในวินาทีนี้ สวี่วานเองก็เข้าใจแล้วจริง
ๆ
ว่าเขาไม่เคยมีแฟนมาก่อนจริง ๆ
ขนาดจูบยังจูบได้ไม่เป็นผู้ใหญ่และไร้เดียงสามากขนาดนี้
แต่ว่าตัวเขาที่เป็นแบบนี้ ก็เหมือนกับว่าแตกต่างกับเด็กหัวกะทิที่รู้เรื่องทุกอย่าง และเก่งไปหมดซะทุกอย่างมากเลย
ความกระตุ้นที่รุนแรงแบบนี้ เหมือนกับว่าจะทำให้สมองของคนหลั่งสารโดปามีนออกมาอย่างรวดเร็ว
ทำให้คนมึนเมายิ่งกว่าดื่มเหล้าซะอีก
หร่วนเฉินจ้องมองเธอ
ปลายลิ้นเลียขอบปากเล็กน้อย และทางออกเธอไม่เก้อเขินได้อันหนึ่ง
“ชิมออกแล้ว เหล้ารสลูกพลัม”
บนเรียวปากของเขา ยังหลงเหลือสีลิปสติกของเธออยู่
สวี่วานเปิดปากพูดขึ้นอย่างตกตะลึง “ฉันพูดถูกแล้ว
คุณมันเป็นแค่เด็กคนหนึ่งจริง
ๆ”
หร่วนเฉินยังไม่ทันได้ตอบ เธอก็พูดต่อขึ้นว่า “มีแต่เด็กเท่านั้นที่จะจูบแบบนี้”
พูดจบ เธอก็โอบคอของหร่วนเฉินเอาไว้
แล้วประกบจูบเข้าไป กัดริมฝีปากล่างของเขาเอาไว้ แล้วสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไป
แล้วดึงหัวของเขาลงมา
ดวงตาของหร่วนเฉินลึกซึ้งขึ้น
ในเรื่องแบบนี้ผู้ชายคงจะมักจะเรียนรู้เองได้โดยไม่ต้องมีอาจารย์ สวี่วานเพิ่งจะเป็นฝ่ายรุกขึ้นมา
หร่วนเฉินก็กอดเอวเธอไว้ แล้วก็เพิ่มจูบนี้ให้ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น
เพียงแค่ผ่านไปไม่นาน เขาก็กลายเป็นฝ่ายกุมอำนาจขึ้นมา
สวี่วานเกือบจะหายใจไม่ออกขึ้นมา ในใจก็แอบพร่ำบ่นไปว่าคนอายุน้อยนี่ปอดทำงานดีจริง ๆ
พอรู้สึกได้ว่าเธอหายใจไม่คล่อง หร่วนเฉินก็ถอยออกมาเล็กน้อย
เรียวปากค่อย ๆ
เคลื่อนย้ายจากมุมปากของเธอไปที่หัวไหล่
ทุกครั้งที่ไปผ่านจุดไหน สวี่วานก็รู้สึกว่าผิวหนังตรงส่วนนั้นร้อนจนเกือบจะไหม้ขึ้นมาแล้ว
ในตอนที่หร่วนเฉินแตะโดนจมูกของเธอนั้น เธอก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป แล้วร้องครางออกมาอย่างทนไม่ไหว
ในห้องน้ำทั้งห้อง ล้วนสะท้อนเสียงนี้อยู่
จู่ ๆ สวี่วานก็อึ้งทึ่งไป ในที่สุดก็รู้สึกตัวขึ้นมาเล็กน้อย
นี่มันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย?
การพัฒนาการแบบนี้มันไม่ถูกต้องนี่!