One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 77-78

Modifier Chapter 77
“ความสัมพันธ์ของพวกคุณดีจริง ๆ”
พวกเขาทั้งสามลืมตาขึ้นทันใดจากนั้นพวกเขาก็เห็นหลินเฟย
แสงไฟจากเปลวเพลิงส่องสว่างจ้าอยู่ด้านหลังของเขาโดยมีตัวเขาบัง
แสงเสียส่วนใหญ่
เขายืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาทั้งสามคน ขณะที่เขากำลังยกมือข้างหนึ่ง
กันหมัดของกระทิง
เห็นได้ชัดว่ามันเล็กจ้อยเมื่ออยู่ต่อหน้ากระทิง!
“เป็นไปได้ไง?”
ทั้งสามคนตกตะลึง พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์
แบบนี้ต่อหน้า
อย่างไรก็ตาม คราวนี้ หลินเฟยพูดว่า “ถ้าฉันจำไม่ได้ผิด นายเคยพูด
ถึงอนาคตของนายมาก่อนไม่ใช่หรอ? ว่าจะเข้ากองทัพหรืออะไรสัก
อย่างนี่แหละ”
“ถ้านายยังมีฝันอยู่ นายไม่ควรจะหยุดแค่นี้”
ทั้งสามคนมองไปที่หลินเฟยที่กำลังผลักมือกระทิงกลับเบา ๆ และ
กระทิงก็เซถอยไปกว่าสิบเมตร!
มีรอยของกระทิงปรากฏขึ้นบนถนนตรงที่มันล้มจากการที่หลินเฟย
ผลักหมัดของมัน!
“พวก ฉันจะเอาทั้งสามคนไป ฉันไม่ใช่คนที่นี่ ถ้าไม่มีพวกเขาใคร
จะนำทางฉันไป ฉันได้หลงทางแน่ ๆ”
“นอกจากนี้พวกเขายังแบ่งมาม่าให้ฉันด้วย”
“ความหนุ่มสาวที่กระตือรือร้นเหล่านี้หายากมาก ฉันปล่อยให้นาย
ฆ่าพวกเขาไม่ได้หรอก”
ทั้งสามมองไปที่พื้นเมื่อเห็นฉากนี้ ภายในของเขาสั่นไหว
โดยเฉพาะซุยหลง
ตอนนี้ในหัวของเขาขาวโพลนไปหมด
เขาพยายามอย่างเต็มที่และไม่อาจบังคับให้กระทิงให้ถอยหลังไปได้
แม้เพียงครึ่งก้าว ตอนนี้หลินเฟยทำให้มันเซออกไปกว่าสิบเมตร
เพียงแค่ผลักมันเบา ๆ !
ตูม ตูม ตูมมมม
มันตอบสนองต่อคำพูดของหลินเฟย กระทิงวิ่งเข้ามาและใช้หมัด
ขนาดใหญ่ของมันทันที
หลินเฟยไม่ได้ทำอะไร
ตูมมม!
เกิดเสียงดัง กระทิงต่อยไปที่หน้าของหลินเฟย แต่มันก็ไม่มีประโยชน์!
มันไม่อาจทำได้แม้แต่จะให้เกิดเสียงลม
หลินเฟยเพียงยื่นมือออกไปรับหมัดพร้อมกับดึงเข้ามาเล็กน้อย
“แกยังต้องการฆ่า พวกชอบต่อสู้ ชอบใช้ความแข็งแกร่งของตัวเอง”
หลินเฟยพูดอย่างสงบ “ตราบใดที่แกยังมีชีวิต แกก็จะฆ่าพวกเขาโดย
ไร้ความเมตตาและแกจะต่อยพวกเขาจนเป็นชิ้น ๆ”
“แกมันไร้เหตุผล ไร้หัวใจ”
“มีใครฆ่าแกดัวยหมัดแบบแกไหม?”
เมื่อพูดจน หลินเฟยก็ต่อยออกไป
ตูม!
เกิดเสียงดังอีกครั้ง!
เริ่มจากหมัดของกระทิงที่ถูกทำลายลุกลามไปที่ร่ายกายอย่างรวดเร็ว
ไม่นานครึ่งร่างของมันก็หายไป
เกิดเสียงลมที่น่ากลัวพัดออกมาและซอมบี้หลายพันตัวที่อยู่ข้างหลัง
ม่านหนิวก็ถูกบดขยี้!
ฝนห่าใหญ่หยุดลงแล้วในตอนนี้
เมฆดำที่ราวกับมาจากเก้าสวรรค์ชั้นฟ้าได้ถูกหมัดนี้ต่อยทะลุ ทันใด
นั้นแสงจันทร์ก็ส่องสว่างและเห็นดวงดาวบนท้องฟ้าอย่างสว่างไสว
ตูมม!
ครึ่งที่เหลือของม่านหนิวล้มลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง
คนทั้งสามที่อยู่บนพื้นต่างอึ้งไปอย่างสงบูรณ์
ซุยหลงรู้สึกว่าสมองของเขาสั่นระริก
เขาพยายามอย่างมากแต่ก็ไม่อาจทำร้ายไอ้กระทิงนั่นได้!
แต่ตอนนี้!
หมัดเดียวก็ตัวแตกแล้ว!
มันราวกับเป็นหมัดดวงตะวัน เขายังคงเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า?
กล่าวอีกนัยหนึ่งมนุษย์สามารถทำอย่างนี้ได้จริง ๆ ?
เมื่อกระทิงตัวอื่นเห็นฉากนี้พวกมันก็ถอยหายกลับไป
พวกมันไม่กล้าเข้ามาพร้อมกับพลังที่จะบดขยี้ใครก็ได้เหมือนปกติ
แต่ตอนนี้
นี่เป็นเพียงมนุษย์จริง ๆ ?
ราวกับเทพที่สามารถจัดการพวกมันได้ด้วยหมัดเดียว แม้กระทั่งพายุ
ฝน!
ตูม ตูม ตูม-
มันหันหลังและวิ่งหนีไปอย่างไม่ลังเล ถ้าชายคนนั้นจับพวกมันได้
พวกมันต้องตายแต่นอน!
หลินเฟยก็ไม่ได้ไล่ล่าพวกมันเช่นกัน
เพียงแค่หยิบคันธนูและลูกธนูจากกระเป๋าอย่างใจเย็น ก่อนที่จะ
เหนี่ยวสายธนูและปล่อย
รถทุกคนที่ขวางทางของลูกธนูนี้ต่างก็กระเด็นออกไปและบางคันก็
หมุนคว้างอยู่กลางอากาศ
แต่เดิม ซอมบี้ที่ล้อมรอบพวกเขาก็หายไปครึ่งหนึ่งในพริบตา
ตอนนี้มีเพียงซอมบี้ธรรมดาหลายสิบตัวและเด็กสาวก็สามารถ
แก้ปัญหาได้อย่างง่ายดาย
“พวกนายมองอะไรอยู่ พวกนายยังมีทางเดินอยู่อีกไกล คืนนี้พักก่อน
เถอะ” หลินเฟยพูด “เราไปหาโรงแรมใกล้ ๆ อยู่กัน”
เขาพูดราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อกี้นี้
Modifier Chapter 78
“มาเถอะ” เด็กสาวพูด ท้ายที่สุดก็ทำให้ทั้งสามคนที่กำลังกอดกัน
กลมให้กับมามีสติ
ชุนเฟิงเอ้อและเฮยถานช่วยพยุงซุยหลงขึ้นมาอย่างลังเลและเดินเข้า
ไปโรงแรมในท้ายที่สุด
“ไม่ต้องเครียด”
หลินเฟยสามารถมองเห็นท่าทีที่หวาดกลัวของพวกเขาทั้งสามได้
แม้ว่ามันจะแสดงออกมาเพียงเล็กน้อย
“ฉันก็ยังเป็นฉัน ฉันคือหลินเฟย” เขาพูด
ทั้งสามพยักหน้า
“นายบาดเจ็บหนัก ตอนนี้รู้สึกเป็นไงบ้าง?” เขาถามซุยหลง
“ฉันยังไม่รู้สึกอะไรเลย มันควรจะพักซักหน่อย ฉันอาจจะฟื้นตัวได้
ในวันพรุ่งนี้” ซุยหลงยิ้มแห้ง ๆ เพราะความสามารถของเขายังรวมเข้า
กับการฟื้นตัวที่รวดเร็วทำให้เขาฟื้นฟูได้เร็วกว่าคนปกติ
“ดีเลย” หลินเฟยพยักหน้าและพูด “ขอบคุณที่ทำงานหนักวันนี้”
จากนั้นก็มองไปทางเด็กสาวและพูดว่า “หยู่เซว่คืนนี้มาทำอะไร
อร่อย ๆ กันเถอะ”
ในสองวันที่ผ่านมา เขากินขนมปังไม่ก็มาม่าจนเบื่อแล้ว
“ได้”
เด็กสาวพยักหน้าเบา ๆ และเข้าไปทำความสะอาดครัว
“กินข้าวกันไหม?” พวกเขาทั้งสามคนเบิกตากว้างและดวงตาของ
พวกเขาก็เต็มไปด้วยความสงสัยต่อสิ่งที่เขาเห็น เมื่อพวกเขาเห็น
หลินเฟยสะพายกระเป๋าตลอดเวลา
จะมีอาหารมากแค่ไหน กระเป๋ านี้ใส่ของได้มากเท่าไรกันแน่?
อย่างไรก็ตามในเวลาต่อมา ดวงตาของพวกเขาทั้งสามคนก็เบิกกว้าง
เพราะพวกเขาเห็นอย่างชัดเจนว่าหลินเฟยหยิบกล่องน้ำแร่ออกมา
จากข้างใน!
ทั้งสามคน: “???”
กระเป๋ าใบนี้ใส่น้ำแร่ได้ทั้งหนึ่งกล่อง?
จากนั้นหลินเฟยก็หยิบยาออกมาและส่งให้ซุยหลงก่อนที่จะพูดว่า
“ดูแลแผลด้วย อย่าให้มันติดเชื้อ”
จากนั้นเขาก็เก็บกระเป๋ าก่อนที่จะเดินไปทางห้องครัวเพื่อเอาอาหาร
ให้กับหญิงสาว
“พวกนายพักสักหน่อย ฉันจะมาเรียกเมื่ออาหารพร้อมแล้ว”
ทั้งสามพยักหน้า
ตั้งแต่เห็นความแข็งแกร่งของหลินเฟย พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไร
ต่อหน้าเขาอีก เขาต่อยหมัดเดียว กระทิงก็หายไปครึ่งพร้อมกับส่วน
หนึ่งของถนนที่ถูกกวาดหายไป ใครจะกล้าประจันหน้าเขาอีก?
“ทำไมจนถึงตอนนี้เขาถึงไม่พูดอะไรเลย?” เฮยถานพูด
“เพราเขาไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ” ชุนเฟิงเอ้อส่ายหัวและพูดว่า “เขา
แข็งแกร่งกว่าที่เราเห็น ตอนนี้เขายังไม่ได้ใช้กำลังของเขาอย่างเต็มที่
เลย”
“เขาฆ่ากระทิงได้ง่าย ๆ พอ ๆ กับดื่มน้ำ”
“ไม่มีประโยชน์ที่จะคิดตอนนี้” ซุยหลงยังคงกังวลเล็กน้อยกับเรื่องนี้
ถ้าหลินเฟยรู้ว่าพวกเขาต่างคาดเดาไปต่าง ๆ นา ๆ เขาก็ไม่รู้ว่ามันจะ
เกิดอะไรขึ้น
เขาพูด “เอายาแก้ปวดให้ฉัน ดูเหมือนเครื่องในของฉันจะแย่จริง ๆ”
“นายพักก่อนเถอะ” ชุนเฟิงเอ้อและเฮยถานพูดพร้อมกัน
“ฉันเข้มแข็งมาก อย่าคิดว่าฉันจะเปราะบางง่าย ๆ สิ” ซุยหลงตะโกน
แต่เมื่อเขาขยับร่างกายเขาก็รู้สึกเจ็บ
เขายังคงเงียบ
ในสนามรบนั้นมีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าหลินเฟยแข็งแกร่งเพียงใด
เขาพยายามอย่างเต็มที่ แต่เขาก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงไอ้กระทิงเถื่อน
ตัวนั้นได้แม้แต่ครึ่งก้าวและไอ้กระทิงเถื่อนนั่นก็ตายด้วยการโจมตี
แบบง่าย ๆ ซะงั้น
กลับกัน หลินเฟย
ด้วยพลังทั้งหมดของม่านหนิวที่โจมตีที่ที่ใบหน้าของหลินเฟยด้วย
ขนาดหมัดที่ใหญ่เท่าถังน้ำและมันก็ไม่อาจทำให้หลินเฟยเซได้เลย!
เขาสงสัยว่าหลินเฟยอาจจะทำลายโลกได้!
ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมาหลินเฟยก็เดินกลับมาและพูดกับพวกเขา
ทั้งสามคนว่า “ได้เวลากินข้าวแล้ว มากินข้าวด้วยกันหลังจากล้างมือ
ด้วยน้ำแร่”
“ครับผม”
ทั้งสามพยักหน้า ในความเป็นจริงพวกเขาไม่ได้คาดหวังจะได้กิน
อาหารดี ๆ มากนัก
หลังจากที่มันเป็นวันสิ้นโลก
เราจะหาอาหารมาจากไหนได้? อาหารส่วนใหญ่เป็นมาม่าและ
อาจจะเป็นอาหารชั้นสูงกว่านี้หากมันถูกต้มด้วยน้ำร้อน