One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 75-76

Modifier Chapter 75
ทำไมสิ่งเหล่านี้ถึงคุ้นเคย?
เมื่อวานเขาพึ่งแบคแฮนด์ตายไปตัวนึง?
“ที่ฉันตั้งตารอคือไม่มีอะไรเลย” หลินเฟยถอนหายใจ เขาไม่เคยพบ
คู่ต่อสู้ไร้พ่ายแม้แต่ตัวเดียว
พูดอีกอย่างคือการไร้พ่ายคือความเหงา
“วิ่ง!”
ชุนเฟิงเอ้อที่อยู่ข้าง ๆ หลินเฟยก็ตะโกนเสียงดังพร้อมกับช่วยเขาลุก
ขึ้น
จากนั้นเขาก็วิ่งออกจากที่นี่อย่างไม่ลังเล
“เร็วเข้า อยู่ห่าง ๆ จากมัน!”
ในเวลานี้ ซุยหลงและเฮยถานก็ตะโกนเช่นกันและพวกเขาก็วิ่งเข้า
หาหลินเฟย ซอมบี้ธรรมดาถูกพวกเขากำจัดหมดแล้ว
ในตอนนี้ความสนใจของม่านหนิวตกอยู่ที่หลินเฟย
“ระวังตัวด้วย!”
เฮยถานตะโกนและปล่อยนกเหลิงพุ่งเข้าหากระทิง
ตูมม!
พร้อมกับเสียงที่ดัง เพลิงลุกท่วมกระทิงทันที
ในเวลานี้ซุยหลงก็พุ่งเข้าหาหลินเฟยเพื่อป้องกันทั้งสองให้อยู่ด้าน
หลังของเขาพร้อมกับตะโกนเสียงดังว่า “เฮยถาน นายปกป้องพวก
เขา ฉันจะยื้อกระทิงเอง”
“นาย?”
เฮยถานลังเล
“หยุดพูดไร้สาระ ไม่อย่างนั้นเราจะออกจากที่นี่ไม่ได้”
ซุยหลงพูดเสียงดัง “ตอนที่น้องสาวของฉันตายต่อหน้าของฉัน ฉัน
เกลียดความอ่อนแอของตัวเองอย่างมาก ตั้งแต่วันนั้นฉันสาบานว่า
จะไม่ให้ใครตายต่อหน้าของฉันอีก”
นี่อาจเป็นสาเหตุที่เขายอมรับหลินเฟย
“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ตายเพราะมันหรอกให้ตายสิ!”
ยังคงมีรอยยิ้มประหลาด ๆ อยู่บนใบหน้าของเขา
“ไม่”
หลินเฟยอยากจะพูดว่า ปล่อยฉันไป
แต่คราวนี้ เฮยถานคว้ามือของเขาและต้องการที่จะพาเขาและเด็ก
สาวไปพร้อมกัน
“เราอยู่ที่นี่จะมีแต่ถ่วงซุยหลงเท่านั้น”
“เข้ามาเลย”
ซุยหลงเฝ้ามองกระทิงที่กำลังเดินออกมาจากเปลวเพลิงของเฮยถ่าน
แต่มันไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย!
“หมัดมังกรใต้น้ำ!”
ซุยหลงร้องคำรามและกระแทกเท้าไปข้างหนึ่งจนเป็นรูก่อนที่จะพุ่ง
เข้าหากระทิงราวกับสายฟ้า
ตูมม!
หมัดของเขาต่อยเข้าไปที่หน้าของกระทิงจนส่งเสียงดังออกมา
แกร็กกก
พื้นดินใต้เท้าของมันแตกทันที
อย่างไรก็ตามร่างกายของม่านหนิวไม่แม้แต่จะส่ายหรือเซ!
“หาาา!”
เขาเงยหน้ามองและเห็นม่านหนิวที่กำลังส่งยิ้มเย็นให้กับเขา
นี่เป็นเรื่องจริง!
กระทิงกำลังหัวเราะเยาะ!
มันไม่ใช่การยิ้มอย่างเย็นชาและไร้ความปราณี แต่เป็นรอยยิ้มเยาะ
“หัวเราะเพื่อ!”
ซุยหลงคำรามและภาพที่น้องสาวของเขาตายต่อหน้าต่อตาของเขา
เมื่อนานมาแล้วก็แวบผ่านเข้ามาราวกับว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
ในวันนั้นเขากระแทกประตูและเห็นกระทิงอยู่ตัวหนึ่ง
พร้อมกับร่างกายที่แหลกเป็นชิ้น ๆ ของน้องสาวของเขา
“หมัดมังกรคลั่งสะบัดหาง!”
ดวงตาของซุยหลงวาบไปด้วยแสงสีแดงและร่างกายของเขาก็หายไป
และมายืนอยู่ที่ไหล่ของกระทิงก่อนที่เขาจะต่อยหัวมันอย่างเมามัน
ถึง 17 หมัดภายในครั้งเดียว!
ตูม ตูม ตูม
เสียงดังต่อเนื่อง
แต่หัวของม่านหนิวไม่แม้แต่จะยุบหรือสะบัด!
หมัดของเฟยหลงเริ่มแดงและบวมหลังจากการชกอย่างบ้าคลั่ง การ
ทำอย่างนี้ทำให้ร่างกายของเขาต้องรับภาระหนัก
แต่เขาไม่คิดที่จะหยุดมันแม้แต่น้อย
เพียงกระโดดอีกครั้ง เขาต่อยเข้าไปที่ใบหน้าของกระทิงจนมันก้าว
ถอยหลังไปข้างหนึ่ง!
ตูม!
ก้าวนี้ทำให้พื้นดินรอบ ๆ บ้านเรือนระเบิดและเกิดแรงสั่นสะเทือน
น้อย ๆ
อีกก้าว!
ตูม!
พื้นดินระเบิดอีกครั้งและบ้านรอบ ๆ ก็สั่นสะเทือน
ซุยหลงทำให้ม่านหนิวก้าวถอยหลังไปถึงสองก้าวจากการต่อยสุด
แรงของเขา!
“หมัดสุดยอด!”
ตูมม!
Modifier Chapter 76
หมัดนี้ต่อยเข้าไปที่หน้าอกของม่านหนิวอีกครั้ง พร้อมกับเกิดลม
กรรโชกอย่างแรงกระจายออกไปทางด้านหลังของม่านหนิวจนไป
โดนเข้ากับรถยนต์ที่อยู่ด้านหลังของมัน
อย่างไรก็ตาม
ยังไม่มีประโยชน์!
“เป็นไปได้อย่างไง!” ซุยหลงเบิกตากว้าง
เพราะเขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าไอ้เถื่อนตัวนี้ผายมืออกมารับหมัด
ของเขา!
หมัดสุดแรงของเขาไม่อาจทำให้ม่านหนิวถอยหลังได้แม้สักก้าว!
ในเวลานั้น
เขาไม่มีแรงที่จะยืนอยู่ต่อไป เพราะหมัดสุดแรงนี้ใช้กำลังของเขา
ทั้งหมด ถ้าศัตรูไม่ตาย ก็เป็นเขาที่จะตาย!
รอยยิ้มแปลก ๆ ยังคงอยู่บนใบหน้าของม่านหนิว
มันยังคงจับกำปั้นของเขาและยกซุยหลงขึ้น
“ไม่มีทาง ฉันทำไม่ได้”
“ทำไมกัน?”
ซุยหลงหมดหวัง “ทำไมฉันอ่อนแอขนาดนี้”
“ฉันจะทำอะไรได้มากกว่านี้อีกไหม?”
“ฉันได้ทำได้เพียงแค่มุ่งหน้าไปนรกเท่านั้น”
เขาพึมพำ “คงได้เจอกันในนรก…”
ฉากที่น้องสาวของเขาถูกกระทิงหักคอจนขาดที่เขาเห็นด้วยตาของ
ตัวเอง ในตอนนี้มันกำลังจะเกิดกับเขาแล้ว
แต่ในเวลาต่อมา เขาหัวเราะ
ตูมม!
ไอ้เถื่อนนั่นได้กระแทกเขาลงกับพื้น
ซุยหลงรู้สึกราวกับว่าถูกรถบรรทุกชนและร่างกายของเขาก็เจ็บปวด
ทั้งตัวราวกับว่าอวัยวะภายในของเขากำลังแตกเป็นเสี่ยง ๆ !
รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายังคงอยู่และมือข้างหนึ่งของเขายื่นชูไป
ทางอากาศ
“อย่างน้อยฉันก็ซื้อเวลาให้ได้”
“น้องเอ๋ย… ฉันทำได้แล้ว ฉันไม่ได้ปล่อยให้ใครมาตายต่อหน้าอีก
แล้ว”
จากนั้นเขาก็หลับตาและรอให้ความตายมาเยือน
จนในเวลาต่อมา
“ซุยหลง!”
เสียงตะโกนเรียกออกมาจากปากของชุนเฟิงเอ้อและเฮยถาน!
เมื่อซุยหลงลืมตาเขาก็พยายามจะลุกขึ้นด้วยความลำบากและมองไป
ยังทิศทางของเสียงและเห็นผู้ชายสองคนกำลังวิ่งมาหาเขาด้วยสีหน้า
ที่ตื่นตระหนก
“กลับมาทำไม?” เขาตะโกนอย่างโกรธ ๆ “ทำไมไม่หนีไป?”
“เราถูกล้อม!”
ตูมม
มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นมา
กระทิงอีกตัวปรากฏและซอมบี้ก็เริ่มมามากขึ้นเรื่อย ๆ
กระทิงสองตัวและซอมบี้อีกพันตัว!
กลายเป็นว่าไปทางไหนก็เป็นทางตัน
ตูมม!
ซุยหลงนอนอยู่บนพื้นอย่างอ่อนแรงถึงกับร้องไห้ “งั้นนี่คือจุดจบ
ของเราซินะ”
“ม่านหนิว แกคิดคำนวนไว้แล้วซินะ ฉันแพ้แล้ว…”
“คุณเป็นไรไหม!”
ในเวลานี้ชุนเฟิงเอ้อและเฮยถานวิ่งผ่านมาและชุนเฟิงเอ้อแบกซุย
หลงไว้บนบ่าของเขา “ไม่ต้องห่วง!”
“เราจะตายด้วยกัน” ซุยหลงหัวเราะอีกครั้ง
เฮยถานเงียบ
ชุนเฟิงเอ้อเงียบเช่นกัน
“ไม่!” ทันใดนั้นชุนเฟิงเอ้อตะโกนออกมาอย่างเจ็บปวด
“ฉันพอแล้วและไม่อยากทำอะไรอีกแล้ว โลกนี้จะมีอะไรดี ๆ อีกงั้น
หรือ?”
“โลกสีเลือด โลกที่สิ้นหวัง!”
“ฉันไม่อยากได้มันอีกแล้ว”
“เราไม่ต้องการอนาคตแบบไหนทั้งนั้น!”
ว้าว!
ทันใดนั้นฟ้าก็มืดและฝนก็ตกหนัก เลือดของซุยหลงถูกชะล้างไป
หมดแล้ว
ตูม ตูม ตูม-
กระทิงและซอมบี้ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
ด้วยรอยยิ้มที่ไม่แยแสบนใบหน้าของกระทิง มันทุบมาที่พวกเขาทั้ง
สาม!
ทั้งสามกอดคอกันทันที
บางทีพวกเขาอาจจะอยากตายด้วยกันอย่างที่ชุนเฟิงเอ้อพูดก่อนหน้า
นี้พวกเขาได้เห็นภาพหลายอันด้วยกัน
นี่ยังแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเกิดและตายไปหลายครั้ง
ตูมม!
มีเสียงอู้อี้
พวกเขาไม่รู้สึกตกใจ แต่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย