One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 65-66

Modifier Chapter 65
คราวนี้หลินเฟยเดินไปเปิดประตู
“เราจะไปกันแล้ว” ชายกลางคนยืนอยู่หน้าประตูพร้อมกับมีรอยยิ้ม
อยู่บนใบหน้า
หลังจากที่รู้ว่าหลินเฟยไม่มีพลัง เขาก็มีความสุขมากหลังจากที่ไม่ได้
มีมานาน
จนถึงตอนนี้มีเพียงเขาที่รู้ว่าหลินเฟยมีอาหารและเมื่อหลินเฟยถูกฆ่า
อาหารจะตกเป็นของเขา!
จากนั้นเวลาหลังอาหาร ก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเด็กสาวที่อยู่ในกำมือ?
“ไปเถอะ” หลินเฟยพูด “ฉันอยากจะได้ผลพลังเร็ว ๆ ฉันมีอย่างอื่นที่
ต้องทำ”
เมื่อชายคนนั้นเห็นท่าทีของหลินเฟย เขาก็ตะลึงไปชั่วขณะจากนั้นก็
มีรอยยิ้มเย็นชาบนใบหน้าของเขา
เขาคิดในใจ “ตอนนี้ยังไม่ทำอะไร เมื่อมันได้เห็นซอมบี้ มันจะต้อง
เป็นคนแรกที่กลัว”
เด็กสาวเดินตามหลังมาและชำเลืองมองชายกลางคน
ตอนนี้เธอไม่มีความยึดติดกับผู้คนที่นี่
เมื่อคืนฉันยังนอนไม่ทันอิ่มเลย เธออยากจะทุบตีพวกเขาหลาย ๆ
ครั้งจัง
ฝูงชนมารวมตัวกันที่ลานกว้างอีกครั้ง
“นายไม่ได้หนี แม้ว่าจะเป็นคนธรรมดา ความกล้าของนายนี่มันน่า
ยกย่องจริง ๆ” หยุนถิงยิ้ม
คนอื่น ๆ ก็หัวเราะ
หลินเฟยพูดอย่างสงบ “ถ้านายยังไม่ออกเดินทาง ผลไม้คงถูกคนอื่น
เอาไปกินแล้ว”
หยุนถิงพูด “ฉันกะเวลาเอาไว้แล้ว มันจะสุกเมื่อถึงตอนเที่ยงของ
วันนี้”
“ดีมาก” หลินเฟยพูด
“คิดงั้นหรอ?”
หยุนถิงพูดอย่างแปลก ๆ “นายแน่ใจหรอว่านายจะได้ผลไม้? นายไม่
รู้หรอว่าเราจะแจกจ่ายตามผลงาน?”
“ฉันรู้” หลินเฟยพูด
“งั้นฉันก็จะไม่ทำลายจิตนาการของนายแล้วกัน” หยุนถิงยิ้มและเริ่ม
นำทาง
มีกลุ่มคนออกเดินทางจากหมู่บ้านอย่างองอาจ
หลังจากเดินมาได้สักพัก หลินเฟยก็รู้สึกคุ้นเคยเล็กน้อย ราวกับว่า
เขามาที่นี่เมื่อวาน
“เราเคยมาที่นี่แล้ว” เด็กสาวพูดเตือน
เมื่อวานพวกเขาดูผลพลัง แต่พวกเขาก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก
“แล้วยังไงต่อ”
หลินเฟยพยักหน้า จากนั้นก็มองไปยังภาพที่คุ้นตา มีความคิดปรากฏ
ขึ้นในใจของเขา
“เป็นไปได้ไหมว่าผลไม้พลังที่พวกเขากำลังตามหาเป็นผลไม้ที่ฉัน
เก็บไปเมื่อวานนี้?”
เมื่อหลินเฟยเห็นหมู่บ้านอีกครั้ง เขาก็แน่ใจ
“ทุกคนระวังตัว” เมื่อหยุนถิงเห็นหมู่บ้านพวกเขาก็ระวังตัวทันที
“ซอมบี้ในหมู่บ้านถูกเกสรดอกไม้ พวกมันเลยแข็งแกร่งกว่าซอมบี้
ธรรมดามาก ระวังอย่าปล่อยให้ตัวเองบาดเจ็บ”
“อาจมีกลุ่มใหญ่พุ่งเข้ามาจากด้านหน้า”
ทุกคนเริ่มตื่นตัวและระวัง
มีเพียงหลินเฟยและเด็กที่มองกลุ่มคนตรงหน้าโดยไม่พูดไม่จา
“อย่าเพิ่งใจร้อน” หลินเฟยพูดอย่างสงบ “ฉันจัดการซอมบี้ทั้งหมด
ในหมู่บ้านแล้ว”
“เงียบ! หุบปากไปเลย”
หยุนถิงหันมาต่อว่าทันทีและพูดอีกว่า “หุบปากให้สนิทเลย”
เขามองไปที่หลินเฟยอย่างเหยียดหยามและพูดว่า “หรือว่านายอยาก
จะต่อสู้กับซอมบี้กลายพันธุ์?”
คำพูดนั้นบ่งบอกได้อย่างชัดเจนและเขาก็มองหลินเฟยอย่างเหยียด
หยามจากก้นบึ้งของหัวใจ
หลินเฟยไม่เถียงเขาเช่นกัน
หลังจากเดินไปได้ครึ่งทางอย่างระมัดระวังในหมู่บ้านท้ายที่สุดกลุ่ม
คนก็รู้สึกถึงความผิดปกติ
“ในหมู่บ้านดูเหมือนว่าจะไม่มีซอมบี้จริง ๆ !”
หลายคนหัวเราะสบาย ๆ
“นี่มันโชคดีจริง ๆ”
“เทพธิดาแห่งโชคต้องอยู่เคียงข้างเราแน่นอน วันนี้เราจะได้รับผล
พลัง”
สำหรับสิ่งที่หลินเฟยเพิ่งพูด
พวกเขาลืมไปแล้ว จะเอาอะไรมากกับคนธรรมดาที่ยังไม่ได้ปลุก
พลัง เขาจะสามารถทำลายซอมบี้กลายพันธุ์ในหมู่บ้านได้อย่างไร?
หากเขาทำได้ พวกเขาคงทำลายซอมบี้ได้ทั้งโลก?
แต่ชายร่างสูงข้าง ๆ หลินเฟยรู้สึกสงสารหลินเฟยเล็กน้อย
ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะแก้ปัญหาของหลินเฟยในหมู่บ้านนี้ได้
Modifier Chapter 66
“ดวงดีไปแล้ว” เขาคิดในใจ
หยุนถิงยังคงนำทางต่อไป
เมื่อหลินเฟยเห็นป่ าที่คุ้นเคย ท้ายที่สุดเขาก็เข้าใจว่าคนกลุ่มนี้มาเพื่อ
เอาผลไม้ที่เขาได้ไปเมื่อวาน
“หลินเฟย…”
เด็กสาวต้องการจะบอกหลินเฟย
“ฉันรู้” หลินเฟยพูดอย่างช่วยไม่ได้ “มันเป็นการเดินทางที่ไม่ได้
อะไร”
ป่าที่คุ้นเคยอยู่ต่อหน้าของฉัน
“อาจดีก็ได้มั้ง?”
หลินเฟยพูดที่จู่ ๆ ก็พูดแปลก ๆ “ซากของซอมบี้หายไปแล้ว”
เด็กสาวสังเกตเห็นเช่นกันและพูดว่า “ที่นี่มีซอมบี้ตัวอื่นอยู่อีกเหรอ?”
“คงจะอย่างนั้น” หลินเฟยพยักหน้า
“ทุกคนตื่นตัว”
หยุนถิงพูดเสียงดัง “กลุ่มทะลวงฟันไปด้านหน้าและหยุดพูดถึงซอมบี้
ได้แล้ว”
“ไปเถอะ”
ทันใดนั้นเอง ชายร่างสูงก็ผลักหลินเฟยไปรวมกับคนอีกแปดคนเดิน
เข้าไปในป่า
“นายกลัวไหม?” ชายคนนั้นถามหลินเฟย
“ทำไมต้องกลัว?” หลินเฟยพูดอย่างสบาย ๆ เนื่องจากอยู่ที่นี่มานาน
แล้ว มันไม่มีใครที่จะสู้กับเขาได้อีก
คู่ต่อสู้เพียงหนึ่งเดียวอาจจะเป็นตัวลึกลับ (ในฝัน) และกระทิงที่ไม่
เคยเห็น
ชื่อพวกนี้มันน่าฟังเสมอ
แต่หลินเฟยไม่เคยพบพวกมันสักครั้ง ทุกคนเอ่ยชื่อนี้ออกมาด้วย
ความสิ้นหวัง หลินเฟยรู้สึกว่ากระทิงตัวนี้ต้องแข็งแกร่งมาก
“ถ้านายกลัว นายตะโกนได้เลย ฉันจะปกป้องนายเอง” ชายคนนั้น
หัวเราะ
หลินเฟยเดินห่างออกไปอย่างไม่รู้ตัว
มันน่ากลัว
“มีบางอย่างผิดปกติ”
มีคนพบว่าที่นี่ไม่มีซอมบี้ แม้ว่าอากาศจะเหม็นเน่า แต่ก็ไม่มีใครเห็น
ซอมบี้ ซึ่งมันแปลกมาก
“มีอะไรแปลก ๆ นั่นเป็นสิ่งที่ดี!”
มีคนพูดอย่างตื่นเต้น “มันเป็นอย่างนี้เมื่อฉันมา ไม่มีซอมบี้ในหมู่บ้าน
และที่นี่ก็ไม่มีซอมบี้นั่นหมายความว่าเทพธิดาแห่งโชคอยู่ข้างเรา!”
เขาวิ่งออกไปอย่างตื่นเต้น
“ไม่มีซอมบี้ในป่ า!”
ทุกคนมีรอยยิ้มบนใบหน้าเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดเหล่านี้
“เยี่ยม…”
ผ่านไปครึ่งทางหยุดถิงก็กำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่มันจุกอยู่ที่
ลำคอ เขาเห็นได้ชัดเจนว่าจู่ ๆ ก็มีร่างสูง ๆ โผล่มาข้างหลังคน ๆ นี้
ตั้งแต่เมื่อไหร่?
รอยยิ้มหายไป บนใบหน้าทุกคนก็แข็งทื่อทันที
ตูมม–
ซอมบี้ทุบหมัดลงมาและเลือดก็กระจายจากจุดนั้นทันที
ภาพนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหันมาก
ทุกคนตรงนี้ต่างอึ้งตะลึง เกิดเดธแอร์ขึ้นมาทันที ทันใดนั้นซอมบี้สูง
กว่า 5 เมตรก็ปรากฏตัวขึ้น!
คนเดียวที่สงบคือหลินเฟย
เพราะเขาเห็นซอมบี้ตัวนี้ผ่าน [perspective] ตั้งนานแล้ว มันเป็น
ซอมบี้สูง 5 เมตรเหมือนกับตัวที่เขาเจอก่อนหน้านี้
แต่ผิวของมันราวกับโลหะ
“มันควรจะพัฒนาขึ้นหลังจากที่กินศพที่นี่” หลินเฟยพึมพำ
“หน่วยทะลวงฟัน!”
หยุนถิงตะโกนทันที ไม่นานทุกคนก็ขานรับและแยกย้ายทันที
ต่อหน้าสัตว์ประหลาดนี้ การขวางทางมันก็ไม่ต่างจากคนโง่
หยุนถิงเป็นผู้นำและใช้สายฟ้าโจมตีสัตว์ประหลาดตัวนี้ตรง ๆ แต่
มันก็ไม่มีผลใด ๆ
สายฟ้าก็กระเด้งออกไปเช่นกัน!
“มันเป็นไปได้ไง!” หยุนถิงตาเหลือกทันทีเมื่อเขาเห็นฉากนี้ สายฟ้า
ที่สามารถทำลายได้ทุกอย่างกระเด้งออกอย่างง่ายดาย!
ไอ้ตัวใหญ่ก็เคลื่อนไหวเร็วมาก มันเกือบจะเป็นการเทเลพอตและ
เมื่อมันเคลื่อนไหวมันก็มาอยู่ต่อหน้าคนคนหนึ่งทันทีและทุบหมัด
ลงมาก่อนที่จะมีเลือดสาดจากจุดนั้นอีกครั้ง
“ดูแลตัวเอง อย่าทำให้เสียขบวน!”
หยุนถิงร้องตะโกนเสียงดัง