One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 63-64

Modifier Chapter 63
แต่ในตอนนี้ชายกลางคนไม่คิดเช่นนั้น
“ช่างเป็นเด็กสาวที่น่ารักอะไรเช่นนี้ ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะสถานที่
หรือเปล่า? ฉันไม่ได้สัมผัสผู้หญิงมาสามเดือนแล้ว” เขาถูมือของเขา
และมีรอยยิ้มแปลก ๆ บนใบหน้าของเขา
“พวกเขายังกินอิ่มนอนหลับ แถมมันหอมมาก มันต้องมีอาหารอย่าง
อื่นอยู่ในกระเป๋ าของชายคนนั้นแน่นอนและเราต้องหาทางเอาของ
เขามา”
หลินเฟยไม่รู้ว่าเขาตกเป็นเป้าหมาย
หลังจากกินเสร็จแล้ว ก็มีเสียงเคาะประตูอีกครั้ง เด็กสาวที่กำลังล้าง
จานก็พูดทันทีว่า “ฉันจะไปดูเอง”
เมื่อเธอเปิดประตู เธอก็เห็นชายหนุ่มที่ไม่รู้จัก
“ไปที่ลานกว้าง หัวหน้าต้องการอธิบายแผนของวันนี้”
เมื่อพูดเสร็จแล้วชายคนนั้นก็ไม่ได้อยู่ต่อ เขาหันหลังเดินจากไปและ
เด็กสาวก็มองอย่างพูดอะไรไม่ออก
เธอหยุดล้างจานและบอกหลินเฟยกับเรื่องนี้ทันที
เธอถามอย่างกังวลว่า “คนในหมู่บ้านนี้คงไม่มีปัญหาหรอกนะ?”
“ลองออกไปดูกัน”
หลินเฟยพูด “คนที่นี่เดิมทีก็ไม่น่าจะเป็นคนในหมู่บ้านนี้ แต่เป็นคน
นอกเข้ามา”
“คนในหมู่บ้านเดิมต้องกลายเป็นสัตว์ประหลาดหมดแล้วและถูก
พวกเขากำจัด นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไม หมู่บ้านนี้จึงเรียบร้อยและ
พวกเขามารวมตัวกันที่นี่ พวกเขาต้องมีแผนแน่ ๆ”
“อย่างนั้นทำไมพวกเขาถึงต้องเรียกเราไปด้วยหล่ะ?” เด็กสาวรู้สึก
แปลก ๆ
“พวกเขาน่าจะไม่ได้คิดว่าเราเป็นคนนอก” หลินเฟยพูด “พวกเขาเข้า
มาเพราะเห็นแสงไฟในบ้าน”
“นี่ยังพิสูจน์สิ่งที่ฉันเพิ่งพูดไป พวกเขาอยู่กันเป็นกลุ่ม”
ท้ายที่สุดหลินเฟยก็พาเด็กสาวออกไปและเห็นทุกคนมารวมตัวกันที่
ล้านกว้าง
ในภาพรวมมีคนมากกว่า 20 คน
มีโต๊ะอยู่สองตัวตรงกลางลานที่มีชายหนุ่มกำลังคุยกับอีกคนอยู่
“นายควรจะเข้าใจถึงความรับผิดชอบทั้งหมด?”
หยุนถิงพูดเสียงดัง “ฉันไม่ต้องการให้ใครมาบอกว่าฉันต้องทำอย่าง
ไงในวันพรุ่งนี้ ฉันจะไม่อาจพูดได้ว่าซอมบี้จะไม่ฆ่าเขา ฉันจะทำ
เอง”
เมื่อเขาพูดอย่างนี้ก็มีสายฟ้าสีขาวโลดแล่นอยู่ในมือ
เป็นอีกคนที่มีพลังสายฟ้า
หลินเฟยจำได้ว่าครั้งสุดท้ายสายฟ้าที่ฟาดใส่สัตว์ประหลาดนั้นไม่มี
ประโยชน์เลย
สายฟ้ากระเด้งออกทันที
ผมไม่รู้ว่าคนที่ควบคุมเจ้านี่ที่อยู่ด้านหน้าของผมจะมีพลังมากแค่
ไหนแต่มันต้องทรงพลังมากแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่ยืนพูดราว
กับว่าเขาเป็นหัวหน้ากลุ่มคนที่นี่แน่ ๆ
หยุนถิงยืนอยู่ตรงนั้นและการพูดคุยก็ยังไม่จบ แต่หลินเฟยไม่ได้
สนใจสิ่งที่พวกเขาพูด
“เขาพูดอะไร?”
หลินเฟยถามเด็กสาวที่อยู่ข้าง ๆ
เด็กสาวตอบอย่างฉลาดว่า “พวกเขามีแผนวันพรุ่งนี้ ซึ่งต้องเดินทาง
ไป 2 ไมล์และรวบรวมผลพลัง”
“แต่ผลพลังนั้นถูกสัตว์ประหลาดปกป้องอยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงต้อง
แบ่งงานกันอย่างชัดเจนและรวมถึงผลพลังด้วย”
ครั้งนี้หลินเฟยเข้าใจแล้ว
เมื่อหยุนถิงตะโกนบอกให้หยุด ท้ายที่สุดหลินเฟยก็พูด
“เดี๋ยวก่อน!” หลินเฟยตะโกน
“นายมีอะไร?”หยุนถิงขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะเมื่อกี้เขายังพูดไม่ชัด
พอหรือไง?
“ฉันเป็นคนที่ผ่านทางมาที่นี่”
เนื่องจากอีกฝ่ายกำลังจะไปเอาผลพลัง หลินเฟยจึงสนใจ ถึงแม้
ตอนนี้เขาจะมีมันแล้ว แต่มันก็อาจจะเป็นผลอีกประเภทก็ได้?
เมื่อหลินเฟยพูดทุกคนที่นี่ก็เงียบลงทันที
สายตาทุกคนจับจ้องไปที่หลินเฟย
“นายจะพูดอะไร?”
ดวงตาของหยุนถิงหรี่ลงเล็กน้อยและเมื่อเขามองอย่างใกล้ชิดเขาก็
รู้สึกว่าเขาไม่เคยเห็นคนเหล่านี้มาก่อน
Modifier Chapter 64
และเด็กสาวข้าง ๆ เขา
เขาไม่อาจจำได้ว่ามีสาวสวยอยู่ในทีมตั้งแต่เมื่อไหร่
“ฉันพูดว่า เราแค่จะผ่านทาง” หลินเฟยพูด
“แล้วก็ดันได้ยินสิ่งที่ไม่ควรได้ยินตอนนี้”
เมื่อหยุนถิงเคลื่อนไหวเขาก็ปรากฏมาที่ด้านหน้าของหลินเฟยที่อยู่
ห่างออกไป 10 เมตรและพูดอย่างเย็นชาว่า “บางทีนายอาจจะไม่ใช่
คนที่แค่ผ่านมา แต่เป็นคนมาจากทีมอื่น เพื่อสืบข่าวของฉัน”
หลินเฟยพูด “ไม่ใช่ นายคิดมากไปแล้ว”
หยุนถิงขัดจังหวะพูดของหลินเฟยและพูดว่า “พรุ่งนี้นายจะเข้าร่วม
กลุ่มและเด็กสาวนั่นต้องตามฉันมา”
“ฉันยังไม่ได้ปลุกความสามารถ” หลินเฟยพูดอย่างจริงจัง
“555!”
เดิมที่นี่เงียบสงบ แต่เมื่อเขาพูดจบก็มีเสียงหัวเราะมาทันที
“เขาพูดคำนี้ด้วยความมั่นใจได้อย่าง เขาพยายามที่จะทำให้ฉัน
หัวเราะ?”
“พูดคำที่ไร้สาระด้วยใบหน้าที่จริงจัง เขานี่มันโคตรอัจฉริยะจริง ๆ”
ทุกคนเยาะเย้ยมากขึ้น
“มีคนในโลกนี้ที่ไม่อาจปลุกพลังได้ พวกเขาส่วนใหญ่เป็นคนไร้
ประโยชน์”
“มันไร้ประโยชน์ ทำไมเขายังไม่กลายเป็นซอมบี้อีก?”
เมื่อเด็กสาวได้ยินเสียงหัวเราะเหล่านี้ ใบหน้าของเธอค่อย ๆ เย็นชา
หลินเฟยจับตัวเธอและพูดว่า “ทุกคนเกิดมาเท่าเทียมกัน บางทีพวก
นายอาจจะปลุกพลังขึ้นมาได้ แต่ในสายตาของฉันพวกนายก็ยังเป็น
คนธรรมดา”
อย่างไรก็ตาม ทุกคนต่างก็หัวเราะอีกครั้ง
“คนธรรมดา?”
หยุนถิงยิ้ม เขายืนอยู่ตรงหน้าหลินเฟยและยืดเส้นยืดสายทันที
เขายิ้ม “ถ้าฉันโดนตัวนายตอนนี้ นายจะตายไหม?”
ก่อนที่หลินเฟยจะพูดเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ล้อเล่นน่า ฉันไม่ฆ่า
นายหรอก ตอนนี้นายเป็นหนึ่งในพวกเราแล้ว อย่าลืมรวมตัวกันกับ
ทีมจู่โจมวันพรุ่งนี้”
เมื่อพูดเสร็จแล้ว เขาก็หันกลับไป
คนอื่น ๆ ต่างก็แยกย้าย
ยังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา เขายังไม่ลืมที่จะพูดว่า “มันตลก
มากที่ยังคงมีคนคิดว่าทุกคนเท่าเทียม”
มีรอยยิ้มบนใบหน้าของชายกลางคนที่ตัวสูงที่บิดเบี้ยวอย่างแปลก ๆ
“ปรากฏว่าเขาไม่ได้มีพลัง”
ไม่นานก็เหลือเพียงหลินเฟยและเด็กสาวในลานกว้าง
เด็กสาวรู้สึกงงและในขณะเดียวกันก็รู้สึกเสียใจต่อหลินเฟย เธอพูด
ว่า “คุณแข็งแกร่งมาก ทำไมคุณไม่ทำอะไรเลยหล่ะ?”
“ถ้าพวกเขาเห็นพลังของคุณ พวกเขาจะไม่กล้าพูดหรือแม่แต่หัวเราะ
เยาะคุณ!”
หลินเฟยลูบหัวเธอและพูดว่า “ไม่มีอะไรต้องเป็นกังวลกับคนเหล่านี้
ไม่อย่างนั้นวันนึงเธออาจจะแย่เอาได้”
“ไม่ต้องสนใจ”เด็กสาวพูด “พวกเขาทำเกินไปแล้ว”
“ไม่มีใครสู้ฉันได้ ฉันแค่อยากจะนอนหลับฝันดี ฉันจะจัดการกับ
พวกเขาในวันพรุ่งนี้”
เด็กสาวไม่ยอมและพูดว่า “มีคนพูดกันว่าลูกผู้ชายล้างแค้น 10 ปีก็ยัง
ไม่สาย”
“ฉันไม่อาจทนได้ ฉันจะไปจัดการพวกเขาเดี๋ยวนี้”
หลินเฟยยิ้ม “ฉันจะไปยังหมู่บ้านที่มีระดับกว่านี้ตอนนี้เลยและ
จากนั้นเราจะไปนับดวงดาวด้วยกัน”
ทันนั้นจู่ ๆ เด็กสาวก็ลังเล
“ไปเถอะ กลับไปอาบน้ำ วันนี้ฉันไม่อยากเล่นโทษกันไปกันมาอีก
แล้ว”
“สำหรับคนพวกนี้มันก็แค่ตัวตลกที่กระโดดไปมาเท่านั้น พรุ่งนี้พวก
เขาจะพาเราไปเอาผลพลัง”
ในใจหลินเฟย เขาหวังว่าจะได้รับผลพลังที่มีรสชาติเหมือนกล้วย
และสามารถใช้มันเป็นผลไม้หลังอาหารเย็นได้ในอนาคต
เด็กสาวไม่พูด
วันต่อมา เมื่อพวกเขากินอาหารเช้าเสร็จ ประตูก็ถูกเคาะอีกครั้ง