One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 209-210

Modifier Chapter 209
มีสายตาแห่งความโลภแวบเข้ามาก่อนที่เขาจะกลับมาสดใสและยิ้ม
อย่างเชื่องช้า “บ้านของฉันมืดมาก ฉันจึงอยากมา…”
อันที่จริงเขาอยากจะบอกว่าเขาอยากอยู่ที่นี่โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจาก
ได้เห็นเด็กสาวที่งดงามน่ารักเช่นนี้
“รอก่อน!” เด็กสาวขัดจังหวะถึงสิ่งที่เขากำลังจะพูดก่อนที่จะหัน
กลับไปหยิบเชิงเทียนออกมาและยื่นให้เย่จ้าว “เอาเทียนนี่ไปสิ”
เย่จ้าวถึงกับอึ้ง
เขามองไปที่เทียนและพูดอย่างเชื่องช้า “ที่จริงแล้วฉัน…”
เด็กสาวย่นคิ้วเล็กน้อยและท้ายที่สุดก็เห็นท่าทางน่ารังเกียจกลาย ๆ
“แปป”
เธอไม่สนใจและใช้เวลาอยู่พักหนึ่งก่อนที่จะเอาขนมปังและขวดน้ำ
ที่อยู่ในมือของเธอ
“เอาไป” เด็กสาวพูด
เย่จ้าวอึ้ง อีกครั้ง แต่รอบนี้นานกว่าเดิมกว่าที่เขาจะกลับมามีสติและ
พูดได้อีกครั้ง
ปัง!
เด็กสาวปิดประตูใส่หน้าของเขา เธอเดินไปที่ห้องและพูดกับหลิน
เฟยว่า “เขาเป็นคนโลภ”
“จริง ๆ แล้วเขาอยากเข้ามาอยู่ข้างใน”
ในความจริงเด็กสาวรู้ถึงความคิดของเย่จ้าวทั้งหมด เธอจึงให้เทียน
และอาหารก่อนที่จะปล่อยเขาไว้ตรงนั้น
ในเวลานี้ เย่จ้าวกลับมาที่ห้องของเขา
เขาอาศัยอยู่ติดกับหลินเฟยเพราะเขากังวลว่าซอมบี้อาจจะเข้ามา
โจมตีอย่างกะทันหัน เขาจึงเลือกที่นี่เพื่อความปลอดภัย
“เกลียดชิบ”
ภายในห้อง เขานั่งอยู่บนที่นอนและไม่ได้จุดเทียนหรือกินอาหารเลย
แต่นั่งด้วยความเศร้าใจ
“เขามีปืน มีอาหาร และยังมีสาวสวย…”
ยิ่งเขาคิด เขาก็ยิ่งอิจฉา
“แกต้องหาทางเอาสิ่งเหล่านี้มาให้ได้” เขาคิดในใจ “ปืน อาหารและ
ผู้หญิง ทั้งหมดต้องเป็นของฉัน!”
เมื่อเขาถูกช่วยเหลือ เขาก็ไม่ได้ชื่นชมหลินเฟยมากนัก
ตั้งแต่แรก เขาจ้องปืนในมือของหลินเฟย!
“ถ้าฉันมีอาวุธ ฉันจะสามารถอยู่รอดในวันสิ้นโลก ฉันจะมีทุกอย่าง
ที่ต้องการ ทั้งอาหาร ทั้งสาวสวย!”
ในกลางดึก หลินเฟยและเด็กสาวต่างก็หลับไป
เด็กสาวยังคงนอนหลับอยู่ในอ้อนแขนของหลินเฟยตามปกติพร้อม
กับรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเธอ
แต่ในเวลานี้ ประตูบ้านเปิดขึ้นอย่างช้า ๆ !
มีคนเข้ามาผ่านประตูที่เปิดตรงนั้น
เขาคือเย่จ้าว
เขายังไม่ได้นอนเพราะว่าปืนของหลินเฟย อาหารและสาวงาม ยังอยู่
ในความคิดของเขาเสมอ
เย่จ้าวแอบอยู่ที่มุมห้องเป็นเวลานานและหลังจากที่กลั้นหายใจมา
นานเขาก็เริ่มลงมือในที่สุด
เขาย่องเข้าไปในห้องนั่งเล่นและมองหาปืนอย่างจริงจัง
“มันต้องอยู่ในห้อง”
เย่จ้าวเข้ามาในห้องของทั้งสองอย่างระมัดระวังอีกครั้งและเมื่อเห็น
ทั้งสองนอนอยู่บนเตียงเดียวกัน หมัดของเขาก็กำแน่น
อย่างไรก็ตามในเวลานี้
เด็กสาวลืมตาอย่างช้า ๆ
ตั้งแต่วินาทีที่ประตูเปิด เด็กสาวก็ตื่นแล้ว ในฐานะที่เป็นผู้มีพลัง เธอ
มีความสามารถในการรับรู้สูงมาก
แม้ว่าเธอจะหลับ แต่เธอก็ยังรับรู้ถึงความวุ่นวายทุก ๆ อย่าง
เธออยากจะลุกขึ้น แต่ก็พบว่ามือของหลินเฟยกอดเธอไว้แน่น!
เด็กสาวมองขึ้นบนและเห็นหลินเฟยตื่นแล้วเช่นกัน
หลังจากที่มองกันและกัน หลินเฟยก็เดาอะไรบางอย่างได้ไม่ชัดเจน
เธอจึงหลับลงอีกครั้ง
ทั่งคู่ถูกคลุมด้วยผ้านวม ดังนั้นเย่จ้าวจึงไม่เห็นอะไรเลย
แต่เมื่อเห็นหลินเฟยและเด็กสาวนอนด้วยกันเขาก็รู้สึกแย่มาก ๆ
“ปืน!”
เขาไม่ลืมจุดประสงค์ของเขาในการมาที่นี่และในที่สุดเขาก็เห็นปืน
อยู่ที่ข้างเตียง
Modifier Chapter 210
เย่จ้าวหยิบขึ้นมาอย่างสั่น ๆ
ในเวลานี้เขาอยากจะกระโดดขึ้นด้วยความตื่นเต้น แต่เขาก็กลั้นมัน
ไว้และตรวจสอบอย่างรอบคอบก่อน
ปืนใหม่และเต็มไปด้วยกระสุน!
“ลุกขึ้น!”
ในที่สุดเขาก็ตะโกนเสียงดัง!
จากนั้นหลินเฟยก็ปล่อยเด็กสาวให้ลุกขึ้นจากเตียงมองไปที่เย่จ้าวที่
ยืนอยู่ตรงหน้าของเขาและถอนหายใจ “บางทีฉันไม่น่าช่วยนาย
ตั้งแต่แรก”
“ฉันเสียใจ แต่ตอนนี้มันสายไปแล้ว!” เย่จ้าวหัวเราะเสียงดัง
“ตอนนี้แกกลิ้งมาหาฉันและไปหมอบที่มุม!” เขาเล็งปืนไปที่หัวของ
หลินเฟย ใบหน้าของเขาบูดบึ้งเล็กน้อย
เด็กสาวลุกขึ้นนั่งบนเตียง คิ้วดั่งใบหลิวของเธอขมวดเล็กน้อยพร้อม
กับใบหน้าเย็นชา
เธอรู้ว่ามันมีคนที่มักจะกินบนเรือนขี้บนหลังคา
ไม่…เธอไม่คิดเลยว่าจะมีคนที่ทำตัวอย่างนี้กับคนที่ช่วยชีวิต
“เธอถอดเสื้อผ้าออกให้หมด” เย่จ้าวมองไปที่เด็กสาวพร้อมกับความ
โลภในสายตาของเขาโดยไม่ปิดบังใด ๆ
เมื่อก่อนเขาไม่มีพลัง ดังนั้นเขาจึงยับยั้งชั่งใจมาตลอด แต่ตอนนี้เขา
ได้รับอาวุธแล้วตอนนี้ความทะเยอทะยานของเขาก็ถูกเปิดเผย
“ฉันจะปรนเปรอเธอต่อหน้าแฟนของเธอ!” เขาพูด
เมื่อเธอได้ยินอย่างนี้ ไม่เพียงแต่ใบหน้าของยี่หยู่เซว่เย็นชาขึ้น แม้แต่
ใบหน้าของหลินเฟยก็เย็นชาเช่นกัน
ตูม!
แต่ในเวลาต่อมา จู่ ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าหนักดังมาจากด้านนอก
หลินเฟยเหลือบมองไปก็เห็นกระทิงที่ดุร้าย ดูเหมือนว่ามันจะรับรู้
ถึงลมหายใจของมนุษย์ มันจึงเดินมาทางนี้
“เกิดอะไรขึ้น?” เย่จ้าวหน้าเสียเล็กน้อย “เกิดแผ่นดินไหวงั้นหรอ?”
และเมื่อเขาพูดจบ มันก็เกิดเสียงดังขึ้น
กำแพงด้านหลังของเขาระเบิดและม่านหนิวที่ยืนอยู่อีกฝั่งของกำแพง
กำลังมองทั้งสามคนในห้องอย่างเรียบเฉย
“กระทิง กระทิง!”
เย่จ้าวตะลึง
เขาไม่ลังเลที่จะยิง แต่เลเซอร์ที่โดนตัวกระทิงก็กระเด็นออกไปทันที
ไม่มีแม้แต่รอยแผลบนผิวหนังของกระทิง!
“เป็นไปได้อย่างไง?”
เย่จ้าวตะลึง ปืนในมือของเขาไม่อาจสร้างความเสียหายให้กับกระทิง
ได้?
แต่ก่อนหน้านี้ เมื่อตอนที่หลินเฟยใช้ เขาไม่ได้ยิงแค่ซอมบี้เพียงตัว
เดียว?
มองดูไปที่กระทิงที่กำลังใกล้เข้ามา มีความกลัวปรากฏบนใบหน้า
ของเย่จ้าว
ตูม!
ม่านหนิวทุบหมัดของมันจนเกิดเสียงของอากาศฉีกขาด
อย่างไรก็ตามหลินเฟยยกมือขึ้นเพื่อป้องกันหมัดนี้ เขาเข้ามาช่วยเย่
จ้าวป้องกันหมัดของม่านหนิว
หลินเฟยเงยหน้าขึ้นและพูดกับกระทิง “แกไม่อาจฆ่าเขาได้”
“เพราะฉันจะฆ่าเขาเอง”
เมื่อพูดอย่างนั้น
เย่จ้าวก็ได้เห็นฉากที่น่ากลัวที่สุดที่เขาเคยเห็นในชีวิตของเขา
หลินเฟยกำหมัดเบา ๆ และต่อยออกไปทำให้กระทิงตัวเขื่องระเบิด
ทันที ร่างที่สูงใหญ่ของมันกลายเป็นเถ้าภายใต้พลังที่มากมาย!
พลังนี้มันคือ?
เย่จ้าวเอ๋อแดกไปแล้ว
เขาไม่คิดเลยว่าหลินเฟยจะมีพลังขนาดนี้!
กระทิงที่ทรงพลังที่ป้องกันแสงเลเซอร์ได้ ถูกฆ่าด้วยหมัดของเขา!
สิ่งที่แม้แต่เลเซอร์ก็ไม่อาจทำอะไรได้ เขาจะมีปืนไปทำไม?
ตูม!
เมื่อเห็นหลินเฟยหันกลับมาพร้อมกับใบหน้าเย็นชา ในที่สุดเย่จ้าวก็
นั่งลงกับพื้นดัง แปะ
มีความกลัวอยู่บนใบหน้าของเขา
“พี่ ฉันผิดไปแล้ว!”
เขาโยนปืนในมือทิ้งและพูดว่า “ฉันแค่ล้อเล่น พี่ใหญ่ ฉันรู้ว่าฉันผิด
ไปแล้ว ยกโทษให้ฉันด้วย”
หลินเฟยมองอย่างเย็นชาและพูด “ถ้าฉันสามารถช่วยนายได้ ฉันก็ฆ่า
นายได้เหมือนกัน”
“ยกโทษให้นาย มันเป็นเรื่องของพระเจ้า ค่อยไปขอให้พระเจ้ายก
โทษให้นายแล้วกัน”