One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 211-212

Modifier Chapter 211
เขายื่นมือออกมาจับคอของเย่จ้าวและยกขึ้น
“แกล้ำเส้นฉันมากเกินไปแล้ว”
ด้วยแรงที่มากขึ้นในมือของเขา เย่จ้าวก็กระตุก มือและเท้าของเขาก็
กลายเป็นสีม่วง ดางตาของเขาแทบไร้ประกายและไม่อาจหายใจได้
“แกอยากจะเอาปืนของฉัน ฉันให้ แกยังต้องการคนของฉัน ฉันคง
ยกโทษให้แกหรอกนะ แม่เยส!”
หลินเฟยเหวี่ยงเย่จ้าวอย่างแรง!
ตึง ตึง ตึง –
เขาเห็นเย่จ้าวลอยออกไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่จากรูที่กระทิง
สร้างไว้ก่อนหน้านี้และลอยลับหายไป!
ร่างกายของเขากระเด็นผ่านบ้านในหมู่บ้านมากมายและตกลงบน
พื้นที่ห่างไกลกว่าสิบกิโลเมตร เขาถูกฝูงหมาป่ าแย่งกินซากศพ
ท้ายที่สุดเขาก็ตายจนไม่อาจจะตายได้อีกแล้ว
หลินเฟยตบฝุ่นในมือของเขา นั่งลงบนเตียงและพูดว่า “จู่ ๆ ฉันก็
นอนไม่หลับ”
เด็กสาวนั่งข้าง ๆ หลินเฟยอย่างเชื่อฟังและรู้สึกอบอุ่นในใจเล็กน้อย
เมื่อเห็นว่าหลินเฟยโกรธแทนตัวเอง
“ไม่ต้องโกรธเพราะขยะแบบนั้น” เด็กสาวยิ้ม
หลินเฟยลูบหัวเด็กสาวและพูดว่า “เธออยากจะนอนอีกไหม?”
เด็กสาวก็ส่ายหัวทันทีและพูดว่า “ฉันเพิ่งนอนมาตอนนี้ไม่ง่วงแล้ว ผู้
มีพลังของเราทุกคนล้วนแล้วแต่มีพลังใจที่ดีและเราต้องการพักผ่อน
เพียงสั้น ๆ เพื่อฟื้นฟูพลังงานหลังจากที่ใช้ไป”
“งั้นเราก็รีบไปเถอะ” หลินเฟยพูด “ดูนี่สิ คืนวันสิ้นโลก”
เด็กสาวพยักหน้า
ท้ายที่สุดทั้งสองคนก็ใส่เสื้อผ้าตามปกติและออกไปด้านนอก
ห้องที่ถูกทำลายโดยม่านหนิวไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่อาจหลับได้อีก
และเลือกที่จะออกไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเดินออกจากบ้าน หลินเฟยก็พบว่ามีแสงจันทร์บาง ๆ และลมพัด
เย็นสบาย
“ยังมีอะไรมากมาย”
เขาหยิบเสื้อโค้ทออกจากกระเป๋ าและสวมให้เด็กสาวและพูดว่า “คืน
นี้หนาวนะ ระวังเป็นหวัด”
เด็กสาวกระชับเสื้อคลุมแน่นและยิ้มในเวลาเดียวกัน “ฉันไม่ใช่เด็ก
แต่ฉันมีพลังน้ำแข็ง ฉันเป็นหวัดไม่ได้หรอก”
“ดูแลตัวเองด้วย” หลินเฟยพูด
ในตอนกลางคืน ซอมบี้ตื่นตัวมากขึ้นและทันทีที่เขาออกจากหมู่บ้าน
เขาก็เห็นซอมบี้มากมายวิ่งพล่านภายใต้แสงจันทร์
ทั้งหมดนี้กำลังจะไปในทิศทางเดียวกัน!
บางทีมันอาจจะถูกดึงดูดจากแรงระเบิดเมื่อกี้!
วันสิ้นโลก กลางคืนนั้นอันตรายมาก โดยทั่วไปจะไม่มีใครออกไป
ข้างนอกตอนกลางคืนเพราะมันอันตรายเกินไป
ความประมาทเพียงเล็กน้อยอาจจะนำไปสู่ความตาย
มีเพียงหลินเฟยเท่านั้นที่กล้าออกไปตอนกลางคืน
เพราะว่าเขาไม่ต้องกลัวอะไร
ด้วยปืนในมือของเขา เขาก็ไม่จำเป็นต้องใช้ตามอง ทุกครั้งที่เขาลั่น
ไก เลเซอร์จะยิงเข้าใส่ซอมบี้ได้อย่างแม่นยำ
“กลางคืนที่นี่ค่อนข้างดี” หลินเฟยเงยหน้ามองดวงจันทร์
“ฉิงซานมีเมฆและฝน หมิงหยู่ไม่เคยเป็นเมืองขึ้น”
หลังจากอ่านบทกวีโดยไม่รู้ตัว หลินเฟยก็เข้าใจในที่สุดว่าทำไมดวง
จันทร์ส่วนใหญ่ในบทกวีโบราณถึงเกี่ยวกับความคิดถึงบ้านเกิดของ
พวกเขา เพราะตอนนี้เขาเห็นดวงจันทร์แล้วเขาคิดถึงบ้านเกิดจริง ๆ
เด็กสาวอยู่ข้าง ๆ ดวงตาของเธอเปล่งประกายและพูดว่า “คุณยังท่อง
กวีได้ด้วยหรอ?”
ดูเหมือนว่าเธอจะได้พบด้านใหม่ ๆ พร้อมส่งสายตาชาบูออกมา
“หืม?”
หลินเฟยพูด “คนสมัยก่อนเขียนมัน ตอนนี้ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้”
“คนสมัยก่อนเขียนกลอนแบบนี้หรือ” เด็กสาวอยากรู้เพราะเธอไม่
เคยเรียนด้านนี้
หลินเฟยยิ้มน้อย ๆ ”มันเขียนโดยนักกวีผู้ยิ่งใหญ่ มันเป็นบทกวี
รำลึก”
“ฉันจำไม่ได้” เด็กสาวส่ายหัวและพูดว่า “ฉันจำบทกวีนี้ไม่ได้”
หลินเฟยเดาว่านี่เป็นเพราะโลกทั้งสองแตกต่างกัน
Modifier Chapter 212
จนรุ่งสาง หลินเฟยก็ได้พบเมือง
“มันยากเกินไปที่จะอยู่รอดในยุควันสิ้นโลกนี้” หลินเฟยอดไม่ได้ที่
จะถอนหายใจหลังจากเห็นเมือง “เมื่อฉันหลงทาง ฉันก็รู้สึกแย่มาก
แต่ฉันคิดถึง GPS เล็กน้อย”
เด็กสาวไม่พูด เพราะทั้งสองเดินไปรอบ ๆ เมืองเหมือนแมลงวันไร้
หัวเมื่อคืนนี้
“ฉันไม่รู้ว่าจะมีชุมนุมของผู้รอดชีวิตที่นี่หรือเปล่า” หลินเฟยพูด
“อาจจะมี”
เด็กสาวพูด “เพราะคนไม่มีพลังก็เหมือนกับไก่เมื่ออยู่ต่อหน้าซอมบี้
ดังนั้นเขาซ่อนตัว”
“และตอนนี้ เมื่อผู้มีพลังมีมากขึ้น พวกเขาก็จะต่อต้านและพวกเขาก็
จะออกมา”
หลินเฟยคิดสักพักและคิดอย่างนั้นด้วย
“แต่ก่อนที่เราจะไปที่ชุมนุม เรามาหาที่ทำอาหารเช้ากัน” หลินเฟย
พูด “ฉันนอนดึกเพื่อบ่มเพาะพลังอมตะและตอนนี้ฉันรู้สึกหิวแทบ
ตายแล้ว”
เด็กสาวปิดปากหัวเราะเบา ๆ ”เดี๋ยวมื้อนี้ทำโจ๊กเอง”
เธอรู้ว่าหลินเฟยไม่มีพลัง บางทีการนอนไม่เต็มตื่นอาจจะส่งผล
กระทบต่อเขาจริง ๆ
ความจริง
หลังจากที่หลินเฟยพบว่าโลกได้เปลี่ยนไปแล้ว เขาจึงพบฟังก์ชั่น
ใหม่ในช่องโมดีฟายที่เรียกว่า [unlimited energy]
เขาใช้มันเพราะอยากรู้
ทันใดนั้นเขาก็พบว่าเมื่อคืนนี้เขานอนไม่หลับ
ใช่
ตราบใดที่หลินเฟยสามารถเปิดฟังชั่นนี้ได้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องนอน
และไม่รู้สึกเหนื่อยหรือง่วงนอน
ทำให้เขายังคงไม่หลับจนถึงตอนนี้
เป็นเพราะเขาอยากจะนอนเขาจึงใช้มันหลายวันที่ผ่านมาและทำทุก
อย่างที่ต้องการ
หลังจากกินไข่ลวกและโจ๊กที่เด็กสาวทำให้แล้ว หลินเฟยก็ออกไป
กับเด็กสาวอีกครั้ง
“มองหาผู้รอดชีวิตใกล้ ๆ”
คนที่ไม่คุ้นเคยที่นี่ตอนนี้หากคุณต้องการหาที่ชุมนุม วิธีที่ดีที่สุดคือ
ค้นหาผู้รอดชีวิตและขอเส้นทาง
“มีใครอยู่ข้างนอก!”
ทั้งสองเดินไปตามถนนสักพัก เด็กสาวก็ชี้ไปด้านหน้าและพูด
หลินเฟยมองไปที่ด้านหน้าและเห็นชายร่างอ้วนคนหนึ่งที่กำลังเดิน
อย่างดุร้ายตามถนน
ตูม!
มีซอมบี้ตัวสั่นจำนวนมากบนถนน แต่ไม่มีใครโจมตีชายคนนี้
มันค่อนข้างแปลก
หลินเฟยพูด “ไปถามทางเขากันเถอะ”
“ได้” เด็กสาวพยักและเดินไปข้างหน้าพร้อมกับหลินเฟย ซอมบี้บน
ถนนมองเห็นทั้งสองคนทันทีและสะดุดล้มลง!
“ให้ฉันไปก่อน” เด็กสาวพูด
โชคดีที่ซอมบี้หลายร้อยตัวบนถนนล้วนเป็นซอมบี้ธรรมดา สิ่ง
เหล่านี้ไม่มีสติและโจมตีสิ่งมีชีวิตเท่านั้น
เด็กสาวคนเดียวก็พอ
ในตอนนี้ชายร่างอ้วนก็หันกลับมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงการเคลื่อนไหว
ด้านหลังเขา
เมื่อเขาเห็นหลินเฟยและเด็กสาว ดวงตาของเขาก็สว่างขึ้น
“ยอดเยี่ยม”
เขาวิ่งไปทันที
เขาสามารถวิ่งผ่านซอมบี้ได้ตรง ๆ ซอมบี้เหล่านี้ดูเหมือนจะตาบอด
และไม่มีใครสามารถมองเห็นเขาได้
“มากับฉัน!”
ชายอ้วนวิ่งไปหาหลินเฟยและเด็กสาวพร้อมกับซอมบี้ที่หยุดนิ่ง
เพราะซอมบี้เหล่านั้นมองไม่เห็นหลินเฟยและเด็กสาว
เมื่อหลินเฟยและเด็กสาวเห็นฉากนี้ พวกเขาจำได้ทันทีว่าพวกเขาเคย
เห็นคนที่มีความสามารถแบบนี้มาก่อน เป็นคนที่พวกเขาพบใน
ขณะที่เขาไปหาน้ำผึ้ง?
ทั้งคู่จำได้ไม่ดี แต่อย่างไรก็ตามพวกเขาจดจำพลังอย่างนี้ได้แน่นอน
เมื่อเห็นว่าชายอ้วนกำลังจะจากไป หลินเฟยและเด็กสาวก็ตามไป
ทันที
ท้ายที่สุดแล้วมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาผู้รอดชีวิตและเขาก็ยังดู
กระตือรือร้นมาก?
ในที่สุดชายอ้วนก็พาทั้งสองเข้าไปในโรงแรมแห่งนี้และซ่อนตัว