One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 155-156

Modifier Chapter 155
“ฉันมีพลังสัมผัส ตราบใดที่มีซอมบี้เข้ามาใกล้ ฉันจะรู้ได้ทันทีและเห็น
ตำแหน่งของมัน”
จากนั้นสายตาของหลี่กวงก็จ้องมองไปที่เด็กสาวอีกครั้งและยิ้ม “สาวน้อย
เธอชื่ออะไร?”
“ยี่หยู่เซว่”
“เป็นชื่อที่ดีมาก ๆ” หลี่กวงยิ้มอย่างมีความหมาย
ผู้หญิงไม่ได้สนใจอะไรเลย เธอพูดเพียงว่า “มีอาหารอีกไหม?”
“พวกเราทั้งสามไม่มีอาหารมากพอจะแบ่งให้พวกคุณ”
หลินเฟยรู้โดยทันทีว่าเธอหมายถึงอะไร ดังนั้นเขาจึงตอบว่า “ฉันรู้ เรามี
อาหารเป็นของตัวเอง”
ตาของหลี่กวงเบิกกว้างอีกครั้งเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้
เมื่อหลินเฟยและเด็กสาวไม่ได้มองมาที่เขา มุมปากของเขาก็ค่อย ๆ ยก
ยิ้มอย่างเย็นชา
“ฉันชื่อจ้าวหมิง”
จ้าวหมิงพูด “ความสามารถของฉันคือ นักแม่นปืน สำหรับมือปืน ไม่ว่า
ศัตรูจะอยู่ไกลแค่ไหนฉันก็สามารถโจมตีมันได้อย่างแม่นยำ”
“โครตเทพ”
หลินเฟยพูดชม “ความสามารถนี้อาจเรียกได้ว่าไร้พ่ายแล้ว”
มันเป็นเรื่องจริง
ไม่ว่าเขาจะมีพลังอะไร เขาจะยกย่องมัน
“นี่คือพรสวรรค์” จ้าวหมิงรู้สึกภูมิใจเล็กน้อยและพูดว่า “ฉันไม่อาจเรียนรู้
มันได้”
“คุณไม่มีความสามารถ งั้นก็ทำตามเราอย่างเชื่อฟังและฟังคำสั่งของเรา”
หลินเฟยพยักหน้า
ท้ายที่สุด เขาก็เป็นคนมาใหม่และยังไม่คุ้นเคย
ทั้งกลุ่มเดินไปได้ไม่นาน
หลี่กวงจงใจเดินไปด้านหลัง ดวงตาของเขาจ้องไปที่แผ่นหลังเรียวของ
เด็กสาว ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นขณะที่เขาลอบเลียริมฝีปากของเขา
เป็นครั้งคราว
ตั้งแต่แรกเห็น ที่เขามองยี่หยู่เซว่
เหตุผลหลักที่เขายอมให้หลินเฟยเข้ามาเพราะยี่หยู่เซว่ที่อยู่ข้างหลินเฟย
คือเหตุผลหลัก
ผู้หญิงข้าง ๆ นั้นเธอขี้เหร่เกินไป
หลี่หวงไม่ได้เห็นสาวงามมานานแล้ว
ยี่หยู่เซว่ยังเด็ก แต่เธอน่ารัก
เขาวางแผนไว้แล้วว่าจะกำจัดหลินเฟยและเอาทั้งเด็กสาวและอาหารไป
ด้วยวิธีไหน
จ้าวหมิงพาคนทั้งสองไปค้นหาในโรงแรม
“คืนนี้พักที่นี่ก่อน พรุ่งนี้เราต้องรีบแล้ว” จ้าวหมิงพูด พวกเขาต้องอาศัย
อยู่ในห้องเดียวกัน
อย่างไรก็ตามหลินเฟยยังคงนอนกับเด็กสาว
เพราะพวกเขาไม่ได้อยู่ในห้องเดียวกัน มันเลยสะดวก ที่จะใส่ถ่าน,
อาบน้ำร้อนและกินอาหารอย่างมีความสุข
“หลี่กวงคนนั้นเขาดูไม่ดี”ขณะที่นอนหลับ เด็กสาวกล่าวอย่างเงียบ ๆ
“ใช่” หลินเฟยพยักหน้า “พรุ่งนี้เราจะถามทางพวกเขาและเอาค่อยไป
เอง”
แม้ว่านี่จะเป็นแผน
แต่วันต่อมา มีแขกไม่ได้รับเชิญมาที่วิลล่า
เป็นเชสเตอร์สองสามตัว!
ซอมบี้เหล่านี้ถูกพบโดยหลี่กวง แต่ทันใดนั้นการแสดงออกของเขาก็
เปลี่ยนจากตกใจเป็นเย็นชา
หลินเฟยถูกปลุกด้วยเสียงเคาะมาจากประตู
เมื่อเขาเปิ ดประตู เขาก็เห็นหลี่กวงยืนอยู่หน้าประตูและพูดว่า “มีซอมบี้
เข้ามา พวกมันเป็นซอมบี้ปกติ อยู่ชั้นล่าง ลงไปจัดการซะ”
หลินเฟยไม่ตอบ เขารับท่อนเหล็กที่หลี่กวงมอบให้และเดินไปชั้นล่าง
“มีซอมบี้เข้ามาโดยไม่คาดคิด”
หลินเฟยใช้ [perspective] จากนั้นก็หยุด
ร่างเล็ก ๆ ที่ปีนกำแพงเหมือนกับแมงมุม เป็นซอมบี้ธรรมดาหรอ?
ทั้งสามคนแข็งแกร่งขนาดนี้เลย?
เขามองเห็นแผนของหลี่กวงได้อย่างรวดเร็วและจากนั้นก็หันกลับไป ดู
เหมือนว่าเชสเตอร์จะเห็นพวกเขาและกำลังขึ้นมาชั้นบนอย่างรวดเร็ว
พวกมันจะมาถึงที่นี่ในอีกไม่กี่นาที
Modifier Chapter 156
เมื่อหลี่กวงเห็นหลินเฟยเดินกลับมา เขาก็ขมวดคิ้วและพูดว่า “ทำไม
นายกลับมาอีก?”
“ฉันจำได้” หลินเฟยพูด “ฉันเป็นคนธรรมดา ฉันจะเอาชนะซอมบี้ได้ที่
ไหน? นายต้องมากับฉัน”
“อย่าดูถูกตัวเอง”
หลี่กวงตบบ่าหลินเฟยและพูดว่า “นายต้องเชื่อศักยภาพของมนุษย์ที่มีไม่
สิ้นสุด”
หลินเฟยพูดอีกครั้ง “นายบอกว่าจะปกป้องเราไม่ใช่หรอ?”
“นี่คือโอกาสสำหรับนาย” หลี่กวงพูดอย่างเคร่งขรึม “นายต้องมีประสบการณ์
มันถึงจะเติบโตได้”
“ฉันไม่อาจยืนอยู่ข้างนายเพื่อปกป้องได้ตลอดเวลา”
หลินเฟยอดหัวเราะไม่ได้
นี่มันพรสวรรค์จริง ๆ
น่าเสียดายที่เวลามีไม่มาก หลินเฟยพูดว่า “ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง แต่
พวกมันก็เข้ามาแล้ว นายจะยังไม่เคลื่อนไหว?”
หลังจากที่เขาพูด เขาก็ก้าวหลบหลี่กวงไปด้านข้างและเขาก็มองเห็น
ซอมบี้ที่คลานอยู่ระยะไกล
ทันใดนั้นใบหน้าของหลี่กวงก็เปลี่ยนไป
“ซอมบี้กำลังมา!”
เขาตะโกน
ในเวลาต่อมา จ้าวหมิงก็เปิดประตูและร่างของเขาก็มาอยู่ตรงทางเดินแล้ว
“ฉันจัดการเอง พวกนายไปซ่อนดีกว่า” จ้าวหมิงพูดอย่างเคร่งขรึม
หลี่กวงไวมาก เขาซ่อนตัวอยู่ในห้องถัดไปโดยโผล่หน้าออกมาดูอย่าง
ประหม่า ๆ
หลินเฟยยืนอยู่ข้างหลังเขาและพูดว่า “นายจะไม่ช่วยหรอ?”
“มีแค่จ้าวหมิงก็พอแล้ว มอนสเตอร์เหล่านี้ยังไม่ต้องให้ฉันลงมือ” หลี่กวง
พูดอย่างทะนงตน
หลินเฟยหยุดยิ้ม
ในตอนนี้ เด็กสาวที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็เดินมาทางด้านหลังหลินเฟย
และมองด้วยหางตาว่า “คุณต้องการจัดการไหม?”
“ดูไปก่อน” หลินเฟยตอบ
ปัง ปัง ปัง
อีกด้าน
จ้าวหมิงยิงปืนออกไปสามนัดติดต่อกัน แต่พวกมันทั้งหมดไม่โดน การ
เคลื่อนไหวของเชสเตอร์นั้นเร็วกว่าการยิงอย่างมาก เมื่อพวกมันเห็นปืน
ของจ้าวหมิง พวกมันไม่มีแม้แต่อาการชะงักเลย
มันยังคงกระโดดไปมา
แม้ว่าจ้าวหมิงจะมีความสามารถของนักแม่นปืน แต่ตอนนี้มันก็ไร้
ประโยชน์ ถ้ายิงไม่โดน
นี่คือครั้งแรกที่ความสามารถของเขาไร้ผล
ใบหน้าของจ้าวหมิงซีดเผือดและเขาไม่อาจถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว มอง
ไปที่ซอมบี้ที่เข้ามาร่างกายของเขาสั่นมากขึ้นเรื่อย ๆ
“ดูเหมือนว่าเขาจะตายจริง ๆ นะ ยังไม่ลงมืออีกหรอ?” หลินเฟยถาม
หลี่กวง
“มันก็แค่ภาพลวงตาไม่มีอะไรมากกว่านั้นหรอก”
หลี่กวงเช็ดเหงื่อและพูดว่า “จ้าวหมิงแข็งแกร่งมากจริง ๆ”
แต่เสียงของเขาก็ขาดหายไป
ปึก!
เชสเตอร์ตัวหนึ่งกระแทกจ้าวหมิงกระเด็นออกไป มันรวดเร็วราวกับ
สายฟ้าและปืนก็ลั่นออกมา
ปืนตกลงมาที่พื้นและไถลมาที่ด้านหน้าของพวกเขา ก่อนที่เขาจะเก็บมัน
และยิงออกไป
ปัง!
จ้าวหมิงล้มลงกับพื้นเพราะว่าเขาไม่ได้แข็งแกร่งนัก
เชสเตอร์ทั้งสามตัว มีตัวหนึ่งล้มลงต่อหน้าจ้าวหมิงและเข้าไถลหาพวก
เขาเล็กน้อย ในขณะที่อีกตัวได้มองมาที่หลินเฟยและหลี่กวงที่เดินเข้ามา
หลินเฟยพูด “ปืนของเขาถูกกระแทกออกไปแล้ว ถ้าไม่ไปเก็บมัน เราก็
จะยิงไม่ได้ นายจะยังไม่ไปอีกเหรอ?”
“ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้พวกมันมาหาเราแล้ว นายจะไม่เคลื่อนไหวจริง ๆ?”
หลี่กวงมองไปที่ซอมบี้ด้านหน้าของเขา
ความกังวลใจแต่เดิมหายไปและคลื่นสยดสยองก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
ของเขา เขาคว้าแขนของหลินเฟยและเหวี่ยงเข้าหาซอมบี้
“ไปลงนรกซะ ไอ้โง่!”
เขาอุทานว่า “ตั้งแต่ที่เห็นแกเมื่อวาน ฉันก็วางแผนที่จะกำจัดแกออกไป
ยังไง”
“ฉันอยากจะให้แกตายที่ชั้นล่างอย่างเงียบ ๆ แต่ฉันไม่คิดเลยว่านายจะ
เชื่อใจฉันขนาดนี้”
“ที่เป็นอย่างนี้ อย่ามาโทษกันเลยนะ”