One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 157-158

Modifier Chapter 157
หลี่กวงเห็นหลินเฟยเดินเซเข้าใกล้เชสเตอร์ เขามีรอยยิ้มเย็นชาบน
ใบหน้าราวกับว่าหลินเฟยถูกฆ่าทั้งเป็น
“ตราบใดที่นายถูกจัดการ ฉันจะได้มีเวลาหนีไปกับเด็กสาวข้าง ๆ นาย
เธอจะเป็นของฉันในอนาคต!”
“นานมากแล้วที่ฉันได้เห็นเด็กน่ารักแบบนี้ครั้งล่าสุด”
“ในเวลาเดียวกัน มันต้องอิ่มหนำสำราญแน่ ๆ !”
รอยยิ้มของเขาบิดเบี้ยวมากขึ้นเรื่อย ๆ
แต่ในเวลาต่อมา รอยยิ้มของเขาก็หยุดนิ่งเพราะเขาได้เห็นหลินเฟยจับ
หัวของเชสเตอร์ด้วยมือเดียว
เมื่อเชสเตอร์เห็นหลินเฟย มันก็พยายามกระโดดเข้ามากัดหลินเฟย
แต่ทันทีที่มันกระโดดเข้ามาก็มีมือใหญ่ดันมันกลับไป
หลินเฟยมองไปที่หลี่กวงและพูด “นายคิดอย่างนั้นในใจหรอ ไม่แปลก
ที่นายไม่เคลื่อนไหวใด ๆ เลยตอนนี้”
“ฉันคิดว่ามันคงจะไม่เป็นไรที่จะยิง”
เมื่อพูดอย่างนั้น
เขาพยายามอย่างเต็มที่
แกร๊ง!
หลี่กวงตาเบิกกว้างเพราะเขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเชสเตอร์ถูกเด็ดหัว
ร่างกายของมันตะกายไปมาที่ร่างของหลินเฟยที่กำลังจับมันอยู่และเกิด
เสียงเหล็กขูดขีดจากกัน
“ไปตายซะ”
หลินเฟยโยนมันอย่างไม่ใส่ใจ เชสเตอร์ก็ตกลงไปกว่าสิบเมตรและกลิ้ง
ไปบนพื้นอยู่นาน
เมื่อหลินเฟยหยิบปืนขึ้นมา เชสเตอร์ก็ตาย
เมื่อหลินเฟยออกแรงบีบ หัวของเชสเตอร์ก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ
ตุบ!
เมื่อหลี่กวงเห็นหลินเฟยกำลังเข้ามา ขาของเขาก็อ่อนแรงและสั่นพร้อม
กับทรุดลงบนพื้น
เขาเป็นมอนสเตอร์แบบไหนกัน?
บีบเชสเตอร์ตายด้วยมือเปล่า?
“ฉันรู้แผนของนายอยู่แล้ว ดังนั้นนายจึงไม่อาจมีชีวิตต่อไปได้” หลินเฟย
พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
“ไม่นะ!”
หลี่กวงคุกเข่าลงบนพื้นอย่างรวดเร็ว “อย่าฆ่าฉัน ฉันขอโทษ”
“ความจริงแล้วฉันแค่ล้อเล่น”
“ฉันล้อเล่นจริง ๆ”
“ฉันไม่รู้ว่านายเก่งมาก!”
หลินเฟยพูดอย่างเฉยเมย “ล้อเล่นหรอ? ไม่รู้ว่าฉันแข็งแกร่ง?”
“ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น นายกเล่นตลก แต่เขาตายจริง นายที่มันตลกจริง ๆ”
ร่างกายของหลี่กวงสั่นอย่างโดยไม่อาจพูดอะไรได้อีก
“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะล้อเล่นกับนายด้วย โอเค” หลินเฟยพูด “อย่าขยับ ให้
ฉันยิงหัวนายสิว่านายจะตายหรือไม่ ถ้าตายก็ช่างเถอะ ถ้าไม่ตายก็ยก
โทษให้ด้วย”
ทันใดนั้นใบหน้าของหลี่กวงก็กลายเป็นซีดขาว
เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ขณะนี้ก็มีเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ
อยู่ไม่ไกล
“ช่วยด้วย!”
เป็นเสียงของจ้าวหมิง
เชสเตอร์ตัวหนึ่งกระโดดเข้าหาเขา พลางพยายามกัดเขา
หลินเฟยมองและยิงไปอย่างลวก ๆ
ปัง!
หัวของเชสเตอร์ก็ระเบิด ร่างกายของมันตกอยู่ข้างจ้าวหมิงอย่างไร้
เรี่ยวแรง
“นี่ นี่!”
จ้าวหมิงอึ้งและมองไปข้างหลังทันทีและเห็นหลินเฟยเล็งปืนมาด้านนี้
“ฉันลืมบอกนาย นายเป็นนักแม่นปืนที่ค่อนข้างดีจริง ๆ”
นัยต์ตาของจ้าวหมิงหดลง
เชสเตอร์สองตัวกระโดดขึ้นไปบนกำแพงและเปลี่ยนตำแหน่ง
ตลอดเวลาและพุ่งเข้าหาหลินเฟย
อย่างไรก็ตาม
ปัง ปัง!
เสียงปื นดังขึ้น
ร่างสองร่างก็ตกลงมาจากอากาศในเวลาเดียวกัน
กระสุนปืนเจาะเข้าที่หัวของซอมบี้ทั้งสอง!
จ้าวหมิงตะลึงเมื่อเห็นฉากนี้ เขานอนอยู่บนพื้นและมองไปที่ฉากนี้ด้วย
ความไม่อยากจะเชื่อ
“หา!”
ในเวลานี้ หลี่กวงก็ตะโกนออกมาพอดีและผลักหลินเฟยก่อนที่จะวิ่ง
กลับไป
Modifier Chapter 158
แต่เขาไม่อาจผลักหลินเฟยได้
หลินเฟยไม่ได้หันกลับมามองเขาเช่นกัน เขายิงไปที่ด้านหลังโดยไม่มอง
ปัง!
ทันใดนั้นร่างของหลี่กวงก็ตกลงพื้นและกลิ้งไปมาหลายครั้งก่อนจะหยุด
หลินเฟยโยนปืนไปที่จ้าวหมิงอย่างไม่สนใจและถอนหายใจ “ดูเหมือนว่า
เขาจะไม่อาจพูดตลกได้อีกแล้ว”
จ้าวหมิงอึ้งอย่างสมบูรณ์
มองไปที่หลินเฟย เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
เขาไม่ได้มองด้วยซ้ำ ยิงปืนกลับหลังก็ยังโดน?
นอกจากนี้ยังมีเชสเตอร์ที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง เขายังสามารถยิงมัน
ได้สองนัดพร้อมกัน ช่างแม่นอะไรขนาดนี้?
สุดยอดนักแม่นปืนในบรรดานักแม่นปืน?
“นายเป็นไงบ้าง?”
จ้าวหมิงถามด้วยความประหลาดใจ “ความสามารถของคุณคือนักแม่น
ปืน?”
หลินเฟยนั่งยองอยู่หน้าจ้าวหมิงและพูดด้วยรอยยิ้มจาง ๆ “ฉันชื่อหลินเฟย
และฉันไม่มีความสามารถใด ๆ ที่ฉันยิงโดนอาจเพราะฉันแม่นกว่านาย
เล็กน้อย”
เล็กน้อย
เล็กน้อยในระดับจักรวาล
“อย่าท้อแท้ ความสามารถของนายเยี่ยมจริง ๆ” หลินเฟยยิ้ม “แต่เราควร
จะไปกันยัง”
“บอกฉันที ชุมนุมมันอยู่ไหน?”
จ้าวหมิงก็ไม่กล้าซ่อนอีก
หลังจากเห็นความแข็งแกร่งของหลินเฟย เขาก็ไม่กล้าพูดเสียงดังต่อหน้า
หลินเฟยเลย
“ตั้งใจเข้า สักวันนายอาจจะเทียบฉันได้” หลินเฟยพูดจากนั้นก็จับมือเด็ก
สาวและจากไป
ผู้หญิงซ่อนอยู่ในห้องไม่พูดอะไรออกมา
เมื่อเธอหลินเฟยกำลังจะจากไปพร้อมกับเด็กสาว เธอก็รีบออกมาคุกเข่า
ทันที
“โปรดพาฉันไปด้วย ได้โปรด”
“ฉันทำได้ทุกอย่าง ทุก ๆ อย่างเลย!”
เด็กสาวตื่นตัวทันที
หลินเฟยก้มมองไปที่หญิงสาว เธอไม่สวยนักเขาจึงถามอย่างใจเย็นว่า
“ทำอาหารได้ไหม?”
“ทำไม่ได้”
หลินเฟยถามอีกครั้ง “แล้วต้มน้ำหล่ะ?”
“เหมือนกัน”
หลินเฟยเงียบอยู่พักหนึ่งและพูด “งั้นเธอทำอะไรได้?”
“ฉันอุ่นเตียงได้” หญิงสาวพูดด้วยใบหน้าที่มั่นใจ
หลินเฟยพูดไม่ออก เขาไม่รู้ว่าเธอไปเอาความมั่นใจนี้มาจากไหนและ
มั่นใจว่าเขาจะต้องพาเธอไปแน่นอน
“เรามีอาหารไม่มาก” หลินเฟยพูด นี่เป็นการพูดย้อนคำพูดเดิมของหญิง
สาวคนนั้น
“ไม่เป็นไร ฉันกินไม่เยอะ” หญิงสาวพูดอย่างไม่ลังเล
หลินเฟยพูดไม่ออก
หน้าด้านมาก
“ถ้านายไม่เห็นด้วย ฉันจะไม่ลุก” หญิงสาวพูด
“อย่างนั้นก็คุกเข่าต่อไป” หลินเฟยพูดพลางกอดเด็กสาวและพุ่งทะลุ
เพดานบินออกไป
หญิงสาวและจ้าวหมิงถูกทิ้งไว้อย่างโง่งม
“คุณพระ……”
“เขาบินได้!”
หัวใจของจ้าวหมิงราวกับอยู่กลางคลื่นทะเล สิ่งเหล่านี้มีอยู่จริง?
พูดมาได้ไงว่าไม่มีพลัง?
ทำไมยิงแม่นขนาดนี้?
แถมยังบินได้อีก!
หลังจากครึ่งวัน ท้ายที่สุดเขาก็หยิบปืนขึ้นมา แต่เมื่อรู้สึกถึงน้ำหนักเขาก็
ขมวดคิ้ว
เขาถอดแม็กกาซีนออกมาและดูทันที
มีกระสุนสามนัดอยู่ข้างใน!
“นี่เป็นไปไม่ได้!”
การแสดงออกของจ้าวหมิงราวกับว่าเขาถูกผีหลอก เขาอดไม่ได้ที่จะ
ถอยไปสองก้าวพร้อมกับใบหน้าที่หวาดกลัว
“ในแม็กกาซีนฉันมีกระสุนหกนัด ฉันยิงไป สาม เขาก็ยิงไป สาม มันก็
ไม่น่าจะเหลือกระสุน”
“ทำไมถึงยังมีกระสุนอีกสามนัด!”
“นี่มันเป็นได้เพียง…”
“มันเหมือนว่าเขาไม่ได้ยิงเลย แถมที่ออกไปก็ไม่ใช้กระสุน!”
เขานั่งลงกับพื้นด้วยความตกใจ
“เขาคือ?”
“เทพหรอ?”