Monster Factory - บทที่ 172
บทที่ 172: เอฟเฟกต์การเผาเงิน
เมื่อหนิงหยินพูดถึงเรื่องนี้เย่ชิงก็คิดว่าจะช่วยได้อย่างไร
ก่อนหน้านี้เมื่อดิสนีย์และบริษัทระหว่างประเทศอื่นๆมาสั่งซื้อชิ้นงานศิลปะโลหะ เย่ชิงได้แสดงให้พวกเขาเห็นว่าทักษะของ โรงงาน มอนสเตอร์ เฮฟวี่ อินดัสทรี นั้นไม่มีใครเทียบได้
แต่ทั้งหมดนั้นต้องขอบคุณกล้อง 3 มิติและเหล่ามอนเตอร์เหล่านั้น
แต่ยานอวกาศ……
มันไม่ใช้ว่าเย่ชิงไม่เคยคิดที่จะสร้างของแบบนั้นขึ้นมา แต่มันไม่สามารถทำได้ตากหาก มันติดปัญหาใหญ่อยู่หนึ่งอย่างที่ไม่ว่าเขาจะทำยังไงก็ไม่อาจจะแก้ไขได้ นั้นคือเขาไม่อาจจะหายานอวกาศของจริงได้ และเขาคงไม่บ้าพอที่จะออกไปนอกอวกาศและถ่ายภาพจริงไหม?……
“ผู้กำกับฉันมีคำถาม” เย่ชิงลังเลก่อนที่จะถามสิ่งที่รบกวนจิตใจเขามานาน: “ทำไมคุณถึงต้องเจาะจงที่จะต้องใช้ยานจริงๆแทนการใช้เอฟเฟกต์ซีจีให้ได้กัน?”
“คือมันจะง่ายกว่าไหมถ้าคุณจะลดขนาดของยานบางส่วนและหันไปใช้ซีจีแทน ด้วยวิธีนี้ไม่เพียงแต่สะดวกต่อการขนย้ายเท่านั้น แต่มันยังประหยัดเงินไปด้วย”
“นอกจากนี้วิธีนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้ภาพยนตร์ดูสมจริงเท่านั้น แต่มันยังสามารถเพิ่มเอฟเฟกต์อย่างอื่นได้ถ้าคุณต้องการ …”
เมื่อได้ยินคำถามของเย่ชิง หนิงหยินก็ได้เงียบไปเล็กน้อยก่อนที่จะตอบกลับอย่างไร้ประโยชน์: “อันที่จริงทางผมเองก็ต้องการทำแบบที่คุณพูดจริงๆ แต่ด้วยเทคโนโลยีในประเทศของเราแล้วมันไม่อาจจะตอบสนองของผมได้ ถ้าผมยังคงทำแบบนั้นงานที่ได้มันจะกลับกลายเป็นแย่มากกว่าดี”
“สำหรับการใช้เอฟเฟกต์พิเศษอย่างน้อยมันก็ต้องมีการสร้างแบบจำลองของจริงขึ้นมาก่อน ซึ่งแน่นอนว่าก่อนหน้านี้ทางเราได้ทำแล้วแต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นกับกลายเป็นว่าเราได้รับสิ่งเรือประจัญบานจากสงครามโลกครั้งที่สองมาแทนที่จะเป็นยานบินนอกโลก “
“งั้นผมขอถามได้ไหมว่าทางคุณจะใช้เงินเท่าไหร่กับเอฟเฟกต์ยานอวกาศนี้?”
ตอนนี้โรงงานมอนสเตอร์มาถึงระดับ 4 แล้ว และตอนนี้เขาเองก็ยังไม่มีภารกิจใดที่ต้องให้ความสนใจมากนัก เย่ชิงรู้สึกว่าถ้าราคาที่อีกฝ่ายเสนอมานั้นถูกเกินไป เขาก็คงไม่สนใจที่จะฟังอีก
“เอฟเฟกต์ซีจีเป็นหลุมลึกอย่างแท้จริงไม่ว่าจะเป็นในประเทศหรือต่างประเทศ เอฟเฟกต์ทั้งหมดจะถูกคำนวณโดยวินาทีซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเราจึงวางแผนที่จะใช้เงิน 30 ล้านหยวนสำหรับยานอวกาศนี้”
“ 30 ล้าน?” แม้ว่าเขาจะคุ้นเคยกับการทำธุรกรรมเป็นจำนวนมาก แต่เย่ชิงก็ยังค่อนข้างตกใจกับเงินจำนวนนี้
เขาไม่เคยคิดว่าจะมีคนที่ใช้จ่ายเงิน 30 ล้านไปกับยานอวกาศอวกาศนี้จริงๆ
“และนี่เป็นเพียงสำหรับยานอวกาศเท่านั้น” หนิงหยินหัวเราะอย่างช่วยไม่ได้: “พวกเขาทุกคนต่างก็บอกว่าเทคนิคพิเศษเป็นเหมือนเครื่องเผาเงิน ดังนั้นผมจึงอยากจะเล่าเรื่องตลกตอนที่ผู้กำกับไคล์ ผู้กำกับระดับแนวหน้าของภาคยนตร์แฟนตาซีเคยทำเอาไว้ โดยที่วีรกรรมของเขาต่างก็ถูกพูดถึงกันอย่างแพร่หลายในวงการนี้ “
“เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อเขาเริ่มกำกับภาพยนตร์เรื่องใหม่อย่างเรื่องทะลุจักวาล ในช่วงเวลาหนึ่งของฉากทั้งหมดผู้กำกับไคล์เกิดอาการปวดตาอย่างไม่ทราบสาเหตุขึ้นมา หลังจากที่เขาได้ไปพบแพทย์แล้วก็ได้รู้ว่าตัวเองนั้นเกิดอาการแพ้แสงสีเขียวขึ้นมาอย่างฉับพลัน แล้วที่นี้เรื่องปวดหัวก็เกิดขึ้นเพราะฉากทั้งหมดในภาพยนตร์นั้นส่วนใหญ่จะมีสีเขียวเป็นส่วนประกอบ ดังนั้นเพื่อที่จะแก้ไขเรื่องนี้ทางผู้กำกับก็ได้ทำการสั่งให้เจ้าหน้าที่ของบริษัทซีจีทำการปรับสีเขียวออกไป จากนั้นเขาก็เกิดอาการแพ้สีน้ำเงินขึ้นมา เขาจึงได้ทำการสั่งให้ลบสีน้ำเงินออกไปอีกครั้ง จากนั้นก็จะเป็นสีฟ้า จากนั้นก็จะเป็นสีม่วง, สีเหลือง, สีขาวและสีดำจากนั้นก็พูดว่า……. แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็กลับมาเป็นปกติและพบว่าอาการแพ้สีทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นเขายังไม่เคยแพ้สีแดงมาก่อน”
“ แล้วเมื่อภาพยนตร์ได้ถ่ายไปได้ครึ่งหนึ่งของทั้งหมด ทางฝ่ายบัญชีก็ได้เข้ามาและบอกเรื่องหนึ่งที่ทำให้ทั้งกองถ่ายต้องตกใจไปตามๆกัน นั้นคือ….เงินที่พวกเขามีในตอนนี้มันได้หมดไปแล้ว……”
“ อื้อหือออออออออออออออ” เย่ชิงพบว่าสิ่งนี้ค่อนข้างน่าตื่นเต้น
หนิงหยินเชื่ออย่างสนิทใจว่าเย่ชิงมีทักษะการสร้างแบบจำลองที่ไม่มีใครเทียบได้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาพยายามอย่างมากที่จะขอร้องเย่ชิงให้ได้
ในเวลาเดียวกัน ~ หลังจากได้ทราบถึงขอบเขตของความสามารถในการสร้างแบบจำลองของ โรงงาน มอนสเตอร์ เฮฟวี่ อินดัสทรี แล้วเขาเชื่อว่าสำหรับการสร้างแบบจำลองอุตสาหกรรมเช่นยานอวกาศแน่นอนว่าควรฝากทุกอย่างไว้ที่มืออาชีพ
ไม่จำเป็นต้องมีรายละเอียดมากเท่ากับต้นไม้ก่อนหน้านี้ แค่ตราบใดที่มันรายละเอียดส่วนใหญ่ก็พอ เช่นมันสามารถทนกับการสั่นสะเทือนของเครื่องยนต์หรือคลื่นกระแทกระหว่างลงจอดได้ แค่นี้มันก็มากพอแล้ว
สำหรับเรื่องพวกนี้ยิ่งหนิงหยินคิดเกี่ยวกับมันมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่มีใครดีไปกว่า โรงงาน มอนสเตอร์ เฮฟวี่ อินดัสทรี อีกแล้ว
เพียงแค่ย้อนกลับไปดูบริษัทเอฟเฟกต์พิเศษที่เขาเคยทำงานด้วยมาก่อน พวกนั้นก็ยังเคยสร้างโมเดลเท่าขนาดจริงขึ้นมา และหลังจากที่ผ่านการตัดต่อผลลัพธ์ที่ได้ก็ออกมาดีเกินขนาด ดังนั้นเขาจึงมันใจว่าด้วยวิธีเดียวกันนี้ ภาพยนตร์ของเขาเองก็จะต้องออกมาดีอย่างแน่นอน
“ท่านประธานเย่! ถึงตอนนี้แล้วคุณต้องการให้ผมส่งข้อมูลแบบจำลองและเอฟเฟกต์การทดสอบให้คุณไหม?”
“ได้เลย ~ ส่งไปที่กล่องจดหมายของผมผมจะดูมัน”
ที่สถานที่ถ่ายทำทันทีที่หนิงหยินวางสายเขาก็ให้ผู้ช่วยของเขาส่งเอฟเฟกต์การทดสอบที่ทำโดยบริษัทต่างชาติไปยังอีเมล์ของเย่ชิงทันที
หากต้องการพูดความจริงนับจากวันเอฟเฟกต์พิเศษของเรื่องฉันเป็นนางฟ้าเรื่องแรกได้ถูกเปิดเผย อุตสาหกรรมเอฟเฟกต์พิเศษภายในประเทศได้พัฒนาไปมาก
ย้อนกลับไปตอนนั้นเอฟเฟกต์ทั้งหมดในเรื่องฉันเป็นนางฟ้านั้นถือว่าเป็นอะไรที่ดีที่สุดในซีจีที่ทำในประเทศ แต่ตอนนี้เทคนิคพิเศษส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นมาด้วยคอมพิวเตอร์ ผู้กำกับมักจะทำเพียงส้รางห้องแบบง่ายๆขึ้นมาก่อนที่จะทำการแก้ไขจนมันกลายเป็นยานอวกาศจริงๆ
แต่ด้วยวิธีนี้เองก็เป็นการแสดงถึงช่องว่างทางเทคนิคของแต่ละประเทศเช่นกัน ซึ่งมันไม่ใช้เรื่องง่ายที่แต่ละประเทศจะก้าวข้ามมันได้
ยกตัวอย่างง่ายๆสำหรับฉากระเบิด สำหรับวงการภาพยนตร์ในประเทศจีนแล้วพวกเขาจะมีลักษณะเดียวเท่านั้น อย่างไรก็ตามบริษัทต่างชาติเหล่านั้นกับแตกต่างออกไปมาก พวกเขานั้นสามารถสร้างลักษณะของการระเบิดขึ้นมาได้หลายร้อยรูปแบบ ซึ่งมันทำให้อรรถรสรวมไปถึงอารมณ์ร่วมของผู้ชมดีกว่ามาก
และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ผู้ชมส่วนใหญ่ต่างก็ร้องไห้ออกมาเมื่อพวกเขารู้ว่าเอฟเฟกต์พิเศษที่สร้างขึ้นในประเทศนั้นด้อยค่าแค่ไหนเมื่อเทียบกับของต่างประเทศ และนั้นทำให้ฉากบางฉากที่สำคัญแต่จำเป็นต้องใช้เทคนิคพิเศษถูกตัดหรือดัดแปลงไป
เนื่องจากไม่มีใครยอมใช้เงินจำนวนมากกับเรื่องพวกนี้ ทำให้จนถึงตอนนี้การพัฒนาเอฟเฟคพวกนี้ในประเทศจึงไม่ได้ก้าวหน้าเท่าที่ควร
แน่นอนว่านี่ไม่ใช่วิธีที่หนิงหยินต้องการ การที่เขาลดตัวไปทำแบบนั้นก็เป็นเหมือนกับการทำลายความภาคภูมิใจของตัวเองเท่านั้น และนั้นยังเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงอยากเป็นผู้สร้างและถ่ายทำภาพยนตร์แฟนตาซีที่ยอดเยี่ยมที่เต็มไปด้วยอิทธิพลในประเทศนี้
ด้วยเหตุนี้ก่อนที่การถ่ายทำจะเริ่มต้นขึ้นเขาได้ใช้เงินไปเป็นจำนวนมากในการสร้างยานอวกาศอวกาศที่ไม่เหมือนใครขึ้นมา
แต่เมื่อผลสุดท้ายออกมามันก็ทำให้ความฝันของเขานั้นได้พังลงไป มันเป็นเช่นเดียวกับฟองสบู่ที่สวยงามที่ได้แตกสลายเป็นอนันต์และลอยไกลออกไป
สิ่งที่ดีที่สุดในช่วงเวลานั้นคือเขาไม่จำเป็นต้องทนรับภาวะนี้เพียงคนเดียว เพราะเงินครึ่งหนึ่งของการสร้างยานนี้เป็นของสวี่หนิงกงด้วยนั้นเอง
แน่นอนว่าทันทีที่เธอรู้เรื่องทั้งหมด เธอก็นึกไปถึงช่วงเวลาที่เธอได้พบกับเย่ชิงขึ้นมา ในช่วงเวลานั้นเธอได้เห็นภาพที่ตัวแทนของดิสนีย์ตกใจกับสิ่งที่อีกฝ่ายนำเสนอ
นั่นคือเหตุผลที่เธอได้บอกหนิงหยินว่ายังมีใครบางคนที่สามารถสร้างของอย่างยานอวกาศขึ้นมาได้จริงๆ
โดยทั่วไปแล้วโมเดลที่ยอดเยี่ยมหมายถึงการแสดงผลที่ดีของผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย
ตอนที่เย่ชิงตกลงที่จะสร้างแบบจำลอง หนิงหยินก็รู้สึกดีใจทันทีในที่สุดเขาก็รู้สึกว่าส่วนที่สำคัญที่สุดของหนังกำลังจะบรรลุผล
แต่แล้วก็มีความแตกต่างอย่างมากในสิ่งที่หนิงหยินต้องการและสิ่งที่เย่ชิงต้องการสร้าง
อุตสาหกรรมภาพยนตร์และอุตสาหกรรมหนักเป็นสองภาคส่วนที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ดังนั้นรถไฟแห่งความคิดของพวกเขาจึงแตกต่างกันโดยธรรมชาติเช่นกัน
หนิงหยินเชื่อว่าเมื่อมีการทุ่มเทอย่างหนักและความพยายามลงไปในรายละเอียดของแบบจำลองภาพยนตร์ที่ได้นั้นจะต้องบรรลุความคาดหวังของเขาได้อย่างแน่นอน
ในทางกลับกัน เย่ชิงเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่าไม่ว่าโมเดลสุดท้ายจะดีแค่ไหนมันก็ยังคงเป็นเพียงสิ่งเสมือนจริง มันไม่มีอยู่จริงดวยซ้ำ
ดังนั้นหลังจากที่เย่ชิงได้รับโมเดล 3 มิติและข้อมูล เขาก็ตรวจสอบอย่างละเอียดเพื่อดูว่าเขาจะสร้างมันขึ้นมาใหม่ในอัตราส่วน 1: 1 ได้หรือไม่
ถ้าเขาสร้างมันไม่ได้เขาก็จะปฏิเสธข้อเสนอของหนิงหยินไป แต่ถ้าเขาทำได้เขาก็จะสร้างมันขึ้นมาทั้งหมด
นี่คือยานอวกาศขนาดเล็ก ความยาว 60 เมตรสูง 5 เมตรและเนื่องจากความต้องการบินภายในชั้นบรรยากาศทำให้ลำตัวทั้งหมดของยานคล่องตัว มันจึงถูกออกแบบมาให้ตรงส่วนหัวของยานแบนเหมือนปลาวาฬสีน้ำเงินและท้ายเรือมีเครื่องยนต์รูปหกเหลี่ยมสองตัวติดตั้งเอาไว้
นี่ไม่ใช่แค่พิมพ์เขียวของตัวยานเท่านั้นเพราะหลังจากที่มันพังตัวละครหลักของหนังก็ใช้มันเป็นบ้านชั่วคราวของเธอด้วย ดังนั้นภาพยนตร์เรื่องนี้จำนวนมากก็จะเกิดขึ้นภายในยานนี้ด้วย
ด้วยเหตุนี้พิมพ์เขียวจึงได้รวมห้องทั้งหมดไว้ภายในเช่นเครื่องยนต์แรงโน้มถ่วง ห้องนักบิน ห้องนอน และห้องพลังงาน
การออกแบบโครงสร้างภายในและตัวถังนั้นค่อนข้างดีเพราะให้ความรู้สึกแฟนตาซีที่สวยงามมาก เพียงแค่การระบายสีและการทำแผนที่ทำได้ไม่ดี
หลังจากตรวจสอบโมเดล 3 มิติเสร็จเรียบร้อยแล้วเย่ชิงก็ดูเอฟเฟกต์การทดสอบ
“……” หลังจากดูวิดีโอที่ได้รับการตัดต่อที่มีความยาวสองนาทีจบเย่ชิงรู้สึกเห็นใจหนิงหยินอย่างแท้จริง
ในฉากช่วงที่ยานอวกาศอยู่ในอวกาศนั้นมันยังคงดูดี แต่เมื่ออวกาศได้พุ่งลงมายังโลกมันก็ได้แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างและเอฟเฟคอย่างชัดเจน ขนาดตัวเย่ชิงที่เป็นคนนอกวงการก็ยังสามารถบอกได้อย่างชัดเจนว่ามันเป็นของปลอม
ยิ่งไปกว่านั้นนี่เป็นยานมือสองที่ถูกซื้อต่อมา ดังนั้นมันจึงต้องมีความเก่าและเรียบง่ายอยู่บ้าง แต่การทำซีจีบนตัวยานแสดงให้เห็นว่ามันไม่อาจจะตอบสนองเรื่องนี้ได้เลย ยิ่งเย่ชิงดูมันมาเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรู้สึกว่ายานลำนี้ดูเหมือนเค้กเน่าๆชิ้นหนึ่งมากกว่าที่จะเป็นยานอวกาศ
พูดอย่างเป็นธรรมถ้าเอฟเฟกต์ประเภทนี้ปรากฏภายใต้ผู้กำกับคนอื่นมันจะถือเป็นเรื่องธรรมดา อย่างไรก็ตามมันแตกต่างกับหนิงหยิน เขาเป็นถึงหนึ่งในผู้กำกับเอฟเฟกต์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในประเทศดังนั้นหากเขาใช้ฉากประเภทนี้ในภาพยนตร์ของเขานั่นก็เป็นการทำลายตัวเขาเองอย่างแท้จริง
เย่ชิงเมื่อดูทุกอย่างเสร็จแล้วกลับมานั่งที่นั่งของตัวเองพร้อมกับเริ่มไตร่ตรองอย่างลึกซึ้งถึงความเป็นไปได้ที่จะทำให้โมเดล 3 มิติมีชีวิตขึ้นมา