หมื่นอสูรก้มกราบ - ตอนที่ 1061

เล่มที่ 36 ตอนที่ 1061 : บุตรศักดิ์สิทธิ์หยินหยาง
ฟ้าดินเปลี่ยนสี ราวกับพายุหนาวพิโรจพัด โถมเข้ามา มันม้วนตัวไปทั่วทั้งใต้หล้า เย็น เสียจนสะท้านไปจนถึงจิตวิญญาณของผู้คน ทําให้ร่างกายของพวกเขาสั่นเทาอย่างอดมิได้
แสงกระบี่ประจักษ์ระเบิดทลายย่านฟ้า ไอ เย็นที่แพร่งพรายออกมานั้นบาดลึกไปจนถึงขั้วหัว ใจของมนุษย์
“เป็นของล้ําค่าที่น่ากลัวยิ่ง มันจะต้องเป็น สมบัติล้ําค่าระดับสูงของสุดยอดผู้ยิ่งใหญ่ ขั้นสวรรค์เป็นแน่!”
“ราชันปีศาจได้ลาภก้อนโตเสียแล้ว น้ําเต้า สังหารสามารถที่จะต่อสู้อยู่ในที่แห่งนี้ ได้อย่างสบายๆ!”
คนของโลกหลบซ่อนร้องกล่าวฮือฮา มีคนที่ ตื่นเต้นจนตาแดงก่ํา มูลค่าของของสิ่งนี้มิอาจ ประเมิน ไม่ว่าใครก็ปรารถนาที่อยากจะได้มัน มาครอบครอง
หลีชิงจวินสูดลมหายใจเข้าไปอย่างใจหาย นางคิดไม่ถึงว่าจะมีเถาน้ําเต้าปรากฏขึ้นที่นี่ ทั้ง เต่าหลิงที่มีเถาน้ําเต้า มันก็เหมือนกับเสือมีปีก!
น้ําเต้าสีทองที่ลอยเคว้งอยู่ใต้หล้านั้น น่ากลัวเป็นอย่างมาก แสงกระบี่ที่ปลดปล่อย ออกมาเหมือนดั่งนที่ดาราหมายจะทะลวงที่แห่งนี้ ให้เป็นรูพรุนเสีย!
บ
พลังนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าเมื่อครู่หลายเท่า น้ําเต้าสีทองได้ถูกเต้าหลิงถือครอง เตรียมประมือ ตั้งรับการโจมตีของพวกเยาจขึ้น
“ข้าจะทําให้พวกเจ้าได้รู้ว่าอะไรที่เรีย กว่าสมบัติล้ําค่าที่แท้จริง!”
เต้าหลิงยืนอยู่กลางห้วงมิติ ชายเสื้อ โบกสะบัด ผมยาวปลิวไสว เขาสัมผัสได้ถึง ความน่ากลัวของน้ําเต้าสีทองที่อัดแน่นไปด้วย
พลังอานุภาพมหาศาล!
ทั้งมันยังเป็นสมบัติล้ําค่าสังหารมีแข็ง แกร่งพอที่จะปลิดชีพศัตรู
“บัดซบ!”
ใบหน้าของเยาจขึ้นบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ ดวงตาคุโชนไปด้วยเพลิงโทสะ เขาคิดไม่ถึงเลยว่า เตาหลิงจะมือไวขนาดนี้ ทั้งยังสามารถปลดปล่อย
พลังอานุภาพของน้ําเต้าออกมาได้
วิ่ง! หม้อสัมฤทธิ์ล้ําค่าลอยเคว้งอยู่ในห้วง มิติ อักขระเตสวรรค์ที่ถูกสลักได้ถูกปลดปล่อย พลังแห่งเต๋ที่แข็งแกร่งเอ่อล้นทะลัก
|
|
ในเวลาเดียวกันที่ปากหม้อสัมฤทธิ์ล้ําค่า ก็ มีแสงหลากสีนับหมื่นประจักษ์ขึ้น แสงของมันเจิด จรัสสว่างจ้า พวยพุ่งออกไปปะทะกับปราณกระบี่
ปราณกระบี่ที่น้ําเต้าระเบิดออกมานั้นเหนือ จากที่เขาคาดเอาไว้มากนั้น แสงกระบี่นากลัวเกิน พรรณนา พลังแห่งเต๋ได้ถูกทําลายจนแหลกเป็น เสี่ยง แสงที่ปล่อยออกมาจากปากหม้อสัมฤทธิ์ ล้ําค่าปริแตกกลางอากาศ
แครก!
ปราณกระบี่เส้นหยาบหนาฟันเข้าใส่หม้อ สัมฤทธิ์ล้ําค่าพลันทําให้มันสั่นไหว แรงสะท้อนที่ ส่งกระจายออกมาทําเอารางทั้งร่างของเยาจขึ้น สั่นสะท้าน เลือดไหลที่อยู่ในลําคอ
“เวร!” เยาจจิ้นเบิกตาทั้งสองด้วยโทสะ ราง กายถูกแผดเผา เขาเค้นพลังอย่างเอาเป็นเอาตาย เพื่อฟื้นฟูพลังหม้อสัมฤทธิ์ล้ําค่าเพื่อต่อต้านการ โจมตีของน้ําเต้าสีทอง
แต่น้ําเต้าสีทองน่ากลัวมากเกินไป คลื่น พลังที่แข็งแกร่งได้อัดกระแทกดันเข้ามา หม้อสัม ฤทธิ์ล้ําค่าสั่นไหวไม่หยุด อักขระเตสวรรค์ที่ถูก สลักเอาไว้คล้ายกับจะสลาย!
“เหตุใดถึงได้น่ากลัวเช่นนี้!” เยาจขึ้นขนหัว ลุก เขาเริ่มจะต้านเอาไว้ไม่ไหวแล้ว ในเวลานั้น เขาก็แผดเสียงร้องคํารามออกมา “บุตรศักดิ์สิทธิ์ สรรพสิ่งรีบมาช่วยข้าเร็ว!”
ทว่าเมื่อเห็นว่าไม่มีเสียงตอบรับกลับมา เย าจขึ้นจึงหันหน้ามองไป ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็
เปลี่ยนสี เลือดขึ้นหน้าด้วยโทสะจนแทบจะกระอัก เลือด
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งน่ะหรือจะร่วมมือกับ เยาจขึ้น เมื่อครู่มันเป็นฝ่ายเริ่มกบฏก่อน บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งจึงได้ใช้ช่วงจังหวะที่ของ ล้ําค่าทั้งสองปะทะเข้าด้วยกัน พุ่งทะยานร่างไปยัง
น้ําเต้าดุสิตา
– “ครั้งนี้ถือว่าฉลาดไม่เลว!” ผู้อาวุโสสาม เซี่ยงหยินสํานักสรรพสิ่งพยักหน้าอย่างอดไม่ได้
ดวงตาของเขาค่อยๆ หรี่ลงเพราะใจสั่นกับ มูลค่าของน้ําเต้าสีทอง
เหล่าจอมยุทธ์ต่างก็ให้ความสนอกสนใจกับ การปะทะครั้งนี้ พวกเขาได้เห็นมูลค่าของน้ําเต้า สีทองแล้ว เกรงว่าห่างจากระดับสูงอีกเพียงแค่ เอื้อมเท่านั้น!
“คนต่ําช้าหน้าไม่อาย!” เยาจขึ้นโกรธมาก เขารู้สึกว่าตนนั้นถูกหักหลัง นี่มันเฒ่าประมงตก ปลาชัดๆ!
“ต่ําช้า?” บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งแสยะยิ้ม “แล้ววิธีที่เจ้าทําก่อนหน้านี้ล่ะ ยังมากล้าเรียกข้า ว่าต่ําช้า? คิดว่าข้าจะโง่ตกหลุมพรางครั้งที่สอง
อย่างนั้นหรือ?”
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งพุ่งเข้าไปข้างๆ น้ําเต้าดุสิตา ในขณะที่เขายื่นฝ่ามือออกไปหม ายจะเก็บมันมานั้น ขนทั่วร่างของเขาก็พลันลุกชัน
ตั้งขึ้น
เคร้ง!
ไม่รู้ว่ามีเสียงสะท้อนดังก้องมาจากไหน เสียงนั้นน่ากลัวยิ่ง หากกระทบลงบนกายมนุษย์ จักต้องแหลกเป็นเสี่ยงอย่างมิต้องสงสัย!
บริเวณที่ไกลออกไปสิบลี้ แสงสวรรค์แต่ ละเส้นระเบิดเข้ามาประหนึ่งสุริยันที่ประกายแสง สว่างกลางฟ้าดิน มีบางคนที่ถูกแสงนั้นทะลวงจน โลหิตไหลหลั่งออกมาจากดวงตา!
“มียอดฝีมือมาเยือนอีกคนแล้ว!
มีคนขนลุกไปทั่วร่างเพราะสัมผัสได้ถึงพลัง
ท้องนภา คมกริบเหนือคณานับ!
กระบี่สวรรค์ได้ถูกนําออกมา เล่มกร
ะบี่ประกายแสงเจิดจรัสประหนึ่งหินสวรรค์ที่ถูก แผดเผา แสงกระบี่นั้นพุ่งออกมาไกลหลายสิบลี้ ระหว่างทางที่แสงผ่านพลันบังเกิดรอยแตกลึกยาว เป็นทาง!
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งคํารามอย่างบ้าคลั่ง เขาตัดใจจากน้ําเต้า จากนั้นจึงหมุนควง
ขวานสองคมนภาที่อยู่ในมือ โจมตีออกไปต่อต้าน แสงกระบี่นั้น!
การปะทะนี้น่ากลัวยิ่ง ภูเขาสวรรค์สั่น ไหวอย่างรุนแรง แสงสวรรค์แฟรงพรายกร ะจายออกไปทลายท้องฟ้า!
ในตอนนั้นเอง ก็มีแสงที่น่ากลัวอีกแสงหนึ่ง พุ่งออกมาจากบริเวณที่ยอดฝีมือผู้นั้นโจมตี ซึ่ง มันก็คือลมปราณที่อัดแน่นไปด้วยพลังที่เหี้ยม โหด!
ปราณกระบี่ที่ถือประจักษ์นั้น มันก็ได้แผด เผาห้วงมิติจนแหลกเป็นเสี่ยงประหนึ่งภูเขาไฟ
“ไม่!” บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งแผดเสียงร้อง ลั่น ขนาดแสงกระบี่นั้นยังไม่เข้ามาใกล้ เขาก็สัม ผัสได้ว่าลมปราณภายในร่างของตนกําลังจะแห้ง เดือด จากนั้นเขาก็รีบเก็บขวานสองคมนภา แล้ว
จึงพุ่งทะยานร่างถอยออกไปอย่างรวดเร็ว!
|
|
แสงกระนั้นทะลวงออกไปเฉียดหน้าของ บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่ง ลมปราณที่แพร่งพรายก่อ ให้ห้วงมิติปั่นป่วน กระแทกร่างของบุตรศักดิ์สิทธิ์ สรรพสิ่งกระเด็นลอยออกไป
ทั้งในเวลานั้นภูเขาสวรรค์ก็ได้ถูกแสงกระบี่ ฟันจนขาดเป็นสองท่อน!
ผู้คนต่างก็ตัวแข็งเป็นหิน แต่ ละคนตกตะลึงยิ่งจนพูดไม่ออก อีกฝ่ายเป็น คนระดับไหนกัน? เหตุใดถึงได้น่ากลัวจนถึงขนาด ทลายภูเขาสวรรค์จนแหลกเป็นสองท่อน
เถาน้ําเต้าร้องคําราม มันเองก็ถูกตัดเช่นกัน บัดนี้มันเหลือร่างเพียงแค่ครึ่งหนึ่ง ปราณชีวิต เสียหายไปสาหัส
ร่างเงาร่างหนึ่งก้าวฝีเท้าเดินออกมาช้าๆ เขาสวมชุดเหยินหยางคลุมร่างเอาไว้ พลัง
ทั่วร่างสลัวลางยิ่ง เส้นผมเป็นสีดําขาวคล้ายกับ ภาพไท่จี้
เมื่อครู่เขาเป็นคนลงมือ ที่หลังของเขา
แบกกระบี่สังหารเอาไว้สองเล่ม คลื่นพลังแข็ง แกร่งฝ่าทะลวงพวยพุ่งสู่ชั้นเมฆา
“นั่นกระบี่เต๋หยินหยาง สมบัติล้ําค่าของนิ กายหยินหยาง เมื่อใดที่ใช้กระบี่ทั้งสองเล่ม พลัง อานุภาพนั้นทรงพลังเหนือพรรณนา!”
“หรือว่าเขาจะเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ของนิ กายหยินหยาง? จะต้องเป็นเขาแน่ ไม่เช่นนั้น เขาคงไม่มีคุณสมบัติที่จะครอบครองสมบัติ ล้ําค่า!”
ทั่วทั้งบริเวณส่งเสียงอึกทึก กลุ่มคนเก้า โลกหน้าเปลี่ยนสี พวกเขาคิดไม่ถึงว่าบุตรศักดิ์ สิทธิ์หยินหยางจะมาที่นี่ พลังการต่อสู้ของคนผู้นั้น สูงมาก ทั้งยังเป็นยอดฝีมือชั้นสูงที่ถูกเลือกเป็น เทพสวรรค์ของโลกไว้จําจัด!
l
ผู้ถูกเลือกเทพสวรรค์นั้น น่ากลัวยิ่ง สมยา นามที่กล่าวเป็นขั้นเทพสวรรค์ ล้วนแล้วแต่เป็น ความปรารถนาของเหล่าอัจฉริยะ
“บัดซบ!” บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งแผด เสียงกล่าวด้วยใบหน้าขึงขังจนอัปลักษณ์
ใบหน้าของเยาจขึ้นพลันอัปลักษณ์ขึ้นมา เช่นเดียวกัน เขาคิดไม่ถึงว่าจะมียอดยุทธ์มากฝีมือ
มาปรากฏกายที่นี่ ทั้งยังมีกระบี่สังหารสองเล่ม
แต่ที่ทําให้พวกเขาบันดาลโทสะมากก็คือ บุตรศักดิ์สิทธิ์หยินหยางได้ช่วงชิงน้ําเต้าดุสิตาไป แล้ว ซึ่งเป็นน้ําเต้าลูกสุดท้าย!
“บุตรศักดิ์สิทธิ์หยินหยาง เจ้าหมาย ความว่าอย่างไรกัน?” บุตรศักดิ์สิทธิ์ สรรพสิ่งกล่าวด้วยสีหน้าดูไม่ดีนัก เขาเองก็รู้จัก บุตรศักดิ์สิทธิ์หยินหยาง
“มีเพียงผู้มีคุณธรรมจึงจะได้ครองของ ล้ําค่า!” บุตรศักดิ์สิทธิ์หยินหยางเอ่ยเสียงเย็น
สายตาเย็นชาของเขาจับจ้องไปที่น้ําเต้าสีทองที่อยู่ ในมือของเต้าหลิงแล้วเอ่ยเสียงเรียบออกมา “โชคสองชั้น ของสิ่งนั้นข้าขอก็แล้วกัน!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์หยินหยางโอหังยิ่ง เพิ่งมา ถึงก็อยากจะได้น้ําเต้าสีทอง
“กระบี่ล้ําค่าทั้งสองของเจ้าเองก็ไม่เลว” เต้าหลิงมองดูกระบี่เต๋หยินหยางที่อยู่บนหลังของ เขา
“ใช่ไม่เลว วันนี้ข้าจะใช้มันทะลวงร่างของ เจ้า!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์หยินหยางเบิกตาทั้งสองกว้าง แสงสวรรค์ประจักษ์ขึ้นกลางนัยน์ตา เส้นผมสี ขาวดําปลิวสยายอย่างบ้าคลั่ง ก่อนที่จะลงมือ อย่างไม่ปราณี!
เคร้ง!
เขาชักกระบี่หยางออกมา แสงประกาย สว่างเจิดจ้า สาดส่องอาบไปทั่วนิจนิรันดร์ ใบกร ะบี่กวาดออกไปหมายที่จะฟันหัวของเต้าหลิง
ครืน! แสงสีทองหมื่นเต๋ระเบิดออกมา จากปากน้ําเต้าสีทอง ปราณกระบี่ถูกปลดปล่อย พวยพุ่งปะทะเข้าใส่แสงกระบี่
แผ่นดินสั่นสะเทือนไปทั่วทุกแห่งหน แสงกร ะบี่ทั้งสองปะทะเข้าด้วยกัน ทําเอาห้วงมิติถูก ทะลวงจนเป็นรูพรุน เมฆาสิบย่านฟ้าแหลกสลาย เป็นผุยผง!
“ฆ่า!”
ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของผู้คน บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งและเยาจขึ้นก็ได้ร่วมมือ กันอีกครั้ง ในเวลานั้นพวกเขาพุ่งทะยานร่างออก ไปพร้อมกับใช้หม้อสัมฤทธิ์ล้ําค่า และ ขวานสองคมนภาโจมตีเข้าใส่เต้าหลิง
“แย่ละสิพวกเขาทั้งสามคนร่วมมือกันแล้ว!” ผู้คนพลันตัวแข็งเป็นหิน
“ราชันปีศาจเอาชีวิตของเจ้ามาซะ!” บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งบันดาลโทสะยิ่งถึงขีดสุด เขาหมุนควงขวานสองคมนภาด้วยโทสะ!
“พวกเจ้าทั้งสามรนหาที่ตายนัก!”
เตาหลิงเบิกตาทั้งสองกว้าง ทั่ว น้ําเต้าตลบอบอวลไปด้วยลมปราณที่น่าหวาดผวา ในเวลาเดียวกันเขาก็สะบัดแขนเสื้อเก็บเถาน้ําเต้า ที่ไม่สมบูรณ์ครึ่งหนึ่งไป
ภาพที่ปรากฏขึ้นนั้นดุเดือดยิ่ง ราชันปี ศาจต้องการที่จะประมือกับพวกเขาทั้งสามด้วยตัว คนเดียวอย่างนั้นหรือ?
“เจ้าต่างหากที่หาที่ตาย!”เยาจขึ้นคําราม เขารู้สึกว่าราชันปีศาจของโลกหลบซ่อนที่ต้องกาา จะสู้กับพวกเขาทั้งสาม มันก็ไม่ต่างอะไรกับฆ่า ตัวตาย!
“ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าเก่งกาจมาจากไหน ถึงได้กล่าววาจาโอหังเช่นนี้ ไปกินหัวใจเทพมา หรืออย่างไร!” บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งเอ่ยเสียงเย็น เพราะรู้สึกว่าราชันปีศาจของโลกหลบซ่อนช่าง
สามหาวยิ่งนัก!
สมบัติล้ําค่าระดับกลางสี่สิ่ง เขาจะเอา อะไรมาสู้!
“รีบร้อนอะไร? ข้าบอกหรือว่าจะสู้ตอนนี้? วันนี้ข้าเหนื่อยแล้ว เอาไว้มาสู้กันใหม่วันหลัง!”
เต้าหลิงสะบัดแขนเสื้อก้าวฝีเท้าเดิน กลางนที่ดารา จากนั้นก็ทะลวงฝ่าห้วงมิติพาพวก หลีเสี่ยวซวนออกไปจากที่นี่ เหลือทิ้งไว้เพียงแค่ กลุ่มที่ยืนอึ้งพูดอะไรไม่ออก