หมื่นอสูรก้มกราบ - ตอนที่ 1060

เล่มที่ 36 ตอนที่ 1060 : เต้าหสิ่งได้สมบัติล้ําค่าน้ําเต้าทอง
“ไอ้ขยะเอ๊ย!”
“ช่างเป็นขยะไร้ประโยชน์จริงๆ ไม่มีสมอง เลย ไม่เห็นหรือไงว่ามีสมบัติล้ําค่าน้ําเต้าสองชิ้น!”
ในโลกสวรรค์ คนของสํานักสรรพสิ่งโกรธ เป็นฟืนเป็นไฟ แม้แต่คนใหญ่คนโตบางส่วนที่ถือ
หางบุตรศักดิ์สิทธิ์มาตลอดก็ยังถอนหายใจ นี่ มันสมบัติล้ําค่าน้ําเต้าอันไม่อาจประเมินค่า เชียวนะ!
ไม่ไปช่วงชิงสมบัติล้ําค่าน้ําเต้า แต่กลับไป สังหารพญามารโลกหลบซ่อน นี่มันเป็นวิธีที่ไม่ ฉลาดเอาเสียเลย อย่างไรเสียได้ครอบครองสมบัติ ล้ําค่าน้ําเต้า วันหน้าย่อมมีอนาคตยาวไกล
ผู้อาวุโสสามเซี่ยงหยินมีสีหน้าอึมครึม ใน ใจใคร่ครวญว่าจะถอนบุตรศักดิ์สิทธิ์ดีไหม สํานัก สรรพสิ่งย่อมไม่ขาดยอดอัจฉริยะ บุตรศักดิ์สิทธิ์ เองก็ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว!
คนเก้าโลกต่างนิ่งเงียบ ในใจเจ็บปวด เกินจะเปรียบ ต่างหวังว่ายอดยุทธ์หนุ่ม ประจําตระกูลจะปรากฏกายขึ้นที่นี่ แล้วเข้าแย่ง ชิงสมบัติล้ําค่าน้ําเต้า ทว่าที่นี่กลับมีเพียงแค่พวก เต้าหลิงสามคน!
ที่นี่วุ่นวาย เต้าหลิงซัดสุดยอดพลังรบ หมัด ดาวเหนือถูกใช้เต็มกําลัง บุตรศักดิ์สิทธิ์ สรรพสิ่งถูกซัดลอยกระเด็น แทบจะถูกเตาหลิง ระเบิดราง!
คนใหญ่คนโตสํานักซิงเฉินมีสีหน้าอึมครึม นั่นมันตั้งสี่ประตูเชียวนะ เขาได้มันกประตูกันแน่? หรือว่าจะมีทั้งหมดห้าประตู?
หมัดดาวเหนือมีทั้งหมดเจ็ดหมัด วิชา หมัดนี้ถือเป็นวิชามหาอํานาจสํานักของสํานักซิ่ง เฉิน ในสมัยโบราณกาล สํานักซิงเฉินถือเป็นหนึ่ง ในเก้ายอดสํานักโบราณกาล!
สามารถจินตนาการถึงมูลค่าของวิชามหา
อํานาจนี้ได้เลย และสํานักซิงเฉินได้เก็บซ่อนสอง ประตูสุดท้ายไว้ แม้ว่ามันจะเป็นหัวใจสําคัญ แต่ หากไม่มีห้าประตูก่อนหน้า ก็ไม่อาจฝึกฝนสําเร็จ
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งคํารามลั่น “เยาจขึ้น เจ้าทํากระไรอยู่ฮะ?!”
แม้เขาจะยึดกุมสมบัติล้ําค่าระดับกลาง และสามารถสําแดงความลึกลับของอัก ขระเสวรรค์ แต่เขาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของ เต่าหลิง!

เมื่อครู่แทบจะถูกฉีกร่างทั้งเป็น คนผู้นี้ก็ยัง คงตามหาผู้ช่วยของตน ทว่าเมื่อทอดมองไปก ทําให้เขาโกรธแทบบ้า เยาจจิ้นไหนเลยจะโงอยู่สู้ กับพญามาร เขาทะยานไปยังอีกด้าน ห้อตะบึงไป ยังน้ําเต้าดุสิตา!
น่าขันยิ่งนัก นี่เป็นถึงสมบัติล้ําค่าน้ําเต้า อัน ก่อกําเนิดจากฟ้าดิน มูลค่าไม่อาจคาดเดา ถ้าหาก เอามันกลับไป มอบให้คนใหญ่คนโตในตระกูล หลอมมันด้วยตนเอง บางทีมันอาจจะเลื่อนขั้น เป็นสมบัติล้ําค่าระดับสูงได้
ของสิ่งนี้ล้ําค่ามาก ถ้าหากแพร่ กระจายออกไป จักต้องดึงดูดยอดฝีมือกลุ่มใหญ่
มาแย่งชิงมันแน่ พอถึงเวลานั้นหากคิดจะครอบ ครองมัน ก็คงยากดั่งปืนขึ้นฟ้า!
“เยาจขึ้น เจ้าคนต่ําช้าไร้ยางอาย!” บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งระเบิดคําราม เดิมที่เขาวาง แผนดีแล้ว หนึ่งคนหนึ่งน้ําเต้า ใครจะคิดว่าเย าจขึ้นจะทิ้งเขา แล้วไปช่วงชิงน้ําเต้าดุสิตาคนเดียว
“ฮี ช่างโง่งมจริงๆ” ในดวงตาสีแดงฉานดั่ง โลหิตของเยาจนฉายแววฉลาดแกมโกง มันพุ่งไป ยังน้ําเต้าดุสิตาแล้ว ทว่ามันกลับประสบพบ เจอการสกัดกั้นของน้ําเต้า!
น้ําเต้าทั้งสองย่อมมิได้ เด็ดง่ายดายขนาดนั้น พวกมันก่อกําเนิดออกมา
จากเถาน้ําเต้า อันมีจิตวิญญาณ
น้ําเต้าทั้งสองพลันระเบิดพลัง น่าทึ่ง เป็นอย่างยิ่ง มันขวางการเคลื่อนไหวของพวกเขา เถาน้ําเต้าใหญ่ยักษ์ราวกับจะวิ่งหนี รากเหง าขนาดใหญ่เคลื่อนไหวด้วยตนเอง
พี่บ!
เถาน้ําเต้าสีเขียวมรกตเปล่งประกายแสง
ซัดไปยังร่างเยาจขึ้น หมายจะสังหารเขาให้ต ายตกอยู่ที่นี่
ขณะเดียวกันน้ําเต้าดุสิตาก็ระเบิดพลัง อัก ขระน่ากลัวที่แฝงอยู่ภายในซัดสาดเสียงฟ้าสวรรค์ รุนแรง เสียงเต่ําดังทะลุหู มันพ่นคลื่นพลังเต่ํา ซัด ไปยังเยาจขึ้น

“น่าชังนัก ไสหัวไปซะ!” เยาจนคํารามลั่น หม้อสัมฤทธิ์ล้ําค่าที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขา พลันซัดคลื่นพลังลงมา พลังแต่ละสายบดขยี้ ท้องฟ้า
เถาน้ําเต้าถูกโจมตีจนแตกออกทีละชั้น พลังที่ระเบิดลงมา ปานจะกําราบน้ําเต้าดุสิตา
ทว่าเถาน้ําเต้าใหญ่เกินไป ถึงเยาจวนจะตัด รากเหง้าของมันบางส่วน ทว่ามันก็ยังแข็งแกร่ง มาก รากเหงาแต่ละเส้นพลันฟาดเข้ามา
เต้าหลิงก็เจอการโจมตีเช่นเดียวกัน เขา ยืนอยู่กลางห้วงมิติ สูงตระหง่านเปี่ยมไปด้วย ความบริสุทธิ์ รางกายตลบอบอวลพลังเลือดทอง คํา ระเบิดพลังสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
เถาน้ําเต้าถูกขวาง มันไม่อาจเข้าใกล้ เต้าหลิง น้ําเต้าทองไม่ธรรมดาเป็นที่สุด มันพ่ นระลอกคลื่นพลังกระบี่ หมายจะสังหารเต่าหลิง!
“เอาล่ะ เจ้าไม่ต้องสู้แล้ว สมบัติล้ําค่านี้เป็น เจ้าออกผลดอกออกผลมันจริงๆ แต่ตอนนี้มันยัง ไม่สุกงอม เจ้าย่อมสําแดงพลานุภาพได้ไม่เท่าไร” เต้าหลิงส่ายศีรษะ พลางกล่าวอยางราบเรียบ

“เจ้าหนุ่ม ถ้าหากข้าทุ่มสุดชีวิตขวางเจ้า เจ้าไม่ได้สมบัติล้ําค่าน้ําเต้าแน่นอน” เถา นําเตากล่าวอย่างเย็นชา
“เอาล่ะๆ อย่ามัวเสแสร้งอยู่เลย เจ้าหนีไม่ ได้อยู่แล้ว ต่อให้ข้าไม่ได้ ก็ยังมีคนอื่นมาช่วง ชิงน้ําเต้าอยู่ดี!”
นัยน์ตาของเต้าหลิงลุกโชน ขณะกระพริบต าก็พลันสาดแสงสวรรค์ เขามองไปยังพื้นที่หนึ่ง นั่นคือใจกลางของภูเขาสวรรค์ ด้านในพร่ามัวมาก มันเจิดจ้าบาดตา ราวกับตาน้ําพลังชีวิต น่าทึ่ง เป็นอย่างยิ่ง
นี่คือพื้นที่ต้นกําเนิดของเถาน้ําเต้า มัน จําศีลอยู่ลึกมาก ทว่าของสิ่งนี้อยู่ในดินห้าสี มัน เป็นไร่ยาห้าสีอีกผืน!
“เจ้า!” เถาน้ําเต้าสั่นไหว เห็นชัดว่าเต้าหลิง มองพื้นที่ต้นกําเนิดของมันออกแล้ว อีกทั้งยัง ดูออกว่ามันไม่อาจออกไปได้!
“พวกเรามาแลกเปลี่ยนกัน มอบน้ําเต้าทอง ให้ข้า แล้วข้าจะปล่อยเจ้าออกไป!” เต้าหลงกล่าว เสียงต่ํา
“เจ้าหนุ่ม คําพูดคําจาเจ้าช่างใหญ่โตเกินไป แล้ว ข้าใช้เวลามาเนิ่นนานล้วนออกไปไม่ได้ เจ้า มีความสามารถอะไรจะมาช่วยข้าออกไป?” เห็น ได้ชัดว่าเถาน้ําเต้าไม่เชื่อ
เต้าหลิงแค่นเสียงฮี เขาสะบัดแขนเสื้อ ลําแสงสีเขียวมรกตพลันกระเพื่อมไหว ชั่วพริบต
ก็ทะลุไปถึงภายในภูเขาสวรรค์ วาดตัดไปยังไร่ ยาห้าสี
พื้นที่ที่มันหยั่งรากอยู่ในไร่ยาห้าสี ถูก เต้าหลิงตัดเป็นรู ทําให้เถาน้ําเต้าตกตะลึง ในใจ เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเหลือจะเชื่อ คาดไม่ ถึงว่าเขาจะสามารถตัดดินห้าสีได้!
“เป็นอย่างไร?” เตาหลิงถาม “เวลากระชั้น
ชิด ข้าไม่อาจพูดจามากความกับเจ้าได้ พูดอีกอย่างเจ้าเองก็ขวางข้าไม่ได้ จุดประสงค์ที่ข้า พูดกับเจ้า เจ้าเองก็น่าจะรู้ว่าเพราะอะไร”
เถาน้ําเต้านิ่งเงียบ เต้าหลิงไม่บีบบังคับฝืน เก็บผลน้ําเต้า เพราะจะเป็นการทําลายพลัง
ต้นกําเนิดบางส่วนของสมบัติล้ําค่าน้ําเต้า ถ้าหาก เถาน้ําเต้าผลัดมันด้วยตนเอง น้ําเต้าก็จะสมบูรณ์ ไร้ที่ติ
ทว่าเช่นนี้มีผลต่อการอาการบาดเจ็บของ เถาน้ําเต้ามานัก มันจะสูญเสียพลังบริสุทธิ์ ต้นกําเนิดชีวิต
“เร็วหน่อย เวลามีน้อย อายุขัยของเจ้า เองก็ไม่มากแล้ว อีกอย่างเจ้าเองก็หนีไม่รอด แล้ว!” เตาหลิงเร่งรัด
ในที่สุดเถาน้ําเต้าก็ประนีประนอม อายุ ขัยของมันไม่มากแล้วจริงๆ และมันเองก็หนีไปไม่ ได้ มันถูกดินวิเศษกักขัง เมื่อใดที่ถูกคนใช้ อํานาจกําราบ พอถึงตอนนั้นก็คงสิ้นชีพแล้ว!
ครืน!
ภายใต้สายตาของผู้คนนับไม่ถ้วน เถา น้ําเต้าพลันลุกโชน น้ําเต้าทองสั่นสะเทือน เปล่ง รัศมีแสงสวรรค์เจิดจ้าบาดตาพุ่งทะลุฟ้า
ราวกับดวงตะวันระเบิดขึ้นที่นี่ มันสว่าง เจิดจ้าจนผู้คนลืมตาไม่ขึ้น ลําแสงกระบี่ตลบไปทั่ว
สารทิศ ในนั้นมีตะวันแดงฉานคล้อยต่ํา บังเกิด ปรากฏการณ์น่าทึ่ง
ภายใต้สายตาเหลือจะเชื่อของผู้คนเก้า โลกจํานวนมาก น้ําเต้าทองพลันร่วงหล่นด้วยตน เอง มันพ่นรัศมีแสง ก่อนจะตกลงใจกลางฝ่า มือของเตาหลิง
“อะไรกัน?”
“เป็นไปได้เยี่ยงไร? น้ําเต้าทองถึงกับ ร่วงด้วยตนเอง อีกทั้งยังมอบให้เจ้าพญามารโลก หลบซ่อน!”
“เถาน้ําเต้าบ้าไปแล้วหรือ? มัน คิดจะทําอะไรกันแน่? หรือมันไม่รู้ว่าตนจะสูญเสีย พลังบริสุทธิ์ต้นกําเนิดชีวิต!”
“ข้าเดาว่าเถาน้ําเต้าคงมองหาการคุ้มครอง
จากพญามาร!”
รอบด้านอลหม่าน คนเก้าโลกตกตะลึง โดย เฉพาะจอมยุทธ์เก้าโลกล้วนนั่งไม่ติด นี่เป็นถึงสม บัติล้ําค่าน้ําเต้า ตอนนี้มันกลับถูกพญามารโลก หลบซ่อนเอาไปอย่างง่ายดาย!
“ไอ้ขยะ!”
“เจ้าพวกโง สองคนมีศัตรูคนเดียวกัน ยัง ปล่อยให้เจ้าพญามารโลกหลบซ่อนบรรลุเป้า หมายอีก!”
สายตาไม่พอใจไม่รู้เท่าไรจ้องมองบุตรศักดิ์ สิทธิ์สรรพสิ่งกับเยาจขึ้นเขม็ง พวกเขาแต่ ละคนต่างนั่งไม่ติด แทบจะบ้าคลั่ง ต่างแค้นแคือง ที่ไม่อาจปรากฏกายแถวเถาน้ําเต้า เพื่อช่วงชิงสม บัติล้ําค่า
พวกเขาทําได้เพียงจ้องมอง นี่มันเจ็บปวด ยิ่งนัก เมื่อมองบุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งกับเยาจขึ้น ทุ่มสุดชีวิตสําแดงสมบัติล้ําค่า แต่ละคนต่าง โกรธจนแทบจะสลบ
พญามารโลกหลบซ่อนได้สมบัติล้ําค่า
น้ําเต้าไปหนึ่งชิ้นแล้ว พวกมันสองคนกลับไม่ได้สม บัติล้ําค่าน้ําเต้า ต่างแทบจะหมดหวังแล้ว
“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?”
เยาจจิ้นเปล่งเสียงคํารามตกตะลึงระคน เกรี้ยวโกรธ เพราะว่าบนนภามีน้ําเต้าทองชิ้นหนึ่ง ลอยอยู่!
น้ําเต้าทองพลันระเบิดพลัง มันพ่นวายุรุน แรง ขณะสูดหายใจ ฟ้าดินก็พลันกระเพื่อมไหวต าม
สมบัติล้ําค่าน้ําเต้าสําแดงฤทธา ระเบิดลําแสงกระบี่สีทองขนาดใหญ่สายแล้วสาย เล่า ลําแสงกระบี่แต่ละสายราวกับภูเขาใหญ่ พุ่ง เข้ามาอย่างรวดเร็วรุนแรง วาดตัดหัวงมิติ น่าหว าดกลัวเป็นอย่างยิ่ง!