หมื่นอสูรก้มกราบ - ตอนที่ 1030

เล่มที่ 35 ตอนที่ 1030 : ความตายที่ทรมาน
ครืน!
เต้าหลิงได้ยินเสียงดังสนั่น ออกมาจากที่ ที่อยู่ไกลออกไป สายตาของพวกเขาจับจองไปยัง ต้นเสียง ในเวลานั้นเขามองเห็นภูเขาเล็กหลายต่อ หลายลูกระเบิดแตก รอยเส้นสีดําขนาดใหญ่ปร ะจักษ์ขึ้นลามออกไปไกลหลาย
ร่างเงาร่างหนึ่งยืนอยู่กลางอากาศ คล้ายกับวิญญาณ จิตสังหารเย็นยะเยือก แผ่ซานออกมาจากภายในร่างกาย
“ท่านพี่เต้าหลิง นั่นคนของวิหารแดนปฐพี!” นกยูงกําฝ่ามือเล็กแน่น ด้วยความประหม่า นางรู้ สึกว่าขั้นฝึกฝนของคนคนนั้นไม่ธรรมดา เกรง
ว่าข่งหมิงเองก็มิใช่คู่ประมือของพวกเขา!
ไอสังหารปลดปล่อยออกมาจากดวงตาของ เต้าหลง เขามีความบาดหมางเคียดแค้นกับวิหาร แดนปฐพี ซึ่งเขาเคยถูกคนเหล่านี้ลอบสังหารมา หลายต่อหลายครั้ง!
แต่วิหารแดนปฐพีนั้นมาโดยไร้ซึ่งเงา และ หายไปอย่างไร้ร่องรอย เต้าหลิงอยากจะฆ่าพวก เขาให้ตายเสีย แต่ก็หาร่องรอยของพวกเขาไม่พบ คิดไม่ถึงว่าจะมาเจออยู่ที่นี่หนึ่งคน!
“ช่วยด้วย!”
ในตอนนั้น เต้าหลิงก็หรี่ตาลงเขามอง เห็นร่างๆ หนึ่งที่อยู่ใต้กองหิน เขาสะบัดแขน เสื้อออกไป ก้อนหินถูกปัดเป่าเผยให้เห็นร่างที่ทั่ว ทั้งชุดกระโปรงอาบไปด้วยเลือด
“ขงลี!” นกยูงกระชับหมัดแน่น นาง จําคนคนนั้น นางก็คือขงลี่
ผมเผ้าของขงลี่กระเซอะกระเซิง
ใบหน้าสวยขาวซีดไม่มีสี เลือดไหลรินออกมา จากมุมปาก ทั่วร่างของนางเต็มไปด้วยบาดแผลที่ ถูกกระบี่ฟัน ลมหายใจอ่อนแรงยิ่ง ทว่าเมื่อ เห็นว่าคนมีมาเยือนนั้นเป็นใคร
นางก็คลี่ยิ้มหม่นออกมาโดยพลัน
ภายในใจของเต้าหลิงเต็มไปด้วยความสับ สน เขามิได้มีความบาดหมางอะไรเท่าไรนักกับข่ง สี่ เขาเดินไปแล้วจึงหยิบยาโอสถออกมาป้อนใส่ ปากของนาง ฤทธิ์ยาหลั่งไหลไปทั่วร่าง จากนั้นสี หน้าของขงลี่ก็เริ่มดีขึ้นมาไม่น้อย
“นี่มันเรื่องอะไรกัน? เหตุใดคนของวิหาร แดนปฐพี่ถึงได้ตามสังหารพวกเจ้า?” เต้าหลิงฉงน ใจยิ่งนัก
“พวกเขาต้องการกระดูกทอง!” ขง ลี่กล่าวออกมาด้วยความเจ็บปวด
เต้าหลิงเบิกตาทั้งสองกว้าง หัวใจของเขา หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม เขานึกถึงบุตรศักดิ์สิทธิ์ เป็นคนแรก เขาเองก็ต้องการกระดูกทองคํา!
“แท้จริงแล้ววิหารแดนปฐพีและบุตรศักดิ์ สิทธิ์ข้องเกี่ยวกันเยี่ยงไร?” เต้าหลิงรีบพุ่ง ทะยานรางไปยังพื้นที่เบื้องหน้าที่เกิดสงครามใหญ่ ไม่นานนักเขาก็มาถึงที่หมาย
ขงหมิงบาดเจ็บหนักสาหัส จมูกและ ปากอาบไปด้วยเลือด ด้านหลังของเขามีแค่คง ซวนที่รอดชีวิต ซึ่งอาการของเขาก็สาหัสไม่แพ้กัน
“กรี้ดดด!” นกยูงแผดเสียงร้องออกมา ด้วยน้ําเสียงสั่นคลอน นางมองเห็นร่างเงาที่ เหมือนกับเทพสังหารลอยอยู่กลางอากาศ ภายใน มือของเขาถือสายโซ่เอาไว้ ศพแต่ะละศพได้ถูกโซ่ ทะลวงจนเป็นรูประหนึ่งปีศาจอสูรที่ผุดขึ้นมาจาก นรก
จิตใจของนกยูงสูญเสียการควบคุม นางมิ อาจรับความจริงที่เกิดขึ้นนี้ได้ ผู้คนที่ตายไปนั้น มีคนที่เป็นเพื่อนเล่นของนางครั้งที่ยังวัยเยาว์ แต่ตอนนี้พวกเขาตายไปจนหมดแล้ว มีเพียงแค่ พวกข่งหมิงที่ยังมีชีวิตอยู่
“มีอีกสองคนงั้นหรือ!” เทพสังหารของวิ หารแดนปฐพี ใช้สายตาเย็นชาจับจองรางของ
พวกเต้าหลิงทั้งสอง แล้วจึงแค่นเสียง อื่น่าสยดสยองออกมา เสียงนั้นคล้ายกับจะกลืน กินเลือดเนื้อและกระดูก!
พลังของเขาแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก บีบอัด เสียจนฟ้าดินสั่นสะเทือน กระบี่สังหารที่อยู่ใน มือประกายแสงปราณกระบี่สว่างจ้าฝ่าทะลวง ฉีกห้วงมิติ!
รางของขงลี่สั่นเทาไปทั่วร่าง นางเองก็มี อาจจะรับความเป็นจริงที่เกิดขึ้นนี้ได้ คนเหล่านั้น ล้วนแล้วแต่เป็นเมล็ดพันธุ์ของตระกูลข่ง ทว่าพวก เขากลับต้องมาจบชีวิตลงที่นี่
ข่งหมิงมองดูคนมาเยือนพลางกําหมัดแน่น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสน แต่อดที่ จะกล่าวมิได้ว่ามันอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกบาง อย่างที่ยากจะอธิบาย
เต้าหลิงก้าวฝีเท้าเดินเข้า มาตรงหน้าของขงหมิง แล้วเอ่ยถามออกมา “เจ้า เรียกพวกเรามาที่นี่ทําไม?”
“ข้าข้าอยาก” มีบางประโยคที่ข่งหมิง ยากที่จะกล่าว เขานั้นเป็นคนใหญ่คนโตที่มีชื่อเสีย งโด่งดัง แต่กลับมาขอร้องศัตรูของตระกูลขง ช่าง เป็นเรื่องที่น่าขํายิ่งนัก
“ฮฮี พวกเจ้ากําลังเมินข้าอย่างนั้นหรือ?” มือสังหารของวิหารแดนปฐพีแสยะยิ้ม สายตา เย็นชาจ้องมองเด็กหนุ่มด้วยความรู้สึกคุ้นหน้า คุ้นตา แต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน
“ดูเหมือนว่าโซ่ของข้าคงจะมีศพเพิ่มอีก หลายศพ!” เขากล่าวออกมาอย่างมั่นอดมั่นใจ ซึ่ง ประโยคที่กล่าวออกมานั้นทําให้คนของตระกูลข่ง รับไม่ได้
“หากฆ่าเขาได้ ข้าจะมอบกระดูกทองให้กับ เจ้า!” ซึ่งหมิงแผดเสียงด้วยโทสะ ใบหน้าบิด เบี้ยวจนอัปลักษณ์
เต้าหลิงอึ้งไป เขาคิดไม่ถึงว่าขงหมิง จะกล่าวออกมาเช่นนี้ กระดูกทองนั้นสําคัญกับ ตระกูลขงยิ่ง หากน้ํามันมอบให้กับศัตรู ซึ่งหมิง จะต้องถูกโทษหนักแน่
“คิดจะหาซื้อมือสังหารงั้นหรือ!” มือสัง หารวิหารแดนปฐพีแค่นเสียงเย็น “ขงหมิง คิดหรือ ว่าแค่ลูกหมาลูกแมวเพียงตัวเดียวจะฆ่าข้าได้!”
เขาที่ใช้วิธีนี้ก็เพื่อที่จะเค้นให้ข่งหมิงมอบ กระดูกทองให้กับเขา แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะมี เด็กหนุ่มปรากฏกายขึ้นระหว่างทาง ทั้งข่งหมิงก็ ยังเสนอที่จะมอบกระดูกทองให้แก่เขา
“ข้ารับขอเสนอ! เต้าหลิงกล่าว
“น่าสนใจดีนี่ มีเพียงผู้แข็งแกร่งที่จะอยู่รอด บนโลกใบนี้ ขยะที่ตายไปเกรงว่าคงจะไม่ถูกคน จดจํา!” มือสังหารวิหารแดนปฐพีก้าวฝีเท้า เดินออกมา พลังทั่วร่างแข็งแกร่งขึ้นอย่างไม่ขาดส
1ย
“เจ้าขายชีวิตให้กับใคร?” เต้าหลิงจับจ้องส ายตาไปที่มือสังหารวิหารแดนปฐพี “บุตรศักดิ์ สิทธิ์งั้นหรือ?”
“เป็นเพียงแค่คนตายอาจถามมาก!” มือสังหารวิหารแดนปฐพีเอ่ยเสียงเย็น กระบี่สั่ง
หารที่อยู่ในมือปลดปล่อยแสงกระบี่ทะลวงฟ้า ใน เวลานั้นแรงพลังที่แข็งแกร่งได้บีบอัดเข้า ใส่ร่างของเต้าหลิง
เต้าหลิงยืนอยู่บนพื้นดิน ผมยาวปลิวไสว สี หน้าเรียบเฉยไร้ซึ่งความหวาดกลัว คนเช่นนี้ สําหรับเขาแล้ว ไม่ควรค่าที่จะกล่าวถึง
“ไม่กลัวเลยอย่างนั้นหรือ!” มือสังหารวิหาร แดนปฐพี่บันดาลโทสะขึ้นมา เขามีสมบัติล้ําค่าอยู่ ในมือ แต่เด็กหนุ่มกลับไม่หวาดกลัวแม้แต่นิด เดียว!
“ลงมาสิ ให้ข้าดูว่าเจ้าจะเก่งกาจสักเพียง ไหน!” เต้าหลิงเอ่ยเรียบๆ
“ได้ตามที่ขอ!” วิหารแดนปฐพีมือสัง หารคํารามลั่น ภูเขานที่สั่นไหว กระบี่สังหารลอย เคว้งอยู่บนท้องฟ้าบดทลายฟ้าดิน
กระบี่สังหารสีแดงเลือดพุ่งทะลวงฝ่าห้วงอ ากาศ แสงกระบี่สีแดงพุ่งดิ่งลงมาด้วยโทสะ สว่าง เจิดจ้า ทั้งยังโหดเหี้ยมเป็นอย่างยิ่ง!
“แหลกไปซะ!”
เต้าหลิงพุ่งทะยานร่างขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วจึงหมุนควงขวานยักษ์ที่หนักอึ้งประหนึ่งขุน เขา พุ่งโจมตีเข้าใส่แสงกระบี่
“อะไรกัน?” มือสังหารวิหารแดนปฐพีแผด เสียงหลงด้วยใบหน้าเปลี่ยนสี “ขวานยักษ์ เจ้าคือ
ปีศาจกลับชาติมาเกิดอย่างนั้นหรือ!”
เขาตกใจมากจนหน้าชา แม้ว่าอีกฝ่ายจะโอ ทั้ง แต่ก็มิอาจประมือกับบุตรสวรรค์และองค์ชาย ได้ ทว่าอีกฝ่ายนั้นเคยต่อสู้กับพวกเขา ทั้งบุตรสว รรค์ยังสู้ไม่ได้
ร่างของเขาผสานรวมเข้าไปในห้วงมิติ หมายที่จะหนี ซึ่งเขานั้นรู้ตัวดีว่าคนมิอาจประมือ กับปีศาจกลับชาติมาเกิดตนนี้ได้
“ไสหัวออกมา!” แสงสวรรค์พุ่งออกมาจาก ดวงตาทั้งสองของเต้าหลิง ขวานยัษ์ระเบิดพลัง ทลายห้วงมิติทั้งสิบทิศ
“แคร์ก!”
ที่แห่งนี้คล้ายกับจะระเบิด ภูเขานที่ที่อยู่ใน ระยะสิบลี้สั่นไหว แสงขวานฉีกฝ่าท้องฟ้า ห้วงมิติ ได้บังเกิดรอยแตกร้าวยาวขนาดใหญ่ขึ้น
มือสังหารวิหารแดนปฐพี่ถูกโจมตีจนร่าง กระเด็นออกมา เต้าหลิงพุ่งไปเบื้องหน้าของ เขาประหนึ่งพญาอินทรีย์แล้วจึงใช้ขวานยักษ์โจมตี เข้าใส่!
“บัดซบ!” มือสังหารวิหารแดนปฐพี่ใช้ กระบี่สังหารต้านพลังนั้นเอาไว้ แต่น่าเสียดายที่ถูก ขวานยักษ์ทําให้เล่มกระบี่สั่นไหว เลือดไหลออก มาจากง่ามนิ้ว ร่างทั้งร่างกระเด็นตลบกลางอาก
“ลงมารับโทษเสียเถอะ!”
เต้าหลิงคําราม พลังบริสุทธิ์สวรรค์พวยพุ่ง ขึ้นสู่เมฆา ขวานยักษ์หมุนควงฟันลงท้องฟ้า แรง กดดันกระจายออกไปเป็นวงกว้างอัดเข้า
ใส่ร่างของมือสังหารวิหารแดนปฐพี
เลือดไหลออกมาจากปากและจมูก ร่างปริ แตกไปแทบจะทั้งร่าง ในเวลานั้นเขามิ อาจจะใช้สมบัติล้ําค่าได้อีกต่อไป ก่อนที่ร่างจะร่วง หล่นลงมาจากท้องฟ้า!
“อ๊าก!” เขาแผดเสียงร้องคํารามด้วยความ ทรมาน แม้ว่าเขาจะมีสมบัติล้ําค่า แต่ก็มิอาจปร ะมือกับเต้าหลิงได้
เต้าหลิงสะบัดแขนขว้ากระบี่สังหารมาไว้ใน มือ กระบี่เล่มนี้เป็นสมบัติล้ําค่าสามัญซึ่งห่างชั้น กับขวานยักษ์อยู่ไม่น้อย
“ที่เหลือเข้าจัดการก็แล้วกัน!”
เต้าหลิงเหลือบตามองไปที่ขงหมิง จากนั้น เขาก็พุ่งทะยานร่างออกไปประหนึ่งมังกรเหี้ยม ฝ่า มือจับคอเสื้อของอีกฝ่ายเอาไว้ แล้วหมุนควง แขนทุ่มร่างของมือสังหารลงบนพื้นอย่างไม่ปราณี
เสียงร้องลั่นดังออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน
เลือดกระฉอกไหลอาบนองไปทั่วพื้นดิน แต่ ละหมัดของขงหมิงนั้นอัดแน่นไปด้วยเพลิง โทสะที่อยู่ในหัวใจ
เต้าหลิงเดินไปหาหญิงสาวที่นั่งลงคุก เข่าอยู่ที่พื้นโดยที่ไม่เอ่ยอันใด จิตใจของนกยูงใน ตอนนี้ย่ําแย่ยิ่ง นางเป็นคนที่มีจิตใจอ่อนโยนจึง ยากที่จะยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นนี้
เต้าหลิงถอนหายใจออกมา เขาเห็น ความตายมานักต่อนัก ตั้งแต่ตอนที่ออกมาจาก ตระกูลเต้า เขาเข้าใจความเจ็บปวดนั้นดี
แม้ว่าตระกูลข่งจะตัดนกยูงออก แต่มีบาง เรื่อง ที่มิอาจกล่าวได้อย่างชัดเจน
มนุษย์ก็มีความรู้สึก