ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ - บทที่ 765 แต๊ะอั๋งสาวงาม

บทที่ 765 แต๊ะอั๋งสาวงาม
เมื่อเห็นเหลยเหลาหู่และชุยเต๋อไฉทั้งคู่กำลังต่อสู้กันอูชิงเจ๋อผู้มาถึงโกดังร้างอย่างเร่งรีบก็สงบอย่างมาก
ระหว่างทางที่มา เธอจิตใจไม่สงบมาตลอด ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายกำลังต่อสู้กันอย่างจริงจังในที่สุดเธอก็ลดความระมัดระวังต่อเย่เทียนลงไปชั่วขณะ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ!
“ชุยเต๋อไฉถือว่าแกแม่งซวย วันนี้ฉันจะจัดการแกก่อน!”
คิดถึงตรงนี้ รอยยิ้มอันโหดร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันบอบบางของเธอและเธอก็ไม่ได้ลงจากรถแต่พยักหน้าให้อูชิงเจ๋อข้างๆส่งสัญญาณให้เขาเข้าร่วมกลุ่มการต่อสู้
เรื่องเหล่านี้เธอไม่เหมาะกับการออกหน้า มีอูชิงเจ๋อออกหน้าเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
อูชิงเจ๋อไม่ว่าอะไร ดึงประตูรถและลงไป พาพวกลูกน้องที่ดุร้ายราวกับเสือเข้าร่วมกลุ่มการต่อสู้
เริ่มมีการปะทะกันของทั้งสามฝ่าย!
และในขณะเดียวกัน ในสโมสรหงเฟิงทางฝั่งเย่เทียนกลับตรงกันข้าม สามัคคีกลมเกลียวกัน
ต้องบอกเลยว่า อาหารของสโมสรหงเฟิงไม่เลวเลยจริงๆ เนื่องจากเย่เทียนและกู้หยุนบรรลุเป้าหมายเดียวกัน อาหารมื้อนี้ทานกันอย่างมีความสุข
ในเวลาไม่นาน เย่เทียนที่อิ่มแล้วนั่งบนเก้าอี้นิ่งๆอย่างเรื่อยเฉื่อย หรี่ตาลงอย่างเพลิดเพลิน
หลู่ซีซานที่อยู่ข้างๆเหลือบมองเย่เทียนเป็นระยะๆ ดวงตาที่สวยงามของเธอกลิ้งกลอกและก็ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่
การเคลื่อนไหวที่ชัดเจนเช่นนี้ทำให้กู้หยุนสังเกตได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เธอกลับไม่เปิดเผย นั่งอยู่ตรงริมๆอย่างเงียบๆ คิดเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้
ฮาชิโมโตะมินาโตะที่แอบสนับสนุนอูชิงเจ๋ออย่างลับๆอยากจะปะทะกับกู่เจิ้นเจียงจริงๆถ้าไม่ผิดคาด งั้นทางฝั่งชุยเต๋อไฉวันนี้จะต้องตายอย่างไม่น่าสงสัยเลย!
หากเธอต้องการผลประโยชน์ล่ะก็ จะต้องมีการเตรียมการบางอย่างที่สอดคล้องกันอย่างเลี่ยงไม่ได้
คิดถึงตรงนี้ เธอเริ่มอดทนไม่ไหวอยากจะไปจากที่นี่แล้ว
เพียงแต่ เธอยังไม่ได้รับข้อมูลที่เจาะจงจากชุยเต๋อไฉเลย กลับต้องรออยู่ที่นี่
ทันใดนั้นหลู่ซีซานกล่าวเสนอว่า: “เย่เทียน ไม่งั้นเรามาเล่นหมากล้อมกันดีไหม?”
เย่เทียนชำเลืองไปที่หลู่ซีซานเล็กน้อย
มุมปากกระตุกเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “ได้สิ! นานแล้วที่ฉันไม่ได้เล่นหมากล้อมเหมือนกัน
ไม่รู้ว่าฝีมือในการเล่นหมากล้อมจะยังคุ้นชินอยู่หรือเปล่า”
ทันทีที่คำนี้ออกมา กู้หยุนก็สนใจเล็กน้อย เกมใช้สมองไม่ใช้กำลังอย่างหมากล้อมแต่สามารถเห็นอะไรได้มากมายเชียวล่ะ!
ไม่นานชิวอวี้สาวใช้ของหลู่ซีซานเดินกลับมาพร้อมกระดานหมากล้อมความคล่องแคล่วว่องไวนี้ เกรงว่าได้เตรียมไว้นานแล้ว!
ดวงตาสีเข้มของเย่เทียนมองที่หลู่ซีซานอย่างลึกซึ้ง กลับว่าก็ไม่ได้เปิดเผยความคิดของเธอออกมา ส่งสัญญาณให้หลู่ซีซานเลือกหมาก
หลู่ซีซานก็ไม่ได้เกรงใจอะไร หยิบหมากขาววางไว้ตำแหน่งตรงกลางก่อน
มีรอยยิ้มจางๆบนใบหน้าของเย่เทียน แข่งหมากล้อมกับหลู่ซีซานอย่างนิ่งสงบ
กู้หยุนอยู่ข้างๆมองอย่างสนใจเป็นอย่างยิ่งเธอที่มาจากตระกูลที่ร่ำรวยเป็นแบบอย่างที่ดี ไม่ว่ายังไงก็ยังพอเข้าใจหมากล้อมอยู่บ้างยิ่งไปกว่านั้นก็รู้ด้วยว่าทักษะเล่นหมากล้อมของหลู่ซีซานก็ไม่ได้ต่ำต้อยเลยตอนนี้เห็นว่าเย่เทียนแข่งหมากล้อมได้อย่างใจเย็นมีความอยากรู้อยากเห็นในดวงตาที่สวยงาม
สำหรับเย่เทียน เธอเริ่มเข้าใจมากขึ้นเรื่อยๆ!
ไม่นาน ทั้งสองคนก็วางหมากเต็มกระดาน กินกันไปกินกันมา เป็นเกมหมากรุกที่ยอดเยี่ยม
“หมากล้อมรอบนี้ไม่นับ ฉันขอลงใหม่!”
จู่ ๆ หลู่ซีซานเลิกคิ้ว คิดไม่ถึงว่าจะโกงด้วยการเปลี่ยนใจแล้วลงหมากใหม่
เย่เทียนหัวเราะเหอะๆ กลับไม่ได้ขัดขวาง และปล่อยให้หลู่ซีซานเก็บหมากสีขาวกลับไป
เพียงแต่ว่าหลู่ซีซานหยิบหมากอยู่นานไม่ลงหมากสักที คิดอยู่สักพักหนึ่ง
ในที่สุดก็เลือกยอมแพ้
“ก็ได้! ฉันแพ้แล้ว”
พูดคำนี้ออกมา กู้หยุนที่สังเกตการณ์อยู่ข้างๆก็ตกใจ ไม่คิดเลยว่าหลู่ซีซานจะยอมแพ้
เย่เทียนยิ้มและยักไหล่ เขาไม่ได้ออกตัวแรงเลย แม้ว่าทักษะการเล่นหมากล้อมของหลู่ซีซานจะยอดเยี่ยม แต่สุดท้ายก็ยังต้องแพ้!
“ทักษะการเล่นหมากล้อมของคุณไม่เลว ฝึกอีกไม่กี่ปี ฉันต้องไม่ใช่คู่ปรับของคุณแล้วล่ะ”
เสียงชื่นชมเย่เทียนดังก้องอยู่ในหู หลู่ซีซานมองบนอย่างไม่สบอารมณ์ พูดอย่างไม่เชื่อว่า: “มาอีกรอบ!”
ยังไงก็ยังมีเวลา เย่เทียนก็ไม่ได้รีบร้อน พยักหน้าและกล่าวว่า: “ได้!”
เล่นสองรอบติด
รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย “เย่เทียน คุณจะไม่อ่อนข้อให้ฉันบ้างเลยหรือไง?”
ล้วนแล้วก็จบลงด้วยความพ่ายแพ้ของหลู่ซีซาน ทำให้เธอผู้ที่หยิ่งยโส
เย่เทียนก็คิดไม่ถึงว่าหลู่ซีซานจะมีมุมนี้ด้วย รีบขอร้องอย่างเร็ว:
“ได้ๆ ๆมาอีกรอบ
ครั้งนี้ฉันจะยอมให้คุณชนะ”
“ไม่เล่นแล้ว! น่าเบื่อ!”
หลู่ซีซานท่าทางท้อใจเป็นอย่างมาก เธอมั่นใจว่าทักษะการเล่นหมากล้อมนั้นไม่เลว ครั้งนี้เป็นการทำลายความมั่นใจของเธออย่างสุดซึ้ง
แต่ ก็เป็นเพราะเช่นนี้ หลู่ซีซานกลับสงสัยเย่เทียนมากยิ่งขึ้น
สุภาษิตพูดไว้อย่างดี:ชีวิตก็เหมือนหมาก รุกหมากรุกก็เหมือนชีวิต
ก่อนหน้านี้เธอเคยเห็นทักษะของเย่เทียนมาก่อน
เด็กที่ถูกทอดทิ้งซึ่งถูกไล่ออกจากตระกูลเย่เมื่อสิบกว่าปีก่อน สรุปว่าเติบโตมาอย่างทุกวันนี้ได้ยังไงกัน?
ตอนนี้ก็ได้เห็นความฉลาดของเย่เทียนแล้ว เธอสงสัยจริงๆ
เย่เทียนไม่ได้สังเกตสีหน้าที่เปลี่ยนไปของหลู่ซีซาน ทันใดนั้นโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋าก็ดังขึ้น หยิบออกมาดู นอกจากเหลยเหลาหู่แล้วใครจะโทรมาได้อีกล่ะ？！
“เรื่องเป็นยังไงบ้าง?”
ได้ยินเสียงหัวเราะที่มีความหมายลึกซึ้งจากปลายสายโทรศัพท์ทางฝั่งเหลยเหลาหู่“คุณชายเย่ จัดการเรียบร้อยหมดแล้ว!”
“เยี่ยม! ฉันเข้าใจแล้ว”
เย่เทียนวางสายเรียบร้อย ดวงตาสีดำเข้มคู่หนึ่งมองมาที่ร่างของกู้หยุน ยักไหล่และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “จัดการเรียบร้อยหมดแล้ว”
“เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
แม้ว่าในใจจะรู้ผลลัพธ์ก่อนแล้วก็ตาม แต่กู้หยุนก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ จัดการชุยเต๋อไฉได้ก่อน สิ่งที่เธอต้องการทำยังมีอีกเยอะ
คิดถึงตรงนี้ เธอจะนั่งอยู่เฉยๆได้ยังไงรีบทักทายหลู่ซีซาน ลุกขึ้นยืนพร้อมทั้งกดโทรศัพท์ไปพลางและเดินออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็วเลย
เห็นเย่เทียนพูดจากำกวมกับกู้หยุน หลู่ซีซานอดไม่ได้ที่จะอยากรู้ในใจ และถามเย่เทียนว่า: “คุณกับเสี่ยวหยุนคุยอะไรกันอยู่เหรอ?”
เย่เทียนส่ายหน้าเบาๆ ไม่มีอะไร ก็เป็นเรื่องของธุรกิจนิดหน่อย”
“เรื่องธุรกิจงั้นเหรอ?”
หลู่ซีซานเลิกคิ้ว และถามต่อว่า: “ธุรกิจอะไรเหรอ?”
“ความลับทางการค้า!” เย่เทียนแสร้งทำเป็นว่าเป็นคนที่มีความรู้ลึกซึ้ง
เมื่อเห็นว่าเย่เทียนไม่ยินดีที่จะบอกตน
ความสิ้นหวังปรากฏอยู่บนหน้าของหลู่ซีซาน กลอกดวงตาที่สดใสไปรอบๆลุกขึ้นและเดินสามสี่ก้าวไปข้างหน้าเย่เทียน พูดจาอย่างมีเสน่ห์ว่า:
“งั้นความลับทางการค้าคืออะไรกันแน่ล่ะ?”
เย่เทียนอึ้ง กลับคิดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนี้จะมาไม้นี้ ใช้กลยุทธ์สาวงามกับเขา!
เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากของเขา เปลี่ยนจากผู้ถูกกระทำกลายเป็นผู้ล่าอย่างเฉียบขาด
ทันใดนั้นเขาก็ยื่นมือขวาไปด้านหน้า โอบไปที่เอวเรียวของผู้หญิงคนนั้นทันที ใช้แรงดึงกลับเล็กน้อย
และดึงผู้หญิงเข้ามาในอ้อมแขนของเขาโดยตรง
กลิ่นน้ำหอมที่ชวนให้หลงใหลโชยมาจากตัวผู้หญิงแตะโดนปลายจมูกมือสัมผัสได้ถึงความนุ่มละมุนของหญิงสาวเย่เทียนผู้ชายร่างใหญ่ในใจก็ย่อมสั่นอย่างเลี่ยงไม่ได้เลย
“อ๊ะ!”
หลู่ซีซานอดไม่ได้ที่จะตกใจใครจะไปคิดว่าเย่เทียนจะกล้าขนาดนี้
กว่าเธอจะตอบสนอง ทั้งตัวก็ไปอยู่ในอ้อมกอดของเย่เทียนแล้ว
ลมหายใจของชายชาตรีโชยมา
วินาทีต่อมา สติของเธอยังไม่ทันกลับมา เย่เทียนก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
ไม่สามารถยับยั้งความบุ่มบ่ามในใจได้ ก้มหน้าลงอย่างกะทันหัน เล็งไปที่ริมฝีปากสีแดงของหลู่ซีซาน
และจูบเข้าไปอย่างจัง!
ทันใดนั้นหลู่ซีซานผู้ที่ถูกจู่โจมก็ได้เบิกตากว้าง ต่อให้ฝันก็คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนจะใจกล้าขนาดนี้ ทั้งตัวของเธอตกอยู่ในความตะลึงอย่างสุดซึ้ง……