ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ - บทที่ 764 ฉันกลัวมีเงินปลอม

บทที่ 764 ฉันกลัวมีเงินปลอม
“แกไม่มีสิทธิ์พูดเงื่อนไขกับฉัน！ถ้าแกไม่เอาเงินมาให้ฉันก่อน ฉันก็ไม่รับรองว่าคุณชายกู่จะได้รับความทุกข์ทรมานอะไร！”
เสียงที่เย็นชานั่นของเหลยเหลาหู่ดังเข้ามาในหู
เขาก็ไม่มีโอกาสให้เลือกเลยด้วยซ้ำ
ชุยเต๋อไฉ อดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้ แต่เรื่องมาถึงตอนนี้แล้ว
“เอาเงินให้เขา”
ลังเลตัดสินใจไม่ได้อยู่ครู่หนึ่ง ชุยเต๋อไฉจำเป็นต้องสั่งให้ลูกน้องนำเงินไปให้
แอบตัดสินใจ หลังจากที่รอให้กู่หงเลี่ยงปลอดภัย
จะต้องให้จุดจบที่น่าอนาถกับอีกฝ่าย！
เสียงดังปัง ลูกน้องที่ได้รับคำสั่งโยนกระเป๋าที่ใส่เงิน12ล้านออกไปแล้ว
“ไปดูว่าจำนวนถูกต้องไหม”
มุมปากของเหลยเหลาหู่เผยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย กวักมือเรียกให้ลูกน้องสองคนเข้าไปตรวจสอบ
ลูกน้องสองคนนั้นได้นับคำสั่งของเหลยเหลาหู่ รีบก้าวขึ้นไปสามสี่ก้าวพร้อมเปิดกระเป๋านับจำนวนแล้ว
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ
ทีละใบ โดยที่ไม่คำนึงเลยว่า12ล้านนี้จะต้องนับถึงเมื่อไหร่！
พวกเขาไม่ได้นับกันอย่างคร่าวๆเลย แต่นับทีละกอง
ภาพฉากนี้ทำให้ชุยเต๋อไฉโกรธขึ้นมาทันที
พวกแกจงใจเล่นตุกติกกันใช่ไหม ？นั่นเงิน 12ล้านนะ พวกแกนับกันแบบนี้นับไปถึงเมื่อไหร่ล่ะ！”
พูดด่าว่า ： “เยสเข้
“ไม่นับทีละใบ งั้นจะรู้ได้ไงว่าจำนวนเงินถูกไหม？พี่ใหญ่ของเราบอกไว้แล้ว ขาดไปแม้แต่สตางค์เดียวก็ไม่ได้！”
เหลยเหลาหู่เบะปาก “ถ้าหากแกรู้สึกไม่สบายใจ หันหลังเดินออกไปได้เลย！”
ชุยเต๋อไฉทำท่าทางฮึดฮัดถลึงตาใส่ คิดไม่ถึงอย่างมากว่าจะเจอเรื่องแบบนี้ได้ กลับว่าก็ต้องอดทนรอให้อีกฝ่ายนับเงินเสร็จ แอบพูดเบาๆว่าอีกหน่อยจะต้องสับไอ้พวกสารเลวกลุ่มนี้ให้เป็นชิ้นๆโยนให้เป็นอาหารของสุนัขแน่นอน！
นี่ก็เป็นเรื่องที่ไม่มีทางเลือก ใครให้กู่หงเลี่ยงอยู่ในกำมือของอีกฝ่ายล่ะ？ต่อให้เขาจะไม่พึงพอใจมากเท่าไหร่ ก็ไม่กล้าบุ่มบ่าม！
เหลยเหลาหู่ทำแบบนี้
แน่นอนว่าได้รับแจ้งจากเย่เทียน จงใจยืดเวลา คิดอยากจะรอให้ฮาชิโมโตะ
มินาโตะพาคนมา
15นาทีผ่านไปเร็วมาก ชุยเต๋อไฉที่สูบบุหรี่ติดต่อกันหลายมวนความอดทนก็หมดลงแล้ว อดไม่ได้ที่จะเร่งขึ้นมา “แกนับเงินกันเสร็จแล้วหรือยัง？อย่ามาเสียเวลากันอยู่ที่นี่！”
“พอแล้วๆ”
เห็นชุยเต๋อไฉที่โกรธจัด
เหลยเหลาหู่ก็รู้ว่าไม่สามารถยืดเยื้อด้วยวิธีการนี้ได้แล้ว หลีกเลี่ยงไม่ให้อีกฝ่ายทนไม่ไหวแล้วลงมือจัดการ พยักหน้าให้กับลูกสมุนที่นับเงินอยู่สองคนนั้นทันที
ให้สัญญาณพวกเขาเก็บเงินและไปยืนอีกฝั่งหนึ่ง
“ตอนนี้แกรับเงินไปแล้ว ควรปล่อยคนออกมาแล้วหรือเปล่า？”
ในเวลานี้ อารมณ์ที่หงุดหงิดของชุยเต๋อไฉก็บรรเทาลงมาหน่อยแล้ว ในใจลึกๆรู้สึกว่ามันผิดปกติอย่างมาก กลับว่าไม่แน่ใจว่าเหลยเหลาหู่กำลังเล่นลูกไม้อะไรกันแน่
“หากพูดตามเหตุผลไม่มีปัญหา แต่ว่า……”
เหลยเหลาหู่ลูบคาง พูดพร้อมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ว่า : “ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว！”
“เปลี่ยนใจ？”
ชุยเต๋อไฉตกตะลึง
ความโกรธที่เพิ่งจะบรรเทาลงก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง พูดตะคอกว่า
: “แกแม่งพูดไม่เป็นคำพูด？”
“อย่าพูดซะไม่น่าฟังขนาดนั้นสิ
เดิมทีถ้าแกให้คนของฉันนับเงิน 12ล้านให้ครบ งั้นฉันปล่อยคุณชายของพวกแกแน่นอน แต่แกดันมาเร่งฉัน ทำให้ฉันสงสัยอย่างหนักว่าในเงินนี้จะเป็นกลอุบาย
ไม่แน่อาจจะยัดเงินปลอมแล้ว”
เหลยเหลาหู่หัวเราะเหอะๆ
แกไปเอาเงินมาอีกสามล้าน ขอเพียงแค่แกเอาเงินมาอีกสามล้าน ฉันรับรองว่าจะปล่อยตัวคุณชายของพวกแกแน่นอน！”
พูดเหตุผลด้วยน้ำเสียงที่จริงจังว่า: “เพื่อความปลอดภัย
ชุยเต๋อไฉตกตะลึง ระเบิดความโกรธที่กว่าจะระงับไว้ได้ออกมาเลย “แกแม่งรนหาที่ตาย！จู่ๆกล้ามาเล่นฉัน！”
ตอนนี้เรียกว่าเขาโมโหถึงขีดสุดแล้ว จะมีความคิดไปพูดไร้สาระกับเหลยเหลาหู่ที่ไหนกันล่ะ
มือใหญ่ๆยกสูงขั้น พวกกุ๊ยแก๊งหวงจี๋ที่มากับเขาต่างก็ดึงอาวุธจำพวกมีด ท่อเหล็กออกมาจากตัว
มีแนวโน้มที่คิดอยากจะทำสงคราม
“ทำไม？พวกแกยังคิดที่จะลงมือแย่งชิงคนเหรอ？”
เหลยเหลาหู่จะขี้ขลาดได้ที่ไหนล่ะ นัยน์ตาสาดส่องเจตนาทำสงครามที่รุนแรง
พูดอย่างยิ้มเยาะว่า : “คิดว่าพวกเรานั่นอ่อนแองั้นเหรอ？สหาย หยิบอาวุธมาต่อสู้กับศัตรูโดยเร็ว
ให้พวกเขาได้รู้ว่าเราไม่ใช่คนที่จะรังแกกันได้ง่ายๆ”
“ครับ！”
สมาชิกแก๊งมังกรฟ้าตอบกลับพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย เกือบหนึ่งร้อยคนต่างก็ดึงอาวุธออกมา แต่ละคนต่างก็ดีอกดีใจแทบอยากจะสู้ทันที
สีหน้าท่าทางของชุยเต๋อไฉเคร่งขรึมแล้ว คิดไม่ถึงอย่างมากว่าอีกฝ่ายจะใจกล้ามากขนาดนี้ เอาเงินไม่แล้วจะไม่พูดถึง จู่ๆยังไม่ยอมจะปล่อยคนออกมาอีก！
นี่ทำให้เขาแอบคิดว่าเรื่องนี้ไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ แต่ว่ารายละเอียดว่าผิดปกติตรงไหน เขากลับว่าคิดไม่เข้าใจในช่วงเวลาสั้นๆ
สิ่งที่สำคัญคือ
ถ้าหากต่อสู้กันขึ้นมาจริงๆ เกิดเหลยเหลาหู่จัดการกับกู่หงเลี่ยงก่อนล่ะ？
กู่หงเลี่ยง！ยังอยู่ทางฝั่งของเหลยเหลาหู่ ไม่ว่ายังไงเขาก็ยังคงต้องระมัดระวังอย่างมาก
“สหาย
สุภาษิตพูดได้ดี เป็นคนก็อย่างโหดเหี้ยมเกินไป ทำอะไรจะต้องเว้นทางหนีทีไล่ให้ตัวเองบ้าง ทุกคนไม่มีอะไรมากไปกว่าทำมาหากินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องกันทั้งนั้น ไม่จำเป็นต้องทำกันเกินไปขนาดนั้นหรอกนะ
？ ”
คิดมาถึงตรงนี้ ชุยเต๋อไฉจะต้องระงับความโมโหไว้ในใจ
พูดโดยใช้ความรู้สึกทำให้คนหวั่นไหว พูดเหตุผลทำให้คนเข้าใจว่า : “เงินแกก็เอาไปแล้ว เป็นคนก็อย่าใจดำขนาดนั้นเลย
ขอเพียงแค่ตอนนี้แกยอมที่จะปล่อยคุณชายของเราออกมา ฉันรับรองว่าจะไม่ตำหนิเรื่องความผิดในอดีต！ ”
“ใจดำ？！”
เหลยเหลาหู่ยักไหล่พร้อมพูดว่า :
ก็ไม่ได้อยากจะทำเรื่องให้ใหญ่โต ขอเพียงแค่แกยอมให้เงินฉัน ฉันรับรองว่าจะปล่อยคนไปทันที”
“คำพูดนี้ของแกฉันชอบเลย！ฉันแค่ต้องการเงิน
ชุยเต๋อไฉพูดตะคอก : “เงินให้แกแล้วไม่ใช่เหรอ？12ล้านยังไม่พอเหรอ？”
อีกฝ่ายลำบากใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกคนต่างก็มีอารมณ์โกรธกันทั้งนั้นยั่วให้เกิดโทสะก็ระเบิดออกมาได้เลย ยิ่งไปกว่านั้นอารมณ์ของเขาก็ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่？
เหลยเหลาหู่จะยอมประนีประนอมที่ไหนกันล่ะ
พูดอย่างแน่วแน่ว่า : “เมื่อกี้ฉันพูดอย่างชัดเจนแล้วไม่ใช่เหรอ？ขอเพียงแค่ให้อีก
3ล้าน จะปล่อยคนไปทันที！”
“พี่ใหญ่ กับพวกสารเลวนั่นมีอะไรให้น่าพูดคุยด้วย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาจงใจเล่นพวกเรา！”
ลูกสมุนคนหนึ่งที่อยู่ข้างกายของชุยเต๋อไฉพูดออกมาด้วยความโมโหว่า :
“ไม่สั่งสอนพวกเขาให้เป็นบทเรียนสักหน่อย
พวกเขาคิดว่าพวกเราเป็นคนที่ยั่วยุกันได้ง่ายๆจริงๆ ผมว่าสู้กันเลยดีกว่านะ ！แย่งชิงตัวคุณชายกู่กลับมา！”
เมื่อเขาพูดคำนี้ออกมา พวกลูกสมุนที่มาพร้อมกับชุยเต๋อไฉต่างก็เห็นด้วย
ชุยเต๋อไฉเกิดความลังเลทันที เขาจะไม่อยากสั่งสอนเหลยเหลาหู่และพวกอย่างหนักๆที่ไหนกันล่ะ？แต่ไม่ว่ายังไงเขาจะต้องคาดการณ์ความปลอดภัยของกู่หงเลี่ยง！
“ลุงชุยไม่ต้องสนใจฉัน！ลงมือเถอะ！”
ในช่วงเวลาที่สำคัญ ก็เป็นกู่หงเลี่ยงที่อดไม่ได้ที่จะพูดออกมาแล้ว
คำพูดนี้ของเขา ทำให้ชุยเต๋อไฉที่ลังเลมั่นใจมากขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย ตัดสินใจในใจ โบกมือใหญ่ๆคิดอยากจะให้ลูกสมุนลงมือ
หึ่งๆๆ！
และในเวลานี้ เสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่นของรถยนต์กลับว่าขับจากไกลเข้ามาใกล้ การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยนี้ดึงดูดกองกำลังของทั้งสองฝ่ายอย่างไม่ต้องสงสัยเลย ต่างก็เพ่งมองสายตากันเข้าไปแล้ว
เห็นเพียงรถสิบกว่าคันที่ขับเข้ามาอย่างรวดเร็ว ล้อมรอบกลุ่มคนของชุยเต๋อไฉไว้อย่างไม่พูดพร่ำทำเพลง
“เยสเข้！พวกเขาโกง ！”
ในที่สุดชุยเต๋อไฉก็รู้สาเหตุที่ไม่สบายใจเมื่อครู่นี้คืออะไร กรณีฉุกเฉิน
“สหายทุกคน ลงมือแย่งชิงตัวคน ปกป้องคุ้มกันคุณชายก่อน！”
พูดสั่งอย่างลนลานว่า ：
พูดจบ เขาก็นำหน้าไป ดึงมีดออกแล้วพุ่งไปยังเหลยเหลาหู่และพวกแล้ว
พี่ใหญ่ก็เอาตัวเองออกนำหน้าดิ้นรนสุดชีวิตแล้ว พวกลูกสมุนที่ตามชุยเต๋อไฉก็เหมือนกับลูกหมาป่าที่คำรามโฮกๆเลยยังไงอย่างนั้น พุ่งไปยังเหลยเหลาหู่เช่นกัน
เหลยเหลาหู่สายตาควบแน่น พูดตะโกนเสียงดังลั่นทันที กระโจนไปยังเหลยเหลาหู่อย่างไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย
เล่นละครไง งั้นก็ต้องเล่นให้เสร็จสมบูรณ์
ในเมื่อตอนนี้ฮาชิโมโตะ
มินาโตะพวกเธอจะพาคนมาแล้ว งั้นเขาก็ไม่จำเป็นต้องยืดเยื้อเวลากับชุยเต๋อไฉให้เปลืองน้ำลาย
ถึงเวลาแสดงให้ฮาชิโมโตะ มินาโตะดูแล้ว
ทันใดนั้น ที่เกิดเหตุเกิดการต่อสู้กันอย่างดุเดือดทั้งตะโกนให้ทุบตีคนฆ่าคนเสียงดังลั่นฟ้า ยุ่งเหยิงถึงขีดสุด……