ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ - บทที่ 754 ฉันเรียกคนมาดีกว่า

บทที่ 754 ฉันเรียกคนมาดีกว่า

“กู่เจิ้นเจียง？ไม่เคยได้ยินมาก่อน！”
มองไปยังเย่เทียนที่สีหน้างุนงงตรงหน้า สายตาของกู่หงเลี่ยงก็ยิ่งเพิ่มความไม่เป็นมิตรมากขึ้นเรื่อยๆ
สายตาของเขาดุร้ายอย่างมาก แม้ว่ารถที่เย่เทียนขับเป็นแค่รถอาวดี้สามสี่แสนเท่านั้น แต่มองจากเสื้อผ้าที่เย่เทียนสวมใส่ เห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่มีเงินคนหนึ่ง นี่ก็เป็นสาเหตุที่ว่าทำไมเขาถึงได้เอ่ยปากเรียกเงินค่าชดใช้ราคาสูงถึงหนึ่งล้านหยวน
บวกกับท่าทางที่สงบนิ่งของเย่เทียนตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ กู่หงเลี่ยงยังคิดว่าเย่เทียนจะมีเบื้องหลังอะไร ระงับอารมณ์ไว้อยู่ตลอดไม่ระเบิดออกมา
แต่ตอนนี้เขาพูดชื่อกู่เจิ้นเจียงพ่อของตัวเองออกมาแล้ว แต่เย่เทียนแสดงออกมาว่าไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ นี่ก็บ่งบอกถึงปัญหาอย่างหนึ่งอย่างชัดเจนโดยไม่ต้อสงสัย
แม้ว่าเย่เทียนมีเงินเล็กน้อย นั่นก็เป็นบุคคลต้อยต่ำคนหนึ่งแน่นอน！
“เด็กน้อย ดูเหมือนว่าแกจะกล้าหาญมากด้วยนะ！”
คิดมาถึงตรงนี้ กู่หงเลี่ยงก็ยิ่งไม่หวาดกลัวเพราะมีที่พึ่งพิงเลย แอบพูดเบาๆว่าไม่ว่ายังไงจะต้องเอาเงินจากเย่เทียนมาให้ได้เยอะๆเลย ให้บทเรียนแก่เขาอย่างลึกซึ้ง！
เย่เทียนส่ายหน้าเบาๆ พูดเหมือนยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มว่า ： “นั่นมันแน่อยู่แล้ว！ไม่งั้นจะมีเดียรัจฉานอย่างแกได้ยังไงล่ะ？”
“เยสเข้！มึงแม่งยังกล้าด่ากูอีก？”
เมื่อพูดคำนี้ออกมา จุดไฟโกรธในใจของกู่หงเลี่ยงโดยสิ้นเชิงอย่างไม่มีข้อสงสัย พูดด่าอย่างรุนแรงว่า ： “เด็กน้อย ตอนนี้ไม่ใช่แค่แกจ่ายเงินหนึ่งล้านหยวนธรรมดาๆขนาดนี้แล้ว！”
เย่เทียนยักๆไหล่ มุมปากเผยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้ง “ฉันก็ไม่ได้คิดว่าหนึ่งล้านหยวนสามารถจัดการปัญหาได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”
“อีกเดี๋ยวฉันจะดูว่าแกจะเย่อหยิ่งยังไง！”
กู่หงเลี่ยงยิ้มเยาะอย่างไม่หยุดหย่อน ขี้เกียจจะพูดร่ำไรอะไรกับเย่เทียนอีก หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาวิ่งไปข้างๆเพื่อโทรเรียกคนมาแล้ว
เย่เทียนจะกลัวที่ไหนกันล่ะ ยืนรอคอยอยู่ที่เดิมอย่างไม่สะทกสะท้าน รอคอยกู่หงเลี่ยงเรียกคนมา
กลับเป็นผู้หญิงที่มากับกู่หงเลี่ยงทนไม่ไหวพูดเตือนด้วยความหวังดีว่า ：
“นี่ ฉันว่าแกยอมดีกว่านะ？ขอเพียงแค่แกยอมที่จะชดใช้เงิน ฉันจะช่วยแกพูดอีกแรง
ไม่แน่อาจจะไม่ต้องจ่ายเงินถึงหนึ่งล้านก็ได้ ”
พูดเหมือนยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มว่า ： “คนสวย
สายตาสีดำเข้มคู่นั้นของเย่เทียนตกลงบนตัวของผู้หญิงทันที
แม้ฉันจะรู้ว่าฉันหน้าตาดี แต่ฉันเชื่อว่าไม่ถึงขนาดที่ทำให้คุณรู้สึกรักแรกพบกับฉันหรอกนะ？”
“หนึ่งแสนหยวน！ขอเพียงแกให้ฉันหนึ่งแสนหยวน！ฉันช่วยแกพูดได้นะ！”
： “แกต้องคิดให้ดีๆนะ
ผู้หญิงเหลือบมองไปยังกู่หงเลี่ยงที่อยู่ข้างๆ พูดด้วยน้ำเสียงเบาๆว่า
ตอบตกลงกับฉันก็แค่จ่ายเงินเพื่อกำจัดหายนะ ไม่เช่นนั้น แกอาจจะตายอย่างดูไม่ได้เลย！”
“มองไม่ออกเลยว่า คุณก็มีหัวธุรกิจเลยทีเดียว！”
เย่เทียนมองไปที่ผู้หญิงอย่างรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย กลับว่าคิดไม่ถึงว่าเธอคิดเอาแต่ผลประโยชน์เข้าตัวเองเช่นนี้ มองจากความมั่นใจในตัวเองบนใบหน้าของเธอแล้ว เกรงว่านี่ไม่ได้เป็นครั้งแรกที่ทำแบบนี้
แต่ว่า เย่เทียนก็ไม่ได้คิดที่จะเปิดเผยความคิดของเธอ ถามหยั่งเชิงตามคำพูดของเธอว่า ：
“แต่ว่าหนึ่งร้อยล้านสำหรับฉันแล้วก็ไม่ใช่เงินน้อยๆ
คุณต้องบอกฉันก่อนหรือเปล่าว่า สมมติฉันไม่ชดใช้เงิน จะตายอย่างดูไม่ได้เลยยังไง？ภูมิหลังของเขาใหญ่มากเหรอ？ ”
： “ไม่ใช่ว่าฉันตั้งใจจะทำให้แกกลัวนะ พ่อของเขากู่เจิ้นเจียง
ผู้หญิงก็ไม่ได้คิดอะไรมาก พูดออกไปตรงๆเลยว่า
เป็นหนึ่งในรองหัวหน้ากลุ่มสองคนของแก๊งหวงจี๋！”
“หนึ่งในรองหัวหน้ากลุ่มสองคนเหรอ？”
เย่เทียนตกตะลึง มุมปากอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมาอย่างสนใจ
ชนกับคนๆหนึ่งบนถนนใหญ่อย่างเรื่อยเปื่อย จะมีภูมิหลังขนาดนี้เลย！
เขากลับว่าไม่คาดคิดว่า
“เด็กน้อย อีกประมาณ15นาทีคนของฉันจะมาถึงที่นี่”
พูดอย่างเย่อหยิ่งว่า ：
ในเวลานี้ กู่หงเลี่ยงโทรศัพท์เสร็จแล้ว เดินกลับมาด้วยท่าที่มั่นใจ
“อย่าหาว่าฉันรังแกแก แกก็เรียกคนมาสิ ！”
“ที่รัก อย่าเพิ่งรีบร้อนไป ถ้าหากเขาเปลี่ยนใจล่ะคะ？”
ไม่รอให้เย่เทียนตอบกลับ ผู้หญิงกลับว่าพูดต่อก่อนเลย
ความหมายข้างในนั้นไม่ต้องพูดก็เห็นได้ชัดเจนแล้ว
ดวงตาที่งดงามขยิบให้เย่เทียนถี่ๆ
“ฉันเรียกคนมาแล้วกัน！”
เย่เทียนไม่ได้เห็นกู่หงเลี่ยงอยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ แล้วจะตอบตกลงเงื่อนไขของผู้หญิงได้ยังไงกันล่ะ？ตอนนี้ดวงตาสีดำเข้มกลอกไปมาสองรอบ หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้ว กดโทรหาเหลยเหลาหู่
เหลยเหลาหู่กดรับสายอย่างรวดเร็ว พูดอย่างเคารพว่า “คุณชายเย่ มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ？”
เย่เทียนหัวเราะเหอะๆ “ไม่มีอะไร ฉันแค่เกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อย คุณพาคนมาสักหน่อยนะ”
“เด็กน้อย แกเรียกคนมาจริงๆเหรอ？”
กู่หงเลี่ยงตกตะลึง กลับมาเหมือนเดิมทันที
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ อีกเดี๋ยวแกจะมาหาว่าฉันโหดเหี้ยมไม่ได้นะ！”
พูดอย่างเยือกเย็นว่า :
เขาแน่ใจว่าเย่เทียนเป็นแค่บุคคลที่ต่ำต้อย จะไปสนใจที่ไหนกันล่ะว่าเย่เทียนจะเรียกใครมา？
ผู้หญิงที่อยู่ข้างกายเขาก็แอบส่ายหน้าเช่นกัน คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนจะดื้อรั้นเช่นนี้ ครั้งนี้เงินเข้าบัญชีหายไปหนึ่งแสนหยวนแล้ว
เย่เทียนขี้เกียจจะไปสนใจพวกเขาสองคน เพียงแค่เหลือบมองไปที่ทั้งสองคนเล็กน้อยๆแวบหนึ่ง
หลังจากที่บอกที่อยู่ให้เหลยเหลาหู่ ให้เขารีบมาให้ถึงภายใน 15นาทีผ่านทางโทรศัพท์แล้ว
ก็วางสายเลยทันที
ในเวลานี้ ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่ได้พูดอะไรมากมายกันอีก รอกำลังคนของกันและกันมาถึง
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ อีกเดี๋ยวแกจะมาหาว่าฉันโหดเหี้ยมไม่ได้นะ！”
เขาแน่ใจว่าเย่เทียนเป็นแค่บุคคลที่ต่ำต้อย จะไปสนใจที่ไหนกันล่ะว่าเย่เทียนจะเรียกใครมา？
มองดูจากท่าทีของกู่หงเลี่ยงเย่เทียนก็ไม่รู้สึกว่าเขาจะยอมแพ้และหนีไป เปิดประตูรถและเข้าไปนั่งแล้ว ถึงยังไงก็รอกันทั้งนั้น นั่งได้แล้วทำไมจะต้องยืนด้วยล่ะ？
แต่เขาทำพฤติกรรมอย่างนี้ ในสายตาของกู่หงเลี่ยงคิดว่าเย่เทียนอยากจะหลบหนี มุมปากเผยรอยยิ้มที่เย้ยหยัน พูดเสียงกระหึ่มว่า: “ทำไม？ตอนนี้รู้จักกลัวคิดอยากจะหนีแล้วเหรอ？ฉันจะบอกนายให้ฟังนะ ไม่มีทาง！”
ระหว่างคำพูด เขาก็เดินก้าวเท้าเข้ามาอยู่ข้างกายของเย่เทียนอย่างรวดเร็ว ดึงกุญแจรถออกมาอย่างรวดเร็ว ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงไม่ให้โอกาสให้เย่เทียนออกไปได้เลยด้วยซ้ำ
เย่เทียนขมวดคิ้วแน่นทันที แม้ว่าเขาไม่ได้พูดอะไร แต่ภายในใจไม่พอใจกู่หงเลี่ยงอย่างมาก
ดูจากการแสดงออกของกู่หงเลี่ยงเกรงว่าไอ้หมอนี่จะอาศัยกู่เจิ้นเจียงทำตัวเย่อหยิ่งและเผด็จการจนเคยตัวแล้ว เย่เทียนค่อนข้างไม่เข้าใจจริงๆ ในเมืองจินแห่งนี้มีโอกาสกระทบกระทั่งกับพวกทายาทเศรษฐีตระกูลมีเงินมีอำนาจสูง ทำไมถึงไม่มีใครสั่งสอนให้บทเรียนที่ลึกซึ้งกับกู่หงเลี่ยง บ้างล่ะ？
แม้ว่าจะพูดแบบนี้ แต่เย่เทียนกลับว่าก็ไม่ได้ระบายออกมาอย่างขาดสติ ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่ได้พูดอะไรมากมาย ก็นั่งอยู่ในรถแบบนี้ รอคอยเหลยเหลาหู่พาคนมาอย่างเงียบๆ
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากตบกู่หงเลี่ยงสักฉาดหนึ่ง เพียงแค่คิดว่าโอกาสที่ดีแบบนี้ ถือโอกาสให้เหลยเหลาหู่ออกหน้าหน่อย สร้างชื่อเสียงให้โด่งดังหน่อย
กู่หงเลี่ยงกลับว่าไม่รู้ว่าเย่เทียนคิดอะไร พูดกับผู้หญิงที่อยู่ข้างกายอย่างได้ใจมากว่า ： “ที่รัก เดี๋ยวคุณเตรียมรอดูไอ้เด็กคนนี้จะต้องนั่งลงกับพื้นร้องไห้ขี้มูกไหลวิงวอนขอร้องอยู่ตรงหน้าผมแน่นอน！”
“อืมๆๆ ฉันจะรอดู！”
ผู้หญิงพูดอย่างประจบสอพลอว่า ： “ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าสามีเก่งที่สุด”
“ฮ่าๆ！เรื่องที่ผมเก่งมีเยอะแยะถมเถไป คุณเคยลองแล้วไม่ใช่เหรอ？”
กู่หงเลี่ยงหัวเราะฮ่าๆเสียงดังลั่น ยื่นมือออกไปบีบก้นของผู้หญิงอย่างแรง พูดเรื่องตลกแนว18+อย่างหน้าไม่อาย
“เกลียด！”
ใบหน้าของผู้หญิงปรากฏความไม่พอใจอย่างผิวเผิน แต่ว่าก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ตบๆกู่หงเลี่ยงเบาๆ พูดอย่างออดอ้อนว่า ： “ที่สาธารณะมีผู้คนมากมาย ฉันอายจะแย่แล้ว”
ฟังคำพูดที่ไร้ยางอายของคนสองคน เย่เทียนขมวดคิ้วแน่นมากทันที เกิดความเยือกเย็นในใจครู่หนึ่ง คิดถึงเรื่องที่อีกเดี๋ยวกำลังจะเกิดขึ้น มุมปากอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ่มที่แฝงไปด้วยความหมายที่ลึกซึ้งออกมา
“กู่เจิ้นเจียงเหรอ？แกอย่าหาว่าฉันหาเรื่องแกนะ ถ้าจะโทษก็ต้องโทษลูกชายซื่อบื้อคนนี้ของแกนะ！”
เย่เทียนบ่นพึมพำในใจประโยคหนึ่ง ขี้เกียจที่จะดูการแสดงของกู่หงเลี่ยงสองคนนี้แล้ว หลับตาลงเลย รอคอยอย่างเงียบๆ……