ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ - บทที่ 695 ความบังเอิญที่ถูกกำหนดไว้

บทที่ 695 ความบังเอิญที่ถูกกำหนดไว้

เย่เทียนย่อมไม่รู้ว่าพ่อลูกตระกูลฟู่มาถึงเมืองจินแล้ว และเข้าพักที่โรงแรมโฟร์ซีซั่นด้วยความบังเอิญ ตอนนี้เขาคงหมดอาลัยตายอยากแล้วจริงๆ
จี้เยียนหรันและคู่รักเซวหมานจื่อกำลังล้อมรอบอยู่ข้างกายเขา ส่วนด้านหลังพวกเขาคือคนรับใช้สามสี่คนที่ถือชุดสูทระดับสูง เพื่อรอให้คนทั้งหมดเลือก
พวกเธอใส่ใจกับการแต่งตัวของเย่เทียนเป็นพิเศษ เลือกซ้ายเลือกขวาอยู่หลายชุดก็ยังรู้สึกไม่ค่อยพอใจ
“ไม่ได้ๆ สีนี้สว่างเกินไป ใส่แล้วผิวดำ เปลี่ยนเป็นตัวที่สีอ่อนดีกว่า”
เมื่อมองเย่เทียนตรงหน้าที่เปลี่ยนชุดอีกตัว จี้เยียนหรันขมวดคิ้วและโบกมือ
หยุนเหมิงหยานกลับไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ เธอแซว “เยียนหรัน เขาดำที่ไหนกัน อย่างมากก็แค่สีน้ำผึ้ง ไม่แน่อาจจะเป็นที่นิยมของสาวไฮโซเหล่านั้นมากกว่าเดิมก็ได้ จะได้หาพี่น้องให้เธอด้วย”
ตาคู่สวยของจี้เหยียนหรันค้อนขวับ “เขากล้าเหรอ!”
“เดี๋ยวสิ ไปเรื่อยแล้ว”
เย่เทียนในฐานะผู้ถูกอ้างถึงหัวเราะเฝื่อนๆ รีบเบี่ยงประเด็น “เอาเถอะ ใส่ชุดนี้แหละ ขืนเปลี่ยนต่อไปแบบนี้ฉันได้บ้าตายแน่!”
หยุนเหมิงหยานหัวเราะเฮ่ะๆ แซวต่อไป “ถ้านายบ้าตาย จะให้เสี่ยวเยียนเยียนของเราทำยังไงเล่า?”
จี้เยียนหรันผู้ขี้อายทนคำหยอกล้อแบบนี้ไหวซะที่ไหน ใบหน้างดงามของเธอเป็นริ้วแดง เห็นได้ชัดว่าเขิน
ดีที่หยุนเหมิงหยานรู้งานไม่แซวต่อ ไม่อย่างนั้นจี้เยียนหรันต้องวิ่งหนีไปแน่
เย่เทียนจัดเน็กไทให้เข้าที่ และหายใจออกเหยียดยาวในที่สุด ก่อนหน้านี้ที่เจียงหนันก็เหมือนกัน หากออกงานพร้อมกับเฉินหวั่นชิง เฉินหวั่นชิงมักจะจุกจิกเกี่ยวกับการแต่งตัวของเขา ดูท่าในด้านนี้ผู้หญิงเป็นโรคเหมือนกันหมด
ไม่ว่ายังไง ทั้งนี่คนที่แต่งตัวเสร็จแล้วไม่รอช้า มุ่งหน้าเดินออกไปข้างนอก
ส่วนด้านนอก คุณชายรองเซวอย่างเซวฟู่ยี่รออยู่บนรถนานแล้ว เขาต้องเป็นคนขับอีกครั้ง และส่งคนทั้งหมดไปที่โรงแรมโฟร์ซีซั่น
รอจนพวกเขาไปถึงสถานที่จัดงาน หน้าโรงแรมมีรถหรูมากมายจอดอยู่ก่อนแล้ว
นี่ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล
ต่อให้เป็นเวลาสั้นๆเพียงไม่กี่วัน แต่ตระกูลที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเซวก็แทบจะมากันหมด
ยังไงซะนี่ก็เป็นงานเลี้ยงที่ตระกูลเซวจัดขึ้น เมื่อกระจายในวงกว้าง
จนถึงเวลานี้ ในที่สุดเย่เทียนก็ได้เห็นความเก่งกาจของตระกูลเซวด้วยตาตัวเอง สมกับเป็นหนึ่งในอิทธิพลสุดยอดของถิ่น เป็นการดำรงอยู่ที่แค่กระทืบเท้าก็พอให้สะเทือนไปทั้งเมืองจิน!
การมาของคนทั้งหมดดึงดูดสายตาของแขกเหรื่อในงานอย่างไม่ต้องสงสัย พวกเขากลายเป็นที่จับตามองในบัดดล
นี่ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ ยังไงซะงานเลี้ยงคืนนี้ก็จัดขึ้นโดยตระกูลเซว สองพี่น้องตระกูลเซวคือเจ้าภาพงาน!
จี้เยียนหรันกับหยุนเหมิงหยานยังไม่เท่าไหร่ ยังไงซะทั้งคู่ก็เป็นผู้หญิงที่โดดเด่นสุดๆ ติดตามอยู่ข้างกายพี่น้องตระกูลเซวก็ถูกต้องแล้ว
แต่เย่เทียนไม่เหมือนกัน บวกกับทั้งหมดล้อมเขาอยู่ ส่งผลให้แขกในงานอดจินตนาการไปต่างๆนานาไม่ได้
“ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน? ทำไมถึงติดตามอยู่ข้างกายพี่น้องตระกูลเซวล่ะ?”
“เรื่องนี้คุณยังไม่รู้สินะ เขาคือลูกหลานตระกูลเย่ที่ถูกไล่ออกมาเมื่อสิบกว่าปีก่อน เหมือนจะชื่อเย่เทียน”
“คนตระกูลเย่? ทำไมถึงสนิทกับตระกูลเซวขนาดนี้ล่ะ หรือเขาไม่รู้เหรอว่าตระกูลเย่และตระกูลเซวไม่ถูกกัน”
ในที่นี้มีคนข่าวไวอยู่ไม่น้อย รีบอธิบายเสียงเบากับคนข้างๆ
แม้เสียงของพวกเขาจะเบา แต่ก็เข้าหูเย่เทียนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ จนเขาหัวเราะเฝื่อนๆด้วยความเหนื่อยใจ
นี่เพิ่งจะออกมาก็ดึงดูดสายตามาเยอะขนาดนี้ เกรงว่าผ่านคืนนี้ไป
คนทั้งเมืองจินคงต้องรู้ว่าลูกหลานตระกูลเย่ที่ถูกไล่ออกมาเมื่อสิบกว่าปีก่อนอย่างเขา ยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับตระกูลเซวซึ่งเป็นปรปักษ์กับตระกูลเย่
คิดมาถึงนี่ เย่เทียนอดขมวดคิ้วไม่ได้
ถึงเวลานั้นเขาต้องกลายเป็นที่จับตามองอย่างแน่นอน ทุกอากัปกิริยาคงมีคนจ้องมองตั้งไม่รู้เท่าไหร่
คิดจะทำอะไรคงไม่ง่ายอย่างนั้นแล้ว
“ดูท่า คิดถูกจริงๆที่ให้เหลยเหลาหู่มาที่นี่”
เย่เทียนพึมพำในใจ ทว่าไม่แสดงออกทางสีหน้าสักนิด ไม่สะทกสะท้านเพราะคนรอบข้างเลย เขาเดินเข้าไปในงานเลี้ยง
ยังไงซะพี่น้องตระกูลเซวก็เป็นหนึ่งในตัวเอก ไม่นานนักก็มีคนเข้ามาทักทายอย่างสนิทสนม ทว่าในคำพูดจากลับสืบเสาะเรื่องของเย่เทียนทางอ้อม
ครั้งสองครั้งยังไม่เท่าไหร่ แต่พอหลายครั้งเข้า เย่เทียนทนไหวที่ไหน จึงเฉไฉหาเหตุผลเดินเล่นในงานเพียงลำพัง
“เหอเซิ่งหนาน? ยัยนี่ต้องอยู่ที่สามเหลี่ยมทมิฬไม่ใช่เหรอ มาเมืองจินตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ทันใดนั้น สายตาเย่เทียนเหลือบเห็นร่างอันคุ้นเคย สีหน้าประหลาดขึ้นมาในบัดดล
นี่ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้
เธอปะปนเข้ามาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เดิมแค่อยากมากินดื่มฟรี ไม่เคยคิดเลยว่าจะโดนเย่เทียนจับได้
เหอเซิ่งหนานเข้าพักในโรงแรมโฟร์ซีซั่นด้วยความบังเอิญขนาดนี้ ตอนที่งานเลี้ยงเริ่ม
เมื่อรู้สึกถึงสายตาที่จับจ้องมาของเย่เทียน
หันหลังเดินไปทางมุมเงียบๆด้วยจิตใต้สำนึก ภาวนากับตัวเองว่าเย่เทียนยังไม่เห็นตัวเอง
เธอใจกระตุกวูบแปลกๆ ไม่อาจคิดอะไรได้อีก
แต่ เห็นได้ชัดว่าพระเจ้าไม่ได้ยินคำอธิษฐานของเธอ ตอนที่เธอกำลังจะก้าวเข้าไปในทางเดิน ร่างที่ไม่ใหญ่เท่าไหร่ของเย่เทียนขวางทางไปของเธอ
“เธอจริงๆด้วย เธอมาได้ยังไง?”
เย่เทียนมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยรอยยิ้มจางๆ นึกแปลกใจ
มาทำอะไรที่เมืองจิน?
สถานการณ์ของสามเหลี่ยมทมิฬในตอนนี้ไม่ดีเท่าไหร่ ยัยนี่ไม่อยู่ช่วยงานที่นั่น
ควรจะรู้นะว่าเมืองจินในตอนนี้เป็นเหมือนคลื่นใต้น้ำ ลำพังคนที่ซุ่มหมายหัวเอาชีวิตตัวเองในมุมมืดก็มีสองฝ่ายแล้ว เหอเซิ่งหนานดันเลือกมาในเวลานี้ เขาคิดไปต่างๆนานาอย่างอดไม่ได้
“ที่นี่ไม่ใช่โรงแรมของนายสักหน่อย ฉันอยากมาก็มาสิ”
เหอเซิ่งหนานแค่นเสียงเย็น “ฉันยังมีเรื่องต้องจัดการ ไม่มีเวลาคุยกับนาย!”
ขณะที่พูด เธอก้าวเท้าออกไปแล้ว พยายามเดินอ้อมเย่เทียนไป
แต่
ลากเธอเข้าไปที่ทางเดินและต้อนเธอเข้ามุม
เย่เทียนจะปล่อยเธอไปง่ายๆได้ยังไง เขาคลี่ยิ้มนึกสนุกที่มุมปาก มือขยับไปจับแขนเรียวของเด็กสาว
“นาย นายทำอะไรน่ะ”
กลิ่นอายบุรุษของเย่เทียนโชยมาแตะจมูก บวกกับท่าทางชวนคิดลึกของทั้งสองคนในขณะนี้ หน้าเล็กๆของฟู่เซิ่งหนานแดงขึ้นมา
“ยอมรับมาตามตรงซะ เธอมาเมืองจินในเวลานี้ทำไม”
สีหน้าเย่เทียนจริงจังขึ้นมา เมื่อเห็นว่ารอบๆไม่มีคนจึงรีบส่งเสียงถาม
แต่ท่าทางเช่นนี้ของเย่เทียนเมื่ออยู่ในสายตาของฟู่เซิ่งหนาน สีหน้าเธอเย็นชาขึ้นเช่นกัน “นายไต่สวนฉันอยู่เหรอ”
เย่เทียนชะงัก ตอนอยู่ที่สามเหลี่ยมทมิฬฟู่เซิ่งหนานช่วยเขาไว้เยอะ นำ้เสียงเมื่อกี้ของตัวเองเหมือนจะจริงจังเกินไป
แต่ยังไงซะเขาก็หน้าด้านอยู่แล้ว
ด้านสามเหลี่ยมทมิฬน่าจะยุ่งอยู่นะ ทำไมเธอถึงมาเมืองจินในเวลานี้ล่ะ?”
น้ำเสียงอ่อนนุ่มลงเล็กน้อยและยิ้มแห้งๆ “ฉันกล้าไต่สวนเธอที่ไหนเล่า ฉันแค่อยากรู้เท่านั้น
“ฉันอยากไปที่ไหนเมื่อไหร่เป็นอิสระของฉัน ทำไมฉันต้องบอกนายด้วย?”
ฟู่เซิ่งหนานยังคงมีท่าทีเย็นชา เห็นได้ชัดว่ายังเคืองกับท่าทางเมื่อกี้ของเย่เทียนอยู่
เย่เทียนพูดอะไรไม่ออกในบัดดล นึกในใจว่าเมื่อชาติก่อนผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ใจแคบขนาดนี้นี่ ทำไมเดี๋ยวนี้ตัวเองแค่พูดไม่ดีไปหน่อยเมื่อกี้ ก็โดนผูกใจเจ็บซะแล้ว?
เกรงว่าเย่เทียนคิดจนหัวระเบิดก็เดาไม่ถูกว่าที่เธอลอบเข้ามาในงานเลี้ยง หนึ่งเพื่อกินดื่มฟรี สองก็อยากมาบอกเขาว่างานเลี้ยงนี้ไม่ธรรมดา
แต่ใครเลยจะคิด เธอหวังดีแท้ๆ เย่เทียนกลับปฏิบัติด้วยท่าทีแย่ๆ เชื่อว่าเป็นใครก็ต้องมีอารมณ์กันบ้าง!