ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - บทที่ 682 มีเงินจะทำอะไรก็ได้ (1)
บนหอคอยคริสตัล
ฟางผิงวางสายโทรศัพท์
แม่หลี่หานซงยังถูกมัดอยู่ ตอนนี้ก็ไม่สนใจเหมือนกัน เอ่ยอย่างเคร่งขรึมว่า
“ฟางผิง ครุ่นคิดให้ดีๆ แล้วค่อยทำ! เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
ผู้กอบกู้โลกอาวุโสเก้าคน ยังมีเจ้าสำนักใหญ่อีกคน
หากเจ้าสำนักใหญ่เป็นขั้นสุดยอด ยังดี ขั้นสุดยอดไม่ลงมือง่ายๆ อยู่แล้ว
แต่ถ้าเป็นยอดฝีมือเหมือนผู้อำนวยการหนานที่ยังไม่ทะลวงด่าน… นั้นก็ปัญหาใหญ่แล้ว
ก่อนที่ผู้อำนวยการหนานจะทะลวงด่าน สามารถสู้หนึ่งต่อสามกับศัตรูได้
ทั้งยังเป็นยอดฝีมือที่ตื่นรู้ในเส้นทางต้นกำเนิดทั้งหมด สู้กับขั้นเก้าอ่อนแอสามคนยังไม่ใช่ปัญหา ฆ่าขั้นแปดน่าจะทำได้ง่ายๆ
หากยอดฝีมือแบบนี้ลงมือ ไม่มีขั้นสุดยอดออกหน้าขัดขวาง นายต้องตายอย่างแน่นอน!
พวกรัฐมนตรียังไม่รู้เลยว่าเจ้าลัทธิใหญ่เป็นใคร อีกฝ่ายลงมือจะทำยังไง?”
ตาเฒ่าหลี่ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า
“การจัดอันดับปรมาจารย์ทั่วโลกก่อนหน้านี้ ปรมาจารย์ที่ขึ้นการจัดอันดับ ผู้อำนวยการหนานอยู่อันดับที่สิบสี่
สิบอันดับแรกเป็นขั้นสุดยอดทั้งหมด แม้ผู้อำนวยการหนานจะอันดับที่สิบสี่ อีกสามคนที่เหลือก็เป็นยอดฝีมือระดับเดียวกับผู้อำนวยการหนานเหมือนกัน
ถ้าคนพวกนี้เป็นเจ้าลัทธิใหญ่ ฟางผิง งั้นหากอีกฝ่ายลงมือก็อันตรายแล้ว
แม้จะเป็นร่างแยกพลังจิตใจของขั้นสุดยอด ก็อาจทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เสมอไป
รัฐมนตรีจางรู้ถึงความอันตรายในเรื่องนี้เหมือนกัน ดังนั้นถึงคิดจะแบ่งร่างแยกพลังจิตใจออกมาให้เธอ แต่ไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัย”
“ผมเข้าใจแล้ว”
ฟางผิงถอนหายใจเบาๆ “แต่ผมจะทำอะไรได้?”
เมื่อคำพูดนี้ออกมา ทุกคนก็เงียบกริบ
จะทำยังไงได้?
เป็นฝ่ายเริ่มก่อน งั้นโอกาสก็จะอยู่ในมือตัวเอง
เป็นฝ่ายถูกกระทั่ง งั้นฟางผิงก็อาจจะถูกลอบโจมตีได้ทุกเมื่อ
ชั่วพริบตาที่จางเทาโทรศัพท์มา อันที่จริงฟางผิงก็ได้ตัดสินใจแล้ว
ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “พูดตามตรงคนที่อยากฆ่าฉันมีเยอะ แต่เคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องฆ่าฉันถึงสามครั้ง ฉันไม่ยินดีจะสิ้นเปลืองเวลาบนโลกอยู่แล้ว
สิบคนรวมกับปรมาจารย์หลินหลงก็รู้ตัวตนแค่สี่คน คนอื่นๆ อีกหกคนเป็นใคร?
เป็นคนที่ฉันรู้จักหรือเปล่า? ฉันได้คบค้าสนิทใจกับอีกฝ่ายหรือเปล่า?
อย่างเช่นว่าถ้าอีกฝ่ายคือรุ่นพี่เถียนมู่ รุ่นพี่อุ๋ยชวน งั้นฉัน… ไม่ใช่ว่าจะตายได้ทุกเมื่อหรือไง?
ฉันยังค่อนข้างไว้ใจรุ่นพี่สองคนนี้ แม้ฉันจะแค่ยกตัวอย่าง แต่บางเรื่องฉันคงไม่อาจไม่ป้องกันได้ ไม่รู้อะไรถึงจะน่ากลัว
บางทีอาจจะมีวันหนึ่ง ตอนที่ฉันเชื่อมั่นคนพวกนี้อย่างหมดใจ คนพวกนี้อาจจะฆ่าฉันอย่างกะทันหัน”
ฟางผิงมองไปทางตาเฒ่าหลี่ ถอนหายใจว่า
“เป็นคุณงั้นผมก็น่าอนาถแล้ว บางทีพอผมถึงขั้นสุดยอด อาจจะถูกคุณจัดการก็ได้ คุณว่าผมจะไม่ร้อนใจได้ยังไง?”
ตาเฒ่าหลี่กลอกตาใส่เขา คร้านจะสนใจแล้ว
ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ดังนั้นล่อเบื้องบนออกมา ยังคงจำเป็นต้องทำ
แต่คนอื่นทำไม่ได้ ผู้แข็งแกร่งต้องทำงานหนักกว่าคนอื่น เวลานี้ก็มีแค่ผมที่มีความสามารถนี้
ผมมีเงิน หลายคนรู้ว่าผมมีแหวนเก็บของ รู้ว่าผมมีอาวุธวิเศษ รู้ว่าผมมีหินพลังงานจำนวนมาก รู้ว่าผมมีน้ำแร่ชีวิต… ผมมีเงิน
ยอดฝีมือถ้ำใต้ดินที่ต้องการฆ่าผมก็มีเงิน”
“กำจัดขั้นเจ็ดอย่างผม เทียบกับกำจัดขั้นสุดยอดคนหนึ่ง ยังได้กำไรกว่า
หากเป็นผม ผมก็คงหวั่นไหวกับข้อเสนอนี้เหมือนกัน แม้ผมจะโปรยเงินกองใหญ่ออกไป แต่ผมเป็นเทพแห่งความร่ำรวย ทุกคนยังคงรู้ดี
อาจารย์ทำไม่ได้ คุณจนจะตายไป ติดหนี้ตั้งหลายล้านล้าน อาวุธวิเศษขั้นเก้าชิ้นเดียวอาจจะคว้าไม่ได้ด้วยซ้ำ ยังต้องระวังไม่ให้ถูกปล้นฆ่า
สรุปแล้วผู้ฝึกยุทธ์ทั้งโลก ผมนับว่าเป็นเพียงคนเดียวที่เป็นเหยื่อล่อได้”
“หากไม่โง่อาจจะรู้ว่าเธอกำลังวางแผนพวกเขาอยู่ก็ได้!
ถึงกระทั่งพวกเขารู้ว่ามีไส้ศึกอยู่ภายใน แต่ก็จงใจจะให้เธอวางแผนซุ่มโจมตีพวกเขา!”
ตาเฒ่าหลี่เอ่ยอย่างเคร่งขรึม “โอกาสแบบนี้มีสูงเหมือนกัน!
ยอดฝีมือถึงขั้นนี้แล้ว หากกระทั่งจุดนี้ยังมองไม่ออก นั้นก็โง่เขลาจริงๆ แล้ว!
เธอกำลังจะตกปลา กลับไม่รู้ว่าพวกเขาก็อาจจะคิดตกปลาเหมือนกัน?”
“นี่ก็ถูก”
ฟางผิงไม่ได้รีบพูดอะไร ครุ่นคิดพักหนึ่ง
ปกปิดกลิ่นอาย ตอนนี้เขาหนึ่งคนใช้หนึ่งจุด เพิ่มอีกคนก็เป็นสิบจุด หกคนงั้นก็เป็นหนึ่งล้านจุดต่อนาที!
หนึ่งชั่วโมงนั้นก็เป็นหกสิบล้านจุด ราคาสูงลิ่ว!
ปรับเปลี่ยนกลิ่นอายเปลี่ยนหาคน หนึ่งชั่วโมงก็เป็นหกสิบล้านจุด
ดังนั้นถ้าพาคนไปด้วย อย่างมากฟางผิงก็รับได้แค่สิบเอ็ดคนเท่านั้น!
หนึ่งชั่วโมงหนึ่งร้อยยี่สิบล้านจุด ยังต้องรีบต่อสู้ให้จบอย่างรวดเร็ว
อย่างน้อยก่อนที่ผู้ฝึกยุทธ์จะมาโจมตี ต้องซ่อนตัวมารอล่วงหน้าสิบนาทีถึงครึ่งชั่วโมง
ค่าใช้จ่ายอยู่ระหว่างยี่สิบล้านถึงหกสิบล้าน อย่างมากเขาก็สามารถยอมรับราคานี้ได้ ยังไงตอนนี้เขาก็มีค่าทรัพย์สินหนึ่งร้อยกว่าล้าน
“สิบเอ็ดคน…”
ฟางผิงคำนวณเล็กน้อย
ซ่อนไว้สิบเอ็ดคน ยังสามารถพาไปอย่างโจ่งแจ้งได้บางส่วน ยังไงหากจะวางแผนกับอีกฝ่ายไม่พาใครไปสักคนจริงๆ นั้นถึงจะแปลก
“ไม่เกินยี่สิบคน… ไม่เกินยี่สิบคน อาจจะต้องรับมือกับยอดฝีมือขั้นเก้าหลายคน…”
อีกอย่างบางทีอาจจะกำลังวางแผนเขาเหมือนกัน นึกถึงตรงนี้ฟางผิงก็เอ่ยเสียงเบาว่า
“แม้ว่าหัวหน้าเป่ยกงจะเป็นขั้นเก้าคนเดียวที่รัฐมนตรีจางสามารถโยกย้ายออกมาได้ แต่ทางหัวหน้าเป่ยกงอาจพึ่งพาไม่ได้เสมอไป
ดังนั้นหากผมคิดจะวางแผนกับทางนั้น ก็ไมอาจจะพึ่งพาหัวหน้าเป่ยกงได้ ยังต้องพึ่งตัวเอง
ยากจัง ยอดฝีมือขั้นเก้าหลายคน ทั้งยังไม่รู้ว่าเป็นประเภทที่เดินในเส้นทางต้นกำเนิดไปไกลหรือยัง
พวกเราอย่างมากสุดก็ไม่เกินยี่สิบคน ทั้งยังต้องเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแปดตอนต้นทั้งหมด สกัดอีกฝ่ายถ่วงเวลาอีกฝ่ายเป็นเรื่องยากจริงๆ!”
“เธอก็ดีแล้ว!”
ตาเฒ่าหลี่เอ่ยว่า “ไปหาที่หลบตัวเถอะ!”
“ที่ไหน?”
“ถ้ำใต้ดินเธอไปก็อันตราย ไม่สิเธอสามารถปิดบังกลิ่นอายได้ หรือจะปิดบังกลิ่นอายเข้าไปในถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เหล่าอูอยู่ที่นั้น ฉันจะไปเหมือนกัน…”
“คุณจะให้ผมหลบอยู่ตลอด?”
“อย่างน้อยก็ก่อนที่เธอยังไม่มีความสามารถนี้ ซ่อนตัวเป็นเรื่องดีเหมือนกัน”
“แต่ผมไม่อยากหลบ”
“งั้นก็อยู่ที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ พวกเราจะพยายามไม่ออกไปไหน พวกเราอยู่ในมหาวิทยาลัย ยอดฝีมือที่นี่มีมาก มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ก็มีผู้แข็งแกร่ง พวกเขารับมืออะไรเธอไม่ได้หรอก!”
ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “อาจารย์อย่ามั่นใจเกินไป
ต่อให้มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้แข็งแกร่งขนาดไหน หากมีขั้นเก้าหลายคนมาโจมตีจริงๆ ก็พูดยากแล้ว
เรื่องเกี่ยวพันไปถึงเส้นทางขั้นสุดยอด ขั้นเก้าจะไม่หวั่นไหวได้ยังไง
คุณลืมไปแล้วหรือไงตอนแรกในพื้นที่ระหว่างเขตแดน ปรมาจารย์หยางเต๋าหงของตระกูลหยางจะไม่รู้หรือว่าไปแล้วอาจจะตาย?
รู้สิ! แต่เขาอดใจไม่ไหว ไม่ใช่แค่เขา หากเป็นขั้นเก้าคนอื่นๆ อาจจะทำเหมือนกัน
ปกติไม่กล้าเพราะอาจไม่คุ้มค่า ตอนนี้ก็พูดยากแล้ว”
“อย่างน้อยฉันก็สามารถอยู่ได้ ถ้าครั้งนี้จากคำพูดของรัฐมนตรีฉันต้องออกไป…”
“อย่ามาน้ำเน่า คุณอายุปูนนี้แล้ว…”
ตาเฒ่าหลี่หมดคำพูด แม่งเหอะ ฉันกำลังพูดเรื่องสำคัญ
ไอ้เวรอย่างนายอย่าคิดนอกเรื่องได้หรือเปล่า?
ด้านข้างนั้นหลี่หานซงกัดฟันว่า “ฉันจะไปกับนายด้วย!
ฉันมีเกราะวิเศษป้องกันร่างกาย…”
“เอาเกราะวิเศษให้ฉัน นายไปไม่มีประโยชน์ เกราะวิเศษป้องกันร่างกายฉันได้ ฉันจะมีหลักประกันความปลอดภัยมากกว่า”
ฟางผิงเอ่ยอย่างครุ่นคิด “ฉันสามารถพาคนบางส่วนไปได้อย่างโจ่งแจ้ง!
ฉันบอกว่าจะเลื่อนขั้น ทุกคนต่างรู้ว่าฉันชอบอวด ระหว่างเลื่อนขั้นงั้นครั้งนี้ฉันก็ต้องอวดอีกสักครั้ง!
ฉันจะไปทะลวงขั้นที่ทะเลเขตแดนทางใต้ ส่วนลึกของทะเลมีเกาะแห่งหนึ่ง ฉันจะไปทะลวงที่นั้น!
บอกว่าฉันจะทะลวงด่านอย่างยิ่งใหญ่เกรียงไกล ผู้เฒ่าหลิวเพิ่งจะคลุ้มคลั่งไป ฉันไม่สะดวกที่จะทะลวงด่านในมหาวิทยาลัย
วันนั้นฉันจะถ่ายทอดสดการทะลวงด่านด้วย! ให้สถานีโทรทัศน์มาถ่ายทำ แน่นอนว่าฉันจะเอาอุปกรณ์ไปเองก็ได้เหมือนกัน แบบนี้แล้วจะได้ไม่ดูสะดุดตาเกินไป…
ฉันจะเชิญคนบางส่วนไปด้วย ไม่อาจแข็งแกร่งจนเกินไป ฉันจะกำหนดเวลาไว้
ถึงวันนั้นหากไม่เหนือความคาดหมายจริงๆ พวกคุณก็เจอกับปัญหาบางอย่างถูกเรียกตัวไปบางถ้ำใต้ดินต้องให้ความร่วมมืออยู่แล้ว
เชิญคนบางส่วน… จะเชิญใครดี?”
ฟางผิงถอนหายใจเบาๆ “เรื่องเสี่ยงอันตรายถึงชีวิต เชิญยากจริงๆ!
เผชิญหน้ากับการจู่โจมของขั้นเก้า หากไม่ระวังก็ตายได้แล้ว
อีกอย่างคนที่เชิญอย่างน้อยต้องอยู่ขั้นเจ็ด ขั้นเจ็ดหลายคนต้องเสี่ยงชีวิต ทั้งสามารถสกัดขั้นเก้า…’
“ฉัน!”
หลี่หานซงเอ่ยทันที “ฉันไม่ไปคนอื่นคงไม่เชื่อ!
นายทะลวงด่านฉันจะไม่อยู่ได้ยังไง? ไม่ใช่แค่ฉัน เหล่าวัง เหยาต้องไปทั้งหมด ฉันรับปากแทนพวกเขาแล้ว!
พวกเราทุกคนมีวันนี้ได้ ผลสำเร็จมาจากนาย นายน่าจะไม่มีเพื่อนที่เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายด้วยกันเท่าไหร่ พวกเขาสองคนไม่ไปงั้นก็เลิกคบไปซะ!”