WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4193: สงครามแห่งอาณาจักรเทพกำลังจะสิ้นสุดลง
บทที่ 4193: สงครามแห่งอาณาจักรเทพกำลังจะสิ้นสุดลง
ชาวบ้านในหุบเขาเดสตินีหยุดอาละวาดทันทีที่ผู้เข้าร่วมทั้งหมดมาถึงใจกลางหุบเขาเดสตินี นอกจากนั้น ก่อนที่การอาละวาดจะยุติลง พวกเขาจะไม่โจมตีผู้ที่อยู่ในใจกลางหุบเขาเดสตินีอยู่แล้ว
เนื่องจากใจกลางหุบเขาแห่งโชคชะตามีขนาดเล็ก โอกาสที่ผู้เข้าร่วมจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ จะรอดชีวิตจึงค่อนข้างสูง ด้วยเหตุนี้ ผู้ที่อ่อนแอกว่าจำนวนมากจึงถูกสังหาร
การแข่งขันในหุบเขาแห่งโชคชะตานั้นดุเดือดมาก พวกเขาต้องพึ่งพาตนเองเท่านั้นในการแสวงหาสมบัติและรางวัล ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถไว้ใจผู้ที่มาจากอาณาจักรเทพเดียวกันได้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รับคะแนนจากการฆ่าผู้ที่มาจากอาณาจักรเทพเดียวกัน แต่พวกเขาก็ยังจะได้รับรางวัลอยู่ดี
ก่อนที่ชาวบ้านในหุบเขาเดสตินีจะเริ่มอาละวาด ผู้เข้าร่วมแทบจะไม่ฆ่ากันเลย แต่ตอนนี้เมื่อทุกคนถูกบีบให้มาอยู่ใจกลางหุบเขาเดสตินี การต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดจึงเกิดขึ้นบ่อยครั้ง
ในเวลานั้น กลุ่มจักรพรรดิเทพผู้ทรงอำนาจจากอาณาจักรเทพเดียวกันได้รวมตัวกันอย่างเงียบๆ ก่อนที่จะเริ่มหารือเกี่ยวกับดอกบัวพุทธเพลิงแห่งโลก
“มีบุคคลจากอาณาจักรเทพวีรบุรุษผู้ล่วงลับได้รับดอกบัวพุทธเพลิงแห่งโลก เขาผู้นี้กำลังจะขึ้นเป็นเทพสูงสุด”
“เจ้าชายเฟิงเสี่ยวเสี่ยวแห่งอาณาจักรเทพระฆังลม ได้รับดอกบัวพุทธเพลิงแห่งดินมาด้วยเช่นกัน!”
“ไม่น่าแปลกใจที่เทพสูงสุดผู้ใกล้จะบรรลุธรรมจากอาณาจักรเทพแห่งวีรบุรุษผู้ล่วงลับจะได้รับดอกบัวพุทธเพลิงแห่งโลก แต่…แต่เฟิงเสี่ยวเสี่ยวไม่ใช่เทพสูงสุดผู้ใกล้จะบรรลุธรรมไม่ใช่เหรอ?”
หนึ่งในนั้นถอนหายใจก่อนจะกล่าวว่า “เฟิงเสี่ยวเสี่ยวซ่อนพลังของเขาไว้ ตอนนั้นฉันอยู่ที่นั่นตอนที่เขาแย่งดอกบัวเพลิงโลกไป ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นเทพสูงสุดที่ใกล้จะบรรลุธรรมแล้ว ดังนั้นเมื่อเขาเข้าใกล้ดอกบัว เทพสูงสุดที่ใกล้จะบรรลุธรรมคนอื่นๆ ที่กำลังต่อสู้กันอยู่จึงไม่ได้สนใจเขาเลย พวกเขาคิดว่าจักรพรรดิเทพขั้นสูงในบริเวณนั้นน่าจะเพียงพอที่จะหยุดเขาได้ เมื่อเขาเผยพลังออกมาและหลบหนีไปพร้อมกับกฎแห่งลมที่เขาเชี่ยวชาญอย่างสูง มันก็สายเกินไปแล้ว”
บางคนถึงกับประหลาดใจเมื่อได้ยินเรื่องนี้
“ถ้าอย่างนั้น เฟิงเสี่ยวเสี่ยวก็ซ่อนพลังของตัวเองได้ดีมากจริงๆ”
“มันคุ้มค่าอย่างแน่นอนที่เขายอมเปิดเผยพลังของตนเพื่อแลกกับดอกบัวพุทธะเพลิงแห่งโลก ดูเหมือนว่าราชวงศ์แห่งอาณาจักรระฆังลมศักดิ์สิทธิ์กำลังจะมีเทพสูงสุดสององค์ในเร็วๆ นี้…”
ในขณะนั้นเอง หนึ่งในพวกเขาก็อุทานออกมาเสียงดัง ทำให้ทุกคนหันมามอง “เป็นไปไม่ได้เหรอ?”
“มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”
“ทำไมคุณถึงประหลาดใจขนาดนั้นล่ะ?”
เหล่าจักรพรรดิเทพผู้ยิ่งใหญ่องค์อื่นๆ ต่างก็สงสัยเช่นกัน
จักรพรรดิเทพผู้สูงศักดิ์ที่อุทานด้วยความตกใจกลับมีสีหน้าแปลกๆ ขณะกล่าวว่า “เฮ้ ดูอันดับรายบุคคลสิ ชื่อของเฟิงเสี่ยวเสี่ยวหายไปจากรายชื่อแล้ว!”
คนอื่นๆ ต่างเบิกตาโตด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะรีบตรวจสอบอันดับของแต่ละคน
หนึ่งในนั้นกล่าวว่า “เจ้ามองข้ามชื่อเขาไปหรือ? เฟิงเสี่ยวเสี่ยวเป็นเทพสูงสุดที่ใกล้จะบรรลุนิติภาวะแล้ว เขายังเข้าใจกฎแห่งลมอีกด้วย นอกจากเด็กสาวปีศาจคนนั้นแล้ว คงไม่มีใครฆ่าเขาได้หรอกใช่ไหม?”
“ถูกต้องแล้ว ถึงอย่างนั้น การหนีจากหญิงสาวปีศาจคนนั้นก็ไม่น่าจะเป็นปัญหาสำหรับเขา!”
หลังจากตรวจสอบรายชื่ออีกครั้ง กลุ่มจักรพรรดิเทพขั้นสูงได้ยืนยันว่าชื่อของเฟิงเสี่ยวเสี่ยวหายไปจากอันดับบุคคล ซึ่งบ่งชี้ว่าเฟิงเสี่ยวเสี่ยวเสียชีวิตแล้ว
…
ในขณะเดียวกัน สมาชิกของอาณาจักรเทพระฆังลมก็พบว่าเฟิงเสี่ยวเสี่ยวหายไปจากอันดับรายบุคคล สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที
“เจ้าชายสิ้นพระชนม์แล้วหรือ?”
“ใครเป็นคนฆ่าเขา?”
“นอกจากหลางชูหยวนจากอาณาจักรเทพธนูหยกแล้ว คงไม่มีใครสามารถฆ่าเขาได้…”
“เว้นแต่จะมีคนกลุ่มเล็กๆ รวมตัวกัน ก็เป็นไปไม่ได้ที่ใครจะฆ่าเขาได้…”
…
นอกจากผู้คนในอาณาจักรเทพระฆังลมแล้ว ทุกคนต่างตกใจเมื่อพบว่าเฟิงเสี่ยวเสี่ยว ผู้ซึ่งครอบครองดอกบัวเพลิงดินได้เสียชีวิตลง หลายคนเริ่มคาดเดากันไปต่างๆ นานา พวกเขาต่างสงสัยว่าเฟิงเสี่ยวเสี่ยวเสียชีวิตก่อนหรือหลังรับประทานดอกบัวเพลิงดิน พวกเขาคิดว่ามันจะเป็นเรื่องน่าเสียดายและน่าเสียดายอย่างยิ่งหากเขาเสียชีวิตหลังจากรับประทานดอกบัวเพลิงดินแล้ว เพราะหากเขาไม่ตาย เขาก็จะต้องกลายเป็นเทพสูงสุดอย่างแน่นอน
ไม่นานนักทุกคนก็หยุดพูดถึงเฟิงเสี่ยวเสี่ยวและหันไปสนใจเรื่องอื่น หลายคนเริ่มพูดถึงหลางชุนหยวน จักรพรรดิเทพผู้สูงศักดิ์แห่งอาณาจักรธนูหยก ผู้มีพลังเทียบเท่าเทพสูงสุดขั้นพื้นฐาน
“ข้าพเจ้าได้เห็นหลางชุนหยวนสังหารจักรพรรดิเทพขั้นสูงประมาณ 30 องค์ขณะที่พวกเขาล้อมเธออยู่ ข้าพเจ้าไม่ได้อยู่จนจบ แต่ข้าพเจ้าเห็นเธอใช้กลอุบายดักจับจักรพรรดิเทพขั้นสูงเหล่านั้นก่อนที่จะสังหารพวกเขา”
“หลางชุนหยวนเป็นปีศาจ! เธอเป็นฝันร้ายของทุกคน!”
“ฉันภาวนาว่าเราจะไม่เจอเธอ!”
“บางที เธออาจจะกลายเป็นเทพสูงสุดขั้นพื้นฐานไปแล้วก็ได้? ถ้าเป็นอย่างนั้น เธอก็คงฆ่าเราไม่ได้อีกแล้ว!”
“คุณพูดถูก ผู้เข้าร่วมที่บรรลุถึงระดับเทพสูงสุดขั้นพื้นฐานใน Destiny Canyon จะถูกห้ามไม่ให้ฆ่าผู้เข้าร่วมคนอื่นที่ยังคงเป็นจักรพรรดิแห่งเทพ…”
ไม่นานนักหัวข้อสนทนาก็เปลี่ยนไปเป็นเรื่องของต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง
“ว่าแต่ ต้วนหลิงเทียน จักรพรรดิเทพขั้นต้นจากอาณาจักรเทพผู้ทรงธรรม ก็โหดเหี้ยมมากเช่นกัน! ข้าเห็นเขาฆ่าจักรพรรดิเทพขั้นสูงสองคนรวดเลย!”
“ฉันเคยได้ยินเรื่องพละกำลังอันเหนือชั้นของเขาในฐานะจักรพรรดิเทพขั้นต้น…”
“ฮ่า! พวกเจ้าเพิ่งออกมาจากการบำเพ็ญเพียรแบบปิดประตูกันหรือไง?”
“ถูกต้องแล้ว มีอะไรผิดปกติเหรอ? อย่าบอกนะว่าต้วนหลิงเทียนกลายเป็นจักรพรรดิเทพระดับกลางแล้ว?”
“ใช่แล้ว ต้วนหลิงเทียนมีฝีมือทัดเทียมกับเทพสูงสุดในอนาคตอันใกล้นี้ หลังจากที่เขาได้เลื่อนขั้นเป็นจักรพรรดิเทพระดับกลางแล้ว หลังจากเดินทางมาถึงใจกลางหุบเขาแห่งโชคชะตา เขาได้สังหารผู้คนไปมากมาย ตอนนี้เขาอยู่อันดับหนึ่งในการจัดอันดับบุคคลแล้ว พวกคุณไม่มีใครตรวจสอบอันดับกันเลยหรือไง?”
“พระเจ้า! เขาอยู่อันดับหนึ่งจริงเหรอ! สุดยอดไปเลย!”
“เขาน่ากลัวพอๆ กับหลางชุนหยวนเลย!”
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่กองกำลังระดับสูงเหล่านั้นต่างแย่งกันชักชวนเขาเข้าร่วมทีม! ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ต้วนหลิงเทียนและหลางชุนหยวนจะต้องเข้าร่วมกองกำลังระดับสูงเหล่านั้นอย่างแน่นอนหลังจากออกจากหุบเขาแห่งโชคชะตา!”
…
ในขณะที่ผู้เข้าร่วมการต่อสู้ต่างต่อสู้และฆ่าฟันกันในหุบเขาแห่งโชคชะตา เหล่าเจ้าแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 30 ต่างรอคอยอย่างสงบ โดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในหุบเขา พวกเขาไม่เพียงแต่ไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในหุบเขาแห่งโชคชะตาเท่านั้น แต่ยังไม่สามารถมองเห็นอันดับส่วนบุคคลและอันดับของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ได้อีกด้วย พวกเขาจะรู้ผลลัพธ์ก็ต่อเมื่อการต่อสู้แห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์สิ้นสุดลง เมื่อการต่อสู้จบลง ภาพสะท้อนที่แสดงอันดับส่วนบุคคลและอันดับของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์จะปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือหุบเขาแห่งโชคชะตา
บางคนนั่งขัดสมาธิหลับตารออยู่ ยากที่จะบอกได้ว่าพวกเขากำลังทำสมาธิหรือพักผ่อน
อย่างไรก็ตาม จากประสบการณ์ที่ผ่านมา พวกเขารู้ว่าสงครามแห่งอาณาจักรเทพน่าจะจบลงในไม่ช้า
…
เวลาในเกม Trial of Gods ไหลไปในอัตราเดียวกับโลกแห่งความเป็นจริง เพียงพริบตาเดียว หนึ่งปีก็ผ่านไปแล้ว
โรงเรียนกฎแห่งหมื่นดูเหมือนจะปกติ แต่เกือบทุกคนต่างจับจ้องไปที่สถานการณ์ในการทดสอบแห่งเทพ พวกเขาสงสัยเกี่ยวกับความคืบหน้าของผู้ที่เข้าร่วมการทดสอบแห่งเทพในช่วงปีที่ผ่านมา ไข่มุกวิญญาณของผู้ที่เข้าร่วมการทดสอบแห่งเทพจำนวนมากแตกสลาย ซึ่งบ่งชี้ถึงความตายของพวกเขา
ในอาณาจักรอิสระของกลุ่มพระราชวังชั้นในแห่งสถาบันกฎหมายหมื่นประการ
ชายหนุ่มนั่งอยู่คนเดียวหน้าโต๊ะหินพลางจิบไวน์
‘เพียงพริบตาเดียว น้องสาวคนที่สี่และน้องชายก็ผ่านการทดสอบของเทพมาแล้วหนึ่งปี รู้สึกแปลกที่น้องสาวคนที่สี่ไม่อยู่ ฉันสงสัยว่าเธอจะกลายเป็นเทพสูงสุดได้หรือไม่ เธอควรจะสามารถทะลุผ่านได้หากไม่มีอะไรเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด เช่นเดียวกับน้องชายที่ก็น่าจะสามารถทะลุผ่านได้เช่นกัน…’
…
ในการทดสอบของเหล่าเทพ
กลับมายังหุบเขาแห่งโชคชะตา (Destiny Canyon) ในทวีปสวรรค์ใต้ (Southern Heaven Continent) อีกครั้ง
สวูช!
เด็กสาวคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นที่ใจกลางหุบเขาแห่งโชคชะตา มันเป็นสถานที่อันตรายที่สุดในหุบเขา เพราะใจกลางหุบเขานั้นถูกเฝ้าโดยอสูรกายเก้าตัวที่น่าสะพรึงกลัว เทียบเท่ากับเทพสูงสุดที่ใกล้จะบรรลุนิติภาวะ ถึงกระนั้น อสูรกายเหล่านี้ก็อาจจะไม่สามารถเทียบชั้นกับเทพสูงสุดที่ใกล้จะบรรลุนิติภาวะได้ เนื่องจากพวกมันไม่มีวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังวิญญาณครบถ้วน อย่างไรก็ตาม หากอสูรกายทั้งเก้ารวมพลังกันและสร้างรูปแบบโลหิต แม้แต่เทพสูงสุดที่ใกล้จะบรรลุนิติภาวะหลายสิบองค์ก็คงสู้พวกมันไม่ได้ ในขณะนี้ อสูรกายทั้งเก้าได้สังหารเทพสูงสุดที่ใกล้จะบรรลุนิติภาวะไปแล้วหลายองค์
หลายคนไม่กล้ามาที่นี่ แต่เด็กสาวคนนั้นดูไม่กังวลเลยแม้แต่น้อย
‘ข้าฆ่าผู้เข้าร่วมไม่ได้ แต่ข้าฆ่าผู้อยู่อาศัยในหุบเขาได้ มีข่าวลือว่าอสูรทั้งเก้าตัวนั้นแข็งแกร่งกว่าเทพสูงสุดขั้นพื้นฐานทั่วไป เมื่อพวกมันรวมพลังกันและสร้างอาคมโลหิต ข้าสงสัยว่าพวกมันจะแข็งแกร่งกว่าอัศวินดำคนนั้นหรือไม่ อัศวินดำคนนั้นอ่อนแอเกินไป ข้าสามารถฆ่าเขาได้ภายในสามตา ข้าหวังว่าอสูรทั้งเก้าตัวจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง มิเช่นนั้น ข้าจะพาน้องชายมาที่นี่และบูชายัญพวกเขาเป็นของขวัญให้เขา!’