WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4194: ก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่มีใครเทียบได้

บทที่ 4194: ก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่มีใครเทียบได้

บริเวณใจกลางหุบเขาแห่งโชคชะตาเปรียบเสมือนดินแดนต้องห้ามสำหรับผู้เข้าร่วมจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ การต่อสู้ที่ดุเดือดกำลังเกิดขึ้นที่ใจกลางหุบเขาแห่งโชคชะตา เด็กสาวคนหนึ่งกำลังต่อสู้กับอสูรเก้าตัวเพียงลำพัง

อสูรกายบางตัวมีปีกขนาดมหึมา บางตัวใหญ่เท่าภูเขา แม้กระทั่งงูเหลือมตัวหนึ่งก็ยาวถึง 1,000 เมตร อสูรกายทั้งเก้าตัวมีพละกำลังเทียบเท่าเทพสูงสุดในระดับสูง และเมื่อพวกมันรวมพลังกันก่อตั้งอาคมโลหิต พวกมันก็สามารถสังหารเทพสูงสุดในระดับพื้นฐานได้ด้วยซ้ำ

บูม! บูม! บูม!

“ไม่เลวเลย ไม่เลวเลย พวกเจ้าทั้งเก้าคนแข็งแกร่งกว่าอัศวินดำนั่นมาก!”

ในขณะนั้น พลังศักดิ์สิทธิ์ได้พลุ่งพล่านออกมาจากร่างกายของเธอ พลังศักดิ์สิทธิ์ของเธอเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย มันแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม

“การเผชิญหน้าโดยบังเอิญในอดีตช่วยให้ฐานพลังฝึกฝนของข้าพเจ้ามั่นคงอย่างสมบูรณ์เมื่อครั้งที่ข้าพเจ้าเป็นจักรพรรดิเทพขั้นสูง แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไป หลังจากที่ข้าพเจ้ากลายเป็นเทพสูงสุดขั้นต้น แม้ว่าฐานพลังฝึกฝนของข้าพเจ้าจะมั่นคงไปมากแล้ว แต่มันก็ยังไม่มั่นคงอย่างสมบูรณ์ ข้าพเจ้าไม่คาดคิดเลยว่าการต่อสู้กับพวกเจ้าทั้งเก้าจะช่วยให้ฐานพลังฝึกฝนของข้าพเจ้ามั่นคงยิ่งขึ้นไปอีก! มาเลย! อย่ายั้งมือ!”

แม้ว่าเด็กสาวจะมีรูปร่างเล็กกระทัดรัด แต่เธอดูเหมือนจะมีพละกำลังดุจเทพเจ้าขณะต่อสู้กับอสูรกาย สั่นสะเทือนแผ่นดินและพลิกผันสวรรค์

…

ในขณะเดียวกัน ผู้คนที่อยู่นอกใจกลางหุบเขาเดสตินีได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปข้างในเพื่อดู เพราะนั่นเท่ากับเป็นการหาเรื่องใส่ตัว

“เกิดอะไรขึ้น?”

“มีคนกำลังทะเลาะวิวาทกันอยู่ข้างในอีกหรือเปล่า?”

“ข้าสัมผัสได้ถึงพลังของอสูรทั้งเก้าตัว ใครกันจะต่อสู้กับพวกมันได้นานขนาดนี้?”

สุดท้ายแล้ว พวกเขาแค่พยายามมองดูจากระยะไกลก่อนที่จะรีบจากไป

…

ในเวลานี้ ชาวเมืองแห่งหุบเขาแห่งโชคชะตาได้หยุดการอาละวาดแล้ว และผู้เข้าร่วมจากอาณาจักรเทพต่างๆ ก็ได้เดินทางมาถึงใจกลางหุบเขาแห่งโชคชะตาแล้ว ซึ่งบ่งชี้ว่าสงครามแห่งอาณาจักรเทพกำลังจะสิ้นสุดลง เหลือเวลาไม่มากแล้ว

“ในช่วงเวลาที่เหลืออยู่ที่นี่ วิธีที่ดีที่สุดสำหรับฉันคือการค้นหาสมบัติและการเผชิญหน้าโดยบังเอิญ แม้ว่าโชคของฉันจะไม่ค่อยดีนัก ฉันก็ยังสามารถสังหารผู้อยู่อาศัยในหุบเขาหรือผู้เข้าร่วมจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ได้บ้าง”

“ไม่จำเป็นต้องไปยั่วยุเด็กสาวคนนั้นหรอก หลางชุนหยวน ถ้าเจอหน้ากันก็ต้องวิ่งหนี ถ้าไล่ตามมาคงแย่แน่…”

“เช่นเดียวกับอสูรกายอีกตนจากอาณาจักรเทพผู้ทรงธรรมอย่างต้วนหลิงเทียน ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่ไปยั่วยุเขาเช่นกัน”

มีเทพสูงสุดที่กำลังจะขึ้นสู่สวรรค์อยู่หลายองค์ที่ไม่อยากจะยั่วยุต้วนหลิงเทียน เพราะถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะเป็นเพียงจักรพรรดิเทพระดับกลางคนใหม่ แต่เขาก็มีพลังเทียบเท่าเทพสูงสุดที่กำลังจะขึ้นสู่สวรรค์แล้ว แม้ว่าตอนนี้เขาอาจจะเอาชนะพวกเขาไม่ได้ แต่ในอนาคตนั้นอาจเป็นไปได้ เขาอายุยังน้อยและอนาคตของเขากว้างไกล หากพวกเขายั่วยุหรือทำให้เขาขุ่นเคือง พวกเขาก็จะสร้างปัญหาให้กับตัวเองในอนาคตเท่านั้น

ส่วนหลางชุนหยวน ผู้เป็นตัวแทนของอาณาจักรเทพธนูหยกนั้น ไม่เพียงแต่พวกเขาไม่กล้าไปยั่วยุหรือทำให้เธอขุ่นเคืองใจเท่านั้น แต่พวกเขายังภาวนาอย่างจริงจังว่าอย่าได้พบเจอกับเธอเลย ส่วนใหญ่คิดว่าเธอน่าจะบรรลุระดับเทพสูงสุดขั้นต้นไปแล้ว ถึงแม้จะยังไม่ถึงระดับนั้น เธอก็ยังมีพลังเทียบเท่าเทพสูงสุด และการฆ่าพวกเธอคงง่ายเหมือนฆ่าไก่

…

ต้วนหลิงเทียนไม่รู้เรื่องความวุ่นวายที่เกิดขึ้นใจกลางหุบเขาแห่งโชคชะตา ในขณะนี้ เขาจมอยู่กับการดูดซับพลังงานจากรางวัลที่ได้รับเพื่อรักษาเสถียรภาพของระดับพลังฝึกฝน เขาจึงลืมตาขึ้นเมื่อระดับพลังฝึกฝนของเขาคงที่แล้ว

“พลังของข้าพัฒนาขึ้นอย่างมาก ด้วยพลังนี้ เหล่าเทพสูงสุดระดับใกล้สูงสุดทั่วไปไม่อาจต่อกรกับข้าได้อีกต่อไปแล้ว…”

ต้วนหลิงเทียนลุกขึ้นยืนพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า อย่างไรก็ตาม ดวงตาของเขากลับฉายแววเย็นชาเมื่อภาพของชายชราปรากฏขึ้นในความคิด เขาพึมพำกับตัวเองว่า “ถ้าฉันเจอไอ้แก่คนนั้นก่อนออกจากหุบเขา ฉันจะฆ่ามันให้ตายแน่!”

ต้วนหลิงเทียนรู้ดีว่าการจะฆ่าชายชราผู้นั้นหลังจากออกจากหุบเขาแห่งโชคชะตาคงเป็นเรื่องยากลำบากไม่น้อย เพราะไม่มีข้อสงสัยเลยว่าอาณาจักรเทพเหินฟ้าจะปกป้องชายชราผู้นั้นอย่างแน่นอน

‘ฉันสงสัยว่าเราเหลือเวลาอยู่ที่นี่อีกกี่วันกันนะ? อีกไม่นานเราก็จะถูกส่งตัวออกจากหุบเขาแล้ว ฉันควรพยายามเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้ได้มากที่สุดในช่วงเวลานี้…’

ด้วยความคิดนี้ ต้วนหลิงเทียนจึงบินออกไป เขาไม่ได้พยายามปกปิดตัวตนเลยแม้แต่น้อย ในความคิดของเขา คนเดียวในหุบเขาแห่งโชคชะตาที่สามารถปราบเขาได้ในตอนนี้ก็คือพี่สาวรุ่นที่สี่ของเขา หลางชุนหยวน เพราะถึงแม้จะมีเทพสูงสุดที่ใกล้จะบรรลุขั้นสูงอยู่ท่ามกลางคนอื่นๆ เขาก็สามารถหลบหนีไปได้ง่ายๆ แม้ว่าจะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ก็ตาม ไม่ว่าเทพสูงสุดที่ใกล้จะบรรลุขั้นสูงจะแข็งแกร่งแค่ไหน พวกเขาก็ยังเป็นเพียงเทพสูงสุดขั้นสูงเท่านั้น ถ้าหากคู่ต่อสู้ของเขาเป็นเทพสูงสุดขั้นพื้นฐาน เรื่องราวก็จะแตกต่างออกไป ความแตกต่างของระดับพลังเพียงอย่างเดียวก็ทำให้ฝ่ายตรงข้ามได้เปรียบอย่างมากแล้ว

ไม่นานหลังจากนั้น มีคนหกคนเห็นต้วนหลิงเทียนบินผ่านพวกเขาไป พวกเขามองเขาด้วยสีหน้าดุจนักล่า

“นั่นคือต้วนหลิงเทียน!”

“เรามีพระเจ้าสูงสุดที่ทรงสถิตอยู่กับเรา และเราก็มีจำนวนมากกว่า ในทางตรงกันข้าม พระองค์ทรงอยู่เพียงลำพัง ทำไมเราไม่ลงมือโจมตีพระองค์ล่ะ?”

“ใช้ได้.”

เทพจักรพรรดิขั้นสูงทั้งหกตนเข้าใกล้ต้วนหลิงเทียนและล้อมรอบเขาไว้

ต้วนหลิงเทียนตกตะลึงเมื่อเห็นเช่นนั้น ‘พวกเขาถึงกับส่งตัวเองมาหาฉัน… พวกเขากล้าฆ่าฉันหรือไง?’

จักรพรรดิเทพผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหก ซึ่งหนึ่งในนั้นคือเทพสูงสุดที่กำลังจะขึ้นครองราชย์ ไม่เสียเวลาพูดและโจมตีทันที แสดงเจตนาที่จะสังหารต้วนหลิงเทียนอย่างชัดเจน

หนึ่งในจักรพรรดิเทพผู้หยั่งรู้กฎแห่งอวกาศขั้นสูงได้ผนึกอวกาศอย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันไม่ให้ต้วนหลิงเทียนหลบหนีไปได้

ต้วนหลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ตกลง งั้นให้ฉันทดสอบความแข็งแกร่งของคุณดู”

หลังจากนั้น บริเวณรอบตัวต้วนหลิงเทียนก็เริ่มสั่นสะเทือน ก่อนที่ลำแสงดาบเจ็ดสีจะพุ่งออกมาและก่อตัวเป็นเกราะป้องกันทรงกลมรอบตัวเขา จากนั้นเขาก็ชักดาบและแทงใส่เทพสูงสุดที่กำลังจะมาถึง

บูม! บูม! บูม! บูม! บูม!

ในขณะนั้น การโจมตีของจักรพรรดิเทพขั้นสูงทั้งห้าได้พุ่งเข้ามา แต่ถูกบาเรียเจ็ดสีของต้วนหลิงเทียนเบี่ยงเบนไปได้อย่างง่ายดาย

พลังของหวงเอ๋อร์ วิญญาณดาบแห่งดาบเจ็ดช่องอันประณีต ก็พัฒนาขึ้นอย่างมากหลังจากที่ต้วนหลิงเทียนทะลุขีดจำกัดแล้ว เธอปกป้องต้วนหลิงเทียนด้วยกำลังทั้งหมดที่มี และการโจมตีของจักรพรรดิเทพขั้นสูงทั้งห้าก็ไม่สามารถทำอะไรต้วนหลิงเทียนได้เลย

“นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน?!”

สีหน้าของจักรพรรดิเทพทั้งห้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด และดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นสิ่งนี้

ในขณะเดียวกัน ต้วนหลิงเทียนก็เผชิญกับการโจมตีจากจักรพรรดิเทพขั้นสูงลำดับที่หก ซึ่งเป็นเทพสูงสุดที่กำลังจะมาถึง

เทพสูงสุดผู้ใกล้ปรากฏตัวเข้าใจกฎแห่งน้ำแล้ว พระองค์ชักดาบในมือออกมา ก่อนที่คลื่นจะปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าและก่อตัวเป็นลำแสงดาบสีน้ำเงินพุ่งตรงไปยังต้วนหลิงเทียน

แสงสีแดงส่องประกายบนพื้นผิวของดาบของเทพสูงสุดผู้ใกล้ปรากฏตัว ซึ่งเป็นจิตวิญญาณของดาบนั้น นอกจากนั้น หมอกสีดำยังหมุนวนรอบใบดาบ ทำให้มันดูเหมือนอาวุธปีศาจ บริเวณรอบดาบเริ่มสั่นไหว ขณะที่เทพสูงสุดผู้ใกล้ปรากฏตัวได้ถ่ายทอดพลังแห่งน้ำลงในดาบของตนอย่างราบรื่น

สวูช!

ลำแสงดาบพุ่งเข้าหาลำแสงดาบเจ็ดสีจากดาบเจ็ดช่องอันประณีต เมื่อปะทะกัน พวกมันก็ติดอยู่ในสภาวะชะงักงันชั่วครู่ก่อนจะระเบิดออก

คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไป ทำให้พื้นที่บิดเบี้ยวและฉีกขาด

ในขณะเดียวกัน จักรพรรดิเทพขั้นสูงอีกห้าองค์ก็ยืนอยู่ใกล้กับต้วนหลิงเทียนมาก เนื่องจากเพิ่งโจมตีต้วนหลิงเทียนไป พวกเขาจึงไม่มีเวลาตอบโต้ก่อนที่จะถูกคลื่นกระแทก แม้จะต่อต้านอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังถูกเหวี่ยงกระเด็นไปทีละคน เลือดกระเซ็นออกมาทีละคน

ในบรรดาคนทั้งหก มีเพียงเทพสูงสุดผู้ใกล้จะบรรลุธรรมเท่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบ อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเขาในขณะนี้กลับเคร่งขรึมอย่างเหลือเชื่อ ในขณะเดียวกัน หัวใจของเขาก็สั่นไหวเมื่อคิดในใจว่า ‘ต้วนหลิงเทียนแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร? เขาสามารถป้องกันตัวเองจากอีกห้าคนได้อย่างง่ายดายและยืนหยัดต่อสู้กับข้าได้!’

หลังจากนั้น สีหน้าของเทพเจ้าสูงสุดผู้ใกล้เสด็จมาก็เปลี่ยนไปเมื่อทรงนึกถึงบางสิ่งขึ้นมา

‘ไม่! ก่อนหน้านี้ วิญญาณดาบของเขาคอยปกป้องเขาอยู่ และไม่ได้เข้าร่วมในการโจมตี…’

เทพสูงสุดผู้ใกล้จะปรากฏตัวรู้ดีว่านี่หมายความว่าอย่างไร มันหมายความว่าเมื่อวิญญาณดาบของต้วนหลิงเทียนเข้าร่วมการโจมตี ต้วนหลิงเทียนก็จะสามารถทำลายการโจมตีของเขาได้อย่างง่ายดาย ยิ่งไปกว่านั้น เขาตั้งใจจะสังหารต้วนหลิงเทียนตั้งแต่แรกแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ยั้งมือเมื่อโจมตีในครั้งแรก

‘ฉันสู้เขาไม่ได้หรอก!’

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจของเทพสูงสุดผู้ใกล้จะบรรลุธรรม เสียงกรีดร้องของดาบก็ดึงสติเขากลับมา จากนั้นเขาก็เห็นลำแสงดาบเจ็ดสีพุ่งออกมาสังหารสหายทั้งห้าของเขาจากอาณาจักรเทพเดียวกัน

‘วิ่ง!’

หัวใจของเทพสูงสุดผู้ใกล้จะบรรลุธรรมเต้นระรัวในอก เขาหันหลังและวิ่งหนีไปโดยไม่ลังเล คลื่นปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้า พัดพาเขาไป แต่แล้วเขาก็เห็นร่างสีม่วงยืนขวางทาง เขารีบเปลี่ยนทิศทาง แต่ก็พบว่าพื้นที่นั้นถูกปิดผนึก เขาทำได้เพียงยอมแพ้และโจมตีพื้นที่ที่ถูกปิดผนึกนั้น นี่เป็นทางเลือกเดียวที่เขามีในขณะนั้น เขายังคงมีสติพอที่จะรู้ว่าการต่อสู้กับต้วนหลิงเทียนจะยิ่งเพิ่มโอกาสที่เขาจะตาย

“เจ้าอ่อนแอเกินไป” ต้วนหลิงเทียนกล่าวด้วยถอนหายใจก่อนจะบินเข้าไปใกล้พื้นที่ผนึก จากนั้นเขาก็โบกมือ ส่งดาบเจ็ดไส้และหวงเอ๋อร์เข้าไปในพื้นที่ผนึก

เพียงแค่สองลมหายใจ ต้วนหลิงเทียนก็สังหารเทพสูงสุดที่กำลังจะมาถึงได้สำเร็จ

‘ฉันโชคดีมาก’ ต้วนหลิงเทียนคิดในใจหลังจากได้รับรางวัลและเดินทางต่อไป

…

ไม่นานนัก ข่าวคราวเกี่ยวกับพละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวของต้วนหลิงเทียนก็เริ่มแพร่กระจายอีกครั้ง

“ต้วนหลิงเทียนแห่งอาณาจักรเทพผู้ทรงธรรม สามารถยกระดับพลังฝึกฝนของตนเองไปถึงระดับจักรพรรดิเทพขั้นกลางได้แล้วหรือ?! ตอนนี้เขาแทบจะไร้เทียมทาน สังหารเหล่าเทพสูงสุดที่เขาพบเจอราวกับเป็นไก่!”