I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1795

ถึงแม้สัตว์เลี้ยงผมสีเงินจะบอกว่าโจวหลิงเฟิงนั้นน่ารำคาญมาก แต่โจวเหวินกลับไม่คิดอย่างนั้น

บางครั้งการยอมแพ้ก็ยากกว่าการอดทน และสิ่งที่สัตว์เลี้ยงขนสีเงินพูดนั้นเป็นเพียงมุมมองด้านเดียวเท่านั้น

“คุณมีความสัมพันธ์อะไรกับฉีจื่อซานเหรอ?” โจวเหวินขัดจังหวะคำบ่นของสัตว์เลี้ยงขนสีเงินและถามคำถามที่เขาอยากรู้จริงๆ

ถ้าท่านลอร์ดตี้คือหนูวาจริงๆ และสัตว์เลี้ยงผมสีเงินเป็นสัตว์เลี้ยงที่ถูกเพาะพันธุ์โดยโลก แล้วสัตว์เลี้ยงผมสีเงินที่ตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหันเมื่อเข้าใกล้ภูเขาฉีจื่อมีความสัมพันธ์อะไรกับหนูวา?

ที่จริงแล้ว ภูเขาฉีจื่อเป็นจุดเริ่มต้นของตำนานอย่างที่จิงเต๋าเซียนกล่าวไว้หรือเปล่า?

“ฉันจะบอกเธอทำไม?” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา

“คุณต้องให้คำตอบฉันนะ ใช่ไหม?” โจวเหวินกล่าว

สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินไม่ได้โต้แย้งในครั้งนี้ เขาบอกว่าตราบใดที่โจวเหวินเปิดบล็อกโลหะได้ เขาก็จะรู้คำตอบทั้งหมด แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้อะไรเลย

“พูดถึงเรื่องนี้แล้ว เราทุกคนต่างก็ถูกคนอื่นคำนวณ ศัตรูของศัตรูคือมิตร บางทีเราอาจจะร่วมมือกันได้” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินมองไปที่โจวเหวินแล้วพูดว่า “กำลังของคุณแทบจะไม่พอเลย บางทีคุณอาจจะช่วยเล็กน้อยได้นะ”

“จะร่วมมือกันได้อย่างไร?” โจวเหวินไม่ได้โต้แย้ง หากกำลังของเขาไม่เพียงพอ สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินจะร่วมมือกับเขาได้อย่างไร แต่ตอนนี้โจวเหวินไม่มีอารมณ์จะใส่ใจเรื่องพวกนั้น เขาแค่ต้องการรู้ให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

“ป้องกันไม่ให้สัตว์เลี้ยงคู่ใจของโลกถือกำเนิดขึ้น” คำตอบจากสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินนั้นค่อนข้างเหนือความคาดหมายสำหรับโจวเหวิน

โจวเหวินคิดว่าเขาอยากตามหาโอวหยางติง แต่กลับกลายเป็นแบบนี้

แต่หลังจากคิดทบทวนแล้ว โจวเหวินก็เข้าใจหลักการโดยรวมแล้ว

เนื่องจากสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินเคยเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจของโลกมาก่อน และตอนนี้โลกได้ให้กำเนิดสัตว์เลี้ยงคู่ใจตัวใหม่แล้ว มันจึงย่อมเป็นอุปสรรคเล็กน้อยสำหรับเขา จึงไม่น่าแปลกใจที่สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินอยากจะทวงสิ่งที่เคยเป็นของเขากลับคืนมา

คราวนี้ สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินไม่รอให้โจวเหวินถาม และอธิบายด้วยตัวเองว่า “ข้าต้องการเอาสิ่งที่เป็นของข้ากลับคืนมา และถ้าท่านไม่หยุดยั้งการกำเนิดของสัตว์เลี้ยงคู่ใจแห่งโลก เมื่อมันถือกำเนิดขึ้น นั่นก็คือเมื่อโลกถูกทำลาย นั่นก็คือจุดจบของมนุษยชาติ ดังนั้นเราจึงมีเป้าหมายร่วมกัน และความร่วมมือคือทางเลือกที่ดีที่สุด”

“สัตว์เลี้ยงคู่ใจแห่งโลกที่คุณพูดถึง ไม่ได้อยู่ที่ภูเขาฉีจื่อ ใช่ไหม?” โจวเหวินหรี่ตาลงแล้วถาม

“นอกจากที่นั่นแล้ว มันจะอยู่ที่ไหนได้อีกล่ะ?” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินกล่าว

“เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าหนูวาที่เจ้าพูดถึงได้ทิ้งร่องรอยความปรารถนาไว้ในตัวข้า หากข้าไปที่ภูเขาฉีจื่อ ก็จะมีแต่ทางตัน” โจวเหวินต้องการดึงข้อมูลที่เป็นประโยชน์เพิ่มเติมจากสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินตัวนี้

“เจ้าคิดว่าถ้าเจ้าไม่ไปไหน นางจะฆ่าเจ้าไม่ได้หรือไง? ช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน นางได้ทิ้งรอยปรารถนาไว้บนตัวเจ้าแล้ว ตราบใดที่นางต้องการ แม้ว่าเจ้าจะลอยขึ้นไปบนฟ้า เจ้าก็หนีความตายไม่พ้น” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินดูเหมือนจะครุ่นคิดอะไรบางอย่าง มองโจวเหวินตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วพูดว่า “แปลกนะ เจ้าถูกทิ้งรอยไว้ แต่นางกลับไม่ทำร้ายเจ้า มันแปลกจริงๆ”

“งั้นก็พูดถึงเธอสิ” โจวเหวินกล่าว

“ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว ไม่เธอก็ตาย ไม่ฉันก็ตาย ถ้าไม่มีเธอ ฉันคงไม่ลงเอยแบบนี้” เพื่อนร่วมทางผมสีเงินกล่าวด้วยความรักใคร่

โจวเหวินคิดว่ามันตลกเล็กน้อยที่สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนี้ชอบผลักภาระทุกอย่างให้คนอื่น

พักหนึ่งเขาเคยพูดว่าเขาจะเป็นอย่างไรหากไม่มีโอวหยางติง จากนั้นเขาก็พูดว่าเขาจะเป็นอย่างไรหากไม่มีโจวหลิงเฟิง และตอนนี้เขาก็พูดว่าเขาจะเป็นอย่างไรหากไม่มีหนูวา

เมื่อเห็นสีหน้าของโจวเหวิน สัตว์เลี้ยงขนสีเงินก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ และพูดอย่างโกรธเคืองทันทีว่า “ไอ้หนุ่ม ถ้าเป็นฉัน ฉันว่าแกคงแย่กว่าฉันอีก”

เมื่อสัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นโกรธ เขาจึงเล่าเรื่องราวโดยรวมของเหตุการณ์นั้นให้ฟัง

หลังจากที่โจวเหวินได้ฟังแล้ว เขาก็รู้สึกเห็นใจสัตว์เลี้ยงผมสีเงินตัวนั้นขึ้นมาบ้าง จริงๆ แล้วมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดหรอก

ในจักรวาลทั้งหมด ดาวเคราะห์ทุกดวงล้วนเป็นไข่คู่หู โจวเหวินรู้เรื่องนี้มานานแล้ว แต่ไข่คู่หูของดาวเคราะห์เหล่านี้ในจักรวาลมาจากไหน คำถามนี้ยังไม่เคยมีใครหาคำตอบได้

สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นเล่าว่า เขาไม่รู้ว่าตัวเองมาจากไหน และเมื่อเขารู้สึกตัว ก็มีคนมาขุดเขาขึ้นมา

ไข่ของดาวเคราะห์น้อยที่เพิ่งเกิดและยังไม่ฟักตัว ถูกใครบางคนขุดออกมาอย่างรุนแรง ซึ่งเป็นเรื่องที่เหลือเชื่ออย่างยิ่ง

แต่มีคนทำไปแล้ว คนนั้นคือหนูวาที่สัตว์เลี้ยงผมสีเงินกล่าวถึง และเป็นจักรพรรดิองค์เอกที่โจวเหวินสงสัย

เนื่องจากสัตว์เลี้ยงขนสีเงินเพิ่งตื่นรู้ในเวลานั้น มันจึงยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย และไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร

ฉันเพิ่งรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ต่อเมื่อตื่นขึ้นมาในตอนกลางวันแล้ว

นูวาไม่รู้ว่าเธอใช้วิธีไหนในการขุดเขาออกมา เพียงเพื่อที่จะได้สัตว์เลี้ยงตัวใหม่บนโลก

ส่วนสาเหตุที่เธอทำเช่นนั้น สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี

เขานึกขึ้นได้ว่าหญิงคนนั้นลงมาจากท้องฟ้าด้วยเรือขนาดมหึมา ทำลายพื้นดินและขุดออกมาเป็นรูปทรงวงรี

“เรือลำใหญ่เหรอ?” ภาพเรือลำใหญ่ผุดขึ้นมาในความคิดของโจวเหวินอย่างฉับพลัน

มีตำนานเกี่ยวกับมหาอุทกภัยปรากฏอยู่ในนิทานปรัมปราทั่วโลก และในบรรดาข้อมูลที่โจวเหวินได้รวบรวมมาตลอดหลายปีนั้น มีเรื่องราวเกี่ยวกับเรือลำหนึ่งที่ลงมาจากท้องฟ้าเพื่อช่วยมนุษยชาติให้รอดพ้นจากมหาอุทกภัย

และภาพของสมอเรือและศีรษะของผู้หญิงนั้น ทำให้ภาพในความคิดของโจวเหวินชัดเจนยิ่งขึ้น

“เป็นไปได้ไหมว่าอุทกภัยครั้งแรกเกิดจากเรือของหนูวาเข้าไปในโลกใต้ดินเพื่อขุดไข่คู่ของโลก?” โจวเหวินค่อยๆ รวบรวมข้อมูลทั้งหมดเข้าด้วยกัน (อ่านเพิ่มเติมได้ที่ www.uukanshu.com)

เพียงแต่ว่าโจวเหวินยังไม่เข้าใจว่าทำไมในตำนานมหาอุทกภัยถึงมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเรือขนาดใหญ่ที่ช่วยมนุษยชาติในดินแดนอื่นๆ แต่ในตำนานของตะวันออกกลับไม่มีบันทึกใดๆ เช่นนั้น

ในตำนานเกี่ยวกับมหาอุทกภัยของชาวตะวันออก มีเพียงตำนานเรื่องมหาเทพหยูควบคุมอุทกภัยเท่านั้น แต่ไม่มีเรื่องราวเกี่ยวกับเรือใหญ่ที่ช่วยมนุษยชาติไว้

ถ้าหากภูเขาฉีจื่อเป็นแหล่งกำเนิดของสัตว์เลี้ยงคู่ใจของโลกแล้ว ก็ควรจะมีตำนานเกี่ยวกับเรือในทิศตะวันออกมากกว่านี้ไม่ใช่หรือ?

“ก่อนที่เธอจะพ้นผิดไปได้ เราสองคนจะต้องร่วมมือกันฆ่าเธอ คุณต้องมีชีวิตรอด ฉันจะเอาสิ่งที่เป็นของฉันคืนมา และแต่ละคนก็จะเอาสิ่งที่ตัวเองต้องการไป” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินเสนออีกครั้ง

“ในเมื่อเจ้ารู้รอยประทับความปรารถนาบนตัวข้าแล้ว เจ้าจะไปภูเขาฉีจื่อได้อย่างไร” โจวเหวินกล่าว

“ฉันมีวิธีการอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นฉันจะร่วมมือกับคุณได้อย่างไร” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินดูเหมือนจะมีแผนอะไรบางอย่าง มันหันหลังกลับและจากไป: “มากับฉัน”

โจวเหวินบินไปพร้อมกับสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงิน ในเวลานี้ ความผันผวนของพลังงานบนตัวสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินได้หายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว และไม่สามารถบอกได้อีกต่อไปว่าระดับพลังของมันอยู่ที่ระดับใด

เมื่อพิจารณาจากความเร็วของเขาแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะไม่แพ้พลังทำลายล้างระดับเทพอย่างเหล่าอมตะที่อยู่นอกท้องฟ้าอีกต่อไปแล้ว

ชั่วขณะหนึ่ง สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นก็หยุดนิ่งอยู่กับที่ โจวเหวินจ้องมองมัน แต่ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“ที่นี่มันมาอยู่ได้ยังไงกัน?” โจวเหวินตกตะลึง สถานที่ที่สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินพาเขามานั้น กลายเป็นเมืองโบราณแห่งไกด์เสียแล้ว