I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1796

ผู้คนสัญจรไปมาใกล้เมืองโบราณกุยเดิล นับตั้งแต่ความจริงเกี่ยวกับตัวตนของโจวเหวินในฐานะจักรพรรดิถูกเปิดเผย ผู้คนก็หลั่งไหลเข้ามายังเมืองโบราณกุยเดิลมากขึ้นเรื่อยๆ

ประชาชนทั่วไปจำนวนมากในบริเวณใกล้เคียงซึ่งสังกัดกองกำลังอื่น ๆ กำลังพาครอบครัวของตนมายังเมืองโบราณกุยเดิล โดยหวังที่จะตั้งรกรากอยู่ที่นี่

เพียงแต่ว่าการเข้าไปในเมืองโบราณกุยเดนั้นไม่ง่ายเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ผู้คนจำนวนมากต้องอาศัยอยู่นอกเมืองโบราณกุยเด ทำให้บริเวณรอบนอกของเมืองโบราณกุยเดคึกคักเป็นอย่างมาก มีเต็นท์และค่ายพักชั่วคราวอยู่ทุกหนทุกแห่ง และยังมีการตั้งตลาดขึ้นด้วย

เมื่อเห็นโจวเหวินปรากฏตัว ทุกคนต่างเฝ้ามองจากระยะไกล แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา

“น่าสนใจ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเกรงกลัวคุณมากทีเดียว” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินพูดเยาะเย้ย

“บัดนี้เมืองนี้เป็นของข้าแล้ว” โจวเหวินกล่าว

“น่าสนใจจริงๆ” สัตว์เลี้ยงคู่ใจขนสีเงินพูดอย่างมีความหมาย ก่อนจะเดินเข้าไปในเมืองโบราณแล้ว

โจวเหวินก็เดินเข้าไปพร้อมกับเขาด้วย หลังจากเข้าไปในเมืองโบราณ ทุกคนที่เขาพบต่างก็คารวะโจวเหวินและเรียกเขาว่าเจ้าเมือง บางคนถึงกับเรียกโจวเหวินว่า “จักรพรรดิมนุษย์”

“เจ้าสมควรเรียกตัวเองว่าจักรพรรดิหรือ?” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย

“มันก็แค่ฉายา มีฉายามากมาย เช่น เทพเจ้า นักบุญ และพระพุทธเจ้า จักรพรรดิก็ไม่มีอะไรเลย” โจวเหวินกล่าว

โดยไม่คาดคิด สัตว์เลี้ยงคู่ใจขนสีเงินได้ยินโจวเหวินพูดเช่นนั้น ก็เยาะเย้ยทันทีและกล่าวว่า “พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์อะไรกัน จะเทียบอะไรกับจักรพรรดิได้”

“พูดแบบนี้ยังไงเหรอ?” โจวเหวินถามด้วยความสนใจ

สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนี้ดูเหมือนจะให้ความเคารพมนุษย์อย่างสูง และถึงกับเชื่อว่าเทพเจ้าและพระพุทธเจ้าก็เทียบไม่ได้กับมนุษย์

สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นส่งเสียงฟึดฟัดและไม่พูดอะไร เพียงแค่เดินต่อไป

“เรากำลังจะไปไหน?” โจวเหวินต้องการบอกข้อมูลเพิ่มเติม ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม

“คุณจะรู้เองเมื่อถึงที่หมาย” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม

ไม่นานนัก คนคนหนึ่งและสัตว์เลี้ยงหนึ่งตัวก็มาถึงอาคารแปลกตาแห่งหนึ่ง

“วัลแคน เทอร์เรซ?” โจวเหวินมองด้วยสายตาแปลกๆ

อาจกล่าวได้ว่าระเบียงวัลแคนเป็นหัวใจสำคัญของเมืองโบราณกุยเด มีมีดหินปักอยู่บนแท่น เพียงแค่เขย่ามีดหินก็จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในมิติต่าง ๆ ของเมืองโบราณกุยเด

แม้แต่จักรพรรดิเองก็เคยพยายามใช้มีดหิน และตั้งใจจะแทงมีดหินทะลุมือของโจวเหวิน แต่ก็ไม่สำเร็จ

ในเมื่อสัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นกลับมาอีกครั้งแล้ว ก็คงเป็นเพราะต้องการมีดหินนั่นเอง

ตามที่โจวเหวินคาดไว้ หลังจากที่สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินเดินขึ้นไปบนแท่นวัลแคน มันก็ตรงไปยังหม้อหลอมที่มีมีดหินเสียบอยู่ และจ้องมองมีดหินนั้นอย่างไม่ละสายตา

“ถ้าอยากจะขยับมัน ก็ควรพูดให้ชัดเจนก่อน” โจวเหวินยืนอยู่ตรงหน้าสัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้น

หากมีดหินถูกเคลื่อนย้าย จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ และชีวิตของผู้คนหลายแสนคนในเมืองโบราณกุยเดิลนั้นไม่อาจเสี่ยงได้อย่างไม่ใส่ใจ

“ไม่ใช่ว่าฉันอยากย้ายมันหรอก แต่เป็นคุณต่างหากที่อยากย้ายมัน” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินทำหน้าบึ้งและพูด

“มันจะลบรอยขอพรบนตัวฉันได้ไหม?” โจวเหวินถามด้วยสีหน้าขมวดคิ้ว

“ไม่” คำตอบจากสัตว์เลี้ยงคู่ใจขนสีเงินนั้นเกินความคาดหมายของโจวเหวิน แต่เขาก็ยังคงพูดต่อว่า “แต่มันสามารถป้องกันไม่ให้หนูวาใช้เวทมนตร์เรียกความปรารถนาใส่ตัวคุณได้ชั่วคราว”

“เจ้ารู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเจ้าดึงมีดหินออกมา?” โจวเหวินถามอย่างลังเล

“ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตอบโดยไม่ลังเล

“ดูเหมือนว่าคุณจะไม่มีความจริงใจที่จะร่วมมือกับฉันเลย” ใบหน้าของโจวเหวินเย็นชาลง “ฉันเคยลองชักมีดหินดู แต่แค่เขย่านิดเดียวก็ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในมิติต่างๆ แล้ว แต่คุณกลับบอกว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น?”

“ถ้าฉันบอกว่าไม่ ฉันก็จะไม่ทำ คุณคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? มันคุ้มค่าหรือไงที่จะต้องมาหลอกลวงฉัน?” เพื่อนร่วมทางผมสีเงินกล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า “กับฉัน ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก”

“มีดหินเล่มนี้มาจากไหน?” โจวเหวินถามด้วยความสงสัย

“เจ้าเรียกตัวเองว่าจักรพรรดิ แต่เจ้าไม่รู้จักมีดหินของจักรพรรดิเลยหรือไง?” สหายผมสีเงินเย้าแหย่

“มีดหินจักรพรรดิมนุษย์?” โจวเหวินไม่เคยได้ยินชื่อมีดหินจักรพรรดิมนุษย์มาก่อนเลยจริงๆ

“เมล็ดพันธุ์แห่งอารยธรรมมนุษย์ถือกำเนิดจากมีดเล่มนี้” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินอธิบายอย่างไม่ใส่ใจ

โจวเหวินมองมีดหินในเตาหลอมด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย และกล่าวได้ว่าสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินตัวนี้ได้รับการประเมินค่าสูงมาก

โจวเหวินคงทราบดีว่าจุดเริ่มต้นของอารยธรรมมนุษย์นั้นเกี่ยวข้องกับการใช้เครื่องมือและไฟ แต่หากจะกล่าวว่าเครื่องมือหินเป็นเครื่องมือที่มนุษย์สร้างขึ้นที่เก่าแก่ที่สุด ก็ยังคงมีข้อถกเถียงอยู่บ้าง

“อย่าพูดเหลวไหล ดาบเล่มนี้เท่านั้นที่ใช้ป้องกันร่างกายเพื่อต้านทานรอยปรารถนาของหนูวาได้ เจ้าจะดึงมันออกมาหรือไม่?” สหายผมสีเงินพูดอย่างใจร้อน

โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยุดพูดจาไร้สาระ เขาเดินไปที่เตาหลอมหินและเอื้อมมือไปจับด้ามมีดหิน

ในอดีต การจะโค่นมีดหินนั้น โจวเหวินต้องใช้พลังจากคัมภีร์จักรพรรดิโบราณ แต่ปัจจุบันไม่จำเป็นต้องยุ่งยากเช่นนั้นอีกแล้ว

เพียงออกแรงเล็กน้อย มีดหินก็โยกไปมาเล็กน้อย

สิ่งที่ทำให้โจวเหวินประหลาดใจคือ ครั้งนี้มีดหินสั่นมากกว่าตอนที่เขาดึงมันออกมาครั้งก่อน แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น

“เจ้าช่างระมัดระวังเหลือเกิน เจ้ามีคุณธรรมเหมือนกับชายชราผู้โชคร้ายของเจ้านั่นแหละ” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินเห็นว่าโจวเหวินแค่ลองเล่นดู แต่ไม่ได้ดึงมีดหินออกมาจริงๆ จึงพ่นลมหายใจเย็นชาใส่

โจวเหวินไม่สนใจ และค่อยๆ ดึงด้ายออกมาอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่มีการตอบสนองใดๆ

“สมกับเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจบนโลกจริงๆ!” โจวเหวินกล่าวชมสัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้น

สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นไม่ค่อยพอใจนัก และได้แต่ส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชา

เมื่อค่อยๆ ดึงมีดหินออกมาทีละน้อย ตามที่สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินกล่าวไว้ ก็ไม่มีสัญญาณของการเปลี่ยนแปลงใดๆ ในเมืองโบราณแห่งไกด์เลย

มีดหินส่วนใหญ่ถูกดึงออกมาแล้ว ในขณะที่โจวเหวินกำลังจะดึงมีดหินออกมาจนหมด เขาก็ได้ยินเสียงหวีดหวิว และร่างหนึ่งก็พุ่งทะลุอากาศมายังเวทีวัลแคน

ร่างนั้นมีผมยาวสีเทาและเสื้อผ้าขาดวิ่น มันคือสิ่งมีชีวิตต่างดาวรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่เฝ้ารักษาการณ์อยู่ที่นี่ก่อนที่โจวเหวินจะเข้ามาในเมืองโบราณไกด์

ในขณะนั้น สิ่งมีชีวิตต่างดาวรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่มีผมและเครา ดวงตาสีแดง จ้องมองโจวเหวินที่กำลังชักมีดออกมา แต่มันไม่ได้ลุกขึ้นทันที กลับยืนนิ่งจ้องมองโจวเหวิน ราวกับไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

เสียงของจางหยูจือดังมาจากใต้แท่นวัลแคน เธอรีบวิ่งขึ้นไปข้างๆ มนุษย์ต่างดาวรูปร่างคล้ายมนุษย์ และพยายามเกลี้ยกล่อมเขา

โจวเหวินสามารถเข้าไปในเมืองโบราณไกด์ได้ ต้องขอบคุณความสามารถของจางหยูจือในการควบคุมสิ่งมีชีวิตต่างดาวรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่ในเวลานี้ ดูเหมือนว่าการควบคุมของจางหยูจือจะมีผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้น (อ่านเพิ่มเติมได้ที่ www.uukanshu.com)

แม้จางหยูจือจะพยายามเกลี้ยกล่อมแล้ว มนุษย์ต่างดาวรูปร่างคล้ายมนุษย์ก็ยังคงจ้องมองโจวเหวิน ราวกับพร้อมจะฆ่าอย่างโหดเหี้ยมได้ทุกเมื่อ

โจวเหวินครุ่นคิดถึงปัจจัยที่น่ากังวลนี้มานานแล้ว แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น

ว่ากันว่าการรบที่ฉีจื่อซานนั้นอันตรายกว่าการรบกับเทียนไหว่เซียนถึงหมื่นเท่า ดังนั้นคุณต้องเตรียมตัวให้พร้อม

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากศึกกับเหล่าเซียนจากต่างดาว โจวเหวินก็ตระหนักถึงไพ่เด็ดของ “การอยู่ในโลก” และเขาก็มีความมั่นใจที่จะเอาชนะสิ่งมีชีวิตต่างดาวรูปร่างมนุษย์ได้

สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นได้แต่มองดูอยู่ห่างๆ โดยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

โจวเหวินจ้องมองสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่พลังในมือของเขายังไม่หยุด เขาค่อยๆ ดึงมีดหินออกมาทีละนิ้ว

7017k

ที่รัก กรุณาคลิกเข้าไปและให้รีวิวที่ดี ยิ่งคะแนนสูง การอัปเดตก็จะยิ่งเร็วขึ้น มีคำกล่าวว่า คนที่ให้คะแนนเต็มกับคนใหม่ ๆ จะได้พบภรรยาที่สวยงามในที่สุด!