I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1793

“คุณเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจของโลกเหรอ?” โจวเหวินไม่ค่อยเชื่อในสิ่งที่สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินพูด

ไม่ต้องพูดถึงการกำเนิดของสัตว์เลี้ยงคู่ใจประจำดาวเคราะห์ แม้แต่ภัยพิบัติทางธรรมชาติเหล่านั้นก็อาจก่อให้เกิดหายนะได้ การกำเนิดของสัตว์เลี้ยงคู่ใจประจำดาวเคราะห์จะนำมาซึ่งภัยพิบัติครั้งใหญ่แก่ดาวเคราะห์เอง และอาจทำลายดาวเคราะห์ทั้งดวงได้เลย

ดังที่สัตว์เลี้ยงคู่ใจขนสีเงินกล่าวไว้ เขาจะเกิดมาอย่างเงียบๆ และถูกขุดขึ้นมาจากบ่อน้ำโบราณอย่างง่ายดายได้อย่างไร

“ปรากฏว่าไม่ใช่ตอนนี้ซะทีเดียว” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นกล่าว

“คุณหมายความว่ายังไง?” โจวเหวินขมวดคิ้ว เขาไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูดจริงๆ

“ตามทฤษฎีแล้ว ฉันควรจะเป็นอย่างนั้น แต่โชคร้ายที่เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้น สัตว์เลี้ยงคู่ใจตัวใหม่ถือกำเนิดขึ้นบนโลก ดังนั้นตอนนี้ฉันจึงไม่ใช่แบบนั้นเสียแล้ว” สัตว์เลี้ยงคู่ใจขนสีเงินถอนหายใจ

“ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย” โจวเหวินแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่สัตว์เลี้ยงขนสีเงินพูดออกมา

“ไม่ว่าฉันจะอธิบายยังไง คุณก็คงไม่เชื่อ แต่ถ้าคุณเปิดมันดู คุณก็จะรู้ความจริงทั้งหมดเอง” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินกล่าว

ระหว่างที่เดินวนกลับมายังจุดเริ่มต้น โจวเหวินรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย

เมื่อมองไปที่แท่งโลหะ โจวเหวินขมวดคิ้วและไม่พูดอะไร

สัตว์เลี้ยงขนสีเงินไม่ได้รีบร้อน แต่จ้องมองโจวเหวินแบบนั้น ราวกับเชื่อว่าโจวเหวินจะเปิดบล็อกโลหะได้

โจวเหวินคิดทบทวนอยู่นานหลายรอบ ก่อนจะตัดสินใจเปิดกล่องโลหะนั้น

สถานการณ์มาถึงจุดนี้แล้ว หากเขาไม่เปิดมันตอนนี้ หลังจากที่เขาไปที่ภูเขาฉีจื่อแล้ว เขาเกรงว่าจะไม่มีโอกาสอีกในอนาคต

ความจริงอยู่ตรงหน้าคุณแล้ว ถ้าคุณไม่ก้าวไปข้างหน้า คุณจะเข้าถึงความจริงได้อย่างไร บางครั้งคุณก็ถอยหนีจากความเสี่ยงไม่ได้

“ดีแล้วที่คุณตัดสินใจได้เสียที” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินรู้ทันความคิดของโจวเหวินและพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

“ฉันจะเปิดมันได้อย่างไร?” เมื่อเขาตัดสินใจแล้ว โจวเหวินก็ไม่พูดจาไร้สาระอีกต่อไป

“คิดซะว่ามันเหมือนกล่องเก็บรหัสผ่าน ตราบใดที่คุณรู้รหัสผ่าน คุณก็เปิดมันได้…” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินกล่าว

โจวเหวินไม่แน่ใจว่ารหัสผ่านนั้นเป็นรหัสผ่านของบล็อกโลหะหรือไม่ ดังนั้นเขาจึงป้อนรหัสผ่านที่อาจารย์ใหญ่คนเก่าทิ้งไว้ตามวิธีการที่สัตว์เลี้ยงคู่หูผมสีเงินแนะนำ

คลิก!

หลังจากป้อนรหัสผ่านแล้ว แท่งโลหะก็แตกออกเป็นรอยแยกอย่างกะทันหัน

เดิมทีแท่งโลหะนั้นเป็นชิ้นเดียว ไม่มีช่องว่างเลย แต่ตอนนี้มันแตกออกอย่างเป็นระเบียบ แล้วแยกออกเป็นสี่ชิ้น ค่อยๆ คลี่ออกด้านนอก เผยให้เห็นพื้นที่ภายใน

เมื่อเปิดบล็อกโลหะออกจนหมด โจวเหวินมองเห็นทุกอย่างข้างในได้อย่างชัดเจน ใบหน้าของเขาอดไม่ได้ที่จะเบ้ปากเล็กน้อย แล้วหันไปมองสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงิน

สัตว์เลี้ยงขนสีเงินตัวนั้นก็ดูเหมือนจะประหลาดใจมากเช่นกัน ดวงตาของมันดูตกตะลึงเล็กน้อย และใบหน้าของมันก็เปลี่ยนจากประหลาดใจเป็นไม่เชื่อ จากนั้นก็จากไม่เชื่อเป็นโกรธ

“ไอ้สารเลว นั่นมันโกหกฉัน… มันกล้า… กล้า…” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินดูเหมือนจะโกรธจัด

ผมสีเงินดกหนาของเขาตั้งตรงโดยไม่ถูกลมพัด และร่างกายของเขาก็เปล่งประกายเจิดจ้า

เขาออกแรงเพียงเล็กน้อย ก็ได้ยินเสียงคลิก และโซ่เหล็กที่รัดตัวเขาอยู่ก็ขาดออกทีละนิ้ว

หากโจวเหวินไม่ได้ปิดกั้นพื้นที่นี้ไว้ก่อน การเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เช่นนี้คงดึงดูดผู้คนจากร้านซีหยวนมาได้นานแล้ว

“การแสดงดีมาก” โจวเหวินกล่าวอย่างเย็นชาพลางจ้องมองสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงิน

“แสดงเหรอ? ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตอยู่ที่นี่แสดงกับคุณเนี่ยนะ? แสดงเป็นบรรพบุรุษรุ่นที่แปดของคุณเนี่ยนะ!” สหายผมสีเงินสบถออกมาอย่างโมโห

“เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?” โจวเหวินดูเหมือนจะไม่ได้แสร้งทำ เขาโกรธมากจริงๆ และความไม่พอใจแบบนั้นดูเหมือนจะไม่ใช่การแกล้งทำ

“ไอ้เวรนั่นบอกว่ามันใส่อะไรแบบนั้นไว้ข้างใน ตราบใดที่ฉันหลุดออกมาได้ ของข้างในก็จะถูกทำลายไปเอง เหลือแค่รหัสผ่านเท่านั้นที่จะใช้เปิดได้…” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินพูดด้วยความโกรธจัด ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ราวกับจะฉีกกระชากและกัดกินสิ่งมีชีวิต

โจวเหวินมองอย่างงงๆ ถ้าสิ่งที่สัตว์เลี้ยงผมสีเงินพูดเป็นเรื่องจริง เขาก็คงโชคร้ายมาก เพื่อไม่ให้สิ่งของในแท่งโลหะเสียหาย เขาจึงต้องติดอยู่ที่นี่เป็นเวลาหลายสิบปี แต่กลับไม่มีอะไรเหลือเลย

“คนๆ นั้นที่คุณพูดถึงคือใครกัน?” โจวเหวินเริ่มสงสัยเล็กน้อย เขามีความสามารถอะไรถึงได้หลอกคนที่อ้างว่าเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจบนโลกได้ขนาดนี้

“นอกจากไอ้เวรโอหยางติงนั่นแล้วจะมีใครอีกล่ะ?” สัตว์เลี้ยงผมสีเงินกัดฟันแน่น ทุกคำพูดดูเหมือนจะถูกบีบออกมาจากฟันอย่างยากลำบาก

โจวเหวินพอจะเดาได้บ้างแล้ว แต่เขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่ได้ยินชื่อของสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินตัวนั้น

“ไม่น่าเชื่อเลยว่าอาจารย์ใหญ่คนเก่าจะยังมีฝีมือขนาดนี้” โจวเหวินพึมพำกับตัวเอง

“ไอ้เวรโอหยางติงอยู่ไหนวะ? กูจะไปฆ่ามัน!” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินถามด้วยดวงตาสีแดงก่ำ จ้องมองโจวเหวินอย่างดุดัน

“มันน่าจะอยู่ในวัด” โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าว

“วัดอยู่ที่ไหน?” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินถามด้วยสีหน้าบึ้งตึง

“คุณไม่รู้จักวัดนั้นเหรอ? มันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สร้างขึ้นโดยมิติอื่นบนโลก” โจวเหวินอธิบายถึงที่มาของวัด

“เป็นไปไม่ได้” เมื่อได้ยินเวลาที่สร้างวัด สัตว์เลี้ยงคู่ใจขนสีเงินก็ขัดจังหวะโจวเหวินขึ้นมาทันที

“อะไรที่เป็นไปไม่ได้ล่ะ?” โจวเหวินสงสัย

“ในเวลานั้น ต่อให้มีทั้งห้าเผ่าจากมิติต่างๆ หรือแม้แต่เผ่าอมตะในยุครุ่งเรืองที่สุด ก็คงไม่สามารถเปิดพื้นที่เช่นนี้บนโลกได้” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินกล่าว

โจวเหวินถามแบบไม่ต้องการคำตอบว่า “คุณรู้ได้อย่างไรว่ามันเป็นไปไม่ได้?”

“คุณอยู่ที่ไหนบนโลก? ที่นี่เป็นที่ที่แมวและสุนัขวิ่งเล่นได้อย่างอิสระหรือเปล่า? นั่นมัน…” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินหยุดพูดกะทันหัน

“แต่ว่ายังไงล่ะ?” โจวเหวินถาม

“ยังไงก็ตาม พวกโง่นั่นไม่มีทางสร้างสถานที่แบบนั้นบนโลกได้ในเวลานั้นหรอก ต่อให้พวกเขาทุ่มเทพลังทั้งหมดจากมิติต่างๆ ก็ตาม” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินดูเหมือนจะไม่ต้องการเปิดเผยความลับเหล่านั้น

โจวเหวินได้ยินแล้วก็รู้สึกขำเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าใครถูกหลอกด้วยกล่องเปล่ามานานหลายสิบปี และบอกว่าคนอื่นเป็นพวกโง่ (อ่านเพิ่มเติมได้ที่ www.uukanshu.com)

“อ๋อ เข้าใจแล้ว! วัด… ใช่แล้ว…” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินร้องออกมาด้วยเสียงกัดฟันแน่น

โดยไม่รอให้โจวเหวินถามอะไร สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินก็กระโดดขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงดังครึ้ม

อาคารทั้งหลังและห้องลับใต้ดินถูกบุกรุก และสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินก็กลายร่างเป็นริ้วสีเงินแล้วหายไปในพริบตา

โจวเหวินรีบไล่ตามเขาไป ด้วยความเร็วในตอนนี้ แม้จะไม่ใช้การเทเลพอร์ต เขาก็สามารถไล่ตามสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินได้สบายๆ

สิ่งที่ทำให้โจวเหวินประหลาดใจคือ สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินดูเหมือนจะไม่เคยโกหกเขามาก่อน พลังของสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินน่าจะอยู่ในระดับความน่ากลัว หรืออย่างมากก็ระดับสูงสุดของความน่ากลัว

โจวเหวินไม่ได้หยุดสัตว์เลี้ยงคู่ใจขนสีเงิน เพราะเขามองเห็นแล้วว่าทิศทางที่สัตว์เลี้ยงขนสีเงินกำลังไปนั้นเป็นทิศทางของดินแดนศักดิ์สิทธิ์

สิ่งที่ทำให้โจวเหวินประหลาดใจคือ เมื่อสัตว์เลี้ยงคู่หูผมสีเงินบินได้ ความเร็วของเขาก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ และเขาก็สามารถก้าวข้ามระดับความกลัวไปได้อย่างรวดเร็ว

โจวเหวินสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังงานของสัตว์เลี้ยงขนสีเงินนั้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ

สิ่งที่ทำให้โจวเหวินประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือ บริเวณที่สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินบินไปนั้น พืชทุกชนิดเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว แม้แต่ดอกไม้และต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาก็กลับมามีชีวิตอีกครั้งในพริบตา ราวกับว่าฤดูใบไม้ผลิได้มาเยือนโลกในทันที

“หมอนี่จะเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจบนโลกอย่างที่เขาบอกจริงเหรอ?” โจวเหวินดูเหมือนจะเริ่มเชื่อในสิ่งที่สัตว์เลี้ยงผมสีเงินพูดก่อนหน้านี้แล้ว