I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1738

บนหน้าจอของลูกรูบิคมีภาพทะเลสาบที่ปกคลุมไปด้วยหมอก มองเผินๆ แล้วเหมือนมีน้ำและหมอกเต็มไปหมด แม้จะมองไม่เห็นขอบ แต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงทำให้คนคิดว่าเป็นทะเลสาบแทนที่จะเป็นมหาสมุทร

คุณไม่สามารถบอกได้เลยว่าสถานที่นี้อยู่ที่ไหนเพียงแค่ดูจากรูปภาพ บนโลกนี้มีแม่น้ำและทะเลสาบมากมายนับไม่ถ้วน การดูแค่รูปภาพเพียงอย่างเดียวจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะเดาได้ว่าอยู่ที่ไหน

ผู้คนต่างพูดคุยกันว่ามันอยู่ที่ไหน และนักวิเคราะห์ในรายการสำคัญๆ ต่างก็คาดเดากันไปต่างๆ นานา แต่ไม่มีใครสามารถบอกได้อย่างแน่นอนว่ามันคืออะไร

โจวเหวินออกมาจากลูกรูบิคและเห็นภาพบนลูกรูบิคในทันที ม่านตาของเขาก็หดเล็กลงทันที

“เหลาโจว ลูกรูบิคส่งความอบอุ่นมาให้อีกแล้ว ดูเหมือนว่าท่านจะรับมันไปได้อีกครั้งนะ” หลี่ซวนกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มขณะมองหน้าจอของลูกรูบิค

“ผมเกรงว่าคราวนี้เรื่องจะไม่ซับซ้อนอย่างนั้น” สีหน้าของโจวเหวินดูเคร่งขรึมเล็กน้อย

“หมายความว่ายังไง? มีใครบนโลกนี้ที่จะเทียบกับคุณได้อีก?” หลี่ซวนถามด้วยความสงสัย

“ไม่มีใครบนโลกนี้เทียบชั้นกับผมได้ แต่ผมเกรงว่าไม่ใช่แค่มนุษย์บนโลกนี้เท่านั้น” โจวเหวินจ้องมองหน้าจอรูบิคโดยไม่กระพริบตา

“คุณหมายความว่า…” หลี่ซวนดูเหมือนจะเดาอะไรบางอย่างได้ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างแปลกใจ เขามองไปที่หน้าจอของรูบิคแล้วพูดว่า “คุณกำลังจะบอกว่ามิติในรูบิคนี้เป็นมิติที่แตกต่างออกไปใช่ไหม?”

“ฉันเคยไปอีกมิติหนึ่งมาแล้วครั้งหนึ่ง และมันดูคล้ายกันมาก คุณไปเรียกหมิงซิวมาสิ” โจวเหวินกล่าว

หลี่ซวนรีบเรียกหมิงซิวมา เมื่อหมิงซิวมาถึง เขาก็ไม่รอให้หลี่ซวนถามและพูดตรงๆ ว่า “ผมเห็นจากถ่ายทอดสดแล้ว ตำแหน่งบนลูกรูบิคน่าจะอยู่ในมิติอื่น”

“อะไรที่เป็นไปได้บ้างล่ะ?” หลี่ซวนถาม

“ก่อนที่ฉันจะไปอีกมิติหนึ่ง สถานที่ที่ฉันไปนั้นจำกัดอยู่แค่ในตระกูลเจี้ยน และฉันไม่เคยไปที่ไหนนอกตระกูลเจี้ยนมาก่อนเลย สถานที่บนหน้าจอนั้นแตกต่างจากที่ตั้งของตระกูลเจี้ยนอย่างสิ้นเชิง แต่ก็มีสถานที่หนึ่งที่คล้ายคลึงกันมาก” หมิงซิวกล่าว

“มันเป็นแบบไหน?” หลี่ซวนมองซ้ายขวา แต่ก็มองไม่เห็นความแตกต่างระหว่างทะเลสาบในจอและทะเลสาบบนโลก กล่าวคือ มันดูพร่ามัวกว่าเล็กน้อย

หมิงซิวอธิบายว่า “มิติอื่นแตกต่างจากมิติของเรา สิ่งมีชีวิตที่ต่ำกว่าระดับตำนาน ไม่ต้องพูดถึงการกระทำ ไม่สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ รอบตัวได้อย่างชัดเจน เปรียบเสมือนสิ่งมีชีวิตสามมิติที่ไม่สามารถเข้าใจโลกสี่มิติได้…”

“ถ้าอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่มิติอื่นหรอก ฉากนี้ถูกเผยแพร่ไปนานแล้ว ทุกคนบนอินเทอร์เน็ตสามารถเห็นทะเลสาบนี้ได้ แม้แต่เด็ก ๆ ที่ยังไม่เคยฝึกฝนมาก่อน” หลี่ซวนกล่าว

“ผมมองไม่เห็นหรอกครับ เพราะระดับพลังชีวิตยังไม่ถึงระดับนั้น มันเป็นเพียงการแสดงออกของระเบียบและกฎเกณฑ์ เพราะผมเคยไปอีกมิติหนึ่งและอยู่เหนือทะเลสาบหมอก ผมจึงสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของระเบียบและกฎเกณฑ์ที่คล้ายคลึงกัน คนส่วนใหญ่สามารถมองเห็นได้ เพราะการมีอยู่ของลูกบาศก์รูบิก และการดัดแปลงบางอย่างได้เกิดขึ้นกับภาพที่ส่งมา ถ้าคุณไปที่นั่นจริงๆ คนส่วนใหญ่จะเห็นเพียงแสงสะท้อนที่บิดเบี้ยว ไม่สิ ผมเกรงว่าพวกเขาจะมองไม่เห็นแม้แต่แสงสะท้อนด้วยซ้ำ เมื่อพวกเขาไปถึงที่นั่น พวกเขาจะถูกฆ่าตายทันที…” หมิงซิวอธิบาย

“จริงเหรอ?” หลี่ซวนยังไม่เคยไปมิติอื่นมาก่อน จึงไม่รู้ว่าคำพูดของหมิงซิวเป็นความจริงหรือไม่

“หมิงซิวก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน ดูเหมือนจะถูกต้อง” โจวเหวินพยักหน้า แต่ความคิดมากมายก็แวบเข้ามาในใจเขา

“พระเจ้า ถ้ามันเป็นมิติที่แตกต่างจริงๆ นั่นหมายความว่าเราสามารถเข้าไปในมิติที่แตกต่างนั้นได้ผ่านทางลูกรูบิคใช่ไหม?” ดวงตาของหลี่ซวนพลันเป็นประกาย

“ตามทฤษฎีแล้วมันเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่คุณเคยสงสัยไหมว่าทำไมลูกบาศก์รูบิกถึงแสดงมิติที่แตกต่างกันได้” หมิงซิวกล่าว

“มันง่ายอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ? มันแสดงให้เห็นว่าลูกบาศก์รูบิกมีพลังวิเศษมหาศาล และยังสามารถสื่อสารกับมิติต่าง ๆ ได้อีกด้วย” หลี่ซวนกล่าว

หมิงซิวส่ายหัวและยิ้มอย่างขมขื่น: “คุณคิดไม่ลึกซึ้งหรอก”

“ถ้ามีอะไรจะพูดก็พูดออกมา ถ้าจะตดหรือคันอีก ก็กล้ามายั่วยวนฉันงั้นเหรอ” หลี่ซวนพูดอย่างเย็นชา

“ถ้าหากมิติอื่นเป็นโดเมนเชิงมิติล่ะ?” หมิงซิวกล่าว

หลี่ซวนถึงกับตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเขาจึงดูไม่ค่อยดีนัก สักพักเขาก็พูดว่า “นี่มันเป็นไปไม่ได้ไม่ใช่เหรอ?”

“มันเป็นไปได้ยาก แต่ถ้าหากล่ะ?” หมิงซิวหัวเราะอย่างขมขื่น “ต่อให้ไม่ใช่แบบนั้น มิติแห่งนี้ก็อยู่ในมิติที่แตกต่างออกไป นั่นหมายความว่าไม่มีการกดขี่ของกฎของโลกและจักรวาล หากสิ่งมีชีวิตในมิติที่แตกต่างเหล่านั้นสามารถเข้ามาได้ คุณคิดว่าพวกเรามนุษย์ยังมีโอกาสที่จะได้ที่หนึ่งในการแข่งขันรูบิคหรือไม่?”

หมิงซิวผู้เคยเดินทางไปยังมิติอื่น ย่อมรู้ดีกว่าหลี่ซวนถึงความน่าสะพรึงกลัวของอีกมิติหนึ่ง จอมราชันย์มนุษย์บนโลกนั้นแข็งแกร่งมากแล้ว แต่ในอีกมิติหนึ่ง ชีวิตภายใต้หายนะย่อมไม่ใช่สิ่งที่แข็งแกร่งได้เลย

“ฉันเพิ่งคิดว่าจะใช้สิ่งนี้ตอบโต้กับมิติอื่นยังไง แต่ฉันก็ลืมไปเสียสนิท” หลี่ซวนพูดอย่างหดหู่ “ไม่ควรเล่นรูบิคแบบนี้ ถ้าพวกวิปริตจากมิติอื่นได้เล่นด้วย พวกเรามนุษย์ก็คงไม่ต้องเล่นหรอก~www.mtlnovel.com~ ไม่สิ ชีวิตของสิ่งมีชีวิตจากมิติอื่นจะต้องได้เล่นด้วยแน่นอน” โจวเหวินถอนหายใจ “มิติอื่นเคยเล่นรูบิคมาก่อนไม่ใช่เหรอ? ถึงแม้จะมองเห็นได้ แต่พวกเขาก็ควบคุมรูบิคไม่ได้จริงๆ แต่ที่แน่ๆ คือพวกเขาสามารถเข้าไปในรูบิคได้ สิ่งที่พวกเขาปรับตัวไม่ได้คือกฎของโลกและจักรวาล”

“เรื่องนี้ไม่ได้เลวร้ายอะไรหรอก เดิมทีมันเป็นเรื่องของมิติที่แตกต่างกันของพวกมัน แต่เรื่องใหญ่คือปล่อยให้พวกมันอยู่ไปก่อน แล้วค่อยฆ่าพวกมันเมื่อมีพลังมากพอ” หลี่ซวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว

“เรื่องนี้คงไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก ผมรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ แต่ก็ยังหาคำตอบไม่ได้สักที” โจวเหวินขมวดคิ้วและกล่าว

ไม่เพียงแต่โจวเหวินเท่านั้น แต่บรรดากองกำลังที่มีโฆษกต่างก็ค้นพบความผิดปกติของมิติแห่งนี้ พวกเขาทุกคนต่างประหลาดใจและสงสัยว่าสุดท้ายแล้วมันหมายความว่าอย่างไร

เมื่อผู้คนพูดถึงเรื่องนี้ ภาพของลูกรูบิคก็เปลี่ยนไปทันที และบางคนก็เริ่มจัดการแข่งขันแก้ลูกรูบิคขึ้นมา

“จะมีใครมาท้าทายลูกรูบิคเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ผมไม่รู้เลยว่าจะเป็นใคร”

“ใช่จักรพรรดิหรือเปล่า? โมเฮอร์หรือคาโรแมน?”

“มีผู้คนมากมายที่กล้าเสี่ยง ฉันไม่รู้ว่านี่คือมิติใด ใครบางคนได้ก้าวข้ามกำแพงนั้นไปแล้ว”

คนส่วนใหญ่พูดถึงเรื่องนี้ แต่สำหรับคนที่รู้ซึ้งถึงมิติที่แท้จริงนี้ ในเวลานี้ หัวใจของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความกังวล

เมื่อบุคคลที่วิ่งฝ่าแนวกั้นปรากฏตัวในภาพ ใบหน้าของมนุษย์ผู้แข็งแกร่งหลายคนก็เปลี่ยนไป

สีทองคือเกราะ และสีทองเข้มคือไม้เท้า รูปร่างของมันเกือบจะเหมือนมนุษย์ แต่รูปร่างของมันสูงกว่ามนุษย์ถึงสองเท่า อย่างน้อยก็สี่หรือห้าเมตร

บนหน้าผากของชีวิตนั้น มีดวงตาที่สาม ซึ่งเมื่อเปิดออกจะดูเหมือนดวงอาทิตย์สีทอง คล้ายกับรูปแกะสลักดวงอาทิตย์ที่วิหารแห่งดวงอาทิตย์มาก