I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1737

เมื่อหน้าจอของลูกรูบิคหรี่แสงลงอีกครั้ง หน้าจอก็กลายเป็นตารางจัดอันดับลูกรูบิค

ต่อหน้าต่อตาของทุกคน ชื่อสุดท้ายของตารางคะแนนรูบิคค่อยๆ สลายกลายเป็นเศษแสงและหายไป จากนั้นจากล่างขึ้นบน ชื่อแต่ละชื่อก็แตกสลายและหายไปเช่นกัน

ในชั่วพริบตา เหลือเพียงชื่อเดียวคือ “จักรพรรดิมนุษย์” ที่ส่องประกายเจิดจ้า ราวกับดวงอาทิตย์ที่เป็นนิรันดร์และไม่มีวันดับสูญ

“สุดท้ายแล้ว มันก็ล้มเหลว” ในอีกมิติหนึ่ง สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์จ้องมองคำว่า “จักรพรรดิมนุษย์” ที่ส่องประกายอยู่ตรงหน้าลูกรูบิค แล้วถอนหายใจเบาๆ

และมนุษย์ส่วนใหญ่บนโลกก็ติดอยู่ในงานเทศกาล แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าใครคือจักรพรรดิ และไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าเขายังอยู่เพียงลำพังหรือไม่ แต่ดูเหมือนจะมีบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในใจของมนุษย์ส่วนใหญ่ ฉันบอกความจริงไม่ได้ แต่สิ่งนี้ทำให้ผู้คนรู้สึกหนักใจขึ้นเล็กน้อยและไม่หุนหันพลันแล่นมากนัก

โจวเหวินมัวแต่เล่นโทรศัพท์มือถือ ไม่ได้ออกจากห้องมาหลายวันแล้ว ในขณะเดียวกัน หลี่ซวนก็ถูกลากไปที่ลูกรูบิคและมองดู “จอมเวทมนุษย์” ผู้ปราดเปรื่องอย่างตั้งใจ

“ท่านโจว ทำไมคำนี้ถึงดูน่ามองนักหนา?” หลี่ซวนรู้สึกบางอย่างพลุ่งพล่านอยู่ในตัว อยากจะกระทำอะไรบางอย่าง แต่ไม่มีทางระบาย จึงพูดออกมาในที่สุด

“คำนี้ฟังดูไม่ค่อยสวยเท่าไหร่” โจวเหวินจ้องมองคำนั้นอยู่นาน แล้วก็ครุ่นคิดอยู่นานเช่นกัน

“มันน่าเกลียดเหรอ? ทำไมฉันไม่คิดอย่างนั้นล่ะ?” หลี่ซวนเอียงศีรษะมองขึ้นไปครู่หนึ่ง แล้วส่ายหัวและพูดว่า

“มันดูไม่ค่อยสวยเท่าไหร่” โจวเหวินกล่าวขณะเดินไปที่ลูกรูบิคและเอื้อมมือไปสัมผัสลูกรูบิค

ลูกรูบิคเปล่งแสงสว่างจ้าขึ้นมาทันที และร่างของโจวเหวินก็ถูกดูดเข้าไปในลูกรูบิคเช่นกัน แต่คราวนี้เขาไม่ได้เทเลพอร์ตไปยังมิติใดๆ แต่กลับปรากฏตัวขึ้นในความมืดมิดของความว่างเปล่า

ในความมืดนั้น มีกลุ่มแสงเจ็ดกลุ่มส่องประกาย เมื่อมองดูใกล้ๆ พวกเขาก็พบว่ามันคือไข่เจ็ดฟองที่มีรูปร่างแตกต่างกัน

“นี่คือไข่คู่ของกลุ่มดาวหมีใหญ่ใช่ไหม?” โจวเหวินมองดูไข่คู่ทั้งเจ็ดฟอง แม้ว่าเขาจะรู้ว่าไข่คู่เหล่านั้นควรจะเป็นของเขา แต่เขาก็ไม่อาจรู้สึกดีใจได้

กลุ่มดาวหมีใหญ่แตกสลาย และสัตว์เลี้ยงคู่ใจถือกำเนิดขึ้น หากสัตว์เลี้ยงคู่ใจของโลกถือกำเนิดขึ้นในอนาคต ชะตากรรมของกลุ่มดาวหมีใหญ่จะเป็นชะตากรรมของโลก

ขณะที่โจวเหวินกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ไข่ทั้งเจ็ดฟองก็ส่องแสงสว่างไสวพร้อมกัน และสั่นไหวทีละฟอง ราวกับกำลังจะบินไปยังตำแหน่งของโจวเหวิน

แต่เมื่อพวกมันเคลื่อนไหวจริง ๆ พวกมันไม่ได้บินไปหาโจวเหวิน ราวกับถูกดึงดูดด้วยกระแสน้ำวนที่มองไม่เห็น พวกมันหมุนวนรอบศูนย์กลางแห่งความว่างเปล่า

เมื่อความเร็วในการหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ แสงบนตัวของพวกมันก็จะกลายเป็นดาวตกและพุ่งเข้าสู่ใจกลางของกระแสน้ำวน ในขณะที่แสงของพวกมันเองก็จะอ่อนลงเรื่อยๆ

ใจกลางของกระแสน้ำวนกลืนกินแสงสว่างไปมากมาย แต่กลับมืดลงเรื่อยๆ ราวกับว่าความมืดได้กลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้ รวมตัวกันเป็นไข่สีดำขนาดใหญ่

เมื่อแสงจากไข่ทั้งเจ็ดฟองหายไปอย่างสมบูรณ์ ไข่ทั้งหมดก็หายไป เหลือเพียงไข่สีดำสนิทฟองเดียวที่ยังคงลอยอยู่ในความว่างเปล่า

“สัตว์เลี้ยงคู่ใจของกลุ่มดาวหมีใหญ่ถูกดูดกลืนโดยสัตว์เลี้ยงคู่ใจของกลุ่มดาวเหนือแล้ว สัตว์เลี้ยงคู่ใจแบบไหนกันนะ? เป็นดาบหรือ? หรือเป็นเกราะ? หรือว่า…” ความคิดของโจวเหวินยังไม่ทันจบ สัตว์เลี้ยงคู่ใจสีดำสนิทก็พุ่งเข้าหาโจวเหวินและพุ่งเข้าใส่หน้าผากของเขาในทันที

รอยสักสีดำค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของโจวเหวิน รอยสักนั้นมีลักษณะแปลกประหลาด ดูเหมือนจะไม่มีรูปแบบที่ตายตัว มันเปลี่ยนแปลงไปทุกนาทีและทุกวินาที ทำให้ยากที่จะมองเห็นว่ามันมีลักษณะอย่างไรกันแน่

ด้วยความคิดของโจวเหวิน รอยสักสีดำที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาก็กลายร่างเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจและปรากฏตัวต่อหน้าโจวเหวิน

“นี่คือ…คุณจื่อเว่ยซิง…” โจวเหวินมองสัตว์เลี้ยงตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ

สัตว์เลี้ยงคู่หูตัวนี้มีเกราะสีดำสนิท เพราะมันมืดเกินไปจนไม่สะท้อนแสง มองเผินๆ แล้วเหมือนเงาดำ แต่รูปร่างหน้าตาคล้ายกับดาวสีม่วงมาก อย่างไรก็ตาม มันก็เหมือนกับดาวสีม่วงที่มอบให้โจวเหวิน รู้สึกแตกต่างออกไปเล็กน้อย

แม้ว่าโจวเหวินจะได้รับข้อมูลจากสัตว์เลี้ยงแล้ว เขาก็ยังหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูอีก

จักรพรรดิซวน: ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ (สามารถพัฒนาได้)

โชคชะตา: จักรพรรดิ

Fate Soul: Xuan

วงล้อแห่งโชคลาภ: วันเกิด (ระดับ S)

การทำให้หวาดกลัว: ความตาย

ขอบเขตของภัยพิบัติทางธรรมชาติ: จักรวาลเป็นผู้ครอบครอง (สวรรค์)

ความแข็งแกร่ง: 999

ความเร็ว: 999

สมรรถภาพทางกาย: 999

พลังชีวิต: 999

ทักษะความสามารถพิเศษ: ไม่มี

สถานะที่เกี่ยวข้อง: จิตวิญญาณ

“ฉันไปก่อน! นี่มันอะไรกันวะ!” โจวเหวินมองดูคุณสมบัติของจักรพรรดิซวนแล้วก็อ้าปากค้างอยู่นาน

พูดถึงคุณสมบัตินี้ มันดีที่สุดในบรรดาคุณสมบัติทั้งหมดจริงๆ มันอยู่ในระดับเซียนโดยตรง และคุณสมบัติทั้งหมดคือ 999 โจวเหวินเคยเห็นคุณสมบัตินี้ในร่างของตี้ติงมาก่อน และนี่คือครั้งที่สอง

แต่สิ่งนี้ไม่มีแม้แต่สกิลเดียว คุณต้องรู้ว่าราชาเจ็ดดาวมีสกิลพิเศษ และแต่ละสกิลพิเศษนั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตราบใดที่ใช้ได้ดี มันจะเป็นอาวุธทำลายล้างชั้นยอด

ไม่ต้องพูดถึงคุณจื่อเว่ยซิงเลย แต่เครือข่ายดาวของโจวเทียนนั้นกว้างขวางไม่มีที่สิ้นสุด

อุปกรณ์ชิ้นนี้รวมเอาคุณสมบัติของสัตว์เลี้ยงคู่ใจจากแปดดาวเคราะห์เข้าไว้ด้วยกัน และมันก็ไม่มีทักษะอะไรเลยด้วยซ้ำ~www.mtlnovel.com~ นี่ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงคู่ใจพลังบริสุทธิ์หรอกหรือ

สัตว์เลี้ยงพลังวิเศษของโจวเหวินนั้นมีความสามารถในการฟังอย่างแท้จริงอยู่แล้ว และคงไม่มีใครมีสัตว์เลี้ยงพลังวิเศษระดับสูงแบบนี้มากนัก แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเช่นนี้ และไม่ว่าสัตว์เลี้ยงพลังวิเศษจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็คงไม่แข็งแกร่งพอที่จะฟังมันได้ คนไม่สามารถบุกรุกมันได้ สิ่งนี้ไม่มีความสามารถแบบนั้น และมันได้รับผลกระทบจากข้อห้ามต่างๆ และพลังอื่นๆ ได้ง่าย พลังอันทรงพลังอาจไม่สามารถแสดงออกมาได้ในการต่อสู้จริง

“ยังไงซะเจ้าก็ได้สกิลให้ข้าสองอย่างอยู่ดี ถึงแม้จะไม่มีการจัดวางดาวโจวเทียน พลังของดาวดวงอื่นที่สะท้อนความเสียหายและเปลี่ยนหนังสือให้กลายเป็นคุกก็สามารถใช้ได้สองครั้งแบบสุ่ม!” โจวเหวินรู้สึกหดหู่เล็กน้อย แต่เขาก็รู้ว่าจักรพรรดิซวนต้องมีข้อได้เปรียบอยู่บ้าง

เมื่อโจวเหวินได้รับสัตว์เลี้ยงคู่ใจของจักรพรรดิซวน คำว่า “จักรพรรดิมนุษย์” บนหน้าจอรูบิคก็หายไปในที่สุด และหน้าจอรูบิคก็ค่อยๆ มืดลง กลับคืนสู่ความเงียบสงัด

ผู้คนคิดว่าเรื่องนี้จบลงแล้ว บางคนวางแผนที่จะปิดโทรศัพท์มือถือเพื่อไปทำอย่างอื่น แม้แต่การถ่ายทอดสดก็เตรียมที่จะสลับหน้าจอเพื่อเข้าไปดูส่วนแสดงความคิดเห็นของพิธีกรและแขกรับเชิญ

แต่ใครจะรู้ว่าลูกรูบิคที่เพิ่งดับไปนั้นกลับสว่างขึ้นอีกครั้ง

ผู้คนมองภาพนั้นด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเขาคิดว่าเรื่องราวจะไม่มีวันจบสิ้น แต่หลังจากที่พวกเขาเห็นภาพบนลูกรูบิคอย่างชัดเจน พวกเขาก็รู้ว่ามิติใหม่ปรากฏขึ้นอีกครั้งบนลูกรูบิค เปิดมันออกมา การต่อสู้ลูกรูบิคครั้งใหม่จึงเริ่มต้นขึ้น

“ทำไมถึงมีมิติใหม่เกิดขึ้นเร็วขนาดนี้?”

“จริงๆ แล้วลูกรูบิคเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ลูกรูบิคอย่างต่อเนื่อง มันดูเหมือนเคยเกิดขึ้นมาก่อนไม่ใช่เหรอ?”

“ที่นี่ที่ไหนนะ? ดูเหมือนจะไม่ใช่ดาวเคราะห์ดวงใดดวงหนึ่งใช่ไหม?”

“เมื่อมองดูที่เหยียนเซิงแล้ว ดูเหมือนฉันจะไม่เห็นมันเลย”

ผู้คนบนโลกมองดูภาพบนลูกรูบิค แต่ไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นมิติใด