ไท่หวง สูบกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 49 เส้นทางพลิกผัน
ช่องเขาชีเฟิงเป็นเส้นทางที่ตระกูลสวีใช้ในการขนส่งสินค้า ปกติคนที่จะผ่านมาที่นี่มีไม่มากนัก ข่าวนี้จึงส่งผลเสียต่อตระกูลสวีเป็นอย่างมาก
“ผู้อาวุโสข่ง ตอนนี้หลักฐานชัดเจนแล้ว ทัพศิลาทลายหายตัวไปอย่างลึกลับ ตระกูลสวีเป็นผู้ต้องสงสัยรายใหญ่ที่สุด โปรดให้ท่านสั่งให้นำตัวผู้เกี่ยวข้องของตระกูลสวีไปกราบเบื้องพระบาท ขอรับพระราชวินิจฉัยด้วยขอรับ”
เซวียชุนอวี่คุกเข่าลงและโค้งคำนับ อำนาจในการตัดสินใจสุดท้ายอยู่ที่ผู้อาวุโสข่ง
“ผู้ช่วยเซวีย ท่านใส่ร้ายคน!”
สวีอี้หลินโกรธจนพ่นเลือดออกมา เหล่าผู้ดูแลต่างโกรธแค้น แต่ไม่สามารถพูดอะไรได้ ทุกคนต่างเข้าใจดีว่าคณะสืบสวนต้องการข้ออ้าง และต้องการแพะรับบาป ตระกูลสวีเหมาะสมที่สุด
ทัพศิลาทลายหายตัวไป ย่อมต้องมีใครสักคนที่ต้องรับเคราะห์แทน
เซวียชุนอวี่แสยะยิ้ม ไม่ได้ตอบสวีอี้หลิน แต่รอคำตอบจากผู้อาวุโสข่ง
“พวกเจ้าคิดว่าอย่างไร?”
ผู้อาวุโสข่งไม่ได้ตอบเซวียชุนอวี่โดยตรง แต่หันไปมองไป๋ชิวกับพวกเกาฮ่าวสามคน เพื่อฟังความคิดเห็นของพวกเขา
“ตอบผู้อาวุโสข่ง ตามการคาดเดาของเรา แม้จะไม่มีหลักฐานที่แท้จริง แต่เรื่องนี้ก็มีความสัมพันธ์บางอย่างกับตระกูลสวี ทัพศิลาทลายหายไปที่ช่องเขาชีเฟิง และรถม้าของตระกูลสวีก็ผ่านทางในวันนั้น ข้าขอแนะนำให้นำตัวผู้คุ้มกันที่ขนส่งสินค้าในวันนั้นไปกักตัวในเมืองหลวง แล้วให้กรมอาญาสอบสวนอีกครั้ง เช่นนี้จะเหมาะสมกว่า หากตระกูลสวีบริสุทธิ์จริง ก็ปล่อยตัวพวกเขาไปได้ขอรับ”
เฉินลู่ซึ่งเงียบมาตลอดได้เปิดปากพูด เขาเป็นเชื้อพระวงศ์ ไม่ได้เป็นตัวแทนของทางการ กองทัพ หรือสำนักศึกษาจักรวรรดิ
“ข้าเห็นด้วยกับคำพูดของใต้เท้าเฉินลู่ อาวุธของทัพศิลาทลายปรากฏที่ช่องเขาชีเฟิง ตระกูลสวีมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างแน่นอน ต้องนำตัวผู้เกี่ยวข้องไปกักตัวก่อน”
ไป๋ชิวเห็นด้วยกับคำพูดของเฉินลู่ สั่งให้นำตัวพวกเขาไปกักตัวก่อน แล้วรอให้กรมอาญาสอบสวนอย่างละเอียดอีกครั้ง ค่อยตัดสินใจอีกครั้ง
เมื่อถึงเมืองหลวงแล้วความเป็นความตายของตระกูลสวีจะอยู่ในกำมือตัวเองอีกต่อไป จะเป็นจะตายล้วนขึ้นอยู่กับคำพูดของพวกเขา
“อาจารย์เกาเห็นว่าอย่างไร?”
เกาฮ่าวไม่ได้แสดงท่าทีใด ๆ ศิษย์ของสำนักศึกษาจักรวรรดิจะออกจากสำนักศึกษาทุกปี ไปเข้าร่วมกองทัพ หรือกลับไปที่ถิ่นกำเนิด ทหารที่เสียชีวิตเหล่านั้นได้ออกจากสำนักศึกษาเมื่อหลายปีก่อนแล้ว การที่เขามาที่นี่ก็แค่มาตามขั้นตอนเท่านั้น
“ข้าขอรักษาความเงียบ!”
นี่คือท่าทีของเกาฮ่าว เขาไม่สนับสนุนเซวียชุนอวี่ และไม่ได้สนับสนุนตระกูลสวี เขาก็อยู่เฉย ๆ
ท่าทีของผู้อาวุโสข่งมีความสำคัญมาก เพียงแค่คำพูดของเขาก็สามารถตัดสินชะตากรรมของตระกูลสวีได้ ผู้ดูแลหลานและคนอื่น ๆ แทบจะหยุดหายใจ ตระกูลสวีเพิ่งเริ่มฟื้นตัว โรงตีอาวุธกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
เหมืองแร่มีการจัดวางค่ายกลป้องกันภูเขา จึงไม่มีความกังวลว่าจะถูกโจมตีอีก ตระกูลสวีกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว
“ประมุขหอตันเป่ามาเยือน!”
ในขณะนั้น เสียงประกาศดังมาจากด้านนอก ปี้กงอวี่ประมุขหอตันเป่าเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ ยังไม่ทันได้แจ้งข่าว เขาก็เดินเข้าสู่เรือนหลัก
“ข้าขออภัยที่รบกวน ท่านเจ้าตระกูลสวีโปรดอภัย”
เขาพูดกับสวีอี้หลินและหันไปมองผู้อาวุโสข่ง พวกเขาน่าจะรู้จักกันดี
“ผู้เยาว์ปี้กงอวี่คารวะผู้อาวุโสข่ง!”
เขาค้อมกายคำนับและหันไปมองเซวียชุนอวี่และคนอื่น ๆ เพื่อเป็นการทักทาย หอตันเป่ามีสถานะสูงมาก ปี้กงอวี่เป็นประมุขหอย่อมไม่สามัญ
“ประมุขหอตันเป่ามาที่นี่ด้วยเหตุใด พวกเรากำลังสืบหาข่าวการหายตัวไปของทัพศิลาทลาย”
เซวียชุนอวี่รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยที่ปี้กงอวี่มาที่นี่กะทันหัน ขัดจังหวะจังหวะของพวกเขา เพียงแค่คำพูดของผู้อาวุโสข่ง ภารกิจของคณะสืบสวนก็จะประสบความสำเร็จ
มีเพียงหลิวอู๋เสียเท่านั้นที่ยิ้มเล็กน้อย เขาไม่รู้สึกแปลกใจใด ๆ กับการมาของปี้กงอวี่ เขามองไปหาพ่อตาและส่งสายตาให้เขา ไม่ต้องกังวล
“ข้ามาเพื่อไขปริศนาการหายตัวไปของทัพศิลาทลาย จึงนำข้อมูลบางอย่างมาฝากหวังว่าจะเป็นประโยชน์แก่ทุกท่าน”
ปี้กงอวี่ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อหยิบสมุดรายนามวัตถุดิบออกมาวางบนโต๊ะ
ทุกคนต่างกวาดตามองสมุดรายนามที่เต็มไปด้วยชื่อของสมุนไพรต่าง ๆ
“อย่างที่ทุกท่านทราบดีว่าตอนนี้หอตันเป่ากำลังวิจัยโอสถใหม่อยู่ คุณชายหลิวนั้นมีพรสวรรค์อันล้ำเลิศ เมื่อวันนั้นข้าไม่อยู่ในเมืองชางหลัน กำลังพูดคุยกับปรมาจารย์ฮั่วเรื่องการหลอมโอสถ สิบวันก่อนพวกเขาได้พูดคุยกันเรื่องสูตรโอสถชนิดใหม่ ขาดวัตถุดิบเพียงไม่กี่อย่าง คุณชายหลิวจึงอาสาเดินทางไปหาที่เทือกเขาลั่วรื่อ”
“สมุนไพรชนิดนี้หาได้เฉพาะบนเขาซวงถ่าเท่านั้น จากเมืองชางหลันไปกลับใช้เวลาห้าหกวัน นี่เป็นวัตถุดิบที่เขานำกลับมาเมื่อวานนี้ เชิญทุกท่านดู”
เมื่อวานนี้หลิวอู๋เสียเดินทางไปหอตันเป่า คงไม่สามารถปิดบังพวกเขาได้ คงถูกสอบสวนจนรู้ความจริง
รวมถึงสิบวันก่อน หลิวอู๋เสียเดินทางไปหอตันเป่าเพื่อส่งโอสถวิญญาณฟ้าไปให้ ข้อมูลเหล่านี้ คณะสืบสวนรู้อย่างชัดเจน ทุกอย่างที่ปี้กงอวี่พูดเป็นความจริง
ทุกคนต่างตกตะลึง หอตันเป่าออกมาปกป้องตระกูลสวี ทำให้นามของหลิวอู๋เสียให้พ้นข้อสงสัย
“ประมุขปี้ รู้หรือไม่ว่าสิ่งที่ท่านพูด เกี่ยวข้องกับชีวิตของทัพศิลาทลาย”
เซวียชุนอวี่จ้องมองอย่างเย็นชา เคารพหอตันเป่า กลับไม่เกรงกลัว
“ในรายงานที่ทุกท่านถืออยู่ น่าจะมีบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของทุกคนในเมืองชางหลันในช่วงนี้ เพียงแค่พลิกดูก็รู้แล้ว ข้าชื่นชมพรสวรรค์ของคุณชายหลิว จึงไม่อยากให้ถูกใครใส่ร้าย โปรดพิจารณาอย่างรอบคอบ”
ท่าทีของปี้กงอวี่แข็งกร้าว เหนือความคาดหมายของทุกคน ผลการสอบสวนกำลังจะสิ้นสุดลง หอตันเป่าเข้ามาแทรกแซง ต้องการอะไรกันแน่ เพียงแค่ชื่นชมพรสวรรค์ของหลิวอู๋เสียเท่านั้นหรือ?
นี่กำลังพูดอะไรกัน พวกคนใหญ่คนโตเหล่านี้จะสนใจชีวิตและความตายของพวกคนตัวเล็ก ๆ เหล่านี้ได้อย่างไร
“แม้ว่าทัพศิลาทลายจะไม่เกี่ยวข้องกับเขา แต่เรื่องช่องเขาชีเฟิงล่ะ ขบวนรถของตระกูลสวีผ่านช่องเขาชีเฟิง และลูกธนูของทัพศิลาทลายก็ตกอยู่ที่นี่ กล้าพูดว่าตระกูลสวีไม่รู้เห็นเป็นใจหรือ”
เซวียชุนอวี่ถอยไปหนึ่งก้าว ทำลายตระกูลสวีแล้ว เหลือเพียงหลิวอู๋เสียคนเดียว ก็สามารถกำจัดเขาได้อย่างง่ายดาย
ปี้กงอวี่มีเป้าหมายหลักคือปกป้องหลิวอู๋เสีย เขาไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลยสักนิด ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาไม่ได้คาดคิดเลยว่าตระกูลสวีจะเป็นคนรับเคราะห์แทนในที่สุด และดูท่าทางแล้ว ความคิดเห็นของคณะสืบสวนก็มีความเห็นเป็นเอกฉันท์แล้ว
ปกป้องหลิวอู๋เสีย ก็เท่ากับปกป้องโอสถวิญญาณฟ้า ตระกูลสวีถูกทำลาย โอสถวิญญาณฟ้าก็สูญหายไปด้วย ตระกูลสวีหายไปแล้ว หลิวอู๋เสียจะรอดชีวิตได้อย่างไร
“เจ้าเมืองชางหลันมาถึง!”
ร่างกำยำก้าวเข้ามาในเรือนหลักอย่างรวดเร็ว เหตุการณ์นี้พลิกผันอย่างกะทันหัน ประมุขหอตันเป่าปรากฏตัวขึ้นก่อน และเจ้าเมืองฉีเอินสือก็มา ตระกูลสวีทั้งตระกูลงงเป็นไก่ตาแตก
การสอบสวนของสามตระกูลก่อนหน้าใช้เวลาไม่เกินสองชั่วยาม แต่ตอนนี้ท้องฟ้ามืดแล้ว และเป็นเวลาพลบค่ำแล้ว ผ่านไปสามชั่วยามแล้ว แต่ยังไม่มีผลลัพธ์ออกมา
นอกประตูตระกูลสวี มีสายลับจำนวนมากมารวมตัวกัน และมีการแจ้งข่าวออกไปมากมาย ทุกคนต่างคาดเดาว่าตระกูลสวีจะสามารถผ่านด่านนี้ไปได้หรือไม่
“ศิษย์คารวะผู้อาวุโสข่ง และสหายขุนนางทุกท่าน”
ฉีเอินสือก้มคำนับ สมัยก่อนเขาเคยร่ำเรียนกับผู้อาวุโสข่ง เขารู้สึกสลดใจเล็กน้อยเมื่อมองไปทางประมุขหอตันเป่า
“พี่ฉีท่านมาทำอะไร? หรือว่าก็เพื่อมาสอบสวนเรื่องทัพศิลาทลายด้วย?”
เซวียชุนอวี่ถามด้วยความสงสัย ตระกูลสวีเล็ก ๆ ดึงดูดให้ประมุขหอตันเป่ามาชี้แจง และฉีเอินสือก็มาอีก เขาไม่เข้าใจเลย
“ข้ามาเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตระกูลสวี คณะเดินทางของตระกูลสวีถูกโจมตีโดยโจรลึกลับมาหลายวันแล้ว เจ้าตระกูลสวีหาข้าให้ไปขอให้จวนเจ้าเมืองส่งทหารไปกวาดล้างโจรภูเขา ในฐานะเจ้าเมือง ข้าย่อมไม่สามารถเพิกเฉยต่อเหตุการณ์โจรภูเขาในเขตปกครองของข้าได้ ข้าจึงส่งคนไปสืบความจริง จากการสืบสวนของข้า โจรภูเขาลึกลับกลุ่มนั้นออกจากเทือกเขาลั่วรื่อไปเมื่อครึ่งเดือนก่อนแล้ว”
ฉีเอินสือพูดจบก็หันไปมองสวีอี้หลิน ขยิบตาให้สวีอี้หลินอย่าพูดอะไร เป็นการช่วยตระกูลสวีเปิดทางออก
สวีอี้หลินงงไปหมด ไม่รู้ว่าเมื่อไรที่เขาไปหาจวนเจ้าเมือง
เซวียชุนอวี่ทำหน้างง
ไป๋ชิวขมวดคิ้ว
ปี้กงอวี่ตาลุกวาว
แต่ละคนมีสีหน้าแตกต่างกันไป ฉีเอินสือออกมายืนข้างตระกูลสวี พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตระกูลสวี รอยลูกศรที่ช่องเขาชีเฟิงเกิดขึ้นหลายวันก่อน คณะเดินทางของตระกูลสวีไม่ได้เจอโจรภูเขาเลย กลับเดินทางกลับเมืองชางหลันอย่างปลอดภัย
“พี่ฉี รู้ตัวหรือไม่ว่ากำลังพูดอะไรอยู่!”
เซวียชุนอวี่สูดหายใจเข้าลึก ๆ คำพูดของเจ้าเมืองมีน้ำหนักมาก การจะลงโทษตระกูลสวีต่อไปก็ดูไม่ถูกต้องเท่าไร ประกอบกับหอตันเป่าออกมาช่วยพูด ทำให้คณะกรรมการสอบสวนต้องคิดใหม่
“ข้ายังพูดไม่จบ จากการสืบสวนของข้า กองกำลังรับจ้างเขี้ยวหมาป่าออกจากเมืองชางหลันเมื่อหลายวันก่อน การหายตัวไปของทัพศิลาทลายมีความสัมพันธ์กับพวกเขาอย่างเลี่ยงไม่พ้น”
ฉีเอินสือหยิบรายงานออกมา รายงานนั้นมีบันทึกพฤติกรรมอันชั่วร้ายของกองกำลังรับจ้างเขี้ยวหมาป่า
ห้องโถงเงียบกริบ คณะกรรมการสอบสวนต้องยุติการสอบสวน ตระกูลสวีพ้นจากข้อสงสัยแล้ว จากการรายงานของฉีเอินสือ คดีการหายตัวไปของทัพศิลาทลาย เป็นไปได้สูงว่าเกิดจากกองกำลังรับจ้างเขี้ยวหมาป่า
กองกำลังรับจ้างเขี้ยวหมาป่ามีระดับพลังชำระวิญญาณขั้นห้า มีพลังฆ่าทัพศิลาทลายได้ เรื่องนี้สมเหตุสมผล
“ผู้อาวุโสข่ง ท่านว่าอย่างไร?”
เซวียชุนอวี่หน้าบึ้งตึงเหลือเกิน กระซิบถามผู้อาวุโสข่งว่าจะสืบต่อไปหรือไม่
ผู้อาวุโสข่งมองดูคนเหล่านั้น ตลอดทั้งกระบวนการ ไม่เคยพูดอะไรมากนัก ร่างของเขาลุกขึ้นยืนกะทันหัน ประสานมือเข้าด้วยกัน “ท่านเจ้าตระกูลสวี รบกวนแล้ว”
พูดจบก็เดินออกไปนอกเรือนหลัก เมื่อพูดจบ เหล่าคนสวีต่างโล่งอก
เซวียชุนอวี่ยังอยากพูดอะไรอีก แต่พูดไม่ออก โบกมืออย่างแรง เมื่อลากัน สายตาของเขามองไปที่หลิวอู๋เสีย เหมือนกับมองคนตาย
“ผู้อาวุโสข่งค่อย ๆ เดินขอรับ”
ฉีเอินสือไม่ได้ออกจากเรือนหลัก ยืนอยู่ที่เดิม ผู้อาวุโสตระกูลสวีพากันส่งผู้อาวุโสข่งออกไป
ในเรือนหลักเหลือเพียงสามคน ได้แก่ ปี้กงอวี่ ฉีเอินสือและหลิวอู๋เสีย
“คุณชายหลิว ข้าจะไม่รบกวนท่านแล้ว เอาไว้มีโอกาสพวกเราค่อยคุยกัน”
ปี้กงอวี่ลุกขึ้น ค้อมกายแล้วเดินออกไปลำพัง
“คุณชายหลิว ของนั่นเป็นเจ้าส่งมา!”
ในเรือนหลักเหลือเพียงพวกเขาสองคน ฉีเอินสือหน้าเคร่งขรึม ถามขึ้นทันที
“ท่านแน่ใจได้อย่างไรว่าของนั่นเป็นข้าส่งแน่”
หลิวอู๋เสียยอมรับว่าส่งของไปให้เจ้าเมือง เพียงแค่อยากรู้ว่าเหตุใดฉีเอินสือไม่ไปหาพ่อตา แต่มาหาเขาโดยตรง
“บอกข้า โจวหู่อยู่ที่ใด?”
ฉีเอินสือไม่อยากพูดมาก คิดนิดหน่อยก็พอจะเดาได้ว่า สิ่งของที่ส่งไปเป็นของหลิวอู๋เสีย สวีอี้หลินไม่เคยออกจากเมืองชางหลัน
ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ คนที่ตระกูลว่านและตระกูลเถียนส่งไปหายไปหลายวันแล้ว ในช่วงเวลานี้ หลิวอู๋เสียอยู่แต่ในเทือกเขา
ฉีเอินสือมั่นใจว่า เขี้ยวหมาป่าและคนจากตระกูลว่านและตระกูลเถียนจะไม่มีวันกลับมาอีก โยนความผิดให้คนตาย เหมาะสมที่สุด
สิ่งเดียวที่ทำให้ฉีเอินสือไม่เข้าใจก็คือ คนเก่งเหล่านั้นหายไปได้อย่างไร หรือว่าตายด้วยน้ำมือหลิวอู๋เสีย? ไม่นานนัก เขาส่ายหัว ปฏิเสธความคิดของตัวเอง มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น คือ หลิวอู๋เสียมียอดฝีมือคอยปกป้องเขาอยู่เบื้องหลัง
จากสวะผู้หนึ่ง กลับกลายเป็นคนเก่งขึ้นมาอย่างฉับพลัน ย่อมไม่มีคนคอยชี้แนะอยู่เบื้องหลัง เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน
ระหว่างทางที่เดินทางมา ฉีเอินสือคิดวิเคราะห์อย่างละเอียดแล้ว จึงสรุปเป็นเช่นนั้น
“ท่านอยากรู้หรือ?” หลิวอู๋เสียหัวเราะเบา ๆ “แต่ว่าเหตุใดข้าต้องบอกท่านด้วยเล่า”
– โปรดติดตามตอนต่อไป –