ไท่หวง สูบกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 18 โดนตบหน้าไม่หยุด

ไม่มากไม่น้อย ห้าแสนเหรียญทอง ตัดสินแพ้ชนะได้ในรอบเดียว

ประกาศต่อหน้าผู้คนว่า ข้า…ว่านปู้ถงจะหลอกเจ้าในวันนี้

“แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ตัดสินแพ้ชนะในรอบเดียว”

ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงนับไม่ถ้วน หลิวอู๋เสียโยนบัตรลงพนัน พนันว่าแรดอสูรจะชนะ

“บ้าไปแล้ว เขาบ้าไปแล้ว”

“ข้าคิดว่าเขาเป็นสวะ อย่างไรก็ไม่ใช่เงินของตัวเอง โอกาสชนะของแรดอสูรไม่ถึงหนึ่งส่วน”

“เอาเถอะ มาดูกันดีกว่า ห้าแสนเหรียญทอง หากแพ้หมดแล้วตระกูลสวีจะชดใช้อย่างไร”

……

ไม่มีใครเชื่อในตัวหลิวอู๋เสีย เหมือนกับกำลังดูตัวตลก รอดูเขาทำตัวตลกให้ดู สวีหลิงเสวี่ยถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ อยากจะห้ามไว้ก็สายเกินไปแล้ว

โฮก!

เสือดาววายุชั้นยอดส่งเสียงคำรามกึกก้อง รอบต่อสู้เริ่มต้นขึ้นแล้ว มันพุ่งเข้าหาแรดอสูร ราวกับพายุพัดผ่าน ปรากฏตัวอยู่ด้านหลังแรดอสูร แล้วใช้ปากงับอย่างแรง

พรวด!

เลือดพุ่งกระฉูด ก้อนเนื้อขนาดเท่าชามถูกเสือดาววายุชั้นยอดฉีกออกจากตัวแรดอสูร ฉากนั้นช่างโหดร้ายเลือดเย็น

แรดอสูรช้าเกินไป หลบไม่ทัน เพียงชั่วพริบตาเดียวก็มีบาดแผลหลายแห่งบนตัว เลือดนองพื้นแท่นประลอง ฉากนั้นช่างโหดร้ายทารุณ

สตรีหลายคนหันหน้าหนี ไม่กล้ามองอีกต่อไป การเข้าสู่หุบเขาเพื่อฝึกฝนนั้นโหดร้ายยิ่งกว่าฉากนี้หลายสิบเท่า

หลิวอู๋เสียยิ้มมุมปาก ริมฝีปากขยับเล็กน้อย พลังปราณแปลงเป็นเสียง เสียงถูกบีบอัดให้กลายเป็นเส้นบาง ๆ ราวกับมวลอากาศไหลผ่านออกไป ต้องใช้ทักษะวิญญาณที่ทรงพลังมากจึงจะทำได้

แรดอสูรสั่นคลอน ภายใต้การโจมตีอย่างบ้าคลั่งของเสือดาววายุ ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล ไม่สามารถยืนนิ่งได้ เสียงหนึ่งดังขึ้นในสมองของมันอย่างไม่มีเหตุผล ดวงตาพลันเบิกกว้างด้วยความงุนงง

มีเลือดกระตุ้น เสือดาววายุจึงยิ่งแสดงความดุร้ายออกมา พลังปีศาจอันน่าสะพรึงแผ่ซ่านไปทั่วแท่นประลอง

อย่างน้อย ๆ ก็มีผู้คนนับหมื่นคนบนอัฒจันทร์ทั้งสี่ และผู้ที่เข้าข้างเสือดาววายุชนะถึงเก้าส่วน หลายคนก็เสี่ยงดวงกับม้ามืดด้วยอัตราต่อรองสิบเท่า น่าดึงดูดมาก

“คุณชายหลิว ขอโทษด้วย ห้าแสนเหรียญทองนี้ข้ารับไปแล้ว”

การตายของแรดอสูรเป็นเพียงเรื่องของเวลา ไม่เกินหนึ่งรอบ แรดอสูรจะต้องตายอย่างแน่นอน

“ยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ คุณชายว่านพูดตอนนี้ก็เร็วเกินไป”

หลิวอู๋เสียยกถ้วยชาขึ้น จิบน้ำเบา ๆ อย่างสบายอารมณ์ ไม่ได้สนใจการเปลี่ยนแปลงในแท่นประลองเลย กลับคุยเล่นกับเจ้าอ้วนน้อยมากกว่า

“ไม่เห็นศพไม่หลั่งน้ำตาจริง ๆ ข้าจะทำให้เจ้าตายตาหลับ”

ว่านปู้ถงมีสีหน้าโหดเหี้ยม เขาเพิ่งถูกเหลยเทาตบหน้าอย่างแรง อารมณ์โกรธแค้นนี้ยังหาทางระบายไม่ได้ อยากจะเหยียบหลิวอู๋เสียไว้ใต้ฝ่าเท้าแล้วบดขยี้

เสียงดังสนั่นดังมาจากแท่นประลอง แรดอสูรใช้กีบเท้าขูดพื้นไม่หยุด เลียบาดแผลที่ขาขวาที่ฉีกขาด ร้องคำรามด้วยความโกรธแค้น แล้วพุ่งเข้าใส่เสือดาววายุ

นี่เป็นการฆ่าตัวตาย แรดอสูรใช้พลังป้องกันอันแข็งแกร่งของมัน ยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกสักพัก หากพุ่งเข้าใส่โดยตรง มันจะตายเร็วกว่าเดิม

เสือดาววายุพุ่งขึ้นฟ้า วาดเส้นโค้งที่สวยงามในอากาศ ปากอ้ากว้าง กัดเข้าที่คอของแรดอสูร หากถูกกัดเข้า แรดอสูรจะต้องตายอย่างแน่นอน

สองอสูรจ้องมองกันในระยะที่ใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ทันใดนั้น แรดอสูรก็เคลื่อนไหวอย่างน่าประหลาด มันย่อตัวลงอย่างฉับพลัน ร่างกายของเสือดาววายุชั้นยอดก็พุ่งผ่านเหนือศีรษะของมัน

ในเวลานั้น ขาหลังของแรดอสูรก็ดีดขึ้นอย่างรุนแรง เสือดาววายุชั้นยอดเสียหลัก ขาหลังของมันกระแทกเข้าที่หน้าอกของมันอย่างรุนแรง ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างโหยหวน แรงกระแทกนี้อย่างน้อยก็มีแรงถึงหนึ่งพันจิน1

ฉากประหลาดนี้ทำให้ว่านปู้ถงตัวสั่นไปทั้งตัว ลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความงุนงง

เสือดาววายุชั้นยอดกระแทกลงบนพื้นอย่างแรง ร้องคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด แรดอสูรหมุนตัวอย่างรวดเร็ว ขาของมันกระโดดขึ้น แท่นประลอง

สายเกินไปแล้ว แรดอสูรตัวใหญ่ตกลงบนร่างของเสือดาววายุชั้นยอด ทิ้งซากเนื้อไว้เต็มพื้น ก่อนที่เสือดาววายุชั้นยอดจะตาย มันไม่สามารถร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดได้

บรู๋ว! บรู๋ว! บรู๋ว!

เสียงถอนหายใจดังขึ้นจากทุกทิศทาง เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร เสือดาววายุชั้นยอดแพ้แล้ว แพ้ให้กับแรดอสูรที่บุกโจมตีไม่เก่ง ช่างน่าประหลาดใจจริง ๆ ไม่เคยมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นในแท่นประลองมาหนึ่งร้อยปีแล้ว

“แปลก แปลกจริง ๆ ปฏิกิริยาของเสือดาววายุชั้นยอดนั้นเร็วกว่าแรดอสูรมาก มันทำได้อย่างไร”

คนทั้งกลุ่มต่างพากันตะลึง แรดอสูรทำการเคลื่อนไหวติดต่อกันอย่างรวดเร็ว ตาพร่ามัว เกินกว่าที่สัตว์อสูรระดับหนึ่งจะทำได้ เทพเจ้าเข้าสิงมันหรือเปล่า?

ว่านปู้ถงนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง เสือดาววายุชั้นยอดพ่ายแพ้ นั่นหมายความว่าเขาสูญเสียเงินห้าแสนเหรียญทองไปแล้ว

“ขอบคุณพี่ว่านที่ใจกว้าง ห้าแสนเหรียญ ข้ารับไว้แล้ว”

ไม่นานก็มีใครบางคนส่งบัตรห้าแสนใบใหม่มา ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ตระกูลว่านไม่กล้าเล่นลูกไม้ เว้นแต่ว่าพวกเขาจะไม่ต้องการอาศัยอยู่ในเมืองชางหลันอีกต่อไป

“พี่หลิวโชคดีจริง ๆ ผู้แซ่ว่านยอมแพ้แล้ว กล้าพนันกันอีกสักครั้งหรือไม่?”

ว่านปู้ถงตาแดงก่ำ ราวกับผีพนันเข้าสิง เขาเสียเหรียญทองไปมาก จึงพยายามจะเอาคืน เหรียญทองเหล่านี้เป็นเงินที่เจ้าตระกูลหยิบออกมาให้ เขาไม่อาจเสียได้

พวกที่เยาะเย้ยหลิวอู๋เสีย แต่ละคนมีสีหน้าอับอายสุด ๆ อยากจะตบตัวเองให้หูชา ด่าว่าคนผู้นั้นไร้ประโยชน์ แต่ตัวพวกเขาเองต่างหากที่ไร้ประโยชน์ที่สุด

“ยินดีรับคำท้า!”

หลิวอู๋เสียพูดเรียบ ๆ โดยไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เหรียญทองจำนวนมาก ซื้อหินวิญญาณมาจัดวางเป็นวงล้อมวิญญาณ เพื่อเพิ่มปราณวิญญาณให้ทะลวงระดับพลังยุทธ์

ดวงตาของสวีหลิงเสวี่ยฉายแววตกตะลึง นี่เป็นโชคจริงหรือ?

การแข่งขันนัดที่สองเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว สัตว์อสูรสองตัวถูกครูฝึกสัตว์ต้อนมายังแท่นประลอง สัตว์อสูรตัวหนึ่งคือกระทิงเขาเดี่ยว และอีกตัวคืออินทรีเพลิงโหม ทั้งสองเป็นสัตว์อสูรที่ดุร้ายมาก ตระกูลว่านใช้กำลังคนและทรัพยากรไปมากมายเพื่อจับอินทรีเพลิงโหม

“พี่หรงเจ๋อ ไอ้หนูนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ!”

เจ้าตระกูลตระกูลเถียนพูดเบา ๆ การแข่งขันนัดแรกดูประหลาดเกินไปหน่อย พวกเขาเหล่าผู้ชำระวิญญาณยังไม่เข้าใจว่า พยัคฆ์พายุพัดแพ้ได้อย่างไร

“แค่โชคดีเท่านั้น”

ว่านหรงเจ๋อไม่ได้ใส่ใจอะไร ปล่อยให้เขาชนะสักนัดก่อน การแข่งขันครั้งนี้มีทั้งหมดสิบนัด สุดท้ายแล้วใครจะเป็นผู้ชนะก็ยังไม่แน่

ถึงเวลาเปิดรับพนันแล้ว นักสู้จากทั่วทุกสารทิศต่างพากันลงเดิมพัน อัตราต่อรองทั้งสองฝ่ายใกล้เคียงกัน ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็มีสิทธิ์ชนะ

“คุณชายหลิว คราวนี้ขอให้ท่านลงเดิมพันก่อนเถอะ”

ว่านปู้ถงทำท่าทางให้หลิวอู๋เสียลงเดิมพันก่อน ครูฝึกสัตว์บนแท่นประลองทำท่าทางแปลก ๆ ด้วยมือขวา ยกเว้นคนระดับสูงของตระกูลว่าน ไม่มีผู้ใดรู้จักท่าทางนี้ แต่หลิวอู๋เสียกลับมองออกด้วยตาเปล่า

“ข้าไม่มีนิสัยนี้ พี่ว่านเชิญลงก่อนเถอะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนรอบข้างต่างมีความคิดที่จะบีบคอเขาให้ตายเสียให้รู้แล้วรู้รอด เหตุใดจึงเลือกที่จะยอมเสียเปรียบก่อน แล้วจึงยื่นข้อเสนอให้อีกฝ่าย เด็กหนุ่มคนนี้มั่นใจมาจากไหนกัน

“พี่ ท่านช่างเป็นพี่ชายของข้าจริง ๆ หากชนะอีกตา ข้าจะกราบท่านเป็นพี่ใหญ่เลย”

ซงหลิงเดินไปหาโต๊ะหนึ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความชื่นชม สร้างความไม่พอใจให้กับเหล่าศิษย์ตระกูลซงเป็นอย่างมาก หลิวอู๋เสียเป็นเด็กที่มีชื่อเสียงว่าไร้ความสามารถ ผู้คนในเมืองชางหลันต่างพากันหลบหลีกเขา

“เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจล่ะ ข้าจะเดิมพันด้วยกระทิงเขาเดี่ยวหนึ่งล้านเหรียญทองกับเจ้า”

การเดิมพันครั้งยิ่งใหญ่ การทุ่มเงินมหาศาล หนึ่งล้านเหรียญทอง คิดดูสิว่ามันมีค่ามากขนาดไหน เทียบเท่ากับกำไรสามเดือนของโรงตีอาวุธห้าแห่งของตระกูลสวีทีเดียว

การประลองสัตว์อสูรเริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็ว กระทิงเขาเดี่ยวยาวถึงสิบเมตร1 หางของมันฟาดไปมา กลิ่นเหม็นเน่ากระจายไปทั่วทุกทิศทุกทาง สวีหลิงเสวี่ยถึงขั้นหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปิดจมูก

อินทรีเพลิงโหมพุ่งเข้าโจมตี ปากแหลมคมของมันพุ่งเข้าหาหัวกระทิงเขาเดี่ยว ปีกของมันปกคลุมท้องฟ้าราวกับเมฆดำ ก่อให้เกิดพายุลมพัดแรง เศษหินบนพื้นถูกพัดขึ้นไปชนกับกำแพงด้านข้าง เกิดเสียงดังสนั่น

“ดูท่าทางแล้ว อินทรีเพลิงโหมมีชัยไปกว่าครึ่ง แต่เหตุใดพี่ว่านจึงยอมทิ้งมันไป แล้วเลือกกระทิงเขาเดี่ยวแทนเล่า”

หลายคนไม่เข้าใจ อินทรีเพลิงโหมมีปีกถูกควบคุมไว้ ไม่สามารถบินขึ้นสูงได้ แต่ยังสามารถบินต่ำลงมาโจมตีได้ อาศัยความได้เปรียบนี้ มีโอกาสชนะสูงมาก

การที่ว่านปู้ถงยอมทิ้งอินทรีเพลิงโหม แล้วเลือกกระทิงเขาเดี่ยว เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายของผู้คนจำนวนมาก

การพบกันครั้งแรก สัตว์อสูรทั้งสองตัวชนเข้าหากันอย่างรุนแรง เลือดเนื้อกระเซ็นไปทั่ว สัตว์อสูรทั้งสองตัวพลันแยกออกจากกัน บนพื้นมีรอยเลือดขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น เลือดไหลออกมาจากตัวกระทิงเขาเดี่ยว

อินทรีเพลิงโหมโบกปีกบินต่ำลง ปากแหลมคมของมันเหมือนดาบ พุ่งเข้าใส่กระทิงเขาเดี่ยว

“พี่ว่าน ทำไมพี่ไม่เลือกอินทรีเพลิงโหมล่ะ?” เถียนเหย่เฉวียนถามออกมาในที่สุด อินทรีเพลิงโหมมีพลังต่อสู้สูงกว่ากระทิงเขาเดี่ยวมากมายนัก สามรอบ กระทิงเขาเดี่ยวแพ้อย่างแน่นอน

“ดูสิ!” ว่านปู้ถงเผยรอยยิ้มลึกลับ ทุกอย่างอยู่ในแผนการของเขา ในวันนี้เขาจะให้ไอ้สวะไร้ค่านั่นแพ้จนเปลือยเปล่าออกจากแท่นประลองสัตว์

เสียงคำรามอันรุนแรงดังขึ้นบนแท่นประลอง ดังราวกับฟ้าร้อง กระทิงเขาเดี่ยวบนหัวมีเขาที่ปล่อยแสงสายฟ้าออกมา มันเป็นสัตว์อสูรที่ตื่นรู้ถึงคุณสมบัติ พลังของมันแข็งแกร่งกว่าสัตว์อสูรทั่วไปถึงสิบเท่า

“นี่… สัตว์อสูรธาตุ!” ฝูงชนต่างตะโกนโหวกเหวก สัตว์อสูรธาตุนั้นหายากมาก ตระกูลว่านส่งสัตว์อสูรธาตุขึ้นมาสู้ ช่างบ้าคลั่งเสียจริง

“ไม่น่าแปลกใจที่ว่านปู้ถงให้หลิวอู๋เสียเลือกก่อน ปกติแล้วคนทั่วไปจะต้องเลือกอินทรีเพลิงโหม แต่เขาน่าจะรู้มาก่อนแล้ว ว่ากระทิงเขาเดี่ยวได้ตื่นรู้คุณสมบัติแล้ว”

การต่อสู้เช่นนี้ ช่างไม่ยุติธรรมต่อหลิวอู๋เสียเลย ตระกูลว่านมีบันทึกรายละเอียดของสัตว์อสูรแต่ละตัว ว่านปู้ถงได้อ่านรายละเอียดพลังต่อสู้ของสัตว์อสูรแต่ละตัวแล้ว

สายฟ้าวาบแปลบ กลายเป็นสายฟ้าฟาดเข้าใส่อินทรีเพลิงโหม ขนนกบนตัวอินทรีเพลิงโหมส่งกลิ่นไหม้เกรียม อินทรีเพลิงโหมทรุดตัวลงบนแท่นประลอง ใกล้จะสิ้นลม

กระทิงเขาเดี่ยวปล่อยสายฟ้า ดวงตาสีแดงของมันเปล่งประกายพลังร้ายกาจ มันโถมตัวเข้าใส่อินทรีเพลิงโหม ปากของมันอ้ากว้างราวกับจะกลืนอินทรีเพลิงโหมทั้งตัว

“ลุกขึ้นเร็วเข้า!” นักสู้ที่ลงเดิมพันกับอินทรีเพลิงโหมตะโกนเสียงดัง ตะโกนเรียกอินทรีเพลิงโหมให้ลุกขึ้นและสู้ต่อไป

นักสู้ที่ลงเดิมพันกับกระทิงเขาเดี่ยวชนะต่างก็หัวเราะอย่างตื่นเต้น บรรยากาศในแท่นประลองสัตว์แบ่งเป็นสองฝ่ายอย่างชัดเจน

“รอบนี้แพ้แล้ว ต่อไปไม่ต้องพนันแล้ว”

ในที่สุด สวีหลิงเสวี่ยก็ทนไม่ไหวแล้ว บอกให้หลิวอู๋เสียเลิกพนันเสียที ตระกูลสวียังจ่ายเงินห้าแสนเหรียญทองได้อยู่

“เจ้าแน่ใจหรือว่าคนแพ้จะต้องเป็นข้าแน่?”

หลิวอู๋เสียทำหน้าไร้เดียงสา มองสวีหลิงเสวี่ยอย่างพิจารณา โดนเขาจ้องเขม็งแบบนี้ สวีหลิงเสวี่ยหน้าแดงก่ำเล็กน้อย แล้วหันหน้าหนีไปโดยไม่สนใจเขา

กระทิงเขาเดี่ยวเข้าใกล้อินทรีเพลิงโหมเรื่อย ๆ ศึกประลองสัตว์อสูรครั้งที่สองกำลังจะจบลงแล้ว

“ยินดีด้วยพี่ว่าน ชัยชนะมาอยู่ตรงหน้าแล้ว”

เถียนเหย่เฉวียนยกแก้วขึ้น แล้วทั้งสามคนก็หัวเราะลั่น ฉลองชัยชนะล่วงหน้า

“พวกเจ้ามองอินทรีเพลิงโหมนั่นสิ!”

เสียงตะโกนดังขึ้นมากะทันหัน ตัดความคิดของทุกคน อินทรีเพลิงโหมลุกขึ้นยืนทันที ร่างกายของมันลุกเป็นไฟ สุดท้ายก็ตื่นรู้คุณสมบัติของตัวเอง พลังแห่งเปลวไฟ

เพิ่งจะยกแก้วขึ้น ว่านปู้ถงก็ตกใจจนตัวสั่น แก้วตกกระแทกพื้นดังโครม ตาของเขาจ้องเขม็งไปที่แท่นประลอง

– โปรดติดตามตอนต่อไป –

1 斤 (jīn, จิน) – หน่วยวัดน้ำหนักของจีน