เลี้ยงสัตว์อยู่ดีๆ ก็เป็นมหาเทพ - ตอนที่ 175 ข้อดีของวิชาการปรุงโอสถ
ทันทีที่กู้หย่วนคว้าจิตวิญญาณโอสถเอาไว้ได้ ตัวอักษรเล็กๆ แถวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขา
【ท่านได้จับกุม จิตวิญญาณโอสถมายาพันแปร (ระดับสีแดง) ต้องการทำให้เชื่องหรือไม่?】
จิตวิญญาณโอสถตัวนี้เป็นสิ่งมีชีวิตประหลาด ถือกำเนิดขึ้นจากการดูดซับปราณโอสถและแก่นแท้ของยาทิพย์และยาเม็ดวิญญาณมากมาย หลอมรวมเข้ากับเศษเสี้ยวปราณแห่งโชคชะตาจนก่อเกิดเป็นรูปร่าง
มันมีความสามารถพิเศษในการจัดระเบียบสรรพคุณยาและรักษาสมดุลของไฟเตาหลอม
ปรมาจารย์นักปรุงโอสถหลายท่านมักจะเลี้ยงดูพวกมันไว้สักตัว เพื่อใช้ประโยชน์ในการปรุงโอสถในยามปกติ ซึ่งช่วยแบ่งเบาภาระได้มากทีเดียว
ยอดเขาโอสถเป็นสำนักใหญ่แห่งวิถีโอสถ โดยเฉพาะในหุบเขาร้อยพิษที่ตั้งอยู่หลังเขา ซึ่งอุดมสมบูรณ์ไปด้วยไอวิญญาณเข้มข้น จึงเป็นแหล่งเพาะปลูกยาทิพย์นานาชนิด
แต่เนื่องจากสถานที่แห่งนี้ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกพิษตลอดทั้งปี ทำให้การเก็บเกี่ยวยาทิพย์เป็นไปอย่างยากลำบาก ส่งผลให้ดอกไม้วิเศษและยาทิพย์หลายชนิดต้องเหี่ยวเฉาและเน่าเปื่อยกลายเป็นดินโคลนกลับคืนสู่ผืนดินไปตามกาลเวลาเพราะไม่มีใครไปเก็บเกี่ยว
ผนวกกับในเวลาต่อมา ศิษย์ยอดเขาโอสถทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจ มักจะนำโอสถวิญญาณที่หลอมล้มเหลว ตลอดจนโอสถพิษ และโอสถด้อยคุณภาพ ไปทิ้งไว้ในหุบเขาร้อยพิษ
เมื่อกาลเวลาล่วงเลยไป สรรพคุณยาและพิษร้ายที่สะสมหมักหมมรวมกัน ได้แผ่ซ่านและพัวพันกันจนเกิดเป็นสภาวะพิเศษของหุบเขาร้อยพิษ ท้ายที่สุดจึงก่อให้เกิดดินแดนพิศวงแห่งนี้ขึ้นมา
นอกเหนือจากยาทิพย์นานาชนิดแล้ว บางครั้งในหุบเขาร้อยพิษก็ยังให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตประหลาดอย่างจิตวิญญาณโอสถขึ้นมาอีกด้วย
ด้วยเหตุนี้ ยอดเขาโอสถจึงมีรายได้เพิ่มขึ้นมาอีกทางหนึ่ง
กู้หย่วนเคยสอบถามนักพรตเฮ่อหลิง จึงได้รู้ว่าจิตวิญญาณโอสถชนิดนี้ จำเป็นต้องดูดซับสรรพคุณยาเพื่อดำรงชีวิตและเจริญเติบโต
พูดง่ายๆ ก็คือ มันกินโอสถวิญญาณและยาทิพย์เป็นอาหารนั่นเอง
ในตอนแรกที่กู้หย่วนเห็นจิตวิญญาณโอสถตัวนี้ เขาก็แอบสงสัยอยู่แล้วว่า มันอาจจะมีพรสวรรค์บางอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อการปรุงโอสถ
ดังนั้น สาเหตุที่เขาตัดสินใจรับคำท้าประลองกับหลิวซินจวินอย่างไม่ลังเล ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะจิตวิญญาณโอสถตัวนี้นี่เอง
ในเมื่อกราบเข้ายอดเขาโอสถแล้ว กู้หย่วนก็ตั้งใจจะลองศึกษาวิชาการปรุงโอสถซึ่งเป็นวิชานอกรีตของการบำเพ็ญเพียรดูสักหน่อย
วิชาการปรุงโอสถ เป็นรากฐานที่สร้างชื่อเสียงให้กับยอดเขาโอสถ โอสถวิญญาณชนิดต่างๆ ที่ยอดเขาโอสถผลิตออกมาในแต่ละปี มักจะถูกสำนักใหญ่จากแคว้นอื่นๆ กว้านซื้อไปจนหมดเกลี้ยงทันทีที่ออกวางจำหน่าย กระทั่งยังผลิตไม่ทันความต้องการเสียด้วยซ้ำ
โอสถบางชนิดของยอดเขาโอสถ เช่น โอสถแก่นหยก และโอสถสุริยันชาด ล้วนเป็นของมีค่าที่สามารถใช้แทนหินวิญญาณได้
โอสถวิญญาณคุณภาพสูงบางชนิด ยังสามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรการฝึกฝนต่างๆ ได้ในราคาที่สูงลิ่วตามตลาดมืดหรือโรงประมูล และเป็นที่ต้องการอย่างมาก
ในยามปกติ เวลาศิษย์ยอดเขาโอสถออกเดินทางไปต่างถิ่น พวกเขาไม่จำเป็นต้องพกหินวิญญาณติดตัวไปเลยด้วยซ้ำ แค่พกโอสถวิญญาณติดตัวไปก็พอแล้ว
ปัจจุบัน ยอดเขาโอสถมีปรมาจารย์โอสถหนึ่งท่าน, ปรมาจารย์นักปรุงโอสถสามท่าน, นักปรุงโอสถกว่าสิบคน และผู้ช่วยปรุงโอสถอีกหลายร้อยคน
สถานะของนักปรุงโอสถท่านใดท่านหนึ่งในจำนวนนี้ ล้วนไม่ด้อยไปกว่าศิษย์สายในเลย กระทั่งยังสามารถนั่งเทียบชั้นกับศิษย์สืบทอดได้เลยทีเดียว
ไม่ว่าคนผู้นั้นจะเป็นหญิงหรือชาย แก่หรือหนุ่ม มีฐานะใด หรือมีระดับการบำเพ็ญเพียรสูงต่ำเพียงใดก็ตาม
ส่วนปรมาจารย์นักปรุงโอสถนั้น… สามารถหลอมโอสถวิญญาณและยาทิพย์ล้ำค่าที่ช่วยยกระดับการบำเพ็ญเพียรให้กับยอดฝีมือระดับหยินเสินและหยางเสินได้
สถานะของพวกเขานั้นสูงส่งและเหนือโลกียะยิ่งกว่าตำแหน่งของผู้อาวุโสทั้งเก้าของสำนักเสียอีก!
แม้แต่เจ้าสำนักยังต้องให้เกียรติและปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความเคารพนบนอบ
แน่นอนว่าสถานะของปรมาจารย์โอสถย่อมสูงส่งยิ่งขึ้นไปอีก เพราะพวกเขาคือผู้ที่สามารถหลอมโอสถวิญญาณภายนอกสำหรับเซียนแท้ระดับหยวนเสินได้
ตามที่นักพรตเฮ่อหลิงเล่าให้ฟัง ปรมาจารย์โอสถท่านนี้ ก็คือผู้อาวุโสสูงสุดฝักฝ่ายสำนัก… ปรมาจารย์ตานเสี่ย
ปรมาจารย์ท่านนี้เป็นถึงยอดฝีมือระดับหยางเสิน แม้ว่าในด้านระดับการบำเพ็ญเพียรและพลังวิเศษอาจจะด้อยกว่าผู้อาวุโสสูงสุดอีกท่านหนึ่งของฝักฝ่ายตระกูลใหญ่… หยวนจวินจื่อเชวี่ยอยู่บ้าง แต่ด้วยสถานะปรมาจารย์โอสถที่ค้ำคออยู่ ทำให้แม้ฝักฝ่ายตระกูลใหญ่และฝักฝ่ายสำนักจะขับเคี่ยวห้ำหั่นกันอย่างลับๆ แต่ก็ยังคงความยับยั้งชั่งใจ ไม่ถึงขั้นแตกหักกันอย่างเปิดเผย
เหตุผลที่กู้หย่วนต้องการศึกษาวิชาการปรุงโอสถ มีอยู่สามประการด้วยกัน
ประการแรก มีวิชาติดตัวย่อมไม่เสียหาย ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากเรียนรู้วิชาการปรุงโอสถแล้ว เขาก็สามารถหลอมโอสถเองได้ เพื่อนำไปป้อนให้พวกสัตว์วิญญาณทั้งห้า ช่วยเร่งการเจริญเติบโตของพวกมัน ส่วนตัวเขาเองในการบำเพ็ญเพียร ก็ต้องพึ่งพายาภายนอกเช่นเดียวกัน
ยิ่งระดับการบำเพ็ญเพียรสูงขึ้น ทรัพยากรที่ต้องใช้ก็ยิ่งมากขึ้นตามไปด้วย การพึ่งพาเพียงแค่เสบียงที่สำนักจัดหาให้ ย่อมไม่เพียงพออย่างแน่นอน ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ไม่ใช่ผู้ที่ดำรงตำแหน่งสูงส่งอะไรในสำนัก
ดังนั้น สิ่งที่เขาพึ่งพาได้ ก็มีเพียงแค่ตัวเองเท่านั้น
หากมีวิชาการปรุงโอสถ เขาก็สามารถหลอมโอสถวิญญาณเพื่อนำไปแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรบำเพ็ญเพียรอื่นๆ ได้
ประการที่สอง อย่างไรเสีย ยอดเขาโอสถก็เป็นสำนักที่สร้างชื่อขึ้นมาจากวิถีโอสถ จึงให้ความสำคัญกับวิชาการปรุงโอสถเป็นอย่างมาก
หากเขาสามารถแสดงพรสวรรค์ด้านวิถีโอสถออกมาให้เห็นเป็นที่ประจักษ์ จนก้าวขึ้นเป็นนักปรุงโอสถ หรือแม้กระทั่งปรมาจารย์นักปรุงโอสถได้ เสียงคัดค้านต่อต้านเขาภายในฝักฝ่ายสำนัก ย่อมต้องเงียบหายไปในพริบตา
กระทั่งฝักฝ่ายตระกูลใหญ่เองก็คงต้องงัดเอาสารพัดวิธีมาดึงตัวเขาไปร่วมด้วย ไม่กล้าล่วงเกินเขาอย่างง่ายดายแน่
ส่วนประการที่สาม…
วิชาการปรุงโอสถ เป็นวิถีของโอสถภายนอกในขณะที่จินตานเป็นการบำเพ็ญโอสถภายใน
สายสืบทอดเต๋ายุคโบราณสายหนึ่ง มุ่งเน้นไปที่การฝึกฝนวิถีโอสถภายใน ซึ่งแบ่งออกเป็นเก้าขั้น
ขั้นที่หนึ่ง คือยอดฝีมือระดับจินตาน ขั้นที่สามคือหลงเหมินสู่ระดับหยางเสิน ขั้นที่หกคือเซียนแท้ระดับหยวนเสินโบยบินสู่สวรรค์ และในขั้นที่เก้า จะสามารถบรรลุมรรคผลหลุดพ้น อมตะนิรันดร์ในแดนเซียนได้!
ระบบการบำเพ็ญเพียรในปัจจุบัน ได้หยิบยืมและดัดแปลงมาจากวิถีโอสถภายใน โดยหลังจากบรรลุระดับจินตานแล้ว ก็จะเป็นระดับหยินเสิน และหลังจากหยินเสิน ก็คือหยางเสิน
วิถีโอสถภายนอกและวิถีโอสถภายใน มีจุดเชื่อมโยงและคล้ายคลึงกันอยู่หลายประการ
หากเขาสามารถก้าวขึ้นเป็นนักปรุงโอสถได้ ในอนาคตเมื่อต้องหล่อหลอมจินตาน โอกาสที่จะได้หลอมรวมจินตานระดับสูงก็จะเพิ่มขึ้นอีกสามหรือสองส่วน
และหากกู้หย่วนก้าวไปถึงระดับปรมาจารย์นักปรุงโอสถ โอกาสที่จะบรรลุจินตานระดับหนึ่งก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!
นั่นก็เพราะวิชาการปรุงโอสถ มีประโยชน์ต่อการหล่อหลอมโอสถภายใน (จินตาน) อย่างหาที่สุดไม่ได้
มันเปรียบเสมือนการจำลองกระบวนการหล่อหลอมจินตานล่วงหน้าหลายต่อหลายครั้ง แม้จะมีจุดที่แตกต่างกันอยู่บ้าง แต่ก็มีความคล้ายคลึงกันในหลายๆ ส่วน
ดังนั้น กู้หย่วนจึงมีเหตุผลเพียงพอที่จะศึกษาวิชาการปรุงโอสถ
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยระบบสัตว์เลี้ยงวิญญาณที่เขามี เขาสามารถรับเอาพรสวรรค์ของสัตว์วิญญาณมาเป็นของตนเองได้ด้วยการทำให้พวกมันเชื่อง
ต่อให้จิตวิญญาณโอสถตัวนี้ จะไม่มีพรสวรรค์ที่ช่วยในการปรุงโอสถเลยก็ตาม แต่โลกนี้กว้างใหญ่นัก ย่อมต้องมีสัตว์อสูรและสัตว์วิญญาณพิเศษบางชนิด ที่มีพรสวรรค์พิเศษซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการปรุงโอสถอยู่อย่างแน่นอน
หรืออย่างแย่ที่สุด ก็ยังมีสิ่งมีชีวิตธาตุไฟอย่างอีกาเพลิงที่ช่วยควบคุมไฟ และสิ่งมีชีวิตธาตุน้ำอย่างปลาหลี่หลอมปราณที่ช่วยควบคุมน้ำ
กระทั่งพวกราชาแห่งยาทิพย์อย่างโสมทารกหรือม้าหลินจือก็สามารถช่วยให้เขาคุ้นเคยกับสรรพคุณยาได้
ขอเพียงแค่ทำให้สิ่งมีชีวิตพิเศษเหล่านี้เชื่อง กู้หย่วนก็สามารถได้รับพรสวรรค์ของพวกมันมาครอบครองอย่างเป็นธรรมชาติ
ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรปัจจุบัน การใช้เพลิงแท้ในการปรุงโอสถถือเป็นกระแสหลัก ทว่าการใช้น้ำในการปรุงโอสถ ก็ถือเป็นอีกหนึ่งวิธีที่ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน
ธาตุน้ำมีความอ่อนโยนและต่อเนื่อง ไม่เกรี้ยวกราดร้อนแรงเหมือนธาตุไฟ ในด้านการสกัดสรรพคุณยาและกำจัดสิ่งเจือปนนั้น ถือว่าสะดวกและราบรื่นกว่าหลายส่วน
และในตอนนี้ เมื่อเห็นว่าจิตวิญญาณโอสถตัวนี้เป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณระดับสีแดง กู้หย่วนก็แอบรู้สึกว่าตัวเองเดาไม่ผิด
เพียงแต่ไม่รู้ว่า ชื่อจิตวิญญาณโอสถมายาพันแปรนี้มีที่มาจากไหน และเหตุใดมันถึงได้ชื่อนี้
“ทำให้เชื่อง!”
สิ้นคำกล่าวของกู้หย่วน เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังจิตวิญญาณของตนที่ถูกดึงออกไปสายหนึ่ง ควบแน่นเป็นยันต์ที่มีลักษณะกึ่งจริงกึ่งมายา แล้วพุ่งตรงเข้าใส่จิตวิญญาณโอสถ
ด้วยระดับการบำเพ็ญเพียรและสายตาของกู้หย่วนในตอนนี้ที่ก้าวหน้าไปไกลมาก เขาจึงสามารถมองเห็นได้ว่า ยันต์แผ่นนี้มีความลึกลับและดูโบราณ แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันเก่าแก่และกว้างใหญ่ไพศาล
นี่คือยันต์ลึกลับชนิดหนึ่งที่กู้หย่วนเคยได้ยินมา มันแฝงด้วยพลังที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ หลังจากควบแน่นเสร็จสิ้น มันก็ตอกฝังเข้าไปในแก่นแท้ของจิตวิญญาณโอสถแล้วหายวับไปทันที
เห็นได้ชัดว่า ความลึกลับของระบบสัตว์เลี้ยงวิญญาณนั้น ยังเหนือล้ำกว่าความรู้ความเข้าใจของกู้หย่วนไปมาก
ต่อให้เป็นตอนนี้ กู้หย่วนก็ยังมองไม่ออกถึงรากฐานและที่มาของมัน
จากนั้น…
【ทำให้เชื่องสำเร็จ ท่านได้รับสัตว์เลี้ยง จิตวิญญาณโอสถมายาพันแปร!】