เกมเมอร์หมดไฟ ขอใช้ชีวิตเงียบ ๆ ในต่างโลก - บทที่ 63 เขาช่างสงบ
บทที่ 63 เขาช่างสงบ
ลูกศรบินไปกลางอากาศทะยานไปไกลเกินกว่าที่ลูกศรของนักธนูธรรมดาคนไหนจะทำได้ ในพริบตาเดียว ลูกศรนั้นก็พุ่งไปถึงผู้ใช้ความตาย
ทันใดนั้น จู่ ๆ ก็มีโครงกระดูกขนาดใหญ่สองโครงผุดขึ้นใกล้กับผู้ใช้ความตาย พวกมันมีขนาดใหญ่กว่าโครงกระดูกธรรมดาและไม่เพียงแต่ถือดาบอย่างเดียวเท่านั้น พวกมันยังมีโล่และสวมหมวกเกราะบนหัว ซึ่งทำให้เห็นได้ชัดว่าพวกมันเป็นโครงกระดูกระดับสูง
โครงกระดูกทั้งสองยกโล่ขึ้นพร้อมกันและใช้มันปกป้องผู้ใช้ความตาย
ปัง!
ลูกศรที่ยิงโดยธนูเบิร์ชนั้น ส่งผลให้กระดูกของทหารโครงกระดูกตัวแรกถูกแทงผ่าน และมันก็ถูกเป่าเป็นผุยผงและกระจัดกระจายไปทุกที่ แต่ความรุนแรงของลูกศรก็ลดลงมากเช่นกัน
ทหารโครงกระดูกตัวที่สองยกโล่ขึ้นอีกครั้ง และในที่สุดลูกศรก็ถูกปิดกั้นและปักคาอยู่บนโล่ของทหารโครงกระดูกที่สอง
“เฮ้อ…”
จีค บารอน เสี่ยวอี้ กอร์ดา เชอริล และคนอื่น ๆ ทั้งหมดถอนหายใจแสดงความผิดหวัง
เมื่อจีคกำลังจะยิงอีกครั้ง เขาก็เห็นโครงกระดูกกลุ่มใหญ่ยกโล่ขึ้นเพื่อปกป้องผู้ใช้ความตาย
“ฉันไม่สามารถขัดจังหวะการร่ายคาถาของมันได้! เตรียมตัวป้องกันการโจมตี” จีคตะโกน
เสี่ยวอี้เริ่มร่ายคาถาอย่างรวดเร็วว่า “โล่ศักดิ์สิทธิ์”
โล่สีทองขนาดเล็กที่ทำจากแสงปรากฏขึ้นเพื่อปกคลุมร่างของเสี่ยวอี้
ส่วนเชอริลร่ายคาถา “กำแพงไฟ!”
จากนั้นกำแพงเปลวไฟก็ถูกสร้างขึ้นต่อหน้าเธอ
บารอนที่อยู่ข้าง ๆ เธอโต้กลับว่า “เฮ้ คุณแค่ปกป้องตัวเองเท่านั้นหรือ? แล้วเราล่ะ”
เสี่ยวอี้พูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า “ก…ก็ฉันทำได้แค่นี้…”
แต่เชอริลโบกมือและพูดว่า “พวกคุณสามารถมายืนหลังกำแพงไฟของฉันได้ ไม่เห็นเหรอว่ากอร์ด้าและจีคมายืนหลบแล้ว?”
บารอน “….”
บารอนเริ่มเดือด! บารอนผู้ยิ่งใหญ่อย่างเขาไม่สามารถทำสิ่งที่น่าละอายเช่นการไปยืนหลบได้!
เขาสั่งการทันทีว่า “บุกไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ก่อนที่มันจะร่ายคาถาเสร็จ!”
ร็อบบ์คว้าตัวอีกฝ่ายไว้และพูดว่า “อย่าวิ่งหนี แทนที่จะรีบวิ่งไปรอบ ๆ เวลานี้คุณควรอยู่ในเขตแดนแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ฉันวาดไว้ มันป้องกันเวทมนตร์แห่งความมืดของไอ้หน้าผีนั่นได้ด้วย”
“ฮะ?” บารอนคิดอย่างรอบคอบแล้วก็คิดว่านักบวชพูดถูก เมื่อเผชิญกับเวทมนตร์ดำ ไม่มีสถานที่ปลอดภัยอื่นใดแล้วมากกว่าในเขตแดนแสงศักดิ์สิทธิ์
แต่เขายังคงรู้สึกขัดใจที่ตัวเองทำอะไรไม่ได้และต้องยืนอยู่เฉย ๆ แบบนี้
ในที่สุดผู้ใช้ความตายก็ร่ายจบ เวทของมันปลดปล่อยออกมาอย่างรุนแรง!
ของเหลวสีดำที่น่าสยดสยองและน่าสะพรึงกลัวไหลออกมาจากโครงกระดูกแผ่กระจายไปทั่วทุกทิศทาง ผ่านไปไม่กี่อึดใจ ทุกคนก็เห็นโคลนสีดำกระจายเต็มพื้นที่ไปหมด
พื้นดินที่ผู้ใช้ความตายยืนอยู่เปลี่ยนเป็นสีดำทันที ทั่วร่างของมันมีมวลพลังสีดำปกคลุมหนาแน่น ดอกไม้และใบไม้รอบด้านเหี่ยวเฉา
โคลนสีดำกระจายมายังเขตแดนแสงศักดิ์สิทธิ์
“ฉิบหายแล้ว! นี่มันเวทแอ่งมรณะ! มันเป็นเวทมนตร์มืดขั้นสูง ไม่ดีแล้ว หากสิ่งนี้แพร่กระจายมันจะทำลายเขตแดนแสงศักดิ์สิทธิ์”
ประโยคนี้ทำให้ทหารตกใจ!
ก่อนหน้านี้แค่การต่อสู้สั้น ๆ กับโครงกระดูกพวกเขาก็บาดเจ็บไปกว่า 67 คนแล้ว เมื่อครู่พวกเขาเพิ่งปลอดภัยเพราะการคุ้มครองของเขตแดนแสงศักดิ์สิทธิ์ แต่ตอนนี้พวกเขาได้ยินมาว่าเวทแอ่งมรณะสามารถทำลายเขตแดนแสงศักดิ์สิทธิ์ได้ นี่มันไม่ใช่หายนะหรอกเหรอ?”
เสี่ยวอี้พูดขึ้นว่า “บารอน คุณหุบปากไปเลย! เวทแอ่งมรณะจะสามารถทำลายเขตแดนแสงศักดิ์สิทธิ์ได้หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับพลังของทั้งสองฝ่ายต่างหาก”
“แต่… ผู้ใช้ความตายดูแข็งแกร่งมาก ฉันรู้สึกได้ถึงเวทมนตร์ดำที่ทรงพลัง แต่ฉันไม่สามารถรู้สึกอะไรในตัวคุณพ่อได้… แค่ก ๆ….”
‘นั่นเป็นเพราะคุณพ่อร็อบบ์คือผู้พิพากษานอกรีต เขาจงใจใช้เวทมนตร์ของเขาเพื่อซ่อนตัวตนเพื่อที่คุณจะได้ไม่สังเกตเห็น’
เสี่ยวอี้อยากจะพูดประโยคนี้ แต่เธอทำได้เพียงเก็บไว้กับตัวเองเท่านั้น
ตัวตนของผู้พิพากษานอกรีตเป็นความลับสุดยอดและต้องไม่ถูกเปิดเผย ดังนั้นเธอจึงต้องปลอบโยนบารอนและพูดว่า “อย่ากลัวเลย ดูคุณพ่อร็อบบ์สิ เขาใจเย็นมาก”
บารอนหันไปหาร็อบบ์ทันทีและก็พบว่าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ร็อบบ์ดูสงบ…ไม่สิ ดูเหมือนมีความสุขด้วยซ้ำ!
ทว่าจู่ ๆ การแสดงออกของร็อบบ์ก็เปลี่ยนจากความสุขเป็นโกรธแค้น ความแค้นนี้เพียงพอที่จะกระโดดขึ้นไปทุบตีใครบางคนได้เลย
ร็อบบ์เห็นบางสิ่งที่ทำให้เขารำคาญ
สถานที่ที่ผู้ใช้ความตายยืนอยู่นั้นอยู่เหนือหลุมแมงมุมกินคนที่ทุกคนพยายามจับมัน
มีแมงมุมกินคนที่มีชีวิตอยู่ในนั้นซึ่งเป็นแหล่งวัตถุดิบสำหรับการทำถุงน่องที่ร็อบบ์ต้องการได้!
หลังจากเวทแอ่งมรณะของผู้ใช้ความตายกระจายออกไป มันก็เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วจนปกคลุมพื้นดินทั้งหมด เปลี่ยนโลกให้กลายเป็นสีดำและเต็มไปด้วยพิษ ดอกไม้และพืชทั้งหมดเหี่ยวเฉาไส้เดือน ตะขาบ หนอน และอื่น ๆ ในดินทั้งหมดตายไปอย่างน่าสังเวช
ในไม่ช้าเวทแอ่งมรณะก็แพร่กระจายไปยังปากของหลุมแมงมุม แม้แมงมุมกินคนนั้นจะแข็งแกร่งกว่าแมลงธรรมดา แต่มันจะต้านทานเวทแอ่งมรณะนี้ได้ยังไง?
หากมันยังคงอยู่ในหลุมของมัน มันจะถูกฆ่าในอีกไม่กี่นาที
แมงมุมกินคนพุ่งออกมาจากหลุมแมงมุมอย่างบ้าคลั่ง มันวิ่งออกจากเวทแอ่งมรณะโดยไม่สนใจว่าโครงกระดูกจะอยู่ข้างนอกสักกี่โครง
ในเวลาเดียวกัน มีอีกหลายหลุมในพื้นที่โดยรอบที่มีแมงมุมกินกระโดดออกมา
ภูเขาแถบนี้ดูเหมือนจะเป็นอาณานิคมของแมงมุมกินคน แมงมุมกินคนห้าตัวกระโดดออกมาและวิ่งเพื่อเอาชีวิตรอด
แน่นอนว่าร็อบบ์ชอบภาพนี้มากจนเขาไม่สามารถห้ามตัวเองให้ยิ้มได้เลย
เขาพร้อมที่จะจับมัน!
ทหารโครงกระดูกตัวหนึ่งมองลงมาที่แมงมุมกินคนซึ่งวิ่งอยู่แถวขาของมัน มันสับแมงมุมนั้นอย่างใจร้อน แมงมุมกินคนกรีดร้องและเลือดสีเขียวก็ทะลักไปทั่วพื้น
สีหน้าของร็อบบ์เปลี่ยนไปในทันใด
เขากำลังโกรธจัด!