หมื่นวิถี… หนึ่งกระบี่ พิฆาตสวรรค์! - ตอนที่ 95
บทที่ 95
ในเมืองปีกคราม
หลังจากที่ภัยอสูรคลี่คลายแล้ว เซียวเหยียนและคนอื่นๆ ก็เตรียมจะเดินทางกลับ
กิจการของกรมปราบอสูรก็ว่างลงแล้ว นอกจากจะเก็บกวาดซากอสูรนอกเมืองแล้ว ก็ไม่มีงานอื่น
ชั่วคราวโดยพื้นฐานแล้วไม่มีอสูรกล้ารุกรานเมืองปีกคราม เว้นแต่จะเป็นอสูรน้อยโง่เขลาที่สติปัญญาไม่สมบูรณ์ ถึงจะกล้าทำผิดกฎหมาย
ส่วนเซียวเหยียนก็อยู่ที่ในเมืองทุกแห่ง รวบรวมภาพวาด ตำรากวี เก็บเกี่ยวได้ไม่น้อย
【นามกร：เซียวเหยียน】
【อายุ：14 ปี】
【ระดับบำเพ็ญ：ขอบเขตสิบห้าลี้ขั้นสูงสุด】
【เพลงกระบี่：ระดับ 6 (ก้าวเหิน) (คันศรซ่อนเร้น)】
【ทักษะกระบี่：สมุทรไร้ขอบเขต (แก่นแท้) เพลงกระบี่หิมะโปรย·หิมะถล่ม (แก่นแท้)…】
【วิถีกายเนื้อ：ระดับ 6 (สรรพสิ่ง) (พยัคฆ์ข่มขวัญ)】
【ทักษะกายเนื้อ：ผิวทองร้อยหลอม·วัชระ (แก่นแท้) กายาเซียนพันมังกร·แปลงเป็นมังกร (แก่นแท้) ปฐมกาลชั้นที่ 5 (กายาปฐมกาลแก่นแท้) กายาแท้จั๊กจั่นมังกร·มังกรทะยาน (แก่นแท้)…】
【วิถีแห่งปราณ：ระดับ 6】
【ทักษะปราณ：เคล็ดวิชาโคจรฟ้าดาวเหนือ·ดาวเหนือ (แก่นแท้) เคล็ดวิชาโคจรฟ้าร้อยศึก·ไร้เทียมทาน (แก่นแท้) เคล็ดวิชาชีพจรเทวะธารามังกร·ลมหายใจมังกร (แก่นแท้) เคล็ดวิชาดาราเก้าเปลี่ยน·เก้าเปลี่ยน (แก่นแท้)…】
【วิถีแห่งหมัด：ระดับ 6】
【เพลงหมัด：เพลงหมัดไร้เทียมทานครึ่งก้าวชั้นที่ 6 (ขั้นเทวะ) เพลงหมัดทะลวงฟ้าดิน (ขั้นเทวะ)】
【วิถีตัวเบา：ระดับ 2】
【วิชาตัวเบา：วิชาตัวเบาหงส์ขาว (ขั้นเทวะ)】
【วิถีแห่งหมาก：ระดับ 5 (18322/50000)】
【วิถีพู่กัน：ระดับ 5 (8273/50000)】
【วิชากวี：ระดับ 3 (4999/5000)】
【วิชาดนตรี：ระดับ 3 (4999/5000)】
【วิถีนักตกเบ็ด：ระดับ 5 (21827/50000)】
【วิถีการทำอาหาร：ระดับ 6 (99999/100000)】
【สารานุกรมคัมภีร์หมาก：สรรพสิ่ง, พยัคฆ์ข่มขวัญ, ก้าวเหิน, คันศรซ่อนเร้น, ซ่อนคมในฝัก, เจ็ดหงสาจุดโคม】
【สารานุกรมภาพวาดเลื่องชื่อ：ภาพวิหคเหินพันขุนเขา, ภาพจิ้งจอกวิญญาณภูผาหิมะ, ภาพกิเลนอาชา, ภาพมังกรอสูรทะเลเลือด, ภาพขุนเขาขดตัว, ภาพอสูรพยัคฆ์ติดปีกแห่งขุนเขา】
【สารานุกรมบทกวี：รวมบทกวี ‘ลำนำจันทรา’, รวมบทกวี ‘อักษรเมฆา’】
【สารานุกรมโน้ตดนตรี：หงส์แสวงคู่, กล้วยไม้ในหุบเขาลึก, จันทราขับขาน, บทเพลงปี่อ้อแดนเหนือ】
【สารานุกรมการตกปลา：ไม่มี】
【สารานุกรมตำราอาหาร：ไม่มี】
【สภาวะจิต：ใจหมาก (ใช้ไปแล้ว) ใจพู่กัน (ใช้ไปแล้ว) ใจนักตกเบ็ด (ใช้ไปแล้ว) ใจการทำอาหาร (ใช้ไปแล้ว)】
【แต้มศิลปะยุทธ์：1】
…
การเดินทางครั้งนี้เก็บเกี่ยวได้คัมภีร์หมากสองฉบับ “ซ่อนคมในฝัก” และ “เจ็ดหงสาจุดโคม”
เซียวเหยียนเลือกที่จะฝัง “ซ่อนคมในฝัก” เข้าไปในวิถีกายเนื้อ ในไม่ช้า ผลคุณสมบัติก็ปรากฏออกมา
ซ่อนคมในฝัก: ในสภาวะผ่อนคลาย, ร่างกายจะฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็ว แขนขาที่ขาดสามารถงอกใหม่ได้อย่างช้าๆ
ผลนี้ไม่เลว แต่เขาโดยพื้นฐานแล้วไม่เคยได้รับบาดเจ็บ
เจ็ดหงสาจุดโคม กลับเป็นคัมภีร์หมากที่ใช้กลยุทธ์ล้อมสังหาร
เซียวเหยียนคิดจะใช้กับเพลงกระบี่ ก็อยากจะใช้กับวิถีแห่งปราณ สุดท้ายครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ยังคงเลือกวิถีแห่งปราณ
เมื่อฝังเข้าไป ผลคุณสมบัติก็ปรากฏออกมา
เจ็ดหงสาจุดโคม: หลังจากเดินลมปราณ 7 ครั้ง สามารถเพิ่มพลังขึ้นหนึ่งเท่าชั่วคราว
เมื่อเห็นผลนี้ เซียวเหยียนก็รู้สึกงุนงงอยู่บ้าง
ผลนี้ ก็แข็งแกร่งเกินไปแล้วกระมัง?
การเดินลมปราณนี้หมายถึงเคล็ดวิชาเปิดเส้นชีพจรกับเคล็ดวิชาเดินลมปราณ หากโคจรซ้ำไปซ้ำมา 7 ครั้ง จะเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่างั้นรึ?
ต้องรู้ก่อนว่า เมื่อวิถีแห่งปราณของเขาเลื่อนขึ้นเป็นระดับ 6 เคล็ดวิชาที่เชี่ยวชาญก็ส่วนใหญ่ล้วนแต่บรรลุถึงระดับแก่นแท้แล้ว
เคล็ดวิชาชั้นต่ำบางอย่าง ภายใต้ความเข้าใจในวิถี ก็จะวิวัฒนาการเป็นเคล็ดวิชาชั้นสูง
และในขณะที่เคล็ดวิชามากมายยกระดับขึ้น จำนวนเส้นชีพจรของเซียวเหยียนก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก จาก 69 เส้นชีพจรเพิ่มเป็น 98 เส้นชีพจร!
การโคจรฟ้า จาก 248 รอบ บรรลุถึง 369 รอบ
เพียงแค่พลังเดินลมปราณของขอบเขตโคจรฟ้าของตนเอง รวมแล้วก็มีถึง 8 ล้านกว่าชั่ง
บวกกับการเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าในทันทีของสองเส้นชีพจรหยินหยาง สามารถบรรลุถึง 17 ล้านกว่าชั่ง!
ถึงแม้จะเป็นราชวงศ์ ก็มีเพียง 2 ล้านชั่ง เกือบจะ 9 เท่า หากตอนนี้ใช้ผลคุณสมบัตินี้ ก็คือ 18 เท่า!
ความแตกต่างราวกับเมฆกับดิน
แต่เซียวเหยียนรู้ดีว่า การเพิ่มขึ้นเช่นนี้ ต่อร่างกายก็บาดเจ็บ จัดเป็นการโจมตีแบบระเบิดพลังชั่วคราว
อีกอย่าง เขาตอนนี้ยังไม่ได้เปิดเส้นชีพจรหลักทั่วทั้ง 108 เส้น บรรลุถึงขีดจำกัด ยังมีพื้นที่ให้ยกระดับต่อไป
สิ่งเดียวที่บรรลุถึงขีดจำกัดแล้ว คงจะเป็นการสืบทอดวิญญาณ หลอมรวมเป็นลักษณ์วิญญาณฟ้าดินแล้ว
การเดินทางครั้งนี้เก็บเกี่ยวได้มหาศาล นอกจากคัมภีร์หมากสองฉบับแล้ว ยังมีภาพวาดเลื่องชื่อสามฉบับ บทกวีสองเล่ม โน้ตเพลงดังสี่ฉบับ
เซียวเหยียนชั่วคราวไม่ได้เลือกฝังเลย
เขารู้สึกว่า ด้วยความแข็งแกร่งของตนเองในปัจจุบัน คงจะมีเพียงขอบเขตเทวะมนุษย์ ถึงจะบีบให้ตนเองใช้เต็มแรงได้
ถึงตอนนั้นก็จะรู้ว่า ตนเองยังมีด้านไหนที่เป็นจุดอ่อน ค่อยไปเติมเต็ม