หมื่นวิถี… หนึ่งกระบี่ พิฆาตสวรรค์! - ตอนที่ 91
บทที่ 91
แม่ทัพรักษาการณ์ที่นี่เมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้น ก็รีบสั่งให้คนเข้าไปช่วย
ตนเองเป็นเพียงขอบเขตสืบทอดวิญญาณขั้นบรรลุ ยังไม่ถึงขอบเขตวิญญาณสัญจร ณ เวลานี้เพิ่งจะมีใจจะเข้าไปช่วยเหลือ ทันใดนั้นมหาอสูรตัวหนึ่งก็พลันลงจอดอยู่ตรงหน้าเขา
มหาอสูรตัวนี้มีรูปร่างเหมือนกับคางคกขนาดใหญ่ ทั่วร่างเต็มไปด้วยตุ่มหนองและหนามแหลม ณ เวลานี้ร่างกายสั่นสะเทือนเล็กน้อย ในตุ่มหนองเหล่านี้ก็พ่นของเหลวพิษเหนียวสีเขียวมรกตออกมา
ทหารรักษาการณ์เมืองที่ถูกของเหลวพิษสัมผัส เกราะก็พลันเน่าเปื่อย ส่งเสียงร้องโหยหวน ตายในทันที
“บัดซบ!!”
แม่ทัพรักษาการณ์คำราม ชักกระบี่เตรียมจะสู้ตาย
แต่ในตอนนี้เอง แสงเย็นสายหนึ่งก็พลันบินฉิวมาถึง
คางคกอสูรดูเหมือนจะรับรู้ได้ ลูกตาเพิ่งจะหมุนไป วินาทีต่อมาก็พลันถูกทะลวง เลือดที่เหมือนกับน้ำเต้าหู้พุ่งกระฉูดออกมา ศีรษะมหึมาของมันก็ระเบิดออกทันที แม้แต่จิตวิญญาณที่ยังไม่ทันได้ใช้ออกมา ก็ถูกทำลายไปพร้อมกัน
แม่ทัพผู้นั้นตะลึงงัน มองภาพนี้อย่างงุนงง
บนท้องฟ้า นักพรตคิ้วแดงมองไปยังกระบี่บินที่ทะลุทะลวงเข้ามา สีหน้าที่เรียบเฉยเดิมทีก็พลันเปลี่ยนไป
ขอบเขตสิบห้าลี้?
เขาเหลือบตามองไปรอบๆ หรือว่าจะเป็นคนของตระกูลจินมาถึงแล้ว?
แต่ว่า เขาก็ไม่ได้หวาดกลัว จากปากพ่นกระบี่บินสีแดงเลือดออกมาสายหนึ่ง ฟันไปยังแสงกระบี่นั้น
คมกระบี่นั้นดูเหมือนจะรับรู้ถึงจิตสังหารของกระบี่แดงของเขา ทันใดนั้นก็เปลี่ยนทิศทาง พุ่งเข้าหานักพรตคิ้วแดงอย่างแรง
กระบี่แดงม้วนตัว ส่งเสียงคำรามต่ำดุจมังกร ดูเหมือนจะต้องการฟันกระบี่บินของเซียวเหยียนให้ขาด
แต่วินาทีต่อมา กระบี่บินก็พลันบินฉิว สวนทางกับกระบี่แดงที่พุ่งเข้ามา จากนั้นก็พุ่งตรงไปยังนักพรตคิ้วแดง
นักพรตคิ้วแดงรูม่านตาหดเล็กลง บนใบหน้าปรากฏความตกตะลึง เคล็ดวิชาควบคุมสิ่งของของเขาเป็นระดับของล้ำค่าในชั้นสูง ใกล้เคียงกับชั้นสุดยอดแล้ว ความเร็วในการควบคุมสิ่งของเร็วที่สุดสามารถบรรลุถึง 18 ลี้
แต่การเปลี่ยนแปลงและความเร็วในการควบคุมสิ่งของณ เวลานี้ กลับเทียบไม่ได้กับกระบี่บินเล่มนี้?
ซวบ!
เกือบจะพุ่งเข้ามาโจมตีในทันที
นักพรตคิ้วแดงปรากฏสีหน้าตื่นตระหนก รีบหันหลังหนี พร้อมกันนั้นก็เรียกกระบี่แดงกลับมาป้องกัน แต่ก็ไม่ทันแล้ว
ร่างกายของเขาม้วนตัว เสื้อคลุมนักพรตก็หลุดร่วงลงมา เผยให้เห็นร่างเดิมมหึมากลับกลายเป็นคือมังกรเกล็ดสีแดงตัวหนึ่ง
อายุของมันดูเหมือนจะมากแล้ว มังกรมีคิ้วยาวสองเส้น
ร่างกายของมันขดตัวเป็นวงกลมเหมือนงู กระบี่บินฟันไปยังศีรษะของมัน แต่กลับต้องทะลวงร่างกายที่ปกคลุมศีรษะไว้ก่อน
เซียวเหยียนไม่ได้ตั้งใจจะใช้กำลังดิบ ท้ายที่สุดแล้วกระบี่เล่มนี้เป็นของที่ยืมมา
กระบี่บินหมุนตัวกลางอากาศ จากนั้น แสงกระบี่ก็พลันสว่างวาบขึ้นมา
เพลงกระบี่สมุทรไร้ขอบเขต กระบวนท่าที่ 2:
สะบั้นธารา!
หากว่ากระบวนท่าแรกคลื่นสมุทรกับกระบวนท่าที่สามจันทราทอแสง ล้วนแต่เป็นกระบวนท่าสังหารหมู่ งั้นสะบั้นธารา ก็จัดเป็นกระบวนท่าสังหารเดี่ยวแล้ว
ในฟ้าดิน ดูเหมือนจะมีเสียงน้ำในแม่น้ำไหลเชี่ยว
นั่นไม่ใช่แม่น้ำ แต่เป็นอากาศนับไม่ถ้วน พลังงานฟ้าดิน ล้วนแต่ถูกตัดแยกออกจากกัน
พลังกระบี่ฟาดลง
มังกรแดงส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา ร่างกายที่ขดตัวอยู่กลับถูกกระบี่เดียวฟันขาด กลายเป็นสามท่อน!
ศีรษะมหึมาถูกผ่าออกเป็นสองซีก จิตวิญญาณพุ่งออกมา ยังไม่ทันจะหนีไป ก็ถูกกระบี่บินที่ไล่ตามมาทันสังหารจนสิ้น
ตุ้บ! ตุ้บ! ตุ้บ!
ซากมังกรมหึมาร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศ ตกลงไปในคลื่นอสูรเบื้องล่าง
เลือดมังกรที่ร้อนระอุนั้น สาดกระเซ็นไปบนอสูรบางตน ทำให้มันตกใจร้องเสียงดัง
คลื่นอสูรที่เดิมทีบุกโจมตีดุจสายลม ในชั่วพริบตาก็พลันวุ่นวายขึ้นมา
บนกำแพงเมือง มหาอสูรขอบเขตวิญญาณสัญจรไม่กี่ตัวที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับเว่ยไห่ หลิวเมิ่งฉีและคนอื่นๆ ก็สังเกตเห็นเสียงร้องโหยหวนของนักพรตคิ้วแดง ล้วนแต่ชะงักไป รอจนหันกลับไปมอง ก็เห็นภาพที่น่าสะพรึงกลัวนั้น
นักพรตคิ้วแดงกลับถูกกระบี่บินเล่มหนึ่งสังหารดับสิ้นไปแล้ว!
นี่คือกระบี่บินของผู้ใด!
มียอดฝีมือขอบเขตสิบห้าลี้มาถึง?!
ทุกคนต่างก็ประหลาดใจและยินดี มองไปรอบๆ หรือว่าจะเป็นตระกูลจินมาแล้ว?
ตอนที่หลิวเมิ่งฉีกำลังตะลึงงัน ในสมองก็ปรากฏเงาร่างหนึ่งขึ้นมา แต่ดาบสังหารอสูรที่ชำรุดทรุดโทรมที่อีกฝ่ายเคยใช้นั้น ไม่ใช่กระบี่เล่มนี้ หรือว่าจะเป็นตระกูลจินมาถึงจริงๆ?
ว่าไปแล้ว เจ้าคนนั้นเล่า?
หลิวเมิ่งฉีอดไม่ได้ที่จะกวาดตามองไปรอบๆ แต่กลับไม่เห็นเงาร่างของเซียวเหยียน
เช่นเดียวกัน นางก็ไม่เห็นเงาของแม่ทัพตระกูลจิน บางทีอีกฝ่ายอาจจะยืนอยู่ที่ใดที่หนึ่ง ไม่สามารถรับรู้ได้
ในขณะที่ทุกคนกำลังดีใจอย่างยิ่ง มหาอสูรที่เหลืออยู่กลับล้วนแต่ตื่นตระหนก
การเปลี่ยนแปลงนี้กะทันหันเกินไป คาดไม่ถึง!
กำลังเสริมรึ? ตระกูลจิน?
ไม่ว่าจะเป็นอะไร นักพรตคิ้วแดงก็ตายแล้ว!
แม้แต่เขายังถูกสังหารในพริบตา ไม่ต้องพูดถึงพวกขอบเขตวิญญาณสัญจรที่เหลืออยู่เลย
อีกอย่าง ได้ยินมาว่านักพรตคิ้วแดงเคยบำเพ็ญตนอยู่ในวังศักดิ์สิทธิ์ มีตบะนับพันปี ถึงแม้จะอยู่ในขอบเขตสิบห้าลี้ ก็จัดเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง
อสูรจอมพลังแห่งเทือกเขาวายุดำนั่น เคยเป็นเจ้าถิ่นนอกเมืองปีกคราม มีฉายาอันน่าเกรงขาม ก็ยังถูกนักพรตคิ้วแดงเอาชนะได้ จำต้องเชื่อฟังคำสั่งของอีกฝ่าย
แต่ว่า เมื่อเผชิญหน้ากับขอบเขตสิบห้าลี้ของตระกูลจิน นักพรตคิ้วแดงกลับเปราะบางถึงเพียงนี้รึ?
เหล่าอสูรต่างก็ขวัญหนีดีฝ่อ รีบถอนตัวล่าถอย ส่วนคลื่นอสูรเบื้องล่าง พวกมันก็ไม่สนใจแล้ว
และเมื่อมหาอสูรหลบหนี อสูรขอบเขตสืบทอดวิญญาณอื่นๆ ก็มองเห็นเค้าลาง จอมอสูรคิ้วแดงร่วงหล่นไปแล้ว นี่จะยังสู้อย่างไรต่อ?
ฝูงอสูรด้านหลังยังคงถาโถมเข้ามาข้างหน้า แต่เหล่าอสูรด้านหน้ากลับแตกตื่นหันหลังหนีไปแล้ว
เมื่อชนกันเข้า ก็ทำให้ทั้งคลื่นอสูรวุ่นวายขึ้นมา
ในขณะเดียวกัน กระบี่บินนั้นหลังจากที่สังหารนักพรตคิ้วแดงแล้ว เซียวเหยียนก็ควบคุมมันทะลุทะลวงในสนามรบต่อไป ไล่ตามเหล่ามหาอสูรขอบเขตวิญญาณสัญจรที่หลบหนี
มหาอสูรเหล่านี้ยังมีปัญญากลับมาได้อีก เซียวเหยียนย่อมไม่ปล่อยไป
แสงกระบี่ราวกับสายฟ้าเทพ พาดผ่านไปอย่างรวดเร็วในสนามรบ มหาอสูรขอบเขตวิญญาณสัญจรที่วิ่งหนีอย่างตื่นตระหนกอยากจะต่อต้าน ใช้อาคมอสูรช่วยชีวิต แต่ภายใต้ความเร็วและพลังมหาศาลของกระบี่บิน พวกมันกลับเปราะบางอย่างยิ่ง ไร้ซึ่งการต้านทานใดๆ ถูกทะลวงได้อย่างง่ายดาย
มหาอสูรทีละตนๆ ร้องโหยหวนร่วงหล่นลงมา
มหาอสูรเหล่านี้ทำได้เพียงแตกกระเจิงหนีไป หวังว่าระยะควบคุมสิ่งของของอีกฝ่ายจะไม่พอ ไม่สามารถไล่ตามทันได้
แต่เซียวเหยียนในขณะที่ควบคุมกระบี่บิน ตนเองก็ได้เคลื่อนไหวแล้ว ทะยานร่างไปยังทิศเหนือของเมือง