หมื่นวิถี… หนึ่งกระบี่ พิฆาตสวรรค์! - ตอนที่ 160
บทที่ 160
เพลงกระบี่ที่เหมือนกันสองสายปะทะกัน แต่ในวินาทีต่อมา ร่างของเซียวจื่อเจี๋ยกลับกระเด็นถอยหลังออกไป กระแทกเข้ากับโต๊ะจัดเลี้ยงโต๊ะหนึ่งอย่างแรง พ่นเลือดสดออกมาคำหนึ่ง ชุดผ้าไหมหรูหราทั่วร่างของเขา ณ เวลานี้เต็มไปด้วยรอยแตกที่ขาดรุ่งริ่ง เพียงแค่การปะทะกันชั่วครู่ ก็บาดเจ็บสาหัสแล้ว
และนี่คือสาเหตุที่เซียวเหยียนใช้เพียงตะเกียบอันเดียว หากใช้กระบี่ ก็จะไม่ใช่แค่รอยขีดข่วนตื้นๆ เหล่านี้แล้ว แต่คือเลือดสาดทั่วร่าง!
เซียวจื่อเจี๋ยคลานขึ้นมาจากพื้น พลันมองไปยังเซียวเหยียนด้วยสายตาตกตะลึง
ถึงแม้ระดับเพลงกระบี่ของเขาจะไม่สู้อีกฝ่าย แต่ความแตกต่างของอาวุธมีอย่างมหาศาล ทว่ากระบี่ของตนเองกลับไม่สามารถตัดตะเกียบของเซียวเหยียนขาดได้!
เขาสัมผัสได้ว่า การปะทะกันในชั่วพริบตานั้น พลังควบคุมสิ่งของที่ห่อหุ้มอยู่บนตะเกียบของอีกฝ่าย ได้ทำให้กระบี่ของเขาเบี่ยงเบนไป ไม่ได้ปะทะกันจริงๆ
เขาเคยประลองกับขอบเขตสิบห้าลี้คนอื่น ก็ใช้วิธีเดียวกันเอาชนะอีกฝ่าย แต่นึกไม่ถึงว่าตนเองจะมาเผชิญหน้ากับภาพฉากนี้
นี่มีเพียงพลังควบคุมสิ่งของที่บดขยี้อีกฝ่าย ถึงจะทำได้!
แต่ที่เขาฝึกฝนคือเคล็ดวิชาควบคุมสิ่งของที่ยอดเยี่ยมที่สุดนะ! จะเหนือกว่าเขา เว้นแต่จะเป็น《เคล็ดวิชาขี่เมฆาเก้าสวรรค์》ของราชวงศ์เล่มนั้นแล้วย่อมไม่มีทาง! แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ความแตกต่างก็ไม่ควรจะใหญ่หลวงถึงเพียงนี้!
ภายใต้สายตาที่จับจ้องของเซียวจื่อเจี๋ย เซียวเหยียนกลับก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
รูม่านตาของเซียวจื่อเจี๋ยหดเล็กลง ในใจเต็มไปด้วยความคับแค้นและอัปยศ เดิมทีเขาคิดจะอาศัยพลังของตนเองเพื่อกดข่มเซียวเหยียน แต่ผลลัพธ์คือตนเองกลับถูกบีบคั้นจนถึงขั้นนี้ ทั้งที่ตนเองบำเพ็ญเพียรมามากกว่าถึงสี่ปี!
ดวงตาของเขาแทบจะปริแตก เขาข่มจิตสังหารไม่ให้ปรากฏบนใบหน้า แต่ในใจกลับเดือดพล่านราวกับน้ำเดือด: “ไปตายซะ!!”
ในทันใดนั้น เขารวบรวมพลังภายในกายไว้ที่อก แล้วกระตุ้นพลังที่ท่านอาจารย์มอบให้ในบัดดล! พลันเกิดเสียงหึ่งกังวานราวกับเสียงกลองยามเย็นและระฆังยามเช้า คล้ายมีพลังสายหนึ่งที่เชี่ยวกรากดังกระหึ่มผ่านไปในสมอง
จากนั้น พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็หลั่งไหลจากหน้าอกเข้าสู่แขนขาทั่วร่าง พลังโลหิตทั่วทั้งกายพุ่งขึ้นสู่ขีดสุด พลังอำนาจเพิ่มทวี! ในขณะเดียวกัน เส้นชีพจรหลักที่ยังไม่ได้เปิดออกในร่างกายก็ถูกทะลวงเปิดออกทีละเส้นในบัดดล พลังอันบ้าคลั่งหลั่งไหลเข้าสู่เส้นชีพจรหลักเหล่านี้ ถึงแม้จะเป็นเพียงชั่วคราว แต่ก็ทำให้เส้นชีพจรหลักทั้งหมดเปี่ยมล้นไปด้วยพลัง
เพียงแค่ชั่วพริบตา เส้นชีพจรหลักในร่างกายของเซียวจื่อเจี๋ย จาก 58 เส้น ก็เพิ่มขึ้นเป็น 82 เส้น!
เคล็ดวิชาเปิดเส้นชีพจรของตระกูลเซียวคือ 54 เส้น เคล็ดวิชาเปิดเส้นชีพจรชั้นยอดที่พระพุทธโบราณอนันต์ถ่ายทอดให้เขาคือ 58 เส้น และเคล็ดวิชาเปิดเส้นชีพจรอันดับหนึ่งของราชวงศ์คือ 62 เส้น ณ เวลานี้ภายใต้การกระแทกของพลังสายนี้ เส้นชีพจรหลักของเขาถูกเบิกออกอย่างแข็งขันจนถึง 82 เส้น! เมื่อเทียบกับเคล็ดวิชาเปิดเส้นชีพจรของราชวงศ์ ยังมากกว่าถึง 20 เส้น
พลังของเส้นชีพจรหลักที่เพิ่มขึ้นนี้ ทำให้ทั่วร่างของเขารู้สึกปลอดโปร่ง ในขณะเดียวกัน ในสมองของเขาก็คล้ายจะมีเสียงสวดมนต์ของพระพุทธองค์ดังแผ่วเบา พลังวิญญาณก็เพิ่มทวีขึ้นตามไปด้วย สมองปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พลังของจิตวิญญาณก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว! จากเดิม 20 ลี้ ก็เพิ่มขึ้นรวดเดียวจนถึง 30 ลี้! ถึงแม้จะเป็นราชวงศ์ก็ยังต้องด้อยแสงไป
เมื่อพลังจิตวิญญาณแข็งแกร่งขึ้น พลังควบคุมสิ่งของก็เช่นเดียวกัน เซียวจื่อเจี๋ยรู้สึกว่าพลังทั่วร่างกำลังเพิ่มทวีอย่างรวดเร็ว รู้สึกราวกับว่ามือสามารถเด็ดดาวคว้าจันทร์ได้!
สายตาของเขาเย็นชา ลุกขึ้นยืนจากพื้นเผชิญหน้ากับเด็กหนุ่มผู้นั้นโดยตรง จากนั้นก็ใช้วิชาตัวเบาอย่างรุนแรง ราวกับเงาแสงสายหนึ่ง พลังควบคุมสิ่งของเสริมเข้าไป เกือบจะหายตัวพุ่งเข้าไปหา
เขาจะไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายได้ทันตั้งตัว และไม่ยอมให้คนอื่นมีโอกาสเข้ามาขัดขวาง เขาจะใช้กระบี่เดียวหมายทำให้เซียวเหยียนพิการ!
ไอพลังที่พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่งของเซียวจื่อเจี๋ยย่อมดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วน ทุกคนต่างตกตะลึง ไม่รู้ว่านี่คือเคล็ดวิชาอะไร
เซียวจิ้งอวี่สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย กำลังจะลงมือ แต่ในพริบตานั้น ร่างของเซียวเหยียนที่เดิมทีกำลังก้าวเดินกลับเร่งความเร็วขึ้นอย่างรุนแรง
ไม่ใช่การหลบหนี แต่คือการพุ่งเข้าหาเซียวจื่อเจี๋ย!
สองเงาร่างปะทะกันในชั่วพริบตา เร็วถึงขั้นที่ผู้ที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตสิบห้าลี้แทบจะมองเห็นเพียงเงารางๆ สีเทาเท่านั้น!
เซียวจื่อเจี๋ยฟาดฟันไปยังเซียวเหยียนอย่างรุนแรง แต่ในวินาทีต่อมา เขากลับสัมผัสได้ถึงบารมีอันน่าเกรงขามดุจพยัคฆ์ร้ายจากร่างของเซียวเหยียน รูม่านตาของเขาหดเล็กลง ในดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
กระบี่ฟันลงบนตะเกียบแต่กลับพลาดเป้าไป
ตะเกียบนั่นกลับพุ่งตรงไปยังเบ้าตาของเขา
เซียวจื่อเจี๋ยรีบตวัดฝ่ามืออีกข้างหนึ่ง นี่คือเพลงฝ่ามือพุทธ จัดเป็นวิชาหมัดมวยซึ่งมีประโยชน์ในการเสริมการใช้อาวุธ แต่แขนข้างนั้นที่ก่อนหน้านี้บอกว่าจะผนึกไว้ กลับถูกเซียวเหยียนคว้าจับฝ่ามือไว้ด้วยความเร็วที่เหนือกว่า ราวกับกำลังบีบฟองน้ำที่อ่อนนุ่ม
พลังจาก 98 เส้นชีพจรที่โคจร 369 รอบ บวกกับพลังระเบิดสองเท่าในชั่วพริบตาของสองเส้นชีพจรหยินหยาง ทำให้ฝ่ามือนี้ถูกบดขยี้โดยตรง กระดูกและเนื้อหลอมรวมเป็นก้อนเดียวกัน!
และเสียงร้องโหยหวนของเซียวจื่อเจี๋ยยังไม่ทันจะดังออกมา ตะเกียบของเซียวเหยียนก็ได้แทงทะลวงเข้าไปในลูกตาของเขาแล้ว!
เสียงดังปัง!
พลันมีพลังสั่นสะเทือนสายหนึ่งถาโถมเข้ามา แต่ในขณะเดียวกัน พลังอีกสายหนึ่งที่ไพศาลยิ่งกว่าก็ปกคลุมลงมา ปกป้องเซียวเหยียนไว้
เงาร่างสีขาวราวหิมะพาดผ่านไป ก็คือพระโพธิสัตว์ผู้นั้น เขาปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเซียวเหยียนกับเซียวจื่อเจี๋ย แยกคนทั้งสองออกจากกันในทันที แล้วอุ้มเซียวจื่อเจี๋ยถอยออกไปสิบกว่าเมตร
“ลงมือโหดเหี้ยมยิ่งนัก!”
ซือคงฮุ่ยหยวนสายตาเย็นเยียบลงเล็กน้อย มองเซียวเหยียนแวบหนึ่ง จากนั้นจึงก้มหน้าลงมองเซียวจื่อเจี๋ยที่ลูกตาถูกแทงทะลุ