สู่วิถีอมตะ - บทที่ 89 วิชาเทียมเทพสงคราม
บทที่ 89 วิชาเทียมเทพสงคราม
เหตุผลที่เจียงผิงอันเลือก ‘วิชาเทียมเทพสงคราม’ นั้นง่ายมาก
คำว่าวิชาจู่โจมอันดับหนึ่งในโลกหล้านั้นฟังดูดุดันดี
นอกจากนั้น เขายังสามารถลอกเลียนโลหิตผู้ครอบครองกายาศักดิ์สิทธิ์มาผสานกับตัวได้
แม้ขณะนี้เขาดูดซับได้เพียงไม่กี่สิบหยด แต่ภายหน้านานไป ร่างกายของเขาก็จะแปรเปลี่ยน
อาจแผลงฤทธาแท้จริงของ ‘วิชาเทียมเทพสงคราม’ ออกมาได้
จิตสำนึกของเจียงผิงอันชอนไชสู่ม้วนหยก แล้วข้อมูลมหาศาลก็ทะลักหลากสู่ห้วงคะนึง
ยามสลักทุกเนื้อหาเสร็จสิ้น ม้วนหยกก็สลายไป
เหมือนเช่นวรยุทธ์อื่นก่อนหน้า พวกมันล้วนมีอาคมจำกัดไว้ อ่านจบก็จะถูกทำลายไป ไม่อาจสื่อสารหรือทำซ้ำ เรียนได้เพียงตนเองผู้เดียว
จากบทแนะนำวรยุทธ์ หลังบรรลุขั้นแรก การใช้วรยุทธ์นี้จะเพิ่มความเร็ว ความแข็งแกร่ง และความอึดทนของร่างกายสองเท่าตัว
ยามบรรลุขั้นที่สอง จะเพิ่มเป็นสามเท่าตัว
ขณะที่ขั้นสาม เพิ่มเป็นสี่เท่าตัว!
น่ากลัวสุดแสน
เมื่อใช้วรยุทธ์เช่นนี้คู่ ‘หมัดอู๋จี๋’ นับว่าเหมาะสมกันสุดขั้ว ผู้ใดอีกในระดับเดียวกันจะทำลายเกราะคุ้มกันเขาได้?
เซี่ยชิงลูบหัวเจียงผิงอัน “น้องชาย เจ้าฟื้นบาดแผลก่อนเถิด ข้าจะขอตัวอีกสักเดี๋ยว การล้างแค้นยังไม่จบ ยังมีผู้ต้องคิดบัญชี”
“ขอบคุณพี่หญิง” เจียงผิงอันตื้นตันนักในใจ
อีกฝ่ายฆ่าสัตว์ประหลาดเฒ่าขอบเขตแปรเทวะให้เขา ถือเขาเยี่ยงน้องชายโดยแท้จริง
เซี่ยชิงและฮัวชิงอวี่จากไปอย่างเงียบเชียบ ทั้งสองเหมือนจะรู้จักกันเป็นการส่วนตัว และไม่รู้ไปเสวนาเรื่องใดกัน
การประลองของเจียงผิงอันจบลงแล้ว เขาออกจากลานประลอง มุ่งหน้าสู่ลานเดิมพันศิลาของหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล
“เจ้าท่อนไม้ วันนี้กลับไปพักก่อนเถอะ อย่าเล่นต่อเลย”
เมิ่งจิงเห็นท่าทีออดแอดของเจียงผิงอันแล้วกังวลใจยิ่งนัก
“เวลาชีวิตของท่านอาจารย์เหลือไม่มากแล้ว เราต้องหาเมล็ดหญ้าผลึกน้ำแข็งไปช่วยท่านอาจารย์โดยเร็วที่สุด”
เจียงผิงอันกล่าวเสียงเครียด
ยามนี้ เขาไม่มีแม้แต่อารมณ์มาเรียนรู้วิชาเทียมเทพสงคราม
เมิ่งจิงผงะไปเล็กน้อย ที่แท้เจียงผิงอันก็มิได้มาเดิมพันศิลาเพื่อหาเงิน แต่เพื่อหวังเหรินอาจารย์ของเขา
เมิ่งจิงมองใบหน้าจริงจังของเด็กหนุ่ม คู่เนตรงามทอประกายอ่อนโยน
เจียงผิงอันมาเยือนลานเดิมพันศิลาอีกครั้ง และมุ่งหน้าสู่บริเวณที่นำเข้าศิลาจากเหมืองแร่แสนมหาคีรี
หลายคนเห็นเจียงผิงอันปรากฏตัวอีกครั้งแล้วกุลีกุจอมาทักทายด้วยรอยยิ้ม
ผู้สืบชะตาสวรรค์ท่านนี้ผ่าหาสมบัติเก่ง พวกเขาซื้อไปขายต่อก็เป็นกำไรอื้อซ่าเช่นกัน
ก่อนหน้าเจียงผิงอันมาที่นี่ เขาไปถามไถ่เรื่องผู้สืบชะตาสวรรค์มาเล็กน้อย
ผู้สืบชะตาสวรรค์เป็นผู้ฝึกตนประเภทพิเศษซึ่งสามารถทำนายชะตาสวรรค์
พวกเขาจ่ายชีวิตตน แลกกับโอกาสสืบชะตาสวรรค์ พวกเขากระทั่งสืบอดีตค้นอนาคตได้ น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ผู้สืบชะตาสวรรค์มักมาเดิมพันศิลา เพราะการเดิมพันศิลาสิ้นเปลืองพลังชีวิตน้อยกว่า
โอกาสพบสมบัติเดี๋ยวสามเดี๋ยวสองเช่นนี้ แม้น่าตกใจ แต่ก็ใช่จะบ้าบอเกินไปนัก
ผู้สืบชะตาสวรรค์ที่แข็งแกร่งบางคนผ่าเจอสมบัติทุกครั้งด้วยซ้ำไป
ครั้งนี้ เจียงผิงอันตั้งใจเพิ่มโอกาสเจอสมบัติขึ้นอีกสักหน่อยเป็นสี่จากสิบ เร่งการค้นหาหญ้าผลึกน้ำแข็ง
เขาชนะการประลองกับโจวเฟิง ในป้ายทองของเขามีหินวิญญาณอยู่ห้าร้อยล้าน
ยามนี้เมื่อมีเงิน ก็ไม่ห่วงจะเสียหายอะไรเลย
ขอเพียงผ่าเจอหญ้าผลึกน้ำแข็ง ต่อให้เสียหมดห้าร้อยล้านแล้วเช่นไร?
เจียงผิงอันไม่อยากให้ผู้ที่ดีต่อตนต้องถูกพรากไป
เมื่อเจียงผิงอันเริ่มผ่าศิลาหาสมบัติ ผู้คนก็แห่มามุงกันมากขึ้นเรื่อย ๆ
“บ๊ะเหวย เจอแก่นผลึกอีกแล้ว!”
“คนผู้นี้เป็นผู้สืบชะตาสวรรค์ถูกหรือไม่? จากสิบก้อนศิลา สี่หรือห้าได้สมบัติทั้งนั้น!”
“ต้องเป็นผู้สืบชะตาสวรรค์แน่ ๆ! มิเช่นนั้นคงไม่โชคดีบ้าบอได้เช่นนี้!”
ทุกสายตามองสมบัติชิ้นแล้วชิ้นเล่าเผยลักษณ์ สีหน้าสุดแสนริษยา
หลังเซี่ยชิงและฮัวชิงอวี่เสวนาจบเรื่อง พวกนางก็ออกจากห้อง และบังเอิญผ่านลานเดิมพันศิลาพอดี
เมื่อเห็นผู้คนมากมายรุมล้อมลานเดิมพันศิลา เซี่ยชิงพลันถามขึ้น “เจ้าก็เป็นผู้สืบชะตาสวรรค์คนหนึ่ง สมบัติดีที่สุดที่เจ้าเคยพบคือสิ่งใด?”
“เศษศาสตราเซียน” ฮัวชิงอวี่เอ่ยเบา ๆ
คู่เนตรงามของเซี่ยชิงเบิกกว้างเฉียบพลัน “ดวงเจ้าจะดีไปแล้วกระมัง?”
“มิใช่เจ้าก็มีเศษศาสตราเซียนอยู่หนึ่งชิ้นหรือ?” ฮัวชิงอวี่ยิ้มบาง
เซี่ยชิงสีหน้าเปลี่ยน อีกฝ่ายรู้กระทั่งข่าวนี้
ความสามารถหาข่าวกรองของหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลน่ากลัวโดยแท้
ขณะที่เซี่ยชิงกำลังจะจากไป จู่ ๆ นางก็เหลือบไปเห็นบางสิ่ง ฝีเท้าของนางชะงักค้าง หันไปทางลานเดิมพันศิลาอีกครั้ง
“ฮ่า ๆ~ รับทรัพย์อีกแล้ว! เจ้าท่อนไม้ เจ้าร้ายกาจจริง ๆ!”
เมื่อเห็นเมิ่งจิงกระโดดตัวลอยอยู่ที่นั่น เซี่ยชิงก็ผงะจังงัง
จากฝูงชนมากมาย นางเห็นเจียงผิงอันกำลังเดิมพันศิลา
เซี่ยชิงหน้าคล้ำ เจียงผิงอันไม่ยอมไปพักฟื้นบาดแผล แต่มาเดิมพันศิลาที่นี่เนี่ยนะ
นางย่างสามขุมเข้าไป เตรียมลากตัวเขากลับไปพักฟื้น
แต่เมื่อเฉียดเข้ามาใกล้ เสียงเสวนารอบข้างก็ลอยเข้าสู่โสต
“เด็กนี่ได้ไปเกินห้าล้านแล้ว ข้าล่ะอิจฉายิ่งนัก”
“อิจฉาไปทำไม เงินที่ผู้สืบชะตาสวรรค์ได้มา แลกชีวิตมากันทั้งนั้น”
“หากแลกชีวิตเป็นเงินได้ ข้าว่าข้าแลกนะ!”
เซี่ยชิงผงะไปเล็กน้อย สร้างกำไรไปกี่ล้านนะ? ผู้สืบชะตาสวรรค์?
นางมองอย่างสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง และพบว่าอัตราการเดิมพันศิลาพบสมบัติของเจียงผิงอันสูงล้ำอย่างยิ่ง
อย่างน้อย ๆ ในศิลามารดาสิบก้อน ต้องมีสามหรือสี่ที่มีเนื้อในบางอย่าง!
อัตรานี้จะน่ากลัวไปหน่อยกระมัง?
“น้องชายของเจ้าผู้นี้ก็เป็นผู้สืบชะตาสวรรค์หรือ?” เสียงของฮัวชิงอวี่ดังในโสตเซี่ยชิงอย่างสับสน
เซี่ยชิงอ้าปากพะงาบ ไม่รู้จะพูดอะไร นางก็ไม่รู้ว่าเด็กหนุ่มเป็นผู้สืบชะตาสวรรค์หรือไม่
ไม่เคยได้ยินเจียงผิงอันพูดถึงมาก่อนเลย
แต่อัตราพบสมบัตินี้ เห็นได้ชัดว่ามีเพียงผู้สืบชะตาสวรรค์ที่ทำได้
น้องชายผู้นี้ยังซ่อนความลับไว้อีกมากเพียงไร?
เจียงผิงอันผ่าศิลาอีกก้อน ทันใดนั้นสายลมเย็นเยือกก็โชยออก บรรยากาศลดอุณหภูมิลง
ใบหน้าของเจียงผิงอันปรากฏเค้าลิงโลด
เมล็ดหญ้าผลึกน้ำแข็งหรือ?
แต่ทันใดนั้น ความปรีดาบนใบหน้าเจียงผิงอันก็เลือนหาย
มิใช่เมล็ดหญ้าผลึกน้ำแข็ง แต่เป็นกระดูกมัจฉาคู่หนึ่ง
“ก้างมัจฉาน้ำแข็ง สามแสนหินวิญญาณ” เถ้าแก่ร้านเดิมพันศิลาเสนอราคา
เจียงผิงอันผิดหวัง หาใช่เมล็ดหญ้าผลึกน้ำแข็งไม่
เมล็ดหญ้าผลึกน้ำแข็งอยู่หนใด?
“ข้าบอกแล้ว เจ้างมเข็มในกองฟางโดยแท้”
หนึ่งวจีเพราะพริ้งดังขึ้น
ทุกสายตาพลันหันมองตามอย่างเผลอตัว
เมื่อเจ้าหน้าที่ในลานเดิมพันศิลาเห็นฮัวชิงอวี่ สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนอย่างมหันต์ รีบร้อนก้มหัวลงคำนับ “คุณหนู!”
คุณหนู?
ทุกผู้มองหน้ากันอย่างเคลือบแคลง
หรือสตรีผู้นี้จะเป็นเจ้าของร้านเดิมพันศิลานี้?
เมื่อเข้ามาในหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกล สิ่งที่พบเห็นมิใช่หน่วยงานของหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลเสมอไป มหาอำนาจอื่นก็สามารถมาเปิดร้านในหอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลได้ ขอเพียงตรงตามเงื่อนไขและจ่ายเงินมหาศาล
มีร้านรวงมากมายที่ตั้งโดยมหาอำนาจอื่น เช่นร้านโอสถของสำนักโอสถ
หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลแค่เก็บค่าเช่าที่ก็ทำเงินได้มากมายแล้ว
ฮัวชิงอวี่พยักหน้าให้เจ้าหน้าที่ ก่อนจะหันไปพูดกับเจียงผิงอัน “ถอดใจเถิด ต่อให้เจ้าบุกเหมืองแร่แสนมหาคีรี ก็อาจไม่พบเมล็ดหญ้าผลึกน้ำแข็งก็ได้”
เจียงผิงอันเมินอีกฝ่าย ผ่าศิลาต่อไป
ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร เขาก็ต้องพยายามช่วยอาจารย์ หาไม่เขาจะเสียใจไปชั่วชีวิต
คู่เนตรสีน้ำเงินของฮัวชิงอวี่จ้องมองเจียงผิงอันชั่วขณะหนึ่ง แล้วริมฝีปากแดงก็ยกยิ้มเล็กน้อย
นางชอบนิสัยเด็กคนนี้มากนัก
เพียงโบกหัตถ์เพรียวบางของนางเบา ๆ ม่านพลังประหลาดก็โอบล้อมคนทั้งสอง ตัดขาดทุกแสงเสียงจากการรับรู้
ริมฝีปากแดงของฮัวชิงอวี่เผยอเล็กน้อย “ข้าให้หญ้าผลึกน้ำแข็งกับเจ้าใบหนึ่งได้นะ”
“อะไรนะ?”
เจียงผิงอันเงยหน้าขึ้นทันที สีหน้าของเขาตื่นเต้น “เจ้ามีหญ้าผลึกน้ำแข็งหรือ?”
ก่อนหน้านี้ อีกฝ่ายบอกเขาว่าไม่มีแท้ ๆ
ฮัวชิงอวี่ส่ายหัว “หญ้าผลึกน้ำแข็งที่สมบูรณ์ไม่มีหรอก มีแค่ใบเดียวเท่านั้น ให้ผลลัพธ์เพียงหนึ่งในสามของหญ้าผลึกน้ำแข็งที่สมบูรณ์”
“แม้จะรักษาหวังเหรินหายขาดไม่ได้ แต่ก็เพียงพอยื้อชีวิตเขาต่อได้อีกยี่สิบสามสิบปี”
“ขายเท่าไหร่! ข้าซื้อ!” เจียงผิงอันหันจ้องอีกฝ่ายอย่างตื่นเต้น
ต่อให้เป็นเพียงหนึ่งใบ เขาก็เอาไปลอกเลียนเพิ่มด้วยอ่างสัมฤทธิผลได้!
เมื่อทำเช่นนี้ ก็ช่วยท่านอาจารย์ได้!
ฮัวชิงอวี่กล่าวเบา ๆ “หากข้าขาดเงินจริง ๆ คงขายมันไปนานแล้วล่ะ”
เจียงผิงอันเข้าใจความนัยของอีกฝ่ายทันที “เช่นนั้น เจ้าต้องการสิ่งใด?”
“กระดูกมังกรมาร”