สู่วิถีอมตะ - บทที่ 86 ถูกพิษ
โจวเฟิงพลันสร่างสติ
อาวุธเกินขอบเขตเช่นนี้ ไม่อนุญาตให้ใช ้ในการแข่งขัน!
กระบี่ที่เขาใช ้เต็มไปด้วยอักขระ เป็ นกระบี่ที่ยอดฝีมือขอบเขต วิญญาณแรกกาเนิดทั้งหลายถวิลหา
เกินขอบเขตอาวุธที่อนุญาตให้ใช ้ได้อย่างชัดเจน
โฆษกคนงามโรยตัวจากฟ้ า กล่าวด้วยสีหน้าซับซ ้อน “โจวเฟิง ฝ่าฝืนกฎ ถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขัน”
เหล่าผู้ชมต่างเดือดดาล เหวี่ยงขยะในมือเข้าใส่โจวเฟิ งอย่าง โกรธเกรี้ยว
“เวร! ไอ้ขยะไร้สมอง!”
“ยังเรียกตัวเองเป็ นอัจฉริยะจากสานักเพียวเหมี่ยวได้อยู่อีก หรือ!”
“สานักเพียวเหมี่ยวมีแต่ขยะ!”
กฎมิได้โทษคนหมู่มาก ยามนี้เมื่อทุกคนล้วนก่นด่า ก็ไม่ต้องห่วง ว่าจะถูกคนจากสานักเพียวเหมี่ยวมาตามคิดบัญชี
โจวเฟิงชี้เจียงผิงอันพลางแผดเสียงพูดกับโฆษก “ไอ้เด็กนี่จงใจ เล่นลูกไม้ ยั่วยุข้าจนผิดกติกาต่างหาก!”
โฆษกคนงามกล่าวเบา ๆ “นี่มิใช่การผิดกฎ”
“ข้าขอประกาศว่า ในการประลองคู่แรก เจียงผิงอันเป็ นผู้ชนะ!”
เหล่าผู้ชมตะโกนก่นด่า หามีผู้ใดคาดคิดถึงผลลัพธ ์เช่นนี้ไม่
ปรากฏว่าโจวเฟิงฝ่าฝืนกฎ!
“ไอ้ขยะเจียงผิงอันนี่น่ารังเกียจนัก!”
“หมัดอู๋จี๋ชั่วร ้ายเกินไปแล้ว เหลาจื่อต้องไปเรียนบ้าง”
“เงินของข้า! เงินออมหลายสิบปีของข้าไม่เหลือแล้ว!”
เสียงโหยไห้ดังออกมาจากหมู่ผู้ชม
จินหลินลอบเดาะลิ้น “ชั่วร ้าย ชั่วร ้ายเกินไปแล้ว มิคาดว่าเจียงผิง อันหน้าซื่อตาใสจะทาเรื่องเช่นนี้ได้”
“เป็ นเพราะโจวเฟิงทนไม่ได้เองนั่นแหละ” อวิ๋นหวงกล่าว
โจวเฟิ งเป็ นคนทะนง คิดไปว่ากระบี่เดียวก็ปราบเจียงผิงอันได้ นอกจากมิอาจล้มอีกฝ่ ายได้ ยังถูกเจียงผิงอันเย้ยเยาะ กวนอารมณ์ จนระเบิด
วรยุทธ์ของเจียงผิงอันก็ยียวน ใช้การโจมตีแว้งกลับหาเจ้าของ ซ้ายังรวดเร็วฉับไว ตีเขาไม่โดน
เหตุที่โจวเฟิงพ่ายเป็ นเพราะความคิดของตนล้วน ๆ หาไม่ ศึกนี้ ชัยชนะคงไม่ตกเป็ นของเจียงผิงอันอย่างแน่นอน
จินหลินหัวเราะร่า “ฮ่า ๆ ข้าลงเดิมพันข้างสหายเจียงไว้สองแสน หินวิญญาณ ก าไรสิบเท่าตัว! สองล้านหินวิญญาณถ้วน! รับทรัพย์ ถล่มทลาย!”
ฟางซิงและคนอื่น ๆ ดูริษยา เจ้านี่ช่างโชคดีแท้ พวกเขาสิเสียไป มากยิ่ง
เจียงผิงอันจัดอาภรณ์ ช าเลืองมองโจวเฟิงเล็กน้อย ก่อนจะหัน กายจากไป
อัจฉริยะจากสานักเพียวเหมี่ยวก็แค่นี้เอง
โจวเฟิงมองตามแผ่นหลังของเจียงผิงอัน หัวใจเอ่อล้นด้วยความ ไม่ยินยอม โทสะและจิตสังหาร
“ตายซะ!”
กระบี่ในมือของเขาทะยานไปหาเจียงผิงอัน
ไม่ว่าอย่างไรเขาก็พ่ายแล้ว ยามนี้มีเพียงต้องฆ่าอีกฝ่ ายเสีย จึง สงบโทสะในใจได้
หากถูกดาบนี้ฟาดฟัน กระทั่งยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณแรก กาเนิดยังสะบั้นร่างได้
“เจ้าท่อนไม้!”
“ระวัง!”
เหตุกะทันหันนี้ทาให้ปวงชนแตกตื่น
พริบตานั้น เจียงผิงอันแปรร่างเป็ นอัสนี วูบไหวมาอยู่ตรงหน้า โจวเฟิงแล้วออกหนึ่งหมัดชกใส่
เปรี้ยง!
ก่อนโจวเฟิงทันตั้งตัว ร่างของเขาก็กระเด็นไปเยี่ยงอุกกาบาต กระแทกเปรี้ยงเข้าใส่กาแพง
อักขระบนก าแพงวูบไหวรุนแรง
โลหิตทะลักจากปากของโจวเฟิ ง ซี่โครงและอวัยวะภายในปริ แตก ทรุดกองกับพื้นหมดสภาพต่อสู้ไปทันที
สีหน้าของโจวเฟิงบิดเบี้ยว หัวใจเปี่ยมความตกตะลึง
เป็ นไปไม่ได้!
นี่มันความเร็วและพลังอะไรกัน!
ปรากฏว่ายามสู้กับเขา เจียงผิงอันหาใช ้อานาจเต็มที่ไม่!
แต่ทาไมอีกฝ่ายจึงแข็งแกร่งขึ้นได้เพียงนี้?
ไปเรียนวรยุทธ ์พิเศษใดไว้? กินโอสถพิเศษอะไรมา?
โจวเฟิงเชื่อไม่ลงว่าทุกสิ่งเป็ นเรื่องจริง
เจียงผิงอันไม่สนใจโจวเฟิงอีก คว้ากระบี่โยนเข้ากาไลเก็บของ ของตนไป
ได้กระบี่มาโดยไม่เสียเงิน กาไรแล้ว
แค่ต้องเผยความแข็งแกร่งและความเร็วซึ่งเป็ นไพ่ตายออกมา เสียหายนิดหน่อย
เซี่ยชิงผู้กาลังจะพุ่งออกไปช่วยชะงักนิ่งอยู่ที่หน้าต่างห้องส่วนตัว
ลานประลองอันเจี๊ยวจ๊าวเงียบกริบ
ทุกคนมองตามหลังของเจียงผิงอันผู้ก าลังเดินจากตาค้าง
ก่อนหน้านี้ ทุกคนต่างคิดว่าเจียงผิงอันชนะได้เพราะวรยุทธ ์หน้า ไม่อาย ท าให้พวกเขาเดือดดาลมีโทสะ ชนะมาได้แค่เพราะคู่ต่อสู้ท า ผิดกฎ
พวกเขาคิดไปว่าพลังต่อสู้ของตัวเจียงผิงอันเองไม่ได้สูง แค่ เพราะความคิดของโจวเฟิงไม่เสถียร
จนกระทั่งเมื่อครู่ เจียงผิงอันปรากฏกายห่างจากที่เดิมหลายสิบ จั้งได้ในพริบตา แล้วชกโจวเฟิงกระเด็นไป
พวกเขาจึงเพิ่งตระหนักยามนี้เองว่าเจียงผิงอันเก็บงาความ แข็งแกร่งอยู่!
ด้วยอานาจยิ่งใหญ่เช่นนี้ เจียงผิงอันปลดจุดชีพจรไปเท่าไหร่ แล้ว?
อวิ๋นหวง ฟางซิง และคนอื่น ๆ มีสีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
ความเร็วเมื่อครู่นี้ กระทั่งพวกเขายังไหวตัวไม่ทัน
เดิมที พวกเขามิได้เห็นเจียงผิงอันเป็ นคู่ต่อสู้มาก่อนเลย แต่ยาม นี้พวกเขาต้องถืออีกฝ่ายจริงจังแล้ว
“ชนะแล้ว! ชนะแล้ว! ฮ่า ๆ!”
ดวงตาของเมิ่งจิงเรืองประกายชื่นชม เต้นเร่าอย่างตื่นเต้น นางว่า แล้วว่าเจ้าท่อนไม้สู้ไหวแน่
กาไรห้าร ้อยล้าน คืนนี้จะกินให้หนาใจ
เหล่าผู้ชมบนอัฒจันทร์ก่นด่าโจวเฟิงกันระนาว
“น่ารังเกียจนัก ยังจะลอบโจมตี!”
“อย่าพูดว่าลอบโจมตีเลย ขนาดลอบโจมตียังไม่ส าเร็จ!”
“สานักเพียวเหมี่ยวมีแต่ขยะทั้งนั้น! คืนเงินมาเลย!”
โจวเฟิงเติบโตมากับคาชมตั้งแต่เล็ก นี่เป็ นครั้งแรกที่เขาได้ยิน ผู้คนรุมก่นด่ามากมายขนาดนี้
ทั้งความอับอาย โทสะ และบาดแผลภายในทาให้เขากระอักเลือด หมดสติไปทันที
โจวเฟิงผู้เคยปราบเจียงผิงอันในสองกระบี่ ถูกหนึ่งหมัดของเจียง ผิงอันท าร ้ายสาหัส
ขณะที่เจียงผิงอันไม่ยินดียินร ้าย
เขาก็แค่เอาชนะโจวเฟิงในขอบเขตสร ้างรากฐานขั้นปลายได้ หา มีสิ่งใดให้พูดถึง
เขาจะแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้
เมื่อกลับถึงที่พักหลังลานประลอง ขณะที่เจียงผิงอันกาลังจะจร จาก บริกรชายผู้หนึ่งก็เดินเข้ามา
เขาถือปลาอันเรืองแสงสีทองไว้จานหนึ่ง ทั่วทั้งห้องพลันปกคลุม ด้วยกลิ่นหอมประหลาด
“สวัสดีคุณชาย นี่คือรางวัลที่ลานประลองของเรามอบให้แก่ผู้ ชนะ ปลามังกรเหลืองทอง หนึ่งคาเทียบได้กับการฝึ กฝนหลายวัน ทีเดียว”
สายตาของเจียงผิงอันเรืองประกายขึ้นเล็กน้อย
มีเรื่องดีเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ
“วางลงเถิด”
ปลาส่งกลิ่นยวนยั่ว ต้องรสชาติดียิ่งกว่าแน่ ๆ
เรื่องสาคัญที่สุดคือ มันยังสามารถพัฒนาการฝึ กฝนได้ด้วยนี่ แหละ
บริกรชายวางปลามังกรเหลืองทองลงบนโต๊ะ
“คุณชายรีบกินเถิด หาไม่แล้วปราณจะจางตัว และปลานี้จะอร่อย ก็ต่อเมื่อกินร ้อน ๆ ขอรับ”
“ได้ ขอบคุณนะ”
เมื่อบริกรจากไป เจียงผิงอันก็นั่งที่โต๊ะ ยกตะเกียบขึ้นคีบมากิน หนึ่งคา
เนื้อปลามังกรเรืองประกายเหลืองทอง ส่งกลิ่นยั่วน้าลาย
เจียงผิงอันเพิ่งเคยได้ลิ้มรสของอร่อยเช่นนี้เป็ นครั้งแรก
ยามส่งเนื้อปลาเข้าปาก กลิ่นหอมชื่นใจก็ระเบิดใส่ต่อมรับรส หลั่งน้าลายออกมา
ทว่าทันใดนั้น สีหน้าของเจียงผิงอันพลันแปรเปลี่ยน
ตุ้บ!
เจียงผิงอันร่วงลงกับพื้น ตะเกียบหลุดจากมือ โลหิตหลั่งจากเจ็ด ทวาร พลังชีวิตในกายเลือนหายรวดเร็ว
มีพิษ!
ใบหน้าของเจียงผิงอันซีดขาว
สติของเขาค่อย ๆ เลือนหาย เขาใช ้เจตจานงอันกล้าแข็งสื่อถึง ถุงเก็บของ น าสารพัดยาถอนพิษออกมา
ยาถอนพิษเหล่านี้ เขาซื้อมาควบคู่กับยาพิษเพราะกลัวถูกวางยา เสียเอง
เขากลืนยาถอนพิษทั้งหลายเข้าปากไป
แต่หามีผลไม่!
เขามิคาดเลยว่าจะต้องมาตายที่นี่
ในภวังค์ของเขาปรากฏภาพของบุพการี
ต้องไปแล้วหรือ……
ความสิ้นหวังครอบงาเจียงผิงอัน
ยามนี้เอง เขาจึงตระหนักว่าตนช่างเล็กจ้อยเหลือเกิน
หากรอดไปได้ ต้องกว้านซื้อยาถอนพิษไว้เยอะ ๆ
น่าเสียดายที่คาว่า ‘ถ้า’ นั้นหามีจริงไม่……
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราในถุงเก็บสัตว์ภูตสัมผัสบางอย่างได้ มัน รีบไชออกมาจากถุงเก็บสัตว์ภูต
มันท าสัญญากับเจียงผิงอัน หากเจียงผิงอันตาย มันจะตายด้วย!
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราอยากช่วยสูบพิษออกให้เจียงผิงอัน
แต่มันสัมผัสได้ว่าพิษนี้น่าสะพรึงยิ่ง เจือด้วยอานาจกฎเกณฑ์ ซอกซอนไปทั่วร่างเจียงผิงอันจนไม่อาจดูดพิษออกได้แล้ว!
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดาราสยายปีก บินไปที่หัวใจของเจียงผิงอัน แล้วพ่นพิษออกจากปาก
พิษอันน่าสะพรึงกลัวหยดลง หัวใจของเจียงผิงอันถูกกร่อนเป็ นรู เลือดทะลัก
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดารารีบไชสวนทางเลือดเข้าไป จากนั้นก็คาย พิษออกมาปิดรู
หัวใจคือจุดด าเนินเลือดของมนุษย์ เลือดไม่ว่าหยดใดล้วนต้อง เคลื่อนผ่านมัน
แมลงหมื่นพิษเจ็ดดารากัดขาและตัวของมัน ปล่อยให้โลหิตไหล นองออกมา
มันเป็ นทั้งแมลงพิษและแมลงถอนพิษ
มันไม่อาจทราบว่าการทาเช่นนี้มีประโยชน์หรือไม่ แต่หากมันไม่ ช่วยเจียงผิงอัน มันก็ตายอยู่ดี
การเต้นหัวใจของเจียงผิงอันช ้าลง ช ้าลงเรื่อย ๆ….