วิถียุทธไร้ขอบเขต: ระบบสังเคราะห์เทพ - บทที่ 119 การพูดคุยระหว่างศิษย์พี่ศิษย์น้อง
“ศิษย์น้อง… ออกมาเจอกันหน่อยสิ!”
น้ำเสียงยียวนของราชันกระบี่สวรรค์ดังกังวานอยู่ข้างหู
ซูอวี่ที่กำลังจมอยู่ในห้วงความคิดพลันสะดุ้งเฮือก! เขาเงยหน้ามองร่างสง่างามบนยอดโดมฟ้า นิ่งอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้ารับช้าๆ
ไม่นานนัก ซูอวี่ก็ได้รับข้อความนัดหมายให้ไปพบที่ห้องทำงานของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ ตลอดเส้นทาง สมองของเขาเอาแต่ครุ่นคิดประมวลผลไม่หยุดหย่อน
ครั้งนี้… ฐานะของเขาถือว่าถูกกระชากหน้ากากเปิดโปงออกมาอย่างหมดเปลือกแล้ว!
ก่อนหน้านี้ราชันพิฆาตมังกรเคยเตือนไว้ว่า หากฐานะ ‘ศิษย์ของราชันพิฆาตมังกร’ แพร่งพรายออกไปเมื่อไหร่ มันจะดึงดูดความยุ่งยากที่ไม่จำเป็นเข้ามาหาตัว
พูดก็พูดเถอะ… ด้วยความเข้าใจที่ฉันมีต่อขุมกำลังของเผ่ามนุษย์ ระดับที่ตาเฒ่าฆ่ามังกรนั่นเรียกว่า ‘ความยุ่งยาก’ ได้… เกรงว่าคงจะมีแค่ตัวตนระดับเพดานสูงสุดทั้งสามคนนั้นแล้วมั้ง! ซูอวี่ลอบคิดในใจ
ท้ายที่สุดแล้ว นอกจากยอดฝีมือสามคนนั้น ใครมันจะกล้ารนหาที่ตายไปกระตุกหนวดราชันพิฆาตมังกรกันล่ะ?
ต่อให้มียอดฝีมือระดับโหวหรือราชันคนไหนผูกใจเจ็บกับผู้เป็นอาจารย์ พวกมันก็ไม่มีความกล้าพอจะมาลงมือกับเขาสุ่มสี่สุ่มห้าอยู่ดี ผู้หนุนหลังของเขาคือราชันพิฆาตมังกรเชียวนะเว้ย! ใครกล้าแตะก็เตรียมตัวสูญพันธุ์ได้เลย!
ทว่า ในเมื่ออาจารย์เตือนมา ซูอวี่ก็ต้องยกระดับความระมัดระวังตัวให้มากขึ้น การที่ความลับแตกในครั้งนี้ เป็นเพราะพวกหมื่นเผ่าพันธุ์ล้วนๆ
ประกอบกับคนที่อ้างตัวว่าเป็น ‘ศิษย์พี่’ ของเขา… สรุปแล้วใช่ศิษย์พี่จริงๆ หรือเปล่า? ภายในใจของซูอวี่ยังคงแปะเครื่องหมายคำถามเอาไว้ตัวโตๆ
ก็ตาแก่นั่นไม่เคยบอกฉันมาก่อนเลยนี่หว่าว่ามีศิษย์พี่อยู่ด้วย! แต่คิดอีกที… ราชันกระบี่สวรรค์เป็นถึงยอดฝีมือระดับราชันของเผ่ามนุษย์ อีกทั้งชื่อเสียงเรียงนามก็เป็นที่ประจักษ์ชัด เป็นฮีโร่ของประชาชน เรื่องพรรค์นี้ระดับราชันคงไม่แต่งเรื่องมาหลอกเด็กหรอกมั้ง
ระหว่างที่ก้าวเดินจมอยู่ในความคิด ซูอวี่ก็มาหยุดอยู่หน้าห้องทำงานของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์เสียแล้ว เขาลังเลอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ
“เข้ามาสิ!” น้ำเสียงนุ่มนวลอบอุ่นดังลอดออกมาจากด้านใน
ซูอวี่ผลักประตูเข้าไป ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือราชันกระบี่สวรรค์กำลังนั่งไขว่ห้างพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์ มุมปากประดับรอยยิ้มอบอุ่นเป็นกันเอง
“มาแล้วรึ ศิษย์น้อง!” ทันทีที่เห็นซูอวี่ ราชันกระบี่สวรรค์ก็ฉีกยิ้มกว้าง มองเขาด้วยแววตาพินิจพิเคราะห์ปนขบขัน
เผชิญหน้ากับตัวตนระดับทำเนียบราชัน ซูอวี่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า เขาไม่รู้จะวางตัวหรือเริ่มบทสนทนาอย่างไร ได้แต่ยืนเก้ๆ กังๆ ทำตัวไม่ถูกอยู่กลางห้อง
ราชันกระบี่สวรรค์หัวเราะร่วนในลำคอ “ดูทรงแล้ว… อาจารย์คงยังไม่ได้บอกเรื่องของฉันกับศิษย์พี่ใหญ่ให้นายฟังล่ะสิ? แต่บนตัวนายก็น่าจะมีป้ายหยกของอาจารย์อยู่นี่ ลองใช้ป้ายหยกนั่นส่งกระแสจิตไปถามตาแก่นั่นโดยตรงเลยก็ได้นะ”
เมื่อได้ยินสรรพนามการเรียกขานอาจารย์แบบกันเองขนาดนั้น ความหวาดระแวงในใจของซูอวี่ก็ลดฮวบลงทันที เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม นัยน์ตาจ้องตรงเข้าไปในดวงตาของราชันกระบี่สวรรค์อย่างไร้ความหวาดกลัว
ราชันกระบี่สวรรค์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาฉายประกายถูกใจ
“ใจกล้าไม่เบานี่” เขาพึมพำชื่นชม ก่อนจะยกถ้วยชาบนโต๊ะขึ้นจิบอย่างเชื่องช้า
“เพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก ศิษย์พี่อย่างฉันก็ไม่ได้เตรียมของรับขวัญอะไรดีๆ ไว้ซะด้วยสิ… เอาแก่นภายในของปรมาจารย์ขอบเขตสุริยันเม็ดนี้ไปก่อนก็แล้วกัน!”
สิ้นคำพูด ฝ่ามือของราชันกระบี่สวรรค์ก็พลิกหงายขึ้นเบาๆ แก่นภายในสีส้มอมแดงเม็ดหนึ่งพลันปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ!
ใจกลางแก่นภายในเม็ดนั้นอัดแน่นไปด้วยคลื่นพลังงานบริสุทธิ์ที่ร้อนระอุถึงขีดสุด! รูปลักษณ์ของมันทอประกายเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ย่อส่วน เพียงแค่มันปรากฏตัวออกมา อุณหภูมิภายในห้องทำงานก็พุ่งสูงปรี๊ดราวกับเตาหลอมในชั่วพริบตา!
ยิ่งไปกว่านั้น ท่ามกลางเพลิงสีส้มอมแดง ยังมีเงามายาของวานรยักษ์ดิ้นรนคำรามแว่วออกมาจางๆ คลื่นเสียงของมันทรงพลังจนทำให้แก้วหูของซูอวี่เจ็บแปลบ!
ม่านตาของซูอวี่หดเกร็งวูบ! แก่นภายในเม็ดนี้…
มันคือแก่นภายในของยอดฝีมือเผ่าวานรขอบเขตสุริยันตนนั้น! ตัวที่เพิ่งโดนหลี่หงเทียนอัดจนร่วงกราวลงไปคลุกฝุ่นนั่นเอง! มันรอดพ้นจากเงื้อมมือของหลี่หงเทียนมาได้ แต่สุดท้ายกลับต้องมาตายอนาถคาช่องทางเชื่อมมิติ เพียงเพราะการตวัดกระบี่ส่งเดชของราชันกระบี่สวรรค์เนี่ยนะ!?
เดิมทีซูอวี่คิดว่าศพของวานรนั่นคงถูกความแปรปรวนจากช่องว่างมิติฉีกกระชากจนแหลกเป็นผุยผงไปแล้ว ที่ไหนได้… ของล้ำค่าชิ้นนี้กลับถูกราชันกระบี่สวรรค์ฉกมาดื้อๆ ซะงั้น!
นัยน์ตาของเด็กหนุ่มลุกโชนด้วยความบ้าคลั่ง! นั่นมันถึงกับเป็นแก่นภายในของขอบเขตสุริยันเชียวนะโว้ย! หากเขาสามารถสกัดกลืนกินพลังของมันได้ทั้งหมด ระดับการฝึกตนของเขาอย่างน้อยๆ ก็ต้องทะลวงพรวดพราดขึ้นสู่ขอบเขตเหินเวหาได้ในรวดเดียวแน่!
ทว่า… นั่นก็เป็นเพียงแค่ทฤษฎีในอุดมคติ ด้วยระดับความจุพลังของซูอวี่ในปัจจุบัน หากดึงดันฝืนยัดแก่นภายในระดับสุริยันเข้าไปล่ะก็… จุดจบมีเพียงทางเดียวคือ ร่างระเบิดตู้มเป็นโกโก้ครั้นช์ดับอนาถ!
“ขอบคุณมากครับ ท่านราชัน… เอ้ย! ขอบคุณครับ ศิษย์พี่!” ซูอวี่ยื่นมือรับแก่นภายในอันร้อนระอุเก็บไว้ด้วยความตื่นเต้น
ราชันกระบี่สวรรค์ยิ้มรับพลางอธิบาย “อันที่จริง ครั้งนี้อาจารย์ตั้งใจจะส่งศิษย์พี่ใหญ่ลงมาจัดการ แต่บังเอิญทางฝั่งนั้นติดพันปัญหาขัดข้องนิดหน่อย ตอนนี้เขากำลังบู๊แหลกทำภารกิจอยู่กับอาจารย์ ก็เลยโยนเผือกร้อนสั่งให้ฉันมาแทนกะทันหันน่ะ”
ซูอวี่พยักหน้ารับเงียบๆ
พูดตามตรง... สำหรับชายที่ได้ชื่อว่าเป็น ‘อาจารย์’ ซูอวี่ยังรู้สึกแปลกหน้าและห่างเหินอยู่มาก ท้ายที่สุดแล้ว ตั้งแต่กราบอาจารย์จนถึงป่านนี้ เขาเพิ่งจะเคยเห็นหน้าค่าตาราชันพิฆาตมังกรตัวเป็นๆ ไปแค่ครั้งเดียวเท่านั้นเอง
ราชันกระบี่สวรรค์สังเกตเห็นท่าทีเงียบขรึมลงของศิษย์น้อง จึงเปลี่ยนเรื่องคุยด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น “ตอนนี้นายก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตกายาทองคำแล้ว ไม่จำเป็นต้องบ้าบิ่นรีบร้อนเลื่อนระดับการฝึกตนหรอกนะ สิ่งที่นายควรทุ่มเทความสนใจให้มากที่สุดในตอนนี้คือ… ‘คุณภาพ’ ของกายาทองคำต่างหาก”
“หืม? คุณภาพ?” ซูอวี่เงยหน้าขึ้นขวับ คิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความงุนงง
คราวนี้กลายเป็นราชันกระบี่สวรรค์ที่ต้องเบิกตาประหลาดใจเสียเอง “นี่อย่าบอกนะว่า… ครูฝึกในค่ายสัตว์ประหลาดของพวกนาย ไม่ได้สอนรายละเอียดเชิงลึกเกี่ยวกับขอบเขตกายาทองคำให้ฟังเลยงั้นเหรอ?”
ทว่าเพียงครู่เดียว เขาก็ตบหน้าผากตัวเองดังฉาด “อ้อ… ลืมไปเลย! มณฑลเจียงหนานบ้านนอกคอกนาแบบนี้ หลายสิบปีมานี้แทบไม่มีอัจฉริยะรุ่นเยาว์คนไหนไปถึงขอบเขตกายาทองคำได้เลยสักคนนี่หว่า การที่ครูฝึกพวกนั้นจะหลงลืมหลักสูตรระดับสูงไปก็คงไม่แปลก”
“เอาเถอะ ในเมื่อนายคือศิษย์น้องของฉัน งั้นศิษย์พี่คนนี้จะขอติวเข้มเรื่องขอบเขตกายาทองคำให้นายฟังเอง!” ราชันกระบี่สวรรค์ยืดตัวตรง “ก่อนอื่น นายรู้หรือเปล่าว่าทำไมขอบเขตนี้… ถึงถูกเรียกว่าขอบเขตกายาทองคำ?”
ซูอวี่นึกถึงตำราพื้นฐานแล้วตอบกลับฉะฉาน “ใช้ปราณวิญญาณหล่อหลอมกระดูกและเลือดเนื้อ เพื่อให้บรรลุผลลัพธ์ความแข็งแกร่งระดับ ‘กายาทองคำอมตะ’ ครับ”
ราชันกระบี่สวรรค์พยักหน้าช้าๆ “ถูกแค่ครึ่งเดียว… นั่นเป็นเพียงคำจำกัดความที่ตื้นเขินที่สุดเท่านั้น สำหรับตัวตนระดับสูง สิ่งที่เรียกว่า ‘กายาทองคำอมตะ’ มันก็แค่เกณฑ์ขั้นต่ำสุดของขอบเขตนี้ต่างหาก!”
“ยอดฝีมือทุกคนที่ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตกายาทองคำ นอกจากการบีบอัดสร้าง ‘ลวดลายกายาทองคำ’ แล้ว ขั้นตอนที่สำคัญและชี้วัดอนาคตที่สุดก็คือ… การควบแน่น ‘รูปลักษณ์กายาทองคำ’ ของตัวเอง”
“รูปลักษณ์กายาทองคำ?” ซูอวี่ทวนคำ
“ใช่แล้ว รูปลักษณ์กายาทองคำคือตัวกำหนดขีดจำกัดพลังรบและรากฐานของยอดฝีมืออย่างแท้จริง! พูดง่ายๆ คือ… ยิ่งรูปลักษณ์กายาทองคำของนายล้ำลึกและทรงพลังมากเท่าไหร่ พลังรบก็จะยิ่งทวีความแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น! รวมถึงขีดจำกัดความสำเร็จในระดับที่สูงขึ้นไปในอนาคตด้วย!”
“โดยพื้นฐานแล้ว รูปลักษณ์กายาทองคำจะถูกแบ่งออกเป็นสามระดับ…” ราชันกระบี่สวรรค์ชูนิ้วขึ้นมา “ระดับแรก... คือรูปลักษณ์เริ่มต้นของพวกไก่อ่อนที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตกายาทองคำ ถูกเรียกว่า ‘กายาทองคำระดับทั่วไป’”
“นี่คือระดับที่โหลและพบเห็นได้เกลื่อนกลาดที่สุด อย่างเช่นพวกครูฝึกในค่ายของนายหลายๆ คนก็กระจุกอยู่แค่ระดับนี้นี่แหละ ยอดฝีมือขอบเขตกายาทองคำกว่าเจ็ดสิบถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ในโลก ล้วนมีแค่กายาทองคำระดับทั่วไปทั้งสิ้น”
“แต่เมื่อขยับขึ้นมาถึงระดับที่สอง… มันไม่ใช่จุดที่พวกขยะธรรมดาจะฝันถึงได้อีกต่อไป ระดับนี้ถูกเรียกว่า ‘กายาทองคำระดับสุดยอด’! มีเพียงสัตว์ประหลาดระดับท็อปของยุคเท่านั้นที่หล่อหลอมมันออกมาได้ อย่างพวกอัจฉริยะหัวกะทิของแต่ละเขตแดน ส่วนใหญ่ก็จะอยู่ในระดับนี้”
“และหากใครก็ตามสามารถควบแน่นกายาทองคำระดับสุดยอดออกมาได้ ขีดจำกัดความสำเร็จในอนาคตของพวกมัน… อย่างต่ำต้อยที่สุดก็คือขอบเขตปรมาจารย์!”
รูม่านตาของซูอวี่หดเกร็งอย่างรุนแรง! เขากลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก จ้องมองราชันกระบี่สวรรค์ด้วยแววตาตื่นตะลึง
ราชันกระบี่สวรรค์แสยะยิ้มบางๆ พลางเล่าต่อ “ส่วนระดับที่สาม… ถูกขนานนามว่า ‘กายาทองคำไร้มลทิน’! จัดว่าเป็นจุดสูงสุดที่สมบูรณ์แบบที่สุดของการหล่อหลอมกายาทองคำ ในแต่ละปีของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยทั่วทั้งแคว้นต้าเซี่ย… จะมีอัจฉริยะระดับปีศาจเพียง ‘หนึ่งหรือสองคน’ เท่านั้นที่สามารถไปถึงขั้นนี้ได้! ยกตัวอย่างเช่นศิษย์พี่ใหญ่ ในอดีตเขาก็ใช้ความสมบูรณ์แบบของกายาทองคำไร้มลทินนี่แหละ ในการทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเหินเวหา!”
“และผลลัพธ์ของมันก็อย่างที่นายเห็น… ปัจจุบันเขาผงาดขึ้นเป็นถึงตัวตนระดับ10 อันดับแรกของทำเนียบราชัน! ตัวตนที่แค่เอ่ยชื่อก็สั่นสะเทือนขวัญไปทั้งหมื่นเผ่าพันธุ์!”
ซูอวี่สูดลมหายใจเย็นเฉียบเข้าปอดลึกสุดใจ เขานึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าภายในขอบเขตกายาทองคำที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไร กลับซ่อนเร้นรากฐานและเส้นทางที่แบ่งแยกชั้นวรรณะอัจฉริยะเอาไว้อย่างโหดร้ายถึงเพียงนี้!
และในจังหวะที่เด็กหนุ่มกำลังจะอ้าปากถามถึงความแตกต่างเพื่อสำรวจว่าตนเองอยู่ระดับไหน น้ำเสียงทุ้มต่ำและแฝงความเร้นลับของราชันกระบี่สวรรค์ก็ดังแทรกขึ้นมาเสียก่อน
“แต่ความจริงแล้ว… เหนือกว่ากายาทองคำไร้มลทินขึ้นไป… ยังมีรูปลักษณ์กายาทองคำระดับ ‘ตำนาน’ ซ่อนอยู่อีกชนิดหนึ่ง”
สีหน้าของซูอวี่แข็งค้างไปในทันที นัยน์ตาเบิกกว้างสุดขีด
ราชันกระบี่สวรรค์เว้นจังหวะ เลียริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะเอ่ยทีละคำอย่างเนิบช้าและทรงพลัง!
“และรูปลักษณ์กายาทองคำเหนือตรรกะชนิดนั้น… มันถูกเรียกว่า… กายาทองคำอรหันต์!”