วิถียุทธไร้ขอบเขต: ระบบสังเคราะห์เทพ - บทที่ 118 ความลับแตก, ศิษย์น้อง ออกมาเจอกันหน่อยสิ!
- Home
- วิถียุทธไร้ขอบเขต: ระบบสังเคราะห์เทพ
- บทที่ 118 ความลับแตก, ศิษย์น้อง ออกมาเจอกันหน่อยสิ!
“ไอ้เด็กที่ชื่อซูอวี่นั่น… มันคือศิษย์น้องของฉันโว้ย!”
น้ำเสียงยียวนของราชันกระบี่สวรรค์ดังกังวานก้องไปทั่วทั้งฟ้าดินอย่างเนิบนาบ
ชั่วพริบตาเดียว จิตใจของผู้คนนับหมื่นพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง! พวกเขาเบิกตาจ้องมองราชันกระบี่สวรรค์ด้วยความตกตะลึงถึงขีดสุด
โดยเฉพาะหลี่หงเทียน…
เขามองราชันกระบี่สวรรค์ด้วยแววตาเหม่อลอยสติหลุด ก่อนจะหันขวับไปมองซูอวี่ในเมืองเหิงเฉิง
อะไรวะเนี่ย? ท่านรัฐมนตรีไปมีศิษย์น้องเพิ่มมาตั้งแต่เมื่อไหร่?
หลี่หงเทียนเกาหัวแกรก สีหน้าดูโง่งมไปถนัดตา เขาติดตามรับใช้ราชันกระบี่สวรรค์มาเนิ่นนาน ไม่เคยระแคะระคายเลยว่าเจ้านายตัวเองมีศิษย์น้องโผล่มาด้วย รู้เพียงแค่ว่าราชันกระบี่สวรรค์มีศิษย์พี่ใหญ่อยู่เพียงคนเดียว
ตัดกลับมาภายในเมืองเหิงเฉิง
สายตานับไม่ถ้วนต่างพุ่งเป้าไปที่ร่างของซูอวี่อีกครั้ง! ทว่าคราวนี้ แววตาของพวกเขาไม่ได้มีเพียงความหวาดผวา แต่กลับอัดแน่นไปด้วยความตกตะลึง งุนงง และสอดรู้สอดเห็น อารมณ์นับร้อยพันตีรวนกันจนปั่นป่วนไปหมด
“ซูอวี่… เป็นศิษย์น้องของราชันกระบี่สวรรค์งั้นเหรอ!?”
“บ้าไปแล้ว! ท่านราชันกระบี่สวรรค์คือยอดฝีมือขอบเขตราชัน! เป็นถึงตัวตนระดับสูงสุดที่สลักชื่ออยู่บนทำเนียบราชันของเผ่ามนุษย์เราเชียวนะ! แล้วซูอวี่เป็นศิษย์น้องของเขาเนี่ยนะ!?”
“เดี๋ยวก่อน... ถ้าซูอวี่เป็นศิษย์น้องของราชันกระบี่สวรรค์… งั้นก็หมายความว่า อาจารย์ของราชันกระบี่สวรรค์… ตัวตนระดับตำนานอันดับหนึ่งแห่งทำเนียบราชัน… ‘ราชันพิฆาตมังกร’ ก็คืออาจารย์ของซูอวี่ด้วยน่ะสิ!?”
สิ้นประโยคนั้น ทั่วทั้งเมืองเหิงเฉิงก็ระเบิดเสียงฮือฮากระหึ่มราวกับคลื่นพายุคลั่ง!
แม้แต่สยงจ้านและหยางฉียังอ้าปากค้าง จ้องมองซูอวี่ด้วยสายตาโง่งม
ซูอวี่… เป็นถึงศิษย์ของราชันพิฆาตมังกรเชียวรึ!
พวกเขาเคยคาดเดาว่าซูอวี่อาจจะกราบยอดฝีมือระดับโหวหรือราชันเป็นอาจารย์ อย่างไรเสียพรสวรรค์ระดับสีทองของซูอวี่ก็ประจักษ์ชัดอยู่ทนโท่ แต่ให้คิดจนหัวแตกก็ยังนึกไม่ถึงว่า… ซูอวี่จะถูก ‘ราชันพิฆาตมังกร’ รับเป็นศิษย์!
ราชันพิฆาตมังกรคือใครน่ะหรือ?
ในบรรดาเผ่ามนุษย์ทั้งหมด หากไม่นับรวมยอดฝีมือระดับเพดานสูงสุดทั้งสามคนแล้ว… ก็มีราชันพิฆาตมังกรนี่แหละที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด!
ไม่ใช่แค่ขอบเขตราชันธรรมดา! แต่เป็นถึง ‘อันดับหนึ่ง’ แห่งทำเนียบราชัน! ยอดฝีมือขอบเขตราชันที่ไร้เทียมทานที่สุดในทวีป!
ตัวตนสุดสยองที่สามารถล้างบางเผ่าพันธุ์หนึ่งให้สูญพันธุ์ได้ด้วยตัวคนเดียว!
บุคคลระดับนี้… ขอเพียงแค่เขากระทืบเท้าเบาๆ ทั่วทั้งทวีปหมื่นเผ่าพันธุ์ก็ต้องสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น!
ทว่าเด็กหนุ่มชาวบ้านๆ อย่างซูอวี่ กลับได้กลายเป็นศิษย์สืบทอดของตัวตนระดับนั้น!
ชั่วขณะนั้น บรรดาผู้คนที่เคยแว้งกัดและส่งเสียงเรียกร้องให้ส่งตัวซูอวี่ออกไปเมื่อครู่… ต่างมีสีหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษขาว! แววตาที่เคยมองซูอวี่ด้วยความเกลียดชัง บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความหวาดผวาจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง!
พวกมันกลัวจนตัวสั่นว่าซูอวี่จะตามเช็คบิลย้อนหลัง เพราะเมื่อกี้พวกมันเพิ่งจะตะโกนส่งเขาไปตายหมาดๆ!
บนกำแพงเมือง ยอดฝีมือขอบเขตจันทร์กระจ่างทั้งสามคนหันมาสบตากัน
จ้าวชิงเงียบงันไปครู่ใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วหันไปมองหวังหลง
“นายคงจะรู้ภูมิหลังของเด็กนี่อยู่ก่อนแล้วสินะ?”
หวังหลงเพียงยิ้มบางๆ ไม่ได้เอ่ยปฏิเสธ
“ราชันพิฆาตมังกร… ไอ้เด็กนั่นถึงกับเข้าตาสัตว์ประหลาดพรรค์นั้นได้ ดูท่าในอนาคตอันใกล้นี้… เผ่ามนุษย์ของเราคงจะมียอดฝีมือขอบเขตราชันถือกำเนิดขึ้นมาอีกคนแล้วสิ”
สยงเหิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทอดถอนใจ
หากจะบอกว่า ผู้ครอบครองพรสวรรค์ระดับสีทอง มีโอกาสที่จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตราชัน…
เช่นนั้นแล้ว ฐานะ ‘ศิษย์ของราชันพิฆาตมังกร’ ก็คือเครื่องการันตีล้านเปอร์เซ็นต์ว่า ซูอวี่จะต้องก้าวเข้าสู่ขอบเขตราชันได้อย่างแน่นอน!
นี่คือข้อเท็จจริงที่ยอดฝีมือทั่วทั้งแคว้นต้าเซี่ยต่างยอมรับ!
หากไม่นับรวมซูอวี่ ราชันพิฆาตมังกรเคยรับศิษย์มาเพียงสองคนเท่านั้น
ศิษย์พี่ใหญ่… ปัจจุบันคือตัวตนระดับ ’10 อันดับแรก’ แห่งทำเนียบราชัน พลังฝีมือแข็งแกร่งทะลุฟ้าจนสะเทือนไปทั้งหมื่นเผ่าพันธุ์!
ส่วนศิษย์คนที่สอง… ก็คือ ‘ราชันกระบี่สวรรค์’ ที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้านี้! แม้พลังรบจะยังไม่สะพรึงเท่าศิษย์พี่ใหญ่ แต่เขาก็สลักชื่ออยู่ใน ‘สามสิบอันดับแรก’ ของทำเนียบราชันได้อย่างสง่างาม!
และประเด็นสำคัญคือ… สัตว์ประหลาดทั้งสองคนนี้ ล้วนถูกราชันพิฆาตมังกรรับเป็นศิษย์ตั้งแต่ก่อนจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตราชันเสียอีก!
ย่อมเห็นได้ชัดเจนว่า… หากใครก็ตามที่ถูกชายคนนั้นรับเป็นศิษย์ อนาคตย่อมไร้ขีดจำกัดจนน่าขนลุกขนาดไหน!
ในเวลาเดียวกันที่บริเวณหน้าช่องทางเชื่อมมิติ
สีหน้าของตาเฒ่าระดับโหวเผ่าเทพแปรเปลี่ยนเป็นดำทะมึน มันจ้องเขม็งไปยังราชันกระบี่สวรรค์ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ!
ในฐานะแกนนำระดับสูงของเผ่าเทพ มันย่อมรู้ภูมิหลังของราชันกระบี่สวรรค์เป็นอย่างดี ราชันกระบี่สวรรค์ไม่ได้เป็นแค่รัฐมนตรีสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ประจำเขตแดนใต้เท่านั้น… แต่เขาคือลูกศิษย์สายตรงของราชันพิฆาตมังกร!
ต่อให้เป็นยอดฝีมือสิบอันดับแรกของทำเนียบราชัน ก็ยังไม่อยากมีเรื่องบาดหมางกับราชันกระบี่สวรรค์เลย!
ไม่ใช่เพราะพวกเขาสู้ไม่ได้… แต่เป็นเพราะ ‘ราชันพิฆาตมังกร’ นั้นขึ้นชื่อเรื่องการปกป้องลูกศิษย์แบบโคตรบ้าคลั่งและไร้เหตุผลที่สุดในสามโลก!
ในอดีตกาล... สมัยที่ศิษย์พี่ใหญ่ของราชันกระบี่สรวรรค์ยังอยู่ในระดับโหว เขาเคยถูกยอดฝีมือระดับราชันของ ‘เผ่ามังกร’ ลอบทำร้ายจนบาดเจ็บปางตาย
ทันทีที่ผู้เป็นอาจารย์ทราบข่าว เขาก็เดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟจนแทบคลั่ง! ในตอนนั้น… ฉายาของเขายังไม่ใช่ราชันพิฆาตมังกรด้วยซ้ำ
แต่ทว่า… หลังจบเหตุการณ์แก้แค้นให้ศิษย์พี่ใหญ่ ฉายาของเขาก็ถูกเปลี่ยนเป็น ‘ราชันพิฆาตมังกร’ อย่างเป็นทางการ!
เพราะเหตุใดน่ะหรือ?
เพราะนับตั้งแต่วันนั้น… ท่ามกลางทวีปหมื่นเผ่าพันธุ์อันกว้างใหญ่ เผ่าพันธุ์ที่ชื่อว่า ‘เผ่ามังกร’ ก็ถูกลบหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์อย่างถาวร!
แม้เผ่ามังกรจะไม่มีตัวตนระดับเพดานสูงสุด แต่ ‘ราชันมังกร’ ก็เป็นถึงยอดฝีมือที่รั้งอันดับ10 อันดับแรกของทำเนียบราชัน! ทั้งยังมีขอบเขตราชันตนอื่นๆ คอยสนับสนุนอีกเพียบ!
ทว่า… ราชันพิฆาตมังกรเพียงคนเดียว กลับบุกเดี่ยวฝ่าวงล้อมเข้าไปถล่มรังเผ่ามังกร! เขาสับหัวยอดฝีมือตั้งแต่ระดับโหวขึ้นไปทั้งหมดอย่างโหดเหี้ยมอำมหิต! บดขยี้กวาดล้างสายเลือดมังกรจนสูญสิ้นเผ่าพันธุ์!
วีรกรรมนองเลือดระดับนี้… ก็เพียงพอจะพิสูจน์แล้วว่าบารมีของเขาน่าสะพรึงกลัวและบ้าคลั่งเพียงใด!
ในตอนนี้… พอตาเฒ่าเผ่าเทพได้รับรู้ถึงภูมิหลังอันสยดสยองของซูอวี่ ต่อให้เผ่าเทพของมันจะแข็งแกร่งพอๆ กันและไม่กลัวราชันพิฆาตมังกร… แต่พอนึกถึงความวิปริตบ้าเลือดของชายคนนั้น มันก็อดไม่ได้ที่จะเสียวสันหลังวาบและตัดสินใจถอยทัพทันที
นัยน์ตาของมันหดเกร็งวูบหนึ่ง
ที่แท้ก็เป็นศิษย์ของไอ้บ้าฆ่ามังกร! ถ้าอย่างนั้น… ไอ้เด็กนี่ก็ยิ่งปล่อยให้มีชีวิตรอดต่อไปไม่ได้เด็ดขาด!
มันลอบแค่นเสียงอำมหิตในใจ
แต่ว่า… คงไม่ใช่ที่นี่ และตอนนี้!
สายตาอำมหิตของตาเฒ่าเผ่าเทพทอดมองผ่านมิติไปยังร่างของซูอวี่ในเมืองเหิงเฉิง ก่อนจะแผดเสียงประกาศกร้าว
“วันนี้… ถือว่าหมื่นเผ่าพันธุ์ของข้ายอมถอยให้ก้าวหนึ่ง! แต่จำเอาไว้เถอะ ศิษย์ของราชันพิฆาตมังกร… อีกไม่นานหัวของแกจะต้องถูกตั้งค่าหัวจนสะเทือนไปทั่วทั้งทวีปหมื่นเผ่าพันธุ์แน่! หวังว่าก่อนจะถึง ‘งานประลองหมื่นเผ่าพันธุ์’… แกจะยังเหลือซากให้ไปโผล่หัวที่นั่นนะ!”
พูดจบ ตาเฒ่าระดับโหวก็สะบัดชายแขนเสื้อหันขวับกลับไปทันที
“ถอยทัพ!!!”
สิ้นเสียงคำรามสั่งการ แม้ยอดฝีมือหมื่นเผ่าพันธุ์ตนอื่นๆ จะกะพริบตาด้วยความไม่ยินยอมและเจ็บใจเพียงใด แต่พวกมันก็ทำได้เพียงกัดฟัน รีบถอนร่นเข้าสู่ช่องทางเชื่อมมิติไปอย่างเร่งรีบ
เพียงไม่กี่อึดใจ กองทัพหมื่นเผ่าพันธุ์มากมายมหาศาลที่เคยกดดันเมืองเหิงเฉิงจนแทบแตกพ่าย ก็อันตรธานหายลับกลับไปจนหมดเกลี้ยง!
ฝ่ายผู้ฝึกยุทธ์ในเมืองเหิงเฉิง เมื่อเห็นศัตรูถอยทัพ หลายคนเลือดขึ้นหน้า หมายจะพุ่งทะยานตามเข้าไปไล่ฟันให้หนำใจ แต่พวกเขาทั้งหมดก็ถูกกลุ่มปรมาจารย์หวังหลงตะคอกสั่งห้ามเอาไว้เด็ดขาด
ดั่งคำกล่าวโบราณ… สุนัขจนตรอกอย่าต้อนให้จนมุม
ต่อให้ตอนนี้จะมีราชันกระบี่สวรรค์คอยค้ำฟ้าอยู่ แต่ใครจะไปรู้ว่ากองทัพหมื่นเผ่าพันธุ์จะไม่มีไพ่ตายสำหรับลอบกัดระดับราชันซ่อนอยู่? ขืนบุ่มบ่ามตามไปมีแต่จะเอาชีวิตไปทิ้งเปล่า! สู้เก็บรักษากำลังพลที่เหลือรอดเอาไว้ ยังดีกว่าฝืนไปสร้างรอยขีดข่วนให้ศัตรูตั้งเยอะ
ท้ายที่สุดแล้ว… จากการถูกบุกทะลวงถึงสองระลอก ฝั่งมนุษย์เองก็บอบช้ำหนักหนาสาหัส สูญเสียกำลังพลไปนับไม่ถ้วน แม้กระทั่งยอดฝีมือระดับเหินเวหายังต้องร่วงหล่นสังเวยชีวิตไปหลายคน!
เบื้องบนน่านฟ้า ราชันกระบี่สวรรค์ที่ยืนเอามือไพล่หลังพลันหรี่ตาแคบลง นัยน์ตาของเขาประกายแสงเย็นเยียบอันตรายสุดขีดวูบหนึ่ง!
วินาทีต่อมา… ทั่วทั้งฟ้าดินพลันปรากฏปราณกระบี่คมกริบที่แฝงไปด้วยเจตจำนงทำลายล้างผุดขึ้นมา!
ปราณกระบี่มโหฬารรูปร่างโค้งมนดุจจันทร์เสี้ยวพุ่งทะยานตัดอากาศ… ฟันโชะ! เข้าใส่ปากช่องทางเชื่อมมิติอย่างกึกก้องกัมปนาท!
ครืนนน!!! ตู้มมม!!!
โครงสร้างอุโมงค์มิติอันแสนแข็งแกร่ง… ภายใต้รังสีคลื่นกระบี่ฟาดฟันเพียงครั้งเดียวของราชันกระบี่สวรรค์ พลันบิดเบี้ยวและปริแตกปั่นป่วนในชั่วพริบตา!
ยอดฝีมือหมื่นเผ่าพันธุ์เคราะห์ร้ายรั้งท้ายที่ยังมุดหนีไม่ทัน… ถูกกระแสพลังมิติที่ฉีกขาดบดขยี้และกลืนกินร่างเข้าไป สิ้นใจตายคาที่กลายเป็นเศษเลือดเนื้อในทันที!
“ราชันกระบี่สวรรค์! แกบัดซบ!!”
ตาเฒ่าระดับโหวเผ่าเทพถลึงตาแทบถลน จ้องมองราชันกระบี่สวรรค์จากอีกฟากฝั่งของมิติด้วยความเคียดแค้นเดือดดาลถึงขีดสุด!
ทว่าราชันกระบี่สวรรค์เพียงแค่เลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะแค่นยิ้มกวนประสาท
“แหม่… อุตส่าห์ยกทัพมาบุกถึงถิ่นเผ่ามนุษย์ทั้งที จะไม่ให้เจ้าบ้านอย่างฉันคิด ‘ดอกเบี้ย’ ค่าเสียเวลาสักหน่อยได้ยังไงวะ? แกคิดจริงๆ เหรอว่าเผ่ามนุษย์ของฉันมันจะให้พวกแกเดินเข้าออกรังแกกันฟรีๆ น่ะ?”
เมื่อถูกเย้ยหยันซึ่งหน้า ตาเฒ่าเผ่าเทพแม้จะโกรธจนอกแทบแตกตาย แต่เมื่อเผชิญหน้ากับบารมีระดับราชัน มันก็ขี้ขลาดเกินกว่าจะปริปากด่าทอกลับไป
มันทำได้เพียงก้มหน้ากลืนเลือด หอบเอาความอัปยศพากองทัพที่เหลือรอดเตลิดหนีกลับไปอย่างหัวซุกหัวซุน
จนในที่สุด ทะเลปราณของหมื่นเผ่าพันธุ์ก็สลายหายไปจากเขตแดนมนุษย์… พร้อมกับช่องทางเชื่อมมิติที่หดตัวปิดสนิทลง
ความเงียบสงบกลับคืนสู่ผืนนภาอีกครั้ง
ราชันกระบี่สวรรค์เก็บกลิ่นอายพลังอันดุดันกลับคืนสู่ร่าง เขาค่อยๆ หันกลับมาทอดสายตามองทะลุเมฆาลงไปยังเมืองเหิงเฉิงเบื้องล่างอย่างช้าๆ…
สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างของเด็กหนุ่มนามซูอวี่ ที่กำลังยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดจมอยู่ในห้วงความคิด รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของยอดฝีมือระดับราชัน ก่อนจะเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะดังก้องไปทั่ว
“ไงล่ะ ศิษย์น้อง… ไม่คิดจะขึ้นมาทักทายศิษย์พี่หน่อยรึไง!?”