ราชันย์เทพซูเฉิน: หวนคืนสยบสวรรค์ - ตอนที่ 234 พลังของหมีป่าทองคำพุ่งทะยาน
โฮกกก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณที่ลึกลับดังก้องขึ้น
ซูเฉินเห็นว่า หลังจากวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นถูกกำจัดพิษเยือกเย็นร้อยอสูรออกไปจนหมดแล้ว พลังหยางบริสุทธิ์ก็แผ่ออกมาเป็นสาย ทำให้ทั่วร่างของเขาส่องแสงสีทองเจิดจ้า แปรเปลี่ยนเป็นหมีป่าทองคำตัวหนึ่ง
หมีทองคำตัวนั้น ยืนสองเท้าบนพื้นศิลา ศีรษะทะลุเวหา แผ่กลิ่นอายโบราณสูงส่งออกมาท่วมท้น คำรามสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ราวกับจะคำรามสลายทางช้างเผือก
“นั่นมัน… หมีป่าทองคำ? เป็นจิตวิญญาณที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ!”
ซูเฉินอุทานอย่างตื่นตะลึง
หมีป่าทองคำ เป็นราชวงศ์ในหมู่สัตว์อสูร เป็นเผ่าพันธุ์โบราณที่หายากยิ่ง ทรงพลังยิ่งนัก ตำนานเล่าว่า มันสามารถฉีกดวงดาวเป็นชิ้น ๆ และบดขยี้พื้นพิภพได้
ศิษย์ของนิกายปราบอสูรเมื่อต้องหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ จำต้องดูดซับพลังเลือดของสัตว์อสูร เพื่อให้ได้พลังอสูรอันรุนแรง
ขณะเซียนเจิ้นหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ เขากลับหลอมรวมกับเลือดของหมีป่าทองคำเข้าอย่างกลมกลืน นี่จึงเป็นสาเหตุให้เกิดภาพตรงหน้านี้
ด้วยหมีป่าทองคำ และวิญญาณเพลิงสุริยัน อนาคตของเซียนเจิ้นไร้ขีดจำกัดโดยแท้
เรียกได้ว่า ตราบใดที่เซียนเจิ้นยังไม่ตาย เขาจะต้องก้าวขึ้นเป็นนักบุญยุทธ์ และแม้กระทั่งมีโอกาสยิ่งใหญ่ที่จะบรรลุถึงระดับจักรพรรดิเทพยุทธ์ได้
“ข้าจำได้ว่าในชาติก่อน ศิษย์พี่ใหญ่แห่งนิกายปราบอสูรรุ่นเยาว์ มีนามว่า ซินซินเจวี๋ย ผู้มีวิญญาณยุทธ์เป็น ‘สิงห์มารอสูร’! เซียนเจิ้นสามารถทัดเทียมซินซินเจวี๋ย หรืออาจจะแกร่งกว่าด้วยซ้ำ!”
ซูเฉินครุ่นคิดอยู่ในใจ
ตูม!
ในเวลาเดียวกัน พลังวิญญาณแห่งสวรรค์และปฐพีที่กว้างใหญ่โดยรอบพลันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเซียนเจิ้น
พิษเยือกเย็นร้อยอสูรถูกชำระล้างหมดสิ้น เซียนเจิ้นราวกับถูกทำลายแล้วสร้างขึ้นใหม่ วิญญาณยุทธ์ของเขาแผ่พลังกลืนกินรุนแรงออกมา ดูดกลืนพลังวิญญาณจากฟ้าและดินโดยรอบไม่หยุดหย่อน
ในขณะเดียวกัน ร่างกายของเซียนเจิ้นก็ซึมซับพลังวิญญาณแห่งสวรรค์และปฐพี ทำให้ระดับการบ่มเพาะเพิ่มพูนขึ้นอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ตาม พลังวิญญาณของฟ้าและดินโดยรอบค่อนข้างเบาบาง ไม่เพียงพอต่อความต้องการของเซียนเจิ้น
“เพื่อเป็นการตอบแทนหัวใจวิญญาณอสูรสามดวง ข้าจะช่วยเจ้าสักหน่อย!”
ซูเฉินพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
เขาหยิบศิลาวิญญาณระดับต่ำออกมาหลายแสนก้อนจากมิติโกลาหล แล้วจัดวางค่ายรวมวิญญาณเล็ก ๆ อย่างรวดเร็ว
ตูม!
เมื่อซูเฉินกระตุ้นค่ายกล พลังวิญญาณมหาศาลจากศิลาวิญญาณระดับต่ำหลายแสนก้อนก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเซียนเจิ้นไม่หยุด
หัวใจของเซียนเจิ้นเต็มเปี่ยมด้วยความสำนึกในบุญคุณอย่างล้นเหลือ
แต่เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสเดียวในชีวิต เขาจึงไม่เสียเวลาเอ่ยขอบคุณซูเฉิน แต่กลับมุ่งสมาธิไปที่การบ่มเพาะอย่างจริงจัง ดูดกลืนพลังวิญญาณของฟ้าและดินรอบกาย
ทั้งร่างและวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นเปรียบเสมือนพื้นดินแห้งผาก ต้องการน้ำหล่อเลี้ยงอย่างเร่งด่วน
สิบปีแห่งการสะสมและฝึกฝน ทำให้เขาสามารถทะลวงผ่านและสร้างใหม่อย่างสมบูรณ์ ดำดิ่งเข้าสู่ภาวะรู้แจ้ง
ตูม!
ระดับการบ่มเพาะของเซียนเจิ้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ราชายุทธ์ขั้นที่หนึ่ง!
ราชายุทธ์ขั้นที่สอง!
ราชายุทธ์ขั้นที่สาม!
…
โฮก!
เหนือท้องฟ้านครเทียนไห่ เมฆหมอกพลันปั่นป่วน
ขณะที่เซียนเจิ้นยังคงทะลวงระดับต่อเนื่อง แสงสีทองเจิดจ้าก็ระเบิดขึ้นเหนือท้องฟ้าเหนือภัตตาคารกวานไห่ ราวกับมีเงาของหมีป่าทองคำปรากฏขึ้น คำรามสะท้านสวรรค์ปฐพี
“นั่นมัน…ปรากฏการณ์ฟ้าดิน? มีคนทะลวงถึงระดับนักบุญยุทธ์หรือ?!”
ผู้คนตะลึงพรึงเพริด
เมื่อผู้บ่มเพาะบรรลุระดับนักบุญยุทธ์ นอกจากจะฝึกฝนเคล็ดวิชาอันสูงส่งแล้ว ยังจะกระตุ้นให้เกิดปรากฏการณ์แห่งฟ้าดิน
ดังนั้น ปรากฏการณ์ที่ปรากฏเหนือภัตตาคารกวานไห่ ทำให้ผู้คนต่างเข้าใจว่า มีผู้ใดทะลวงถึงระดับนักบุญยุทธ์
“ไม่ใช่ทะลวงถึงนักบุญยุทธ์! ดูนั่นสิ หมีทองคำยักษ์นั่น มันเหมือนกับหมีป่าทองคำในตำนานของนิกายปราบอสูร!”
“หมีทองคำแห่งนิกายปราบอสูร? ฮึ่ย! นั่นคือราชวงศ์ในหมู่สัตว์อสูร อีกทั้งยังเป็นความลับของนิกายปราบอสูร มีศิษย์แท้นิกายปราบอสูรทะลวงระดับในภัตตาคารกวานไห่เช่นนั้นหรือ?”
“หากถึงขั้นมีปรากฏการณ์เช่นนี้ ศิษย์นิกายปราบอสูรผู้นี้คงเป็นอัจฉริยะล้ำเลิศ ทำไมถึงปรากฏตัวในนครเทียนไห่ได้?”
“เรื่องนี้คงต้องถามจวนปราบอสูร หลี่เป่าน่าจะรู้ดี!”
…
ผู้คนต่างมองดูปรากฏการณ์แห่งฟ้าดินกลางอากาศ พากันซุบซิบวิพากษ์
“หมีป่าทองคำ? หากข้าจำไม่ผิด วิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นก็คือหมีป่าทองคำไม่ใช่หรือ? ปรากฏการณ์รุนแรงขนาดนี้ หรือว่าเขาทะลวงระดับได้แล้ว?”
เขายังจะทะลวงระดับได้อย่างไรในเมื่อวิญญาณยุทธ์บาดเจ็บ? หรือว่าบาดแผลทางวิญญาณยุทธ์ของเขาหายแล้ว?
หน้าภัตตาคารกวานไห่ ผู้บ่มเพาะขอบเขตราชายุทธ์ทั้งสองของนิกายปราบอสูร ต่างมีสีหน้าอัปลักษณ์ยิ่ง
พวกเขารออยู่ที่นี่ตามคำสั่งของหลี่เป่า เพื่อจับเซียนเจิ้นกลับไปทันที
แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นปรากฏการณ์ฟ้าดินเช่นนี้!
“เรื่องใหญ่เกิดขึ้นแล้ว! หากแผลทางวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นหายจริง ๆ เช่นนั้นก็เป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ รีบไปรายงานจวนปราบอสูรโดยเร็ว!”
สองราชายุทธ์ของนิกายปราบอสูรแววตาเต็มไปด้วยความกังวลและหวาดหวั่น รีบหันหลังกลับไปยังจวนปราบอสูรทันที
ในห้องเงียบสงบ
ภายใต้แรงหนุนของพลังวิญญาณมหาศาล ระดับการบ่มเพาะของเซียนเจิ้นทะลวงจากราชายุทธ์ขั้นแรก ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของราชายุทธ์ขั้นที่เก้าโดยตรง!
ห่างจากจักรพรรดิยุทธ์เพียงก้าวเดียว!
อย่างไรก็ตาม เซียนเจิ้นกลับไม่รีบร้อนทะลวงระดับ แต่กลับกดระดับพลังลงอย่างช้า ๆ ให้ลมหายใจสงบลงตามลำดับ
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งออกจากดวงตา
“คุณชายซูเฉิน บุญคุณที่ท่านมอบชีวิตใหม่ให้ข้า เซียนเจิ้นไม่มีทางตอบแทนได้หมดสิ้น ขอกระผม คารวะหนึ่งครั้ง!”
เซียนเจิ้นมองดูซูเฉินเบื้องหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง โค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง!
โฮกกก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณที่ลึกลับดังก้องขึ้น
ซูเฉินเห็นว่า หลังจากวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นถูกกำจัดพิษเยือกเย็นร้อยอสูรออกไปจนหมดแล้ว พลังหยางบริสุทธิ์ก็แผ่ออกมาเป็นสาย ทำให้ทั่วร่างของเขาส่องแสงสีทองเจิดจ้า แปรเปลี่ยนเป็นหมีป่าทองคำตัวหนึ่ง
หมีทองคำตัวนั้น ยืนสองเท้าบนพื้นศิลา ศีรษะทะลุเวหา แผ่กลิ่นอายโบราณสูงส่งออกมาท่วมท้น คำรามสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ราวกับจะคำรามสลายทางช้างเผือก
“นั่นมัน… หมีป่าทองคำ? เป็นจิตวิญญาณที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ!”
ซูเฉินอุทานอย่างตื่นตะลึง
หมีป่าทองคำ เป็นราชวงศ์ในหมู่สัตว์อสูร เป็นเผ่าพันธุ์โบราณที่หายากยิ่ง ทรงพลังยิ่งนัก ตำนานเล่าว่า มันสามารถฉีกดวงดาวเป็นชิ้น ๆ และบดขยี้พื้นพิภพได้
ศิษย์ของนิกายปราบอสูรเมื่อต้องหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ จำต้องดูดซับพลังเลือดของสัตว์อสูร เพื่อให้ได้พลังอสูรอันรุนแรง
ขณะเซียนเจิ้นหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ เขากลับหลอมรวมกับเลือดของหมีป่าทองคำเข้าอย่างกลมกลืน นี่จึงเป็นสาเหตุให้เกิดภาพตรงหน้านี้
ด้วยหมีป่าทองคำ และวิญญาณเพลิงสุริยัน อนาคตของเซียนเจิ้นไร้ขีดจำกัดโดยแท้
เรียกได้ว่า ตราบใดที่เซียนเจิ้นยังไม่ตาย เขาจะต้องก้าวขึ้นเป็นนักบุญยุทธ์ และแม้กระทั่งมีโอกาสยิ่งใหญ่ที่จะบรรลุถึงระดับจักรพรรดิเทพยุทธ์ได้
“ข้าจำได้ว่าในชาติก่อน ศิษย์พี่ใหญ่แห่งนิกายปราบอสูรรุ่นเยาว์ มีนามว่า ซินซินเจวี๋ย ผู้มีวิญญาณยุทธ์เป็น ‘สิงห์มารอสูร’! เซียนเจิ้นสามารถทัดเทียมซินซินเจวี๋ย หรืออาจจะแกร่งกว่าด้วยซ้ำ!”
ซูเฉินครุ่นคิดอยู่ในใจ
ตูม!
ในเวลาเดียวกัน พลังวิญญาณแห่งสวรรค์และปฐพีที่กว้างใหญ่โดยรอบพลันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเซียนเจิ้น
พิษเยือกเย็นร้อยอสูรถูกชำระล้างหมดสิ้น เซียนเจิ้นราวกับถูกทำลายแล้วสร้างขึ้นใหม่ วิญญาณยุทธ์ของเขาแผ่พลังกลืนกินรุนแรงออกมา ดูดกลืนพลังวิญญาณจากฟ้าและดินโดยรอบไม่หยุดหย่อน
ในขณะเดียวกัน ร่างกายของเซียนเจิ้นก็ซึมซับพลังวิญญาณแห่งสวรรค์และปฐพี ทำให้ระดับการบ่มเพาะเพิ่มพูนขึ้นอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ตาม พลังวิญญาณของฟ้าและดินโดยรอบค่อนข้างเบาบาง ไม่เพียงพอต่อความต้องการของเซียนเจิ้น
“เพื่อเป็นการตอบแทนหัวใจวิญญาณอสูรสามดวง ข้าจะช่วยเจ้าสักหน่อย!”
ซูเฉินพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
เขาหยิบศิลาวิญญาณระดับต่ำออกมาหลายแสนก้อนจากมิติโกลาหล แล้วจัดวางค่ายรวมวิญญาณเล็ก ๆ อย่างรวดเร็ว
ตูม!
เมื่อซูเฉินกระตุ้นค่ายกล พลังวิญญาณมหาศาลจากศิลาวิญญาณระดับต่ำหลายแสนก้อนก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเซียนเจิ้นไม่หยุด
หัวใจของเซียนเจิ้นเต็มเปี่ยมด้วยความสำนึกในบุญคุณอย่างล้นเหลือ
แต่เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสเดียวในชีวิต เขาจึงไม่เสียเวลาเอ่ยขอบคุณซูเฉิน แต่กลับมุ่งสมาธิไปที่การบ่มเพาะอย่างจริงจัง ดูดกลืนพลังวิญญาณของฟ้าและดินรอบกาย
ทั้งร่างและวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นเปรียบเสมือนพื้นดินแห้งผาก ต้องการน้ำหล่อเลี้ยงอย่างเร่งด่วน
สิบปีแห่งการสะสมและฝึกฝน ทำให้เขาสามารถทะลวงผ่านและสร้างใหม่อย่างสมบูรณ์ ดำดิ่งเข้าสู่ภาวะรู้แจ้ง
ตูม!
ระดับการบ่มเพาะของเซียนเจิ้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ราชายุทธ์ขั้นที่หนึ่ง!
ราชายุทธ์ขั้นที่สอง!
ราชายุทธ์ขั้นที่สาม!
…
โฮก!
เหนือท้องฟ้านครเทียนไห่ เมฆหมอกพลันปั่นป่วน
ขณะที่เซียนเจิ้นยังคงทะลวงระดับต่อเนื่อง แสงสีทองเจิดจ้าก็ระเบิดขึ้นเหนือท้องฟ้าเหนือภัตตาคารกวานไห่ ราวกับมีเงาของหมีป่าทองคำปรากฏขึ้น คำรามสะท้านสวรรค์ปฐพี
“นั่นมัน…ปรากฏการณ์ฟ้าดิน? มีคนทะลวงถึงระดับนักบุญยุทธ์หรือ?!”
ผู้คนตะลึงพรึงเพริด
เมื่อผู้บ่มเพาะบรรลุระดับนักบุญยุทธ์ นอกจากจะฝึกฝนเคล็ดวิชาอันสูงส่งแล้ว ยังจะกระตุ้นให้เกิดปรากฏการณ์แห่งฟ้าดิน
ดังนั้น ปรากฏการณ์ที่ปรากฏเหนือภัตตาคารกวานไห่ ทำให้ผู้คนต่างเข้าใจว่า มีผู้ใดทะลวงถึงระดับนักบุญยุทธ์
“ไม่ใช่ทะลวงถึงนักบุญยุทธ์! ดูนั่นสิ หมีทองคำยักษ์นั่น มันเหมือนกับหมีป่าทองคำในตำนานของนิกายปราบอสูร!”
“หมีทองคำแห่งนิกายปราบอสูร? ฮึ่ย! นั่นคือราชวงศ์ในหมู่สัตว์อสูร อีกทั้งยังเป็นความลับของนิกายปราบอสูร มีศิษย์แท้นิกายปราบอสูรทะลวงระดับในภัตตาคารกวานไห่เช่นนั้นหรือ?”
“หากถึงขั้นมีปรากฏการณ์เช่นนี้ ศิษย์นิกายปราบอสูรผู้นี้คงเป็นอัจฉริยะล้ำเลิศ ทำไมถึงปรากฏตัวในนครเทียนไห่ได้?”
“เรื่องนี้คงต้องถามจวนปราบอสูร หลี่เป่าน่าจะรู้ดี!”
…
ผู้คนต่างมองดูปรากฏการณ์แห่งฟ้าดินกลางอากาศ พากันซุบซิบวิพากษ์
“หมีป่าทองคำ? หากข้าจำไม่ผิด วิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นก็คือหมีป่าทองคำไม่ใช่หรือ? ปรากฏการณ์รุนแรงขนาดนี้ หรือว่าเขาทะลวงระดับได้แล้ว?”
เขายังจะทะลวงระดับได้อย่างไรในเมื่อวิญญาณยุทธ์บาดเจ็บ? หรือว่าบาดแผลทางวิญญาณยุทธ์ของเขาหายแล้ว?
หน้าภัตตาคารกวานไห่ ผู้บ่มเพาะขอบเขตราชายุทธ์ทั้งสองของนิกายปราบอสูร ต่างมีสีหน้าอัปลักษณ์ยิ่ง
พวกเขารออยู่ที่นี่ตามคำสั่งของหลี่เป่า เพื่อจับเซียนเจิ้นกลับไปทันที
แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นปรากฏการณ์ฟ้าดินเช่นนี้!
“เรื่องใหญ่เกิดขึ้นแล้ว! หากแผลทางวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นหายจริง ๆ เช่นนั้นก็เป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ รีบไปรายงานจวนปราบอสูรโดยเร็ว!”
สองราชายุทธ์ของนิกายปราบอสูรแววตาเต็มไปด้วยความกังวลและหวาดหวั่น รีบหันหลังกลับไปยังจวนปราบอสูรทันที
ในห้องเงียบสงบ
ภายใต้แรงหนุนของพลังวิญญาณมหาศาล ระดับการบ่มเพาะของเซียนเจิ้นทะลวงจากราชายุทธ์ขั้นแรก ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของราชายุทธ์ขั้นที่เก้าโดยตรง!
ห่างจากจักรพรรดิยุทธ์เพียงก้าวเดียว!
อย่างไรก็ตาม เซียนเจิ้นกลับไม่รีบร้อนทะลวงระดับ แต่กลับกดระดับพลังลงอย่างช้า ๆ ให้ลมหายใจสงบลงตามลำดับ
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งออกจากดวงตา
“คุณชายซูเฉิน บุญคุณที่ท่านมอบชีวิตใหม่ให้ข้า เซียนเจิ้นไม่มีทางตอบแทนได้หมดสิ้น ขอกระผม คารวะหนึ่งครั้ง!”
เซียนเจิ้นมองดูซูเฉินเบื้องหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง โค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง!
โฮกกก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณที่ลึกลับดังก้องขึ้น
ซูเฉินเห็นว่า หลังจากวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นถูกกำจัดพิษเยือกเย็นร้อยอสูรออกไปจนหมดแล้ว พลังหยางบริสุทธิ์ก็แผ่ออกมาเป็นสาย ทำให้ทั่วร่างของเขาส่องแสงสีทองเจิดจ้า แปรเปลี่ยนเป็นหมีป่าทองคำตัวหนึ่ง
หมีทองคำตัวนั้น ยืนสองเท้าบนพื้นศิลา ศีรษะทะลุเวหา แผ่กลิ่นอายโบราณสูงส่งออกมาท่วมท้น คำรามสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ราวกับจะคำรามสลายทางช้างเผือก
“นั่นมัน… หมีป่าทองคำ? เป็นจิตวิญญาณที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ!”
ซูเฉินอุทานอย่างตื่นตะลึง
หมีป่าทองคำ เป็นราชวงศ์ในหมู่สัตว์อสูร เป็นเผ่าพันธุ์โบราณที่หายากยิ่ง ทรงพลังยิ่งนัก ตำนานเล่าว่า มันสามารถฉีกดวงดาวเป็นชิ้น ๆ และบดขยี้พื้นพิภพได้
ศิษย์ของนิกายปราบอสูรเมื่อต้องหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ จำต้องดูดซับพลังเลือดของสัตว์อสูร เพื่อให้ได้พลังอสูรอันรุนแรง
ขณะเซียนเจิ้นหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ เขากลับหลอมรวมกับเลือดของหมีป่าทองคำเข้าอย่างกลมกลืน นี่จึงเป็นสาเหตุให้เกิดภาพตรงหน้านี้
ด้วยหมีป่าทองคำ และวิญญาณเพลิงสุริยัน อนาคตของเซียนเจิ้นไร้ขีดจำกัดโดยแท้
เรียกได้ว่า ตราบใดที่เซียนเจิ้นยังไม่ตาย เขาจะต้องก้าวขึ้นเป็นนักบุญยุทธ์ และแม้กระทั่งมีโอกาสยิ่งใหญ่ที่จะบรรลุถึงระดับจักรพรรดิเทพยุทธ์ได้
“ข้าจำได้ว่าในชาติก่อน ศิษย์พี่ใหญ่แห่งนิกายปราบอสูรรุ่นเยาว์ มีนามว่า ซินซินเจวี๋ย ผู้มีวิญญาณยุทธ์เป็น ‘สิงห์มารอสูร’! เซียนเจิ้นสามารถทัดเทียมซินซินเจวี๋ย หรืออาจจะแกร่งกว่าด้วยซ้ำ!”
ซูเฉินครุ่นคิดอยู่ในใจ
ตูม!
ในเวลาเดียวกัน พลังวิญญาณแห่งสวรรค์และปฐพีที่กว้างใหญ่โดยรอบพลันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเซียนเจิ้น
พิษเยือกเย็นร้อยอสูรถูกชำระล้างหมดสิ้น เซียนเจิ้นราวกับถูกทำลายแล้วสร้างขึ้นใหม่ วิญญาณยุทธ์ของเขาแผ่พลังกลืนกินรุนแรงออกมา ดูดกลืนพลังวิญญาณจากฟ้าและดินโดยรอบไม่หยุดหย่อน
ในขณะเดียวกัน ร่างกายของเซียนเจิ้นก็ซึมซับพลังวิญญาณแห่งสวรรค์และปฐพี ทำให้ระดับการบ่มเพาะเพิ่มพูนขึ้นอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ตาม พลังวิญญาณของฟ้าและดินโดยรอบค่อนข้างเบาบาง ไม่เพียงพอต่อความต้องการของเซียนเจิ้น
“เพื่อเป็นการตอบแทนหัวใจวิญญาณอสูรสามดวง ข้าจะช่วยเจ้าสักหน่อย!”
ซูเฉินพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
เขาหยิบศิลาวิญญาณระดับต่ำออกมาหลายแสนก้อนจากมิติโกลาหล แล้วจัดวางค่ายรวมวิญญาณเล็ก ๆ อย่างรวดเร็ว
ตูม!
เมื่อซูเฉินกระตุ้นค่ายกล พลังวิญญาณมหาศาลจากศิลาวิญญาณระดับต่ำหลายแสนก้อนก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเซียนเจิ้นไม่หยุด
หัวใจของเซียนเจิ้นเต็มเปี่ยมด้วยความสำนึกในบุญคุณอย่างล้นเหลือ
แต่เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสเดียวในชีวิต เขาจึงไม่เสียเวลาเอ่ยขอบคุณซูเฉิน แต่กลับมุ่งสมาธิไปที่การบ่มเพาะอย่างจริงจัง ดูดกลืนพลังวิญญาณของฟ้าและดินรอบกาย
ทั้งร่างและวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นเปรียบเสมือนพื้นดินแห้งผาก ต้องการน้ำหล่อเลี้ยงอย่างเร่งด่วน
สิบปีแห่งการสะสมและฝึกฝน ทำให้เขาสามารถทะลวงผ่านและสร้างใหม่อย่างสมบูรณ์ ดำดิ่งเข้าสู่ภาวะรู้แจ้ง
ตูม!
ระดับการบ่มเพาะของเซียนเจิ้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ราชายุทธ์ขั้นที่หนึ่ง!
ราชายุทธ์ขั้นที่สอง!
ราชายุทธ์ขั้นที่สาม!
…
โฮก!
เหนือท้องฟ้านครเทียนไห่ เมฆหมอกพลันปั่นป่วน
ขณะที่เซียนเจิ้นยังคงทะลวงระดับต่อเนื่อง แสงสีทองเจิดจ้าก็ระเบิดขึ้นเหนือท้องฟ้าเหนือภัตตาคารกวานไห่ ราวกับมีเงาของหมีป่าทองคำปรากฏขึ้น คำรามสะท้านสวรรค์ปฐพี
“นั่นมัน…ปรากฏการณ์ฟ้าดิน? มีคนทะลวงถึงระดับนักบุญยุทธ์หรือ?!”
ผู้คนตะลึงพรึงเพริด
เมื่อผู้บ่มเพาะบรรลุระดับนักบุญยุทธ์ นอกจากจะฝึกฝนเคล็ดวิชาอันสูงส่งแล้ว ยังจะกระตุ้นให้เกิดปรากฏการณ์แห่งฟ้าดิน
ดังนั้น ปรากฏการณ์ที่ปรากฏเหนือภัตตาคารกวานไห่ ทำให้ผู้คนต่างเข้าใจว่า มีผู้ใดทะลวงถึงระดับนักบุญยุทธ์
“ไม่ใช่ทะลวงถึงนักบุญยุทธ์! ดูนั่นสิ หมีทองคำยักษ์นั่น มันเหมือนกับหมีป่าทองคำในตำนานของนิกายปราบอสูร!”
“หมีทองคำแห่งนิกายปราบอสูร? ฮึ่ย! นั่นคือราชวงศ์ในหมู่สัตว์อสูร อีกทั้งยังเป็นความลับของนิกายปราบอสูร มีศิษย์แท้นิกายปราบอสูรทะลวงระดับในภัตตาคารกวานไห่เช่นนั้นหรือ?”
“หากถึงขั้นมีปรากฏการณ์เช่นนี้ ศิษย์นิกายปราบอสูรผู้นี้คงเป็นอัจฉริยะล้ำเลิศ ทำไมถึงปรากฏตัวในนครเทียนไห่ได้?”
“เรื่องนี้คงต้องถามจวนปราบอสูร หลี่เป่าน่าจะรู้ดี!”
…
ผู้คนต่างมองดูปรากฏการณ์แห่งฟ้าดินกลางอากาศ พากันซุบซิบวิพากษ์
“หมีป่าทองคำ? หากข้าจำไม่ผิด วิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นก็คือหมีป่าทองคำไม่ใช่หรือ? ปรากฏการณ์รุนแรงขนาดนี้ หรือว่าเขาทะลวงระดับได้แล้ว?”
เขายังจะทะลวงระดับได้อย่างไรในเมื่อวิญญาณยุทธ์บาดเจ็บ? หรือว่าบาดแผลทางวิญญาณยุทธ์ของเขาหายแล้ว?
หน้าภัตตาคารกวานไห่ ผู้บ่มเพาะขอบเขตราชายุทธ์ทั้งสองของนิกายปราบอสูร ต่างมีสีหน้าอัปลักษณ์ยิ่ง
พวกเขารออยู่ที่นี่ตามคำสั่งของหลี่เป่า เพื่อจับเซียนเจิ้นกลับไปทันที
แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นปรากฏการณ์ฟ้าดินเช่นนี้!
“เรื่องใหญ่เกิดขึ้นแล้ว! หากแผลทางวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นหายจริง ๆ เช่นนั้นก็เป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ รีบไปรายงานจวนปราบอสูรโดยเร็ว!”
สองราชายุทธ์ของนิกายปราบอสูรแววตาเต็มไปด้วยความกังวลและหวาดหวั่น รีบหันหลังกลับไปยังจวนปราบอสูรทันที
ในห้องเงียบสงบ
ภายใต้แรงหนุนของพลังวิญญาณมหาศาล ระดับการบ่มเพาะของเซียนเจิ้นทะลวงจากราชายุทธ์ขั้นแรก ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของราชายุทธ์ขั้นที่เก้าโดยตรง!
ห่างจากจักรพรรดิยุทธ์เพียงก้าวเดียว!
อย่างไรก็ตาม เซียนเจิ้นกลับไม่รีบร้อนทะลวงระดับ แต่กลับกดระดับพลังลงอย่างช้า ๆ ให้ลมหายใจสงบลงตามลำดับ
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งออกจากดวงตา
“คุณชายซูเฉิน บุญคุณที่ท่านมอบชีวิตใหม่ให้ข้า เซียนเจิ้นไม่มีทางตอบแทนได้หมดสิ้น ขอกระผม คารวะหนึ่งครั้ง!”
เซียนเจิ้นมองดูซูเฉินเบื้องหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง โค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง!
โฮกกก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณที่ลึกลับดังก้องขึ้น
ซูเฉินเห็นว่า หลังจากวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นถูกกำจัดพิษเยือกเย็นร้อยอสูรออกไปจนหมดแล้ว พลังหยางบริสุทธิ์ก็แผ่ออกมาเป็นสาย ทำให้ทั่วร่างของเขาส่องแสงสีทองเจิดจ้า แปรเปลี่ยนเป็นหมีป่าทองคำตัวหนึ่ง
หมีทองคำตัวนั้น ยืนสองเท้าบนพื้นศิลา ศีรษะทะลุเวหา แผ่กลิ่นอายโบราณสูงส่งออกมาท่วมท้น คำรามสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ราวกับจะคำรามสลายทางช้างเผือก
“นั่นมัน… หมีป่าทองคำ? เป็นจิตวิญญาณที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ!”
ซูเฉินอุทานอย่างตื่นตะลึง
หมีป่าทองคำ เป็นราชวงศ์ในหมู่สัตว์อสูร เป็นเผ่าพันธุ์โบราณที่หายากยิ่ง ทรงพลังยิ่งนัก ตำนานเล่าว่า มันสามารถฉีกดวงดาวเป็นชิ้น ๆ และบดขยี้พื้นพิภพได้
ศิษย์ของนิกายปราบอสูรเมื่อต้องหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ จำต้องดูดซับพลังเลือดของสัตว์อสูร เพื่อให้ได้พลังอสูรอันรุนแรง
ขณะเซียนเจิ้นหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ เขากลับหลอมรวมกับเลือดของหมีป่าทองคำเข้าอย่างกลมกลืน นี่จึงเป็นสาเหตุให้เกิดภาพตรงหน้านี้
ด้วยหมีป่าทองคำ และวิญญาณเพลิงสุริยัน อนาคตของเซียนเจิ้นไร้ขีดจำกัดโดยแท้
เรียกได้ว่า ตราบใดที่เซียนเจิ้นยังไม่ตาย เขาจะต้องก้าวขึ้นเป็นนักบุญยุทธ์ และแม้กระทั่งมีโอกาสยิ่งใหญ่ที่จะบรรลุถึงระดับจักรพรรดิเทพยุทธ์ได้
“ข้าจำได้ว่าในชาติก่อน ศิษย์พี่ใหญ่แห่งนิกายปราบอสูรรุ่นเยาว์ มีนามว่า ซินซินเจวี๋ย ผู้มีวิญญาณยุทธ์เป็น ‘สิงห์มารอสูร’! เซียนเจิ้นสามารถทัดเทียมซินซินเจวี๋ย หรืออาจจะแกร่งกว่าด้วยซ้ำ!”
ซูเฉินครุ่นคิดอยู่ในใจ
ตูม!
ในเวลาเดียวกัน พลังวิญญาณแห่งสวรรค์และปฐพีที่กว้างใหญ่โดยรอบพลันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเซียนเจิ้น
พิษเยือกเย็นร้อยอสูรถูกชำระล้างหมดสิ้น เซียนเจิ้นราวกับถูกทำลายแล้วสร้างขึ้นใหม่ วิญญาณยุทธ์ของเขาแผ่พลังกลืนกินรุนแรงออกมา ดูดกลืนพลังวิญญาณจากฟ้าและดินโดยรอบไม่หยุดหย่อน
ในขณะเดียวกัน ร่างกายของเซียนเจิ้นก็ซึมซับพลังวิญญาณแห่งสวรรค์และปฐพี ทำให้ระดับการบ่มเพาะเพิ่มพูนขึ้นอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ตาม พลังวิญญาณของฟ้าและดินโดยรอบค่อนข้างเบาบาง ไม่เพียงพอต่อความต้องการของเซียนเจิ้น
“เพื่อเป็นการตอบแทนหัวใจวิญญาณอสูรสามดวง ข้าจะช่วยเจ้าสักหน่อย!”
ซูเฉินพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
เขาหยิบศิลาวิญญาณระดับต่ำออกมาหลายแสนก้อนจากมิติโกลาหล แล้วจัดวางค่ายรวมวิญญาณเล็ก ๆ อย่างรวดเร็ว
ตูม!
เมื่อซูเฉินกระตุ้นค่ายกล พลังวิญญาณมหาศาลจากศิลาวิญญาณระดับต่ำหลายแสนก้อนก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเซียนเจิ้นไม่หยุด
หัวใจของเซียนเจิ้นเต็มเปี่ยมด้วยความสำนึกในบุญคุณอย่างล้นเหลือ
แต่เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสเดียวในชีวิต เขาจึงไม่เสียเวลาเอ่ยขอบคุณซูเฉิน แต่กลับมุ่งสมาธิไปที่การบ่มเพาะอย่างจริงจัง ดูดกลืนพลังวิญญาณของฟ้าและดินรอบกาย
ทั้งร่างและวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นเปรียบเสมือนพื้นดินแห้งผาก ต้องการน้ำหล่อเลี้ยงอย่างเร่งด่วน
สิบปีแห่งการสะสมและฝึกฝน ทำให้เขาสามารถทะลวงผ่านและสร้างใหม่อย่างสมบูรณ์ ดำดิ่งเข้าสู่ภาวะรู้แจ้ง
ตูม!
ระดับการบ่มเพาะของเซียนเจิ้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ราชายุทธ์ขั้นที่หนึ่ง!
ราชายุทธ์ขั้นที่สอง!
ราชายุทธ์ขั้นที่สาม!
…
โฮก!
เหนือท้องฟ้านครเทียนไห่ เมฆหมอกพลันปั่นป่วน
ขณะที่เซียนเจิ้นยังคงทะลวงระดับต่อเนื่อง แสงสีทองเจิดจ้าก็ระเบิดขึ้นเหนือท้องฟ้าเหนือภัตตาคารกวานไห่ ราวกับมีเงาของหมีป่าทองคำปรากฏขึ้น คำรามสะท้านสวรรค์ปฐพี
“นั่นมัน…ปรากฏการณ์ฟ้าดิน? มีคนทะลวงถึงระดับนักบุญยุทธ์หรือ?!”
ผู้คนตะลึงพรึงเพริด
เมื่อผู้บ่มเพาะบรรลุระดับนักบุญยุทธ์ นอกจากจะฝึกฝนเคล็ดวิชาอันสูงส่งแล้ว ยังจะกระตุ้นให้เกิดปรากฏการณ์แห่งฟ้าดิน
ดังนั้น ปรากฏการณ์ที่ปรากฏเหนือภัตตาคารกวานไห่ ทำให้ผู้คนต่างเข้าใจว่า มีผู้ใดทะลวงถึงระดับนักบุญยุทธ์
“ไม่ใช่ทะลวงถึงนักบุญยุทธ์! ดูนั่นสิ หมีทองคำยักษ์นั่น มันเหมือนกับหมีป่าทองคำในตำนานของนิกายปราบอสูร!”
“หมีทองคำแห่งนิกายปราบอสูร? ฮึ่ย! นั่นคือราชวงศ์ในหมู่สัตว์อสูร อีกทั้งยังเป็นความลับของนิกายปราบอสูร มีศิษย์แท้นิกายปราบอสูรทะลวงระดับในภัตตาคารกวานไห่เช่นนั้นหรือ?”
“หากถึงขั้นมีปรากฏการณ์เช่นนี้ ศิษย์นิกายปราบอสูรผู้นี้คงเป็นอัจฉริยะล้ำเลิศ ทำไมถึงปรากฏตัวในนครเทียนไห่ได้?”
“เรื่องนี้คงต้องถามจวนปราบอสูร หลี่เป่าน่าจะรู้ดี!”
…
ผู้คนต่างมองดูปรากฏการณ์แห่งฟ้าดินกลางอากาศ พากันซุบซิบวิพากษ์
“หมีป่าทองคำ? หากข้าจำไม่ผิด วิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นก็คือหมีป่าทองคำไม่ใช่หรือ? ปรากฏการณ์รุนแรงขนาดนี้ หรือว่าเขาทะลวงระดับได้แล้ว?”
เขายังจะทะลวงระดับได้อย่างไรในเมื่อวิญญาณยุทธ์บาดเจ็บ? หรือว่าบาดแผลทางวิญญาณยุทธ์ของเขาหายแล้ว?
หน้าภัตตาคารกวานไห่ ผู้บ่มเพาะขอบเขตราชายุทธ์ทั้งสองของนิกายปราบอสูร ต่างมีสีหน้าอัปลักษณ์ยิ่ง
พวกเขารออยู่ที่นี่ตามคำสั่งของหลี่เป่า เพื่อจับเซียนเจิ้นกลับไปทันที
แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นปรากฏการณ์ฟ้าดินเช่นนี้!
“เรื่องใหญ่เกิดขึ้นแล้ว! หากแผลทางวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นหายจริง ๆ เช่นนั้นก็เป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ รีบไปรายงานจวนปราบอสูรโดยเร็ว!”
สองราชายุทธ์ของนิกายปราบอสูรแววตาเต็มไปด้วยความกังวลและหวาดหวั่น รีบหันหลังกลับไปยังจวนปราบอสูรทันที
ในห้องเงียบสงบ
ภายใต้แรงหนุนของพลังวิญญาณมหาศาล ระดับการบ่มเพาะของเซียนเจิ้นทะลวงจากราชายุทธ์ขั้นแรก ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของราชายุทธ์ขั้นที่เก้าโดยตรง!
ห่างจากจักรพรรดิยุทธ์เพียงก้าวเดียว!
อย่างไรก็ตาม เซียนเจิ้นกลับไม่รีบร้อนทะลวงระดับ แต่กลับกดระดับพลังลงอย่างช้า ๆ ให้ลมหายใจสงบลงตามลำดับ
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งออกจากดวงตา
“คุณชายซูเฉิน บุญคุณที่ท่านมอบชีวิตใหม่ให้ข้า เซียนเจิ้นไม่มีทางตอบแทนได้หมดสิ้น ขอกระผม คารวะหนึ่งครั้ง!”
เซียนเจิ้นมองดูซูเฉินเบื้องหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง โค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง!
โฮกกก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณที่ลึกลับดังก้องขึ้น
ซูเฉินเห็นว่า หลังจากวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นถูกกำจัดพิษเยือกเย็นร้อยอสูรออกไปจนหมดแล้ว พลังหยางบริสุทธิ์ก็แผ่ออกมาเป็นสาย ทำให้ทั่วร่างของเขาส่องแสงสีทองเจิดจ้า แปรเปลี่ยนเป็นหมีป่าทองคำตัวหนึ่ง
หมีทองคำตัวนั้น ยืนสองเท้าบนพื้นศิลา ศีรษะทะลุเวหา แผ่กลิ่นอายโบราณสูงส่งออกมาท่วมท้น คำรามสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ราวกับจะคำรามสลายทางช้างเผือก
“นั่นมัน… หมีป่าทองคำ? เป็นจิตวิญญาณที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ!”
ซูเฉินอุทานอย่างตื่นตะลึง
หมีป่าทองคำ เป็นราชวงศ์ในหมู่สัตว์อสูร เป็นเผ่าพันธุ์โบราณที่หายากยิ่ง ทรงพลังยิ่งนัก ตำนานเล่าว่า มันสามารถฉีกดวงดาวเป็นชิ้น ๆ และบดขยี้พื้นพิภพได้
ศิษย์ของนิกายปราบอสูรเมื่อต้องหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ จำต้องดูดซับพลังเลือดของสัตว์อสูร เพื่อให้ได้พลังอสูรอันรุนแรง
ขณะเซียนเจิ้นหลอมรวมวิญญาณยุทธ์ เขากลับหลอมรวมกับเลือดของหมีป่าทองคำเข้าอย่างกลมกลืน นี่จึงเป็นสาเหตุให้เกิดภาพตรงหน้านี้
ด้วยหมีป่าทองคำ และวิญญาณเพลิงสุริยัน อนาคตของเซียนเจิ้นไร้ขีดจำกัดโดยแท้
เรียกได้ว่า ตราบใดที่เซียนเจิ้นยังไม่ตาย เขาจะต้องก้าวขึ้นเป็นนักบุญยุทธ์ และแม้กระทั่งมีโอกาสยิ่งใหญ่ที่จะบรรลุถึงระดับจักรพรรดิเทพยุทธ์ได้
“ข้าจำได้ว่าในชาติก่อน ศิษย์พี่ใหญ่แห่งนิกายปราบอสูรรุ่นเยาว์ มีนามว่า ซินซินเจวี๋ย ผู้มีวิญญาณยุทธ์เป็น ‘สิงห์มารอสูร’! เซียนเจิ้นสามารถทัดเทียมซินซินเจวี๋ย หรืออาจจะแกร่งกว่าด้วยซ้ำ!”
ซูเฉินครุ่นคิดอยู่ในใจ
ตูม!
ในเวลาเดียวกัน พลังวิญญาณแห่งสวรรค์และปฐพีที่กว้างใหญ่โดยรอบพลันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเซียนเจิ้น
พิษเยือกเย็นร้อยอสูรถูกชำระล้างหมดสิ้น เซียนเจิ้นราวกับถูกทำลายแล้วสร้างขึ้นใหม่ วิญญาณยุทธ์ของเขาแผ่พลังกลืนกินรุนแรงออกมา ดูดกลืนพลังวิญญาณจากฟ้าและดินโดยรอบไม่หยุดหย่อน
ในขณะเดียวกัน ร่างกายของเซียนเจิ้นก็ซึมซับพลังวิญญาณแห่งสวรรค์และปฐพี ทำให้ระดับการบ่มเพาะเพิ่มพูนขึ้นอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ตาม พลังวิญญาณของฟ้าและดินโดยรอบค่อนข้างเบาบาง ไม่เพียงพอต่อความต้องการของเซียนเจิ้น
“เพื่อเป็นการตอบแทนหัวใจวิญญาณอสูรสามดวง ข้าจะช่วยเจ้าสักหน่อย!”
ซูเฉินพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
เขาหยิบศิลาวิญญาณระดับต่ำออกมาหลายแสนก้อนจากมิติโกลาหล แล้วจัดวางค่ายรวมวิญญาณเล็ก ๆ อย่างรวดเร็ว
ตูม!
เมื่อซูเฉินกระตุ้นค่ายกล พลังวิญญาณมหาศาลจากศิลาวิญญาณระดับต่ำหลายแสนก้อนก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเซียนเจิ้นไม่หยุด
หัวใจของเซียนเจิ้นเต็มเปี่ยมด้วยความสำนึกในบุญคุณอย่างล้นเหลือ
แต่เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสเดียวในชีวิต เขาจึงไม่เสียเวลาเอ่ยขอบคุณซูเฉิน แต่กลับมุ่งสมาธิไปที่การบ่มเพาะอย่างจริงจัง ดูดกลืนพลังวิญญาณของฟ้าและดินรอบกาย
ทั้งร่างและวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นเปรียบเสมือนพื้นดินแห้งผาก ต้องการน้ำหล่อเลี้ยงอย่างเร่งด่วน
สิบปีแห่งการสะสมและฝึกฝน ทำให้เขาสามารถทะลวงผ่านและสร้างใหม่อย่างสมบูรณ์ ดำดิ่งเข้าสู่ภาวะรู้แจ้ง
ตูม!
ระดับการบ่มเพาะของเซียนเจิ้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ราชายุทธ์ขั้นที่หนึ่ง!
ราชายุทธ์ขั้นที่สอง!
ราชายุทธ์ขั้นที่สาม!
…
โฮก!
เหนือท้องฟ้านครเทียนไห่ เมฆหมอกพลันปั่นป่วน
ขณะที่เซียนเจิ้นยังคงทะลวงระดับต่อเนื่อง แสงสีทองเจิดจ้าก็ระเบิดขึ้นเหนือท้องฟ้าเหนือภัตตาคารกวานไห่ ราวกับมีเงาของหมีป่าทองคำปรากฏขึ้น คำรามสะท้านสวรรค์ปฐพี
“นั่นมัน…ปรากฏการณ์ฟ้าดิน? มีคนทะลวงถึงระดับนักบุญยุทธ์หรือ?!”
ผู้คนตะลึงพรึงเพริด
เมื่อผู้บ่มเพาะบรรลุระดับนักบุญยุทธ์ นอกจากจะฝึกฝนเคล็ดวิชาอันสูงส่งแล้ว ยังจะกระตุ้นให้เกิดปรากฏการณ์แห่งฟ้าดิน
ดังนั้น ปรากฏการณ์ที่ปรากฏเหนือภัตตาคารกวานไห่ ทำให้ผู้คนต่างเข้าใจว่า มีผู้ใดทะลวงถึงระดับนักบุญยุทธ์
“ไม่ใช่ทะลวงถึงนักบุญยุทธ์! ดูนั่นสิ หมีทองคำยักษ์นั่น มันเหมือนกับหมีป่าทองคำในตำนานของนิกายปราบอสูร!”
“หมีทองคำแห่งนิกายปราบอสูร? ฮึ่ย! นั่นคือราชวงศ์ในหมู่สัตว์อสูร อีกทั้งยังเป็นความลับของนิกายปราบอสูร มีศิษย์แท้นิกายปราบอสูรทะลวงระดับในภัตตาคารกวานไห่เช่นนั้นหรือ?”
“หากถึงขั้นมีปรากฏการณ์เช่นนี้ ศิษย์นิกายปราบอสูรผู้นี้คงเป็นอัจฉริยะล้ำเลิศ ทำไมถึงปรากฏตัวในนครเทียนไห่ได้?”
“เรื่องนี้คงต้องถามจวนปราบอสูร หลี่เป่าน่าจะรู้ดี!”
…
ผู้คนต่างมองดูปรากฏการณ์แห่งฟ้าดินกลางอากาศ พากันซุบซิบวิพากษ์
“หมีป่าทองคำ? หากข้าจำไม่ผิด วิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นก็คือหมีป่าทองคำไม่ใช่หรือ? ปรากฏการณ์รุนแรงขนาดนี้ หรือว่าเขาทะลวงระดับได้แล้ว?”
เขายังจะทะลวงระดับได้อย่างไรในเมื่อวิญญาณยุทธ์บาดเจ็บ? หรือว่าบาดแผลทางวิญญาณยุทธ์ของเขาหายแล้ว?
หน้าภัตตาคารกวานไห่ ผู้บ่มเพาะขอบเขตราชายุทธ์ทั้งสองของนิกายปราบอสูร ต่างมีสีหน้าอัปลักษณ์ยิ่ง
พวกเขารออยู่ที่นี่ตามคำสั่งของหลี่เป่า เพื่อจับเซียนเจิ้นกลับไปทันที
แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นปรากฏการณ์ฟ้าดินเช่นนี้!
“เรื่องใหญ่เกิดขึ้นแล้ว! หากแผลทางวิญญาณยุทธ์ของเซียนเจิ้นหายจริง ๆ เช่นนั้นก็เป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ รีบไปรายงานจวนปราบอสูรโดยเร็ว!”
สองราชายุทธ์ของนิกายปราบอสูรแววตาเต็มไปด้วยความกังวลและหวาดหวั่น รีบหันหลังกลับไปยังจวนปราบอสูรทันที
ในห้องเงียบสงบ
ภายใต้แรงหนุนของพลังวิญญาณมหาศาล ระดับการบ่มเพาะของเซียนเจิ้นทะลวงจากราชายุทธ์ขั้นแรก ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของราชายุทธ์ขั้นที่เก้าโดยตรง!
ห่างจากจักรพรรดิยุทธ์เพียงก้าวเดียว!
อย่างไรก็ตาม เซียนเจิ้นกลับไม่รีบร้อนทะลวงระดับ แต่กลับกดระดับพลังลงอย่างช้า ๆ ให้ลมหายใจสงบลงตามลำดับ
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสงสว่างเจิดจ้าพุ่งออกจากดวงตา
“คุณชายซูเฉิน บุญคุณที่ท่านมอบชีวิตใหม่ให้ข้า เซียนเจิ้นไม่มีทางตอบแทนได้หมดสิ้น ขอกระผม คารวะหนึ่งครั้ง!”
เซียนเจิ้นมองดูซูเฉินเบื้องหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง โค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง!