ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 83 แผนการระดับเหนือเมฆ ของคุณนายไป๋
ฮ่าฮ่าฮ่า…
เสียงหัวเราะของไป๋จิงชุนดังก้องห้องทำงาน แต่มันหาใช่เสียงหัวเราะแห่งความสุข มันเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง
ไร้เดียงสาเสียจริง
เขาส่ายหน้าช้า ๆ ก่อนจะปรายตามองสองสามีภรรยาตระกูลหลิงด้วยแววตาเย็นชา
เอาเถอะ ข้าไม่มีเวลามานั่งฟังนิทานหลอกเด็กพวกนี้หรอก
เชี่ยนหรู… เงื่อนไขของข้ายังเหมือนเดิมทุกข้อ
ไป๋จิงชุนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สะบัดชายเสื้อแล้วเดินอาดๆ ออกไปทางประตูโดยไม่รอคำตอบ
ข้าพูดแค่นี้ ให้เวลาพวกเจ้าไตร่ตรองสองวัน
เมื่อเท้าก้าวพ้นธรณีประตู เขาชะงักฝีเท้าเล็กน้อย แต่ไม่หันกลับมา
อ้อ… แล้วก็เจ้า หลิงเทียน
ครับ ท่านปรมาจารย์ เชิญสั่งได้เลยครับ หลิงเทียนดีดตัวลุกขึ้นยืนตรงราวกับติดสปริง
น้ำเสียงของไป๋จิงชุนเยือกเย็นจนคนฟังรู้สึกหนาวสะท้าน
ที่ข้ายอมถ่อสังขารมาถึงนี่ ก็เพราะเห็นแก่หน้าเชี่ยนหรูเท่านั้น
จงจำใส่กะโหลกไว้ให้ดี… คนอย่างข้า ไป๋จิงชุน ไม่ใช่ยางอะไหล่ของใคร
อย่าริอ่านเอาเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมที่ไหนมาลองของ แล้วพอหัวแตกเลือดอาบถึงค่อยซมซานกลับมาร้องไห้ขอความช่วยเหลือจากข้า
โอกาสของพวกเจ้า… มีแค่ครั้งเดียว
ปัง
ประตูไม้บานหนาถูกปิดกระแทกเสียงดังสนั่น ทิ้งความเงียบอันน่าอึดอัดไว้เบื้องหลัง
ภายในห้องทำงาน เหลือเพียงสีหน้าซีดเผือดเหมือนคนตายของสองสามีภรรยา
และใบหน้าอันสับสนงุนงงของหลิงเสี่ยวเสี่ยว
เฮ้อ…
ไป๋เชี่ยนหรูยกมือนวดขมับอย่างอ่อนล้า ถอนหายใจยาวเหยียด
ดูสิ่งที่คุณทำลงไปสิ… น้ำเสียงของเธอเจือไปด้วยโทสะที่พยายามข่มกลั้น
คุณรู้ไหมว่าฉันต้องบากหน้าไปขอร้องคนทางเมืองหลวงขนาดไหนกว่าจะเชิญท่านมาได้?
คุยกันมาดิบดี พอจะปิดดีล คุณดันมาทำเสียเรื่องแบบนี้
ต่อให้เรายอมรับเงื่อนไขทีหลัง แต่ความประทับใจของท่านที่มีต่อตระกูลหลิงก็ป่นปี้ไปหมดแล้ว
หลิงเทียนหน้าเขียวคล้ำ
เขาตวัดสายตาไปมองลูกสาวตัวดี อยากจะด่าสักชุดแต่ก็พูดไม่ออก
สุดท้ายก็ได้แต่ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหมดแรง
เชี่ยนหรู… ไม่ใช่ผมไม่อยากทุ่มนะ
น้ำเสียงของหลิงเทียนเต็มไปด้วยความอัดอั้นตันใจ
แต่เงื่อนไขสองข้อของท่านผู้เฒ่า… มันเหมือนเอามีดมากรีดเลือดหัวใจตระกูลหลิงเราชัด ๆ
ข้อแรก... ต้องการวัสดุวิวัฒนาการระดับ Sหนึ่งชิ้น
คุณก็รู้ว่าในคลังสมบัติของตระกูลเรา มีของระดับ S อยู่นับรวมกันได้แค่สองชิ้น
ขนาดผมจะอัปเกรดสัตว์อสูรตัวเองขึ้นระดับ A ผมยังไม่กล้าตัดใจใช้เลย
แต่นี่เขาอ้าปากขอไปดื้อ ๆ ชิ้นหนึ่ง… นี่มันไม่ใช่ค่าจ้างแล้ว นี่มันปล้นกันชัด ๆ
แล้วข้อสอง… ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่ เหมือนจับเราไปย่างสดบนกองไฟ
เสียงของหลิงเทียนดังขึ้นด้วยความโมโห
เขาต้องการให้เชิญสื่อมวลชนมาถ่ายทอดสดการลงดันเจี้ยนแบบเรียลไทม์
เขาคิดจะทำอะไร? ประกาศให้โลกรู้เหรอว่าตระกูลหลิงมีห่านทองคำซ่อนอยู่?
มิติลับแห่งนี้เป็นความลับสุดยอดของตระกูลเราและตระกูลกู้มาตลอด
ขืนความลับเรื่องสระสืบทอดมรดกหลุดออกไป… พวกเสือสิงห์กระทิงแรดทั่วสารทิศจะไม่แห่กันมาขอแบ่งเค้กหรือไง?
ต่อให้ผมยอม… แล้วตาแก่กู้เป่ยว่างมันจะยอมเหรอ? มันไม่ถือมีดมาไล่ฟันผมถึงบ้านรึไง
หลิงเทียนตบเข่าฉาด
และที่สำคัญที่สุด… นี่คือค่าตัวในการลงมือไม่ใช่ค่าตัวเมื่อสำเร็จ
หมายความว่า ถ้าท่านผู้เฒ่าเข้าไปเดินเล่นรอบหนึ่ง แล้วเดินออกมาบอกว่ายากไป ทำไม่ได้เราก็ต้องเสียของระดับ S ไปฟรี ๆ
หลิงเทียนบ่นกระปอดกระแปดยืดยาวด้วยความคับแค้นใจ
ทว่าภรรยาของเขา ไป๋เชี่ยนหรู กลับมองสามีด้วยสายตาเอือมระอา
ไอ้เรื่องที่คุณพล่ามมาทั้งหมดน่ะ… คิดว่าฉันโง่จนคิดไม่ได้เหรอ?
ฟังนะหลิงเทียน… ที่ฉันทำไปทั้งหมด ก็เพื่ออนาคตของตระกูลหลิงทั้งนั้น
เรื่องตระกูลกู้… ฉันคุยเคลียร์กับทางนั้นจบไปตั้งนานแล้ว กู้เป่ยว่างเขามองการณ์ไกลกว่าคุณเยอะ ไม่ได้ใจแคบเป็นปลาซิวปลาสร้อยเหมือนคุณหรอก
ริมฝีปากบางเฉียบของนางพญาจิ้งจอกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยัน
คำพูดของกู้เป่ยว่างคือ:พวกเราสองตระกูลนั่งเฝ้าบ่อน้ำนี้มา 20 ปี ไม่ได้กินน้ำสักหยด ถ้าขืนเฝ้าต่อไปก็มีแต่อดตาย สู้ทุบบ่อน้ำให้แตก ใครมีปัญญาตักน้ำได้ เราขอแบ่งแค่สองขันก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย
ได้ยินไหม? นั่นน่ะ เขาเรียกว่าวิสัยทัศน์
หลิงเทียนหน้าชาเหมือนโดนตบ
ส่วนเรื่องถ่ายทอดสด… น้ำเสียงของไป๋เชี่ยนหรูเย็นเยียบลง
คุณคิดว่าคนระดับไป๋จิงชุนว่างมากจนอยากจะโชว์พาวออกทีวีเล่น ๆ หรือไง?
ฉันจะบอกความจริงให้… ตอนนี้ทางเบื้องบนกำลังจะผลักดันนโยบายปฏิรูปการศึกษา เน้นเรื่องศิลปะการต่อสู้ของสัตว์อสูรเพื่ออุดรอยรั่วของวงการ
สิ่งที่ท่านกำลังจะทำ คือการสร้างผลงานเพื่อยื่นเป็นใบเบิกทางให้กับนโยบายนี้
ถ้าการถ่ายทอดสดนี้สำเร็จ… วิดีโอนี้จะกลายเป็นสื่อการสอนมาตรฐานในโรงเรียนมัธยมทั่วจักรวรรดิ
ลองจินตนาการดูสิ… ตอนที่พิธีกรประกาศแนะนำคลิป เขาจะพูดยังไง?
เธอกวาดสายตามองสามีที่กำลังอ้าปากค้าง
เขาจะพูดว่า…มิติลับแห่งการสืบทอดมรดก ที่ค้นพบโดยตระกูลหลิงและตระกูลกู้แห่งเทียนอวิ๋น โดยได้รับเกียรติจากปรมาจารย์ระดับ 5 ท่านไป๋จิงชุน เป็นผู้พิชิต
หลิงเทียน… คุณเข้าใจน้ำหนักของประโยคนี้ไหม?
คนทั้งจักรวรรดิจะรับรู้ว่า ตระกูลหลิงของเรา มีพาวเวอร์พอที่จะเชิญปรมาจารย์ระดับ 5 มาทำงานให้ได้
ชื่อของตระกูลหลิง จะถูกผูกติดไปกับชื่อของท่านไป๋จิงชุนโดยอัตโนมัติ
นี่คือทรัพย์สินทางปัญญาและบารมีที่ประเมินค่าไม่ได้
มันมีค่ามากกว่าไอ้สระมรดกที่คุณนอนกอดมา 20 ปี เป็นหมื่นเท่า
และสุดท้าย… เรื่องวัสดุระดับ S ที่คุณหวงนักหวงหนา
ไป๋เชี่ยนหรูลุกขึ้นยืน จ้องมองสามีด้วยสายตาของผู้คุมเกม
คุณคิดว่ามันคือค่าจ้าง? ผิดมหันต์
มันคือเครื่องบรรณาการ เป็นตั๋วผ่านทางที่ตระกูลหลิงยื่นให้กับตระกูลไป๋แห่งเมืองหลวง
เรากำลังใช้ของตายชิ้นเดียว แลกกับเส้นสายที่มีชีวิต แลกกับการที่ลูกสาวคุณจะมีเสาหลักให้พึ่งพาในเมืองหลวง
เมื่อมีความสัมพันธ์ชั้นนี้เกิดขึ้น ตระกูลหลิงถึงจะนับว่าได้เกี่ยวดองกับตระกูลไป๋อย่างแท้จริง
ลำพังแค่หน้าของฉัน… คุณคิดว่าจะใช้บุญเก่ากินไปได้อีกกี่น้ำ?
น้ำเสียงของเธอแฝงความเหนื่อยล้าและความผิดหวังลึก ๆ
หลิงเทียน… การเฝ้าสมบัติไม่ได้ทำให้ตระกูลรอดหรอกนะ
ขืนคุณยังงกไม่เข้าเรื่องแบบนี้… ตระกูลหลิงจะตายคาซากสมบัติเข้าสักวัน
หลิงเทียนตาสว่างวาบ สมองที่เคยตื้อตึงเหมือนถูกระเบิดเปิดทาง
ผะ… ผม…
เขาตบหน้าขาตัวเองดังฉาด
เชี่ยนหรู แล้วทำไมคุณไม่รีบอธิบายให้ผมฟังแต่แรกเล่า
ไป๋เชี่ยนหรูปรายตามองสามีอย่างเย็นชา
จะให้พูดตอนไหน? ตอนที่ท่านนั่งหัวโด่หน้าสลอนอยู่ แล้วคุณทำหน้าเหมือนโดนเชือดเนื้อเถือหนังนั่นน่ะนะ? ฉันจะเอาหน้าไปแทรกตรงไหน?
ผม… หลิงเทียนจุกจนพูดไม่ออก อยากจะตบปากตัวเองสักทีสองที
รอไม่ได้แล้ว
เขาทะลึ่งพรวดขึ้นจากโซฟา แววตาตื่นตระหนก
ยิ่งช้า ท่านผู้เฒ่ายิ่งโกรธ น้ำหนักของตระกูลเรายิ่งเบาลง
ผมต้องรีบตามไป ผมจะไปคุกเข่าขอขมาท่านด้วยตัวเอง
พูดจบเขาก็ใส่เกียร์หมา พุ่งตัวออกไปทางประตูห้องราวกับไฟไหม้ก้น
พ่อคะ
หลิงเสี่ยวเสี่ยวที่ยืนฟังอยู่นานรีบก้าวเข้ามาขวาง
ฟังหนูก่อน เพื่อนของหนูคนนั้น เขาเก่งจริง ๆ นะคะ เขา…
พอได้แล้ว
หลิงเทียนโบกมือไล่อย่างไม่ไยดี ขาไม่หยุดวิ่งแม้แต่วินาทีเดียว
เรื่องคอขาดบาดตายขนาดนี้ อย่าเอาเรื่องเด็กเล่นขายของมาปน
เพื่อนแกจะเก่งแค่ไหน จะเก่งกว่าผู้ฝึกสัตว์ระดับ 5 ได้ยังไง? เลิกเพ้อเจ้อแล้วหลีกไป
สิ้นเสียงตวาด ร่างของผู้นำตระกูลหลิงก็หายลับไปจากประตูคฤหาสน์ ทิ้งลูกสาวให้ยืนค้างอยู่กลางอากาศ