ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 65 ทั้งโรงเรียนแตกตื่น กลุ่มดาวปรากฏ
แสงสว่างวาบขึ้นเสียดแทงนัยน์ตา
คราวนี้ปฏิกิริยาตอบสนองของแท่นบูชาวิญญาณรุนแรงกว่าสองครั้งแรกอย่างเทียบกันไม่ติด
ทุกคนต่างจ้องมองไปที่ท้องฟ้าด้วยลมหายใจที่แทบจะหยุดนิ่ง
วินาทีถัดมา เสียงอุทานด้วยความตกตะลึงก็ระเบิดขึ้นกลางฝูงชน
เชี่ย เชี่ย นั่นมันการ์ดอะไรวะ การ์ดสัตว์อสูร
อะไรนะ? ตาฝาดรึเปล่า? ในแท่นบูชาวิญญาณจะไปสุ่มเจอการ์ดสัตว์อสูรได้ยังไง?
ไม่ฝาดโว้ย ของจริง ดูลายด้านหลังการ์ดสิ นั่นมันรูปภูตอาฆาตเปลวเพลิง
ไอ้เย่เฉิงมันไปเหยียบขี้หมานำโชคมาจากไหนวะเนี่ย แบบนี้ก็สุ่มได้เหรอ?
นอกเหนือจากพิธีกรรมทำสัญญาครั้งแรกในชีวิตแล้ว
แท่นบูชาวิญญาณจะไม่มีทางมอบการ์ดสัตว์อสูรตัวใหม่ให้อย่างเด็ดขาด
และการที่การ์ดสัตว์อสูรปรากฏขึ้นมาได้ ก็มีความหมายเพียงหนึ่งเดียว
นั่นคือการสุ่มได้สัตว์อสูรตัวเดิมที่ผู้ครอบครองมีอยู่แล้ว
หรือพูดง่าย ๆ ก็คือ…
เขาปลดล็อกกลุ่มดาวได้สำเร็จ
ฮ่าๆ… ฮ่าๆๆๆ
เย่เฉิงไม่อาจเก็บอาการได้อีกต่อไป
เขาเงยหน้าหัวเราะร่า เสียงหัวเราะเต็มไปด้วยความลำพองและเย่อหยิ่ง
คิดไม่ถึงเลยว่าคนอย่างข้า เย่เฉิง จะมีวันที่สุ่มได้กลุ่มดาวกับเขาบ้าง
นิ้วมือสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นกดเปิดหน้าต่างระบบอย่างรวดเร็ว
เพ่งสมาธิทั้งหมดไปที่หน้าต่างสถานะของสัตว์อสูรคู่กาย
ในขณะเดียวกัน
ณ เขตที่พักอาศัยของอาจารย์กิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยเทียนอวิ๋น
ภายในวิลล่าหลังที่หรูหราที่สุด
สวีหงหยาง จ้องมองร่างที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีขาวตรงหน้าด้วยดวงตาที่แดงก่ำและเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย
ร่างกายของเขาเกร็งเขม็งราวกับคนเสียสติ
ครึ่งเดือนเต็มที่เขาอดหลับอดนอนบุกตะลุยดันเจี้ยนป่าไม้ก็อบลิน
ความรู้สึกที่พลังจิตถูกรีดเร้นจนแห้งเหือดถึงขีดสุด ยังคงทำให้หัวของเขาปวดตุบ ๆ แทบระเบิด
แต่ความทรมานทั้งหมดนั้น… มันคุ้มค่า
ผู้อาวุโสหวาง ที่ยืนอยู่ข้างกายลูบเคราสีดอกเลา ใบหน้าเปื้อนยิ้มด้วยความพึงพอใจ
ไม่เลว… เสี่ยวสวี เจ้าถือว่าโชคดีในความโชคร้าย
สภาวะกดดันถึงขีดสุดนั้น ช่วยกระตุ้นให้เจ้าทะลวงผ่านธรณีประตูสู่ระดับ 3ปรมาจารย์ผู้ฝึกสัตว์ได้ก่อนกำหนด พลังจิตของเจ้าเติบโตขึ้นมาก
และตอนนี้หุ่นเชิดกระบี่บริวารก็กำลังจะวิวัฒนาการสำเร็จ เรื่องมงคลซ้อนกันสองชั้น น่าชื่นชมจริง ๆ
สวีหงหยางผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดลงเล็กน้อย
เขาหันกลับมาโค้งคำนับผู้อาวุโสหวางอย่างนอบน้อม
ท่านอาจารย์ หากไม่ใช่เพราะท่านมอบแก่นพลังวัชระชิ้นนั้นให้ การวิวัฒนาการของหุ่นเชิดกระบี่บริวารคงเป็นได้แค่ฝัน
บุญคุณครั้งนี้ ศิษย์จะจดจำไปจนวันตาย
สิ้นเสียงของเขา
แสงสีขาวเบื้องหน้าก็สั่นไหวอย่างรุนแรง ก่อนจะไหลย้อนกลับเข้าไปในร่างของหุ่นเชิดราวกับน้ำป่าไหลหลาก
แกรก… แกรก…
เสียงเสียดสีของโลหะและการจัดเรียงตัวใหม่ของโครงสร้างดังลั่นห้องรับแขก
ร่างเดิมของหุ่นเชิดกระบี่บริวารที่เคยดูคล้ายมนุษย์เริ่มขยายขนาดขึ้น
เกราะโลหะภายนอกหนาหนักขึ้น ส่องประกายแสงสีทองหม่นดูดุดัน
ความเปลี่ยนแปลงที่น่าตื่นตะลึงที่สุด
คือบริเวณใต้ไหล่ทั้งสองข้าง กระดูกสะบักโลหะปูดโปนออกมา
ก่อนจะงอกแขนกลคู่ใหม่ที่ทรงพลังออกมาอีกหนึ่งคู่
สำเร็จ
วัชระสี่กร ระดับ C… วิวัฒนาการสมบูรณ์แบบ
เสียงของสวีหงหยางสั่นเครือด้วยความปิติ
ผู้อาวุโสหวางพยักหน้าช้า ๆ
วัชระสี่กร… คือคำตอบที่ทลายขีดจำกัดเรื่องอาวุธของสัตว์อสูรสายหุ่นเชิด
สี่แขน หมายถึงการใช้อาวุธได้พร้อมกันถึงสี่ชิ้น
เท่ากับว่าเจ้าจะได้รับโบนัสค่าสถานะจากอุปกรณ์สวมใส่มากกว่าสัตว์อสูรทั่วไปถึงสามชิ้น
ถ้าหาอาวุธดี ๆ มาใส่ให้ครบสี่มือ พลังรบจะก้าวกระโดดอย่างมหาศาล
ยามโจมตี สี่แขนระดมฟาดฟันดุจพายุฝน… ในระดับเดียวกัน ยากนักที่จะหาคู่ต่อกร
หงหยาง ความลำบากครึ่งเดือนมานี้ ไม่เสียเปล่าแล้ว
แววตาของสวีหงหยางลุกโชนด้วยไฟแห่งความทะเยอทะยาน
มองดูสัตว์อสูรที่ถือกำเนิดใหม่ของตน ความฮึกเหิมอัดแน่นอยู่เต็มอก
ครืด… ครืด…
เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นขัดจังหวะขึ้นมาอย่างไม่รู้จักเวล่ำเวลา
เขาขมวดคิ้วด้วยความรำคาญ
เหลือบมองผู้อาวุโสหวางเล็กน้อย ก่อนจะกดรับสายส่ง ๆ
ฮัลโหล…
ปลายสายพูดอะไรบางอย่างออกมา
สีหน้าของสวีหงหยางพลันเปลี่ยนไป แววตาเหม่อลอยด้วยความตกตะลึง
ผู้อาวุโสหวางที่กำลังจิบชาสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงวางถ้วยชาลง
เป็นอะไรไป? เกิดเรื่องอะไรขึ้น?
สวีหงหยางสูดหายใจลึก หันหน้าไปหาผู้เป็นอาจารย์
น้ำเสียงยังคงเจือไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
อาจารย์ครับ… ที่แท่นบูชาวิญญาณ มีเด็กปีหนึ่ง… สุ่มได้กลุ่มดาวครับ
พรวด แค่กๆๆ
ผู้อาวุโสหวางพ่นน้ำชาออกมาเต็มแรง
เขาทะลึ่งพรวดลุกขึ้นยืน คว้าแขนสวีหงหยางหมับ
เรื่องใหญ่ ไป รีบไปดูกัน
ดวงตาของชายชราเป็นประกายวาวโรจน์ ลากลูกศิษย์พุ่งตัวออกไปทางประตูทันที
ข้อมูลเกี่ยวกับกลุ่มดาวในโลกปัจจุบันยังมีน้อยมาก
เมื่อมีเคสตัวอย่างใหม่เกิดขึ้น เขาแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะไปเห็นกับตาว่ามันคือสัตว์อสูรชนิดไหน
และคุณสมบัติของกลุ่มดาวนั้นคืออะไร
ไม่ใช่แค่สองศิษย์อาจารย์คู่นี้ที่กำลังมุ่งหน้าไป
อธิการบดีจวงเหว่ย และ ผู้อำนวยการฝ่ายรับสมัครจางเผยฝู ก็กำลังสับเท้าแตกมุ่งหน้าสู่แท่นบูชาวิญญาณเช่นกัน
แต่ต่างจากผู้อาวุโสหวางที่ไปในฐานะนักวิจัย
สองคนนี้กำลังหัวใจพองโตด้วยความยินดีปรีดา
เด็กปีหนึ่งเพิ่งรายงานตัว
งานปฐมนิเทศยังไม่ทันเริ่ม
แต่กลับมีนักศึกษาที่ปลดล็อกกลุ่มดาวได้แล้ว?
ต้องรู้ก่อนว่า สัตว์อสูรที่มีกลุ่มดาว
อนาคตของมันคือไร้ขีดจำกัด
คนทั่วไปอาจมองว่ากลุ่มดาวก็แค่เพิ่มค่าสถานะ หรือเพิ่มสกิลติดตัวเทพ ๆ สักอัน
แต่สำหรับผู้ที่อยู่ในวงการระดับสูง…
กฎที่โหดร้ายที่สุดสำหรับผู้ฝึกสัตว์คือขีดจำกัดช่องสกิล
สัตว์อสูรระดับ E เรียนสกิลได้ 2 ช่อง
ระดับ D ได้ 3 ช่อง…
ทุกครั้งที่วิวัฒนาการ จะได้ช่องสกิลเพิ่มมาแค่ 1 ช่อง
เมื่อช่องเต็ม… หากอยากเรียนสกิลใหม่ ก็ต้องใช้ไอเทมหายากอย่างหินลืมเลือนลบสกิลเก่าทิ้งเท่านั้น
ด้วยเหตุนี้
ความน่ากลัวของกลุ่มดาวจึงฉายชัดออกมา
มันคือการเพิ่มขีดความสามารถโดยไม่เปลืองช่องสกิล
เปรียบเสมือนการยกระดับเพดานบินของสัตว์อสูรให้สูงขึ้นไปอีกขั้น
คุณภาพเด็กปีนี้มันจะสูงเกินไปแล้ว
จางเผยฝูวิ่งไปหอบไป แต่ปากก็ยังฉีกยิ้มกว้าง
ก่อนหน้านี้ก็มีโม่หยิงเฉินไอ้เด็กปีศาจกลุ่มดาวเต็มขั้นคนนั้น ตอนนี้ก็มีเด็กดวงเฮงโผล่มาอีกคน
การแข่งลีกมหาวิทยาลัยปีนี้ เผลอ ๆ เทียนอวิ๋นของเราอาจจะติดท็อป 3 ได้เลยนะท่านอธิการ
อธิการบดีจวงเหว่ยพยักหน้าหงึกหงัก วิ่งจนลืมแก่
แต่ก็ต้องดูด้วยว่าใครเป็นคนสุ่มได้
สัตว์อสูรตัวไหน? แล้วได้กลุ่มดาวอะไร?
ขอให้เป็นตัวเมต้า ๆ หน่อยเถอะวะ
ณ แท่นบูชาวิญญาณ
เย่เฉิงยังคงจมดิ่งอยู่ในความปิติยินดี
เขาเมินเสียงจอแจรอบข้าง
จดจ่ออยู่กับหน้าต่างสถานะของสัตว์อสูรตรงหน้า
[เผ่าพันธุ์: ภูตอาฆาตเปลวเพลิง]
[ระดับ: ระดับ E ขั้น 21 (ระยะเติบโต)]
[สายพลัง: วิญญาณ]
[พละกำลัง: 7]
[ความว่องไว: 90]
[สติปัญญา: 150]
[ความอึด: 53]
[ทักษะ: เพลิงวิญญาณ, สิงสู่, กรีดร้อง]
[เพลิงวิญญาณ: เรียกไฟวิญญาณห่อหุ้มร่างกาย สร้างความเสียหายธาตุไฟและความเสียหายวิญญาณแก่ศัตรูรอบตัว ระยะเวลา 30 วินาที (คูลดาวน์ 2 นาที)]
[สิงสู่: แทรกซึมเข้าสู่ร่างเป้าหมายที่มีเลเวลไม่สูงกว่าตนเอง เพื่อควบคุมร่างกายชั่วคราว]
[กรีดร้อง: ปลดปล่อยคลื่นเสียงวิญญาณ ทำให้ศัตรูโดยรอบติดสถานะหวาดกลัว]
[กลุ่มดาวที่ 1 · เพลิงกัลป์นิรันดร์: เปลี่ยนทักษะเพลิงวิญญาณให้กลายเป็นทักษะติดตัว เปลวเพลิงจะลุกโชนรอบกายภูตอาฆาตเปลวเพลิงตลอดเวลาโดยไม่มีวันมอดดับ]