ข้าฝึกลิงหินจนเป็นราชาวานร - บทที่ 60 เส้นทางวิวัฒนาการในตำนาน จอมดาบอสูร
วิ้ง—— วิ้ง—— วิ้ง——
คลื่นพลังงานจากดวงตาของโม่หยิงเฉินกระพริบถี่ๆ อย่างต่อเนื่องแทบไม่มีช่องว่าง
คิ้วของจางเผยฝูกระตุก ยืนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
สกิล: เนตรตรวจสอบ?
นี่มันสกิลสนับสนุนระดับ Rare ที่แม้แต่ผู้บริหารระดับสูงอย่างพวกเขายังมีน้อยคนที่จะครอบครอง
ไอ้เด็กที่เพิ่งจบ ม.6 คนนี้… ไปเอามาจากไหน?
โม่หยิงเฉินสังเกตเห็นสายตาของเขา จึงตอบเรียบๆ
ได้จากกล่องสมบัติ Speed Run เมื่อวันก่อนครับ
จางเผยฝูยิ้มแห้งๆ
เออใช่… ลืมไปว่าไอ้เด็กนี่มันตัวบั๊ก
จะเอาตรรกะคนปกติไปวัดไม่ได้
ในขณะเดียวกัน ข้อมูลมหาศาลก็ไหลเข้าสู่สมองของโม่หยิงเฉิน
[หุ่นรบศิลาถือดาบ]
พลังป้องกันสูง ถึกทน แต่เชื่องช้าเกินไป… ผ่าน
[ทหารสิงโตหนัก]
พละกำลังมหาศาล แต่อาวุธเป็นดาบใหญ่เทอะทะ ไม่เข้ากับสไตล์การต่อสู้ของ ริวจินจักกะ ที่เน้นความเร็วและความคม… ผ่าน
สายตาเลื่อนไปหยุดที่ ภูตดาบวิญญาณ
ตัวนี้ที่ซูหลีเล็งไว้… กึ่งวิญญาณ รุกรับสมดุล แถมสิงร่างเพิ่มบัฟได้
อืม… ไม่เลว
แต่โม่หยิงเฉินคิดเพียงครู่เดียว ก็ขีดฆ่าทิ้ง
ด้วยศักยภาพของต้าเซิ่งและอนาคตที่เขาวางไว้…
เขาไม่ต้องการ เครื่องประดับ มาคอยเกาะแกะเพิ่มพลัง
เขาต้องการ คู่หู ที่ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่ แยกกันสู้ได้อย่างอิสระต่างหาก!
หลังจากคัดกรองอย่างละเอียด
สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ร่างหนึ่ง…
ชายหนุ่มร่างผอมเกร็งในชุดคลุมยาวขาดวิ่น แม้จะนอนหมดสติ แต่ก็ยังแผ่จิตสังหารอันเย็นยะเยือกออกมาไม่ขาดสาย
ในมือของมันกำดาบยาวสีดำสนิทไว้แน่นราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย
จอมดาบมรณะ !
ต่างจากสัตว์อสูรตัวอื่น สกิลของจอมดาบมรณะทั้งหมด… ไม่มีสกิลประเภทต่อเนื่อง (DPS) หรือตอดเล็กตอดน้อย
ทุกสกิล... ออกแบบมาเพื่อ One-Hit Kill!
เกิดมาเพื่อการดวลเดี่ยว ปลิดชีพในดาบเดียว
ไม่เหมาะกับการลงดันเจี้ยนระยะยาวที่ต้องสู้ยืดเยื้อ
แต่… ใครบอกว่าเขาจะเอามันไปฟาร์มมอนสเตอร์?
เรื่องเคลียร์ลูกกระจ๊อก ปล่อยให้ต้าเซิ่งจัดการก็เหลือเฟือแล้ว
หน้าที่ของหมอนี่… คือการสังหารบอสหรือศัตรูระดับสูงในพริบตา!
เมื่อตัดสินใจได้ เขาชี้ไปที่ร่างนั้น
พี่จาง… ผมเอาตัวนี้
จางเผยฝูมองตามนิ้วไป แล้วหน้าก็เปลี่ยนสี
น้องโม่… เอาจริงดิ?
โม่หยิงเฉินเลิกคิ้วทำไมครับ? มีปัญหาเหรอ?
น้องชาย… เชื่อพี่เถอะ เปลี่ยนตัวใหม่!
จางเผยฝูรีบห้ามเสียงหลง
ถ้าเป็นนักเรียนทั่วไป ตัวนี้ถือว่าเทพมาก ใน Rank D จัดว่าท็อปเทียร์
สำหรับมือใหม่ มันคือตัวแบกทีมชั้นดี
แต่สำหรับน้อง… มันไม่เหมาะอย่างแรง!
พรสวรรค์น้องไร้ขีดจำกัด แต่อนาคตของไอ้หมอนี่… ทางตัน!
ไม่ใช่ตันสนิทหรอก... แต่มันมีเส้นทางวิวัฒนาการไป Rank C แค่ 2 ทาง
และทั้ง 2 ทาง… กลายเป็นสายซัพพอร์ตหมดเลย!
จางเผยฝูชี้แจงอย่างร้อนรน
พี่ดูออกว่าน้องชอบพลังโจมตีของมัน
แต่พอมันวิวัฒนาการ มันจะเสียความสามารถในการฆ่า แล้วกลายเป็นตัวบัฟเพื่อนแทน!
เขาชี้ไปที่หุ่นรบศิลาข้างๆ
ถ้าจะเอาตัวนี้ สู้เอาหุ่นหินนี่ดีกว่า วิวัฒนาการเป็น ขุนพลออบซิเดียน Rank C ได้ ทั้งถึกทั้งแรง
หรือเอา นักเต้นระบำดาบ ก็ได้ สายซัพแท้ๆ วิวัฒนาการเป็น ราชินีเพลงดาบ ก็โหดนะ!
โม่หยิงเฉินฟังแล้วขมวดคิ้วครุ่นคิด
วิวัฒนาการแล้วกากลง?
(ในแง่ของดาเมจเพียวๆ)
จางเผยฝูพูดถูก เขาชอบความเป็น นักดาบขนานแท้ ของมัน
ถ้าได้ถือ ริวจินจักกะ… พลังระเบิดคงมหาศาล
แนวทางทีมของเขาต่างจากซูหลี
ซูหลีเลือก ทีมสมดุล ที่แบ่งหน้าที่กันชัดเจน (แทงค์/ดาเมจ/ฮีล)
แต่โม่หยิงเฉิน…
เขาต้องการสร้างทีม All-Rounder!
สัตว์อสูรทุกตัวของเขา… ต้องทำได้ทุกอย่าง!
ต้องแทงค์ได้! ต้องฆ่าได้! ต้องฮีลตัวเองได้!
One Man Army ทุกตัว!
ถึงตอนนี้จะดูสุดโต่งไปหน่อย
แต่เขามั่นใจว่าด้วยไอเทมจาก สถาบันวิจัยหมื่นภพ เขาจะอุดรอยรั่วพวกนั้นได้หมด
อย่างต้าเซิ่ง… เสียเกราะหินไป ตัวบางลง?
เดี๋ยวหาของวิเศษเพิ่มพลังป้องกันระดับเทพมาใส่ให้ก็จบ!
เรื่องแค่นี้… จิ๊บจ๊อยสำหรับคนที่มีคลังสมบัติจักรวาลอยู่ในหัว
จางเผยฝูไม่รู้เรื่องนี้ เห็นโม่หยิงเฉินเงียบไปก็นึกว่าลังเล เลยรีบเสริม
น้องลองคิดดูสิ ลิงศิลาของน้องเส้นทางวิวัฒนาการก็ยากพอตัวแล้ว
ท่านฮวงอาจจะให้แนวทางมา แต่พอขึ้น Rank C, Rank B… น้องต้องมานั่งวิจัยเอง หัวหมุนแน่
ถ้าเอาตัวนี้ไปอีก... เหมือนเอาก้อนหินมาผูกขาตัวเองชัดๆ!
โม่หยิงเฉินมองจางเผยฝูเรียบๆ
พี่จาง… ผมไม่เชื่อหรอกว่าสัตว์อสูรสายต่อสู้จ๋าแบบนี้ จะไม่มีเส้นทางวิวัฒนาการสายโจมตีเลยสักเส้น?
จางเผยฝูชะงัก ถอนหายใจเฮือกใหญ่
เฮ้อ… น้องพูดถูก มันก็ไม่ใช่ไม่มีซะทีเดียว
เพราะเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์ จอมดาบมรณะมีสติปัญญาสูง
เคยมีคนทำสัญญาแล้วได้ข้อมูลจากความทรงจำของเผ่าพันธุ์มันมา
เผ่าพันธุ์นี้… มีตำนานเล่าขานถึงเส้นทางวิวัฒนาการสูงสุดอยู่เส้นหนึ่ง
เป็นเป้าหมายสูงสุดที่จอมดาบมรณะทุกตัวใฝ่ฝัน
ชื่อว่า… จอมดาบอสูร
จอมดาบอสูร?
หัวใจของซูหลีที่นั่งฟังอยู่เงียบๆ เต้นผิดจังหวะ
แค่ชื่อ… ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดและกองซากศพที่ทับถมกันเป็นภูเขา
แต่ปัญหาคือ… มันเป็นแค่ตำนาน!
น้ำเสียงของจางเผยฝูหนักแน่นและจริงจัง
หลายร้อยปีมานี้… ไม่เคยมีใครทำสำเร็จแม้แต่คนเดียว!
ทุกคนที่ลองเสี่ยง… ล้มเหลวหมด! สัตว์อสูรตายเปล่า!
มันคือเส้นทางลวงตาที่ไม่มีอยู่จริง! น้องชาย… คิดให้ดีนะ!
จางเผยฝูพูดจนปากเปียกปากแฉะ
สายตาเต็มไปด้วยความห่วงใยจากใจจริง
กลัวว่าอัจฉริยะในความดูแลจะเอาอนาคตไปทิ้งกับตำนานไร้สาระ
จอมดาบอสูรงั้นเหรอ?
โม่หยิงเฉินทวนชื่อในใจ
ฟังดูเท่ดีนี่หว่า
ส่วนเรื่องวิวัฒนาการได้ไม่ได้…
ขอโทษที… คำว่า เป็นไปไม่ได้ ไม่อยู่ในพจนานุกรมของเขา
การวิวัฒนาการ...
ก็แค่หาของวิเศษมายัดใส่ปาก
มันยากตรงไหน?
น้องโม่? ว่าไง?จางเผยฝูถามย้ำอย่างลุ้นระทึก